MAPLE HEARTS | PBF

Wtedy sporo zmieniło się między nimi na wielu płaszczyznach. Dla Dominica to był przełom również ze względu na to, że złamał budowany wokół siebie przez lata mur. Długo z tym walczył, w końcu okazując przy niej słabość i odrobinę odkrywając przed nią swój świat, nie tak perfekcyjny, do jakiego przyzwyczaił wszystkich wokół. Okazywało się, że nie zawsze trzymał wszystko pod kontrolą i że również się bał - śmierci, straty bliskich, samotności, nie sprostaniu oczekiwaniom. Zalewająca go fala bólu nie wystraszyła Skye, tak jak się tego spodziewał. Została przy nim wtedy i trwała przy nim do tej pory. To ciemnowłosa sprawiła, że ostatecznie odzyskał siłę, żeby przetrwać trudne chwile i znów przejąć kontrolę nad własnymi emocjami i życiem. Po tamtym wieczorze wiedział już, że naprawdę mógł jej zaufać.
— Przy nagłym skoku adrenaliny człowiek potrafi robić różne rzeczy. Ale może lepiej nie stwarzajmy już więcej powodów do sprawdzenia teorii w praktyce - mrugnął do niej porozumiewawczo. Wpływ na działanie miała nie tylko różnica wzrostu, ale też masa ciała oraz siła, której Skye aż tak dużo nie miała. Lepiej więc nie kusić losu! - Myślałem, że wcale nie muszę o takie rzeczy prosić - odparł z łobuzerskimi iskrami w oczach. Była jego bez dwóch zdań, poza tym zawsze w tej kwestii otrzymywał od niej zielone światło, więc brał od niej to, co chciał. Już bez żadnego skrępowania, jakby miało tak być od zawsze, a jednocześnie ich relacja oraz własne zachowanie i uczucia względem niej były dla niego czymś zupełnie nowym i ekscytującym.
Jawna zazdrość Skye o niego, gdy jeszcze w trakcie składania zamówienia uścisnęła mu mocniej dłoń, również wywołała w nim różne uczucia: od zaskoczenia, przez fascynację, aż po rozczulenie i rozbawienie. Przez ułamek sekundy zastanowiło go, czy wcześniej też jej się to zdarzało? Kiedy była jeszcze z Loganem, łapał się na tym, że doprowadzał do sytuacji, w których ta zazdrość mogła się rodzić, choć wtedy kompletnie nie wiedział, czy to działało. Teraz niemal w ogóle nie zwrócił uwagi na kelnerkę, a i tak reakcja ciemnowłosej przekonała go względem prawdziwych powodów kryjących się za jej gestem.
- A szkoda. W ogóle chyba przydałby mi się pilot do obsługi Ciebie. Nie był dołączony do zestawu? - Uniósł wyżej brew, wyraźnie chcąc się z nią trochę podroczyć. Miał w tym jeden główny cel - przenieść rozmowę na lżejszy temat i sprawić, by zajęła myśli czymś innym, niż niedawnym incydentem na torze. - Na przykład przekazać jakieś Jenkinsowi i czekać, aż coś spieprzy? Chyba podziękuję - mruknął z rozbawieniem. W przypadku pracy uchodził za perfekcjonistę, nie potrafił dzielić się swoimi sprawami w obawie, że inni nie przyłożą się do tego odpowiednio, albo zrobią coś nie po jego myśli. I tak już część swoich projektów przerzucił na innych, przez co każdy miał czym się zająć. On za to musiał zajmować się już trochę innymi zobowiązaniami. Obiecujesz? zadźwięczało mu w głowie, na kilka sekund wywołując wahanie. Co, jeśli ukrywanie własnych problemów weszło mu w krew? Przypomniał sobie jednak wieczór śmierci Helene, sposób, w jaki Skye na niego patrzyła, jej czułe pocałunki i troskę, które pozwalały mu wierzyć, że nie miała w planach od niego uciekać. Przynajmniej na razie. - Obiecuję - powiedział poważnie. Najwidoczniej poznała go już na tyle, że musiała to na nim wymóc. A on w razie czego będzie musiał przełknąć dumę. - O, nie, Skye, tego obiecać już nie mogę. Wiesz, że teraz dużo się dzieje. Jestem szefem dopiero od tygodnia i muszę dokończyć sprawy zostawione przez Louise - odparł łagodnie, acz stanowczo. Nie mógł przewidzieć, kiedy sytuacja będzie wymagała pozostania dłużej. - Poza tym ten wyścig został przerwany. Trzeba będzie go powtórzyć, żeby rozstrzygnąć zakład - zgrabnie odbił piłeczkę, spoglądając na nią z wyzwaniem. Technicznie rzecz biorąc nikt nie wygrał. Albo następnym razem musieli dokładniej określić zasady.
Pocałowanie jej okazało się sprytnym zagraniem, dzięki któremu Skye natychmiast złagodniała. Zaraz jednak całkiem zapomniał o ich poprzedniej rozmowie, kiedy do jego uszu dotarł jej szept, a wargami drażniła jego własne. Bezwiednie wydał z siebie przeciągły pomruk, bo cholernie podobało mu się, co z nim robiła, choć przecież to on ją miał nieco zmanipulować, a nie na odwrót. - Kalorie są istotne, trzeba je nadrobić, żeby móc je potem bez obaw spalić. A może najpierw należy je spalić, żeby zaraz je nadrobić? - Jego twarz przyozdobił łobuzerski uśmiech. Mówiąc to wolną dłonią sięgnął jej uda i powiódł niespiesznie palcami wzdłuż wewnętrznej strony, zatrzymując się na końcu drogi, by kciukiem wyznaczyć obrys w jej pachwinie, w myślach żałując, że też musiała dziś założyć te dżinsy! Był głodny, ale o wiele bardziej był głodny jej.

Skye Murray

Jej spojrzenie, gdy wspomniała o wyrażaniu prośby wyrażało więcej, niż tysiąc słów. - Ach, tak? Zapamiętam - uśmiechnął się szelmowsko. Nie miał się co oszukiwać, była w stanie skłonić go zarówno do ustępstw, jak i wręcz błagania o przyzwolenie, żeby móc ją dotykać i całować tak, jak uwielbiał. W tej jednej kwestii mógł oddać jej całkowitą kontrolę, którą z resztą nie raz już przejmowała. Przejmowanie inicjatywy przez ciemnowłosą było diabelsko pociągające.
— O, to też by się przydało. Lepiej nie błądzić po omacku, bo jeden niewłaściwy przycisk i mogłoby być po mnie - stwierdził z poważną miną, podejmując tę grę. Na jej sugestię przygryzł wargę w zastanowieniu, myślami powracając do każdego momentu, w których zsuwał z niej majtki, błądząc w coraz mniej bezpieczne rejony. - Hmm… Musiałaś zgubić je po drodze z klubu - odparł, mrużąc przy tym oczy, by się nie roześmiać, choć nie był w stanie powstrzymać się od drgnięcia kącików ust w nieznacznym uśmiechu. Z racji przebywania w restauracji koniecznie musiał zająć myśli czymś innym, więc zmiana tematu na pracę wydała się w tym momencie odpowiednia.
— Wiem. Ale inni też mają co robić. Na przykład skupić się na swoim nowym projekcie - przechylił nieco głowę, spoglądając na nią wymownie. To oczywiste, że jej ufał, skoro przekazał jej pracę nad projektem dla Sydney. Dlatego teraz, gdy dostała własny, musiała się wykazać i to na tym powinna się skupić. Dodatkowe obowiązki mogłyby trochę ją od tego odciągnąć, poza tym znał ją - ona też miała skłonności do wyrabiania nadgodzin. - Pamiętam, Słońce - zapewnił, czując jej kojący dotyk. I nie mógł być bardziej szczęśliwy z powodu, że rzeczywiście była tu. Na niczym innym mu nie zależało.
Wyczuł tę subtelną różnicę w jej głosie, która w połączeniu z mocniejszym uściskiem dłoni nasunęła mu nieco niepokojące wnioski. Skoro wyciągnęła już temat Sydney, musiał coś wyjaśnić. Skupił na niej swoje błękitne spojrzenie. - Wiesz, że nic mnie z nią nie łączy oprócz przyjaźni? Owszem, na początku chciała, ale szybko zrozumiała, że mam tylko jedną dziewczynę w głowie. I właśnie na nią patrzę - przyznał miękko, przyglądając się jej w oczekiwaniu na reakcję, a jego serce momentalnie podskoczyło na wyższe obroty. Co ciekawe, to dzięki Sydney zrozumiał, że zakochał się w Skye. Nie widział nikogo więcej, poza nią.
— Okej, na pewno coś się wymyśli - przytaknął z zadowoleniem. Lubił nutkę niebezpieczeństwa i adrenalinę, zwłaszcza, gdy w grę wchodził zakład i wszystkie możliwe jego konsekwencje. Następna do tego okazja nie mogła być tak nudna, jak zwykła gra w szachy.
Jego ręka nie bez powodu powędrowała na jej udo. Świadomie próbował się jej odwdzięczyć za zdominowanie jego myśli tuż przed wyścigiem. Chciał, by wiedziała, jak to było, gdy nie miała wpływu na narastające między nimi napięcie i jak niezwykle trudno w takiej chwili było utrzymać swoją silną wolę. W dodatku musiała zapanować nad własnymi reakcjami w miejscu publicznym, gdzie każdy mógł na nich patrzeć. O tak późnej porze w środku tygodnia zajętych było ledwie kilka stolików, ale nawet i ci ludzie mogli czuć się zgorszeni lub zazdrośni tym, jak nie potrafili się od siebie odkleić, gdy co chwila składali sobie pocałunki, jakby nie widzieli poza sobą świata. I szczerze mówiąc, Dominic miał to gdzieś. Jedynie resztki przyzwoitości i rozsądku powstrzymywały go przed śmielszymi gestami, ale nie przeszkodziły przed zaproponowaniem tego, o czym oboje teraz myśleli.
— Też tak uważam - odparł, muskając wargami jej własne. Bijące od niej ciepło w miejscu, gdzie trzymał dłoń, oddziaływało na niego coraz intensywniej. Miał ochotę na więcej, a napięcie między nimi rosło od czasu biura. Dobrze wiedział, że niewiele więcej był w stanie wytrzymać. - Na to zawsze się znajdą - wymruczał, czując przyjemny dreszcz przebiegający mu wzdłuż kręgosłupa, kiedy jej dłoń przesunęła się po jego udzie, aż zacisnął mocniej na niej palce i rozchylił jej wargi, w ostatniej chwili zamierając. - Idź do toalety. Odliczę dziesięć sekund, zanim ruszę za Tobą - wyszeptał w jej usta, po czym odsunął się od niej, by pozwolić jej wstać. Obserwował ją wzrokiem, dopóki nie zniknęła za zakrętem, w myślach z niecierpliwością odliczając czas, wraz z każdą sekundą stając się jej coraz bardziej spragniony. Jeden. Wraz z elektryzującym impulsem przechodzącym przez jego ciało w końcu podniósł się z miejsca i, próbując zachować swobodę i panowanie nad sobą, poszedł za nią.
Gdy znalazł ją w niewielkiej, pojedynczej łazience, jego pożądanie sięgało zenitu. Zamknął za sobą drzwi na spust, myśląc tylko o tym, jak bardzo pragnął się w niej znaleźć.


Skye Murray