MAPLE HEARTS | PBF

Charles przysłuchiwał się tej wymianie uprzejmości z uniesioną brwią, zastanawiając się, czy w tej rodzinie ktokolwiek kiedykolwiek przeszedł kurs empatii. Patrzył na Corę, która z taką lekkością wytykała Charity zmarszczki, i na Cherry, która traumy z dzieciństwa traktowała z zadziwiającą lekkością - przynajmniej dopóki nie dotyczyły jej. Jednak w duchu musiał przyznać, że ta dynamika była ich paliwem. Bez tych drobnych złośliwości prawdopodobnie nie mieliby o czym rozmawiać przy kolacji. W takich momentach jak ten, syndrom środkowego dziecka uderzał w niego z podwójną siłą. Był "pomostem" zawieszonym między despotyczną potrzebą kontroli Charity a chaotycznym dążeniem do wolności Cory. To była jego rola - miał być tym opanowanym, tym, który nie warczy i nie krzyczy, ale chłodno kalkuluje, ile będzie kosztowała ich terapia za jakiś czas. - Widzicie? Dokładnie o tym mówię. Ta harmonia, to wzajemne wsparcie... Rodzice byliby wzruszeni, widząc, jak dbacie o swój dobrostan psychiczny - stwierdził z kamienną twarzą, poprawiając mankiety koszuli. Postanowił nie mówić nic więcej. Skoro one chciały licytować się na traumy i wytykanie sobie zmarszczek, on zamierzał im na to pozwolić. W końcu, gdy obie były zajęte sobą, nikt nie zadawał mu niewygodnych pytań o jego własne życie, tak? No tak. Bez słowa sięgnął po butelkę tequili i nalał im kolejną kolejkę. Było to skrajnie nieodpowiedzialne, bo w końcu jutro miał pojawić się w Northland Power pierwszy raz po urlopie, ale w tej chwili dbanie o trzeźwość wydawało mu się cholernie nudne. Po chwili jednak Charles niemal zachłysnął się kolejnym łykiem tequili, gdy usłyszał propozycję Cory. Ciekawe co ojciec powie na to, że CEO jego firmy najarana i najebana spaliła sobie włosy podpalając je fajerwerkami i imprezując z byłym, który jest gangusem i ćpunem. Trochę niezbyt wygodne wizerunkowo, co nie? Ciekawe jak dział PR , by sobie z tym poradził… Myślę, że możemy rzucić hasło, że nasza pani prezes przeżywa załamanie nerwowe i możliwe, że będzie jej potrzebna przerwa na bliżej nieokreślony czas, co nie, Charles? Odstawił kieliszek tak gwałtownie, że kilka kropel alkoholu wylądowało na jego nieskazitelnym mankiecie, ale nawet na to nie zwrócił uwagi. Przez chwilę po prostu milczał, wpatrując się w młodszą siostrę wzrokiem, który w Northland Power zwiastował natychmiastowe zwolnienia grupowe.
- Cora, przestań. Nawet nie żartuj w ten sposób - uciął, oczywiście, biorąc słowa siostry zbyt poważnie, bo miał kij w dupie i firma była dla niego najważniejsza. - Załamanie nerwowe? Przerwa w obowiązkach? Czy ty masz pojęcie, co takie hasło zrobiłoby z naszymi akcjami na otwarciu giełdy? Rynek tylko czeka na sygnał, aż Marshallom powinie się noga. Jeden taki żart puszczony w niewłaściwym towarzystwie i jutro rano będziemy mieli na karku audyt, przy którym spalona fryzura Charity będzie najmniejszym z naszych zmartwień - przeniósł ciężkie spojrzenie z jednej siostry na drugą. W takich momentach tequila przestawała być rozrywką, a stawała się koniecznością, by w ogóle przetrwać ich towarzystwo. - Jeśli Charity upadnie, ty upadniesz razem z nią, Coro, bo twój fundusz powierniczy nie bierze się z powietrza, tylko z rentowności tej firmy.
Sięgnął po butelkę, dolewając sobie jeszcze odrobinę, choć wiedział, że jutrzejszy poranek w biurze będzie przez to przypominał torturę. Spojrzał na Charity, która nagle przybrała minę niewiniątka. Ta jej nagła aureola i obietnice o niepodpalaniu fajerwerków były urocze, ale Charles zbyt dobrze ją znał.
- Cieszę się, że doszłaś do tak przełomowych wniosków, Cherry. Szkoda tylko, że musiałaś najpierw podpalić własną głowę, żeby zrozumieć, że nie jesteś pirotechnikiem - rzucił, a w kąciku jego ust pojawił się cierpki uśmiech. Potem przeniósł wzrok na Corę, która właśnie skończyła literować nazwisko swojego nowego kochanka. Gavin Fraser. Wyjął telefon z kieszeni. - Gavin... Fraser. Zapisałem. Sprawdzę go, chociaż biorąc pod uwagę twoje upodobania, to całe nada się jest u ciebie bardzo elastyczne - mruknął, wpisując nazwisko nowego amanta Cory do notatek. Odstawił pusty kieliszek, odsunął jedno z krzeseł i opadł na nie ciężko, opierając głowę na łokciu. Przyglądał się swoim szalonym siostrom z ukosa. Tequila powoli zaczynała uderzać mu do głowy. Nagle go olśniło. - A wiecie, że lamy plują na siebie nawzajem, żeby ustalić hierarchię w stadzie? - zapytał, nie podnosząc głowy z opartego na łokciu ramienia.

Cherry Marshall Cora Marshall

Cora Marshall, Charlie Marshall

— A może już jestem ostrzyknięta? — spytała, powracając wzrokiem do blondynki — Cora, botoks się robi, gdy jest się młodym, żeby marszczki w ogóle się nie robiły — jedna z przyjaciółek Cherry prowadziła biznes beauty. Testowała na niej każdy najnowszy zabieg, momentami prezeska czuła się jak królik doświadczalny. Stymulatory, mezoterapia, botoks, dużo można by tego wymieniać. Kwasu w usta jak dotąd skutecznie unikała, ale znała zasady. Nic nie ograniczało jej mimiki. Momentami była w stanie zmarszczyć całą głowę, zwłaszcza kiedy zaczynała słuchać głupot.
— Powinien — stwierdziła krótko z dość tajemniczym uśmiechem. Dla Charliego Cherry byłaby w stanie skoczyć z mostu. Mogła się z nim słownie przepychać jak z każdym członkiem własnego rodzeństwa. Zwłaszcza kiedy wszystko było u nich w porządku, dla niej sprawa wyglądała zaskakująco klarownie. Dokuczanie było w zakresie najmniejszego ryzyka.
Później już słuchała Cory z wysoko uniesioną brwią. Momentami miała własną siostrę za wariatkę, a jej ostatnie słowa wydawały się jedynie to potwierdzać. Aż strzeliła oczami, nigdy nie nazwałaby w ten sposób Madoxa. Po prostu się im nie ułożyło, między nimi była chemia i nic więcej. Zdarza się.
— Charlie — zaczęła poważnym tonem — czy powinnam szykować zwolnienie dla szefa PR'u? — brew jej nawet nie drgnęła, kiedy o tym mówiła. Czasami była zła na ojca za obsadzenie całego rodzeństwa w firmie. Ona oddałaby jej całą duszę, nigdy nie byłaby w stanie z niej żartować. Za to Cora sprawiała, że głowa zaczynała ją boleć. Takie wiadomości zdecydowanie zaszkodziłyby firmie, a wystarczyła już współpraca z podejrzanym o handel ludźmi.
— Bardziej stabilna już być nie mogę — stwierdziła i od razu zmarszczyła brwi — przeszłam chyba wszystko, co mogłam — wyglądała na dość... zamyśloną. Wiele się zdarzyło w przeciągu ostatniego pół roku. Utrata ciąży, areszt, zatrzymanie serca, zaręczyny oraz ich zerwanie, inaczej tego intensywnego czasu nie mogła nazwać.
— Dziękuję Charlie — za wsparcie w momencie zgryzu siostry. Sama Charity zdawała sobie sprawę, jak bardzo odbieranie jej osoby mogło zmienić. Dlatego bardzo mocno trzymała się etykiety w trakcie spotkań towarzyskich.
Dwa razy strzeliła oczyma. Raz na wspomnienie pirotechnika, a drugi o maszynce do golenia. Niektórych słów już nie miała siły komentować. Tequila w tym spotkaniu była najlepsza, ona jej nie komentowała.
— Powinnam na Was napluć, żebyście przypomnieli sobie hierarchię w rodzinie? — spytała poważniej, wstając z miejsca. Kilka razy przeleciała dłońmi po krótkich włosach i stwierdziła, że były całkiem przyjemne. Co prawda brakowało jej długich fal, ale włosy, nie zęby, odrosną.