Strona 2 z 2

Kibelkowy Sojusz

: pn lis 09, 2026 9:59 pm
autor: Wendy Gardner
Wendy nie wytrzymała, kiedy Cora palnęła tekstem o filtrach i wspomniała o grubości. Nie była pewna, czy to kwestia tego, że się już upiła lub zjarała, ale to był ten rodzaj śmiechu, przy którym osuwasz się po meblach i czujesz kłucie w brzuchu, a jednak wciąż nie potrafisz przestać się śmiać. Widząc do tego jak bardzo się zjarała zajarała jej pomysłem blondwłosa towarzyszka i jak gestykulowała… nie no, to było genialne. Wendy kochała ten pomysł jeszcze bardziej widząc jej zaangażowanie. Przez moment to nawet myślała, że to może się udać. — Nie no, p r z e k o n a ł a ś mnie! — wydusiła z trudem nie mogą przestać się śmiać. — Myślisz, że ktoś szukałby cienkiego albo krzywego? — parsknęła na myśl o tych filtrach. — Nie no, ja to chcę zobaczyć z czystej ciekawości, co ludzie będą klikać — bo hej, jako administratorki będą miały wgląd do wszystkiego, co nie? — Ale też dla uchronienia tych wszystkich kobiet przed rozczarowaniami — ale z tej ciekawości to też w dużej mierze. No nic nie poradzi na to, że była ciekawska.
— Biorąc pod uwagę jak wiele głupot dzieje się już wokół nas, to faktycznie lepiej będzie jak zostaniemy przy trawce, winie i swoim towarzystwie — jeszcze ktoś będzie chciał przy okazji zerżnąc je i co zrobią? No chyba, że Cora będzie reflektować, to jej nie będzie powstrzymywać przed nowymi wrażeniami, które potem będzie mogła spisać na profilu w ich nowej aplikacji.
— Mówisz? Złotej rączki jeszcze nie miałam… chyba, mógł się w sumie nie przyznać — zamyśliła się na moment wsłuchując w słowa Cory i, aż sama sobie westchnęła rozmarzona. — No jak wie, jak wyczuć moment to już jest ogromny plus, a jak jeszcze coś naprawi i dobrze przy tym wygląda — przytaknęła z uznaniem swojej nowej szalonej znajomej, jakby właśnie jej w duchu gratulowała wygranej w chłopka lotka. — Może zepsuje sobie coś w domu… — zażartowała, ponownie jej przytakując — … chociaż czasami to tyle zachodu jest, że faktycznie lepiej samemu się pobawić — tak cwaniakowała, a prawda była taka, że o wiele bardziej wolała męskie ramiona, a nie własną rączkę.
— Awww dziękuję, naturalne mam. Kosmetyczki zawsze chwalą mój łuk kupidyna — odparła radośnie lekko zarumieniona, bo choć uważała się za całkiem atrakcyjną osobę, to i tak zawsze komentarze innych nieco ją zawstydziły i sprawiały, że się rumieniła. — To poczekaj, pokaż mi jeszcze ten twój telefon — i nim się obejrzała wystukała jej swój numer telefonu i napisała sama so siebie smsa, by też mieć jej numer. — Teraz możemy umówić się na podryw, trzymam za słowo! — a potem oddała jej telefon i zerknęła nie tylko na zdjęcie, ale i na całą wiadomość do Gaby. — Nie no sztosik, pięknie jest! Zobaczymy co odpisze… Jesu… jak ty to robisz? — zapytała przyglądając się zdjęciu. — Nie zjeżdżasz? Nie spadasz na głowę? W moim świecie wpadek i wypadków chyba bym się na tym wykończyła — była pełna podziwu do jej wygibasów na tej rurze, ale gdy tylko zeszły na temat Briana to wyszczerzyła zęby w szerokim uśmiechu i w sumie nie musiała mówić nic więcej, ale i tak zadowolona dodała. — Potrzymał za rączki i nie tylko. Warto było — i jak na zadowolone ze swojego seksualnego życia dziewczyny wymownym śmiechem podsumowały ten wątek, którego nie zdołała kontynuować, bo z sypialni chyba dobiegały dźwięki finiszu.
— O tak drwalu, ścinaj, ścinaj, ściiiiinaaaaaaaaaaj! — pisk to był nic w porównaniu z TRZASKIEM pękającego drewna. Oj ktoś tu sobie do serca wziął to całe rżnięcie, bo Wendy oczami swojej bujnej wyobraźni właśnie widziała baldachim, który runął na ziemię. Tak naprawde nie miała gwarancji, że to było to, ale gdyby ktoś teraz zbierał zakłady, to własnie tak by obstawiła. Zaraz po trzasku rozległ się jakiś jęk zmieszany z westchnieniem. — Doszłaś, aż rama poszła — dobiegł ich głos drwala, a Wen dy przez śmiech i łzy z ulgą dodała. — Przeżyli — bo przez moment nie była tego taka pewna. — Tartak chyba na dziś zamyka swój warsztat, pytanie jak się stąd wydostaniemy? — spojrzała na Corę z ciekawością, czy ma jakieś pomysły na wymknięcie się z tej łazienki. Może teraz, kiedy leżeli strudzeni pod zwalonym baldachimem to ich nie zauważą?

Obrazek

Kibelkowy Sojusz

: wt lis 17, 2026 12:42 am
autor: Cora Marshall
Im bardziej Wendy się śmiała, tym bardziej Cora się wkręcała w ten cały temat. Ale oczywiście nie na żarty! Ona autentycznie brała pod uwagę możliwość stworzenia aplikacji. W jej głowie to był niesamowity pomysł i ogromna szansa na sukces. - Cienkiego może niekoniecznie, ale krzywego? To mogą być ciekawe wygibasy, aby się odpowiednio dopasować- zaczęła się zastanawiać nad tym, aż nawet jej lekka zmarszczka pojawiła się na czole. - Słuchaj, kiedyś oglądałam zagraniczny serial, gdzie dwie laski też tworzyły aplikację związaną z seksem. I musiały dla celów naukowych zebrać odpowiedni materiał, aby apka była dostosowana do odbiorców. Jak chcesz, to ja się mogę poświęcić czasami- wyznała całkiem poważnie. Tak poważnie jak traktowała cały ten zamysł! Oczywiście tylko czasami się poświęci. Szczególnie, gdy w grę wchodzili hokeiści i złote rączki.
Wymieniając się doświadczeniami z nową koleżanką, blondynka utwierdzała się w przekonaniu jak wiele mają wspólnego. Wypad na miasto w takich okolicznościach brzmi ciekawie! - No z tym jest ryzyko, bo nigdy nie wiadomo na jakiego fachowca trafisz i żebyś nie została sama z cieknącym kranem- lepiej specjalnie nic nie psuć w domu. Z przeznaczeniem nie ma co walczyć! - A z nim…- kontynuowała instynktownie chcąc coś dopowiedzieć o Samie, ale… Ale może nie powinna? Czy nie za bardzo się wkręca? To był przecież tylko seks między nimi, nic więcej. - Tak, trafiłam na naprawdę godny okaz- dodała prędko z uśmiechem, choć już nieco przygaszonym.
Zaraz jednak jej entuzjazm znowu podskoczył, gdy przyglądała się brunetce ze szczerym uznaniem dla jej urody. - Nic dziwnego! Stara, nie jedna by się obejrzała na ulicy za tym łukiem i włosami- nie wiedziała, co to ten cały łuk, ale wierzyła na ślepo, że jest piękny! No a włosy to już szczególnie.
Zrobiło jej się miło i ciepło na sercu, gdy Wendy z kolei pochwaliła jej wyczyny na rurce. Niezależnie od ilości komplementów, człowiekowi zawsze jest miło gdy usłyszy coś takiego, prawda? - Oczywiście, że się wypierdzielam- przyznała się, bo przecież nie będzie owijać w bawełnę, że to łatwy, lekki sport i bez urazów. - Chociaż łatwiej jest o siniaka bądź zdarcie skóry, niż upadek- a po kilku latach trenowania coś już wiedziała na ten temat. - Ale najważniejsze to jest to, aby mimo wszystko wstać po upadku i spróbować jeszcze raz. I w ogóle uwielbiam to, bo wtedy czuję, że latam. Czuje, że mam nad czymś kontrolę- a z tą kontrolą u Cory bywało różnie. Szczególnie w tym roku, gdy wiele się zmieniło w jej życiu nad czym nie miała żadnej władzy. To był dosyć intensywny okres dla niej i konieczność szybkiego dorastania.
Poruszyła wymownie brwiami i uśmiechnęła się szeroko słysząc potwierdzenie, że Wendy trafiła na faceta, który wiedział jak potrzymać za rączkę. Miała już to skomentować, gdy nagle zza ściany dobiegł odgłos pękającego drewna. - On ją chyba też potrzymał za rączkę- przynajmniej taką miała nadzieję, że kobiecie się nic nie stało!
I tak, Wendy miała rację, aby spróbować teraz się stąd wydostać. Marshall przekręciła się od razu na kolana, skoro już siedziała na podłodze. - Dobra, to dawaj na czworakach teraz- momentalnie zaplanowała plan ewakuacji i otworzyła cicho drzwi od łazienki. Zerknęła jeszcze przez ramię na Gardner, by potwierdzić, że rusza za nią i wyszła.
Próbowała jak najszybciej, a zarazem jest najciszej przejść przez pokój, aby dotrzeć do kolejnych drzwi. Plan oczywiście był beznadziejny, o czym miały się zaraz przekonać. - Ja pierdolę! Kto to kurwa jest?!- nagle usłyszała za plecami głos przerażonej kobiety, która musiała je dojrzeć na podłodze.- Dawaj Wendy! Spierdalamy!- Cora nie bawiła się w żadne wytłumaczenia. Po prostu wstała na równe nogi i pobiegła do drzwi. Panele były równo położone, ale blondynka mimo wszystko w jakiś sposób nie wyliczyła, kiedy powinna się zatrzymać i wywaliła się przed drzwiami.


Wendy Gardner