Kibelkowy Sojusz
: pn lis 09, 2026 9:59 pm
Wendy nie wytrzymała, kiedy Cora palnęła tekstem o filtrach i wspomniała o grubości. Nie była pewna, czy to kwestia tego, że się już upiła lub zjarała, ale to był ten rodzaj śmiechu, przy którym osuwasz się po meblach i czujesz kłucie w brzuchu, a jednak wciąż nie potrafisz przestać się śmiać. Widząc do tego jak bardzo się zjarała zajarała jej pomysłem blondwłosa towarzyszka i jak gestykulowała… nie no, to było genialne. Wendy kochała ten pomysł jeszcze bardziej widząc jej zaangażowanie. Przez moment to nawet myślała, że to może się udać. — Nie no, p r z e k o n a ł a ś mnie! — wydusiła z trudem nie mogą przestać się śmiać. — Myślisz, że ktoś szukałby cienkiego albo krzywego? — parsknęła na myśl o tych filtrach. — Nie no, ja to chcę zobaczyć z czystej ciekawości, co ludzie będą klikać — bo hej, jako administratorki będą miały wgląd do wszystkiego, co nie? — Ale też dla uchronienia tych wszystkich kobiet przed rozczarowaniami — ale z tej ciekawości to też w dużej mierze. No nic nie poradzi na to, że była ciekawska.
— Biorąc pod uwagę jak wiele głupot dzieje się już wokół nas, to faktycznie lepiej będzie jak zostaniemy przy trawce, winie i swoim towarzystwie — jeszcze ktoś będzie chciał przy okazji zerżnąc je i co zrobią? No chyba, że Cora będzie reflektować, to jej nie będzie powstrzymywać przed nowymi wrażeniami, które potem będzie mogła spisać na profilu w ich nowej aplikacji.
— Mówisz? Złotej rączki jeszcze nie miałam… chyba, mógł się w sumie nie przyznać — zamyśliła się na moment wsłuchując w słowa Cory i, aż sama sobie westchnęła rozmarzona. — No jak wie, jak wyczuć moment to już jest ogromny plus, a jak jeszcze coś naprawi i dobrze przy tym wygląda — przytaknęła z uznaniem swojej nowej szalonej znajomej, jakby właśnie jej w duchu gratulowała wygranej wchłopka lotka. — Może zepsuje sobie coś w domu… — zażartowała, ponownie jej przytakując — … chociaż czasami to tyle zachodu jest, że faktycznie lepiej samemu się pobawić — tak cwaniakowała, a prawda była taka, że o wiele bardziej wolała męskie ramiona, a nie własną rączkę.
— Awww dziękuję, naturalne mam. Kosmetyczki zawsze chwalą mój łuk kupidyna — odparła radośnie lekko zarumieniona, bo choć uważała się za całkiem atrakcyjną osobę, to i tak zawsze komentarze innych nieco ją zawstydziły i sprawiały, że się rumieniła. — To poczekaj, pokaż mi jeszcze ten twój telefon — i nim się obejrzała wystukała jej swój numer telefonu i napisała sama so siebie smsa, by też mieć jej numer. — Teraz możemy umówić się na podryw, trzymam za słowo! — a potem oddała jej telefon i zerknęła nie tylko na zdjęcie, ale i na całą wiadomość do Gaby. — Nie no sztosik, pięknie jest! Zobaczymy co odpisze… Jesu… jak ty to robisz? — zapytała przyglądając się zdjęciu. — Nie zjeżdżasz? Nie spadasz na głowę? W moim świecie wpadek i wypadków chyba bym się na tym wykończyła — była pełna podziwu do jej wygibasów na tej rurze, ale gdy tylko zeszły na temat Briana to wyszczerzyła zęby w szerokim uśmiechu i w sumie nie musiała mówić nic więcej, ale i tak zadowolona dodała. — Potrzymał za rączki i nie tylko. Warto było — i jak na zadowolone ze swojego seksualnego życia dziewczyny wymownym śmiechem podsumowały ten wątek, którego nie zdołała kontynuować, bo z sypialni chyba dobiegały dźwięki finiszu.
— O tak drwalu, ścinaj, ścinaj, ściiiiinaaaaaaaaaaj! — pisk to był nic w porównaniu z TRZASKIEM pękającego drewna. Oj ktoś tu sobie do serca wziął to całe rżnięcie, bo Wendy oczami swojej bujnej wyobraźni właśnie widziała baldachim, który runął na ziemię. Tak naprawde nie miała gwarancji, że to było to, ale gdyby ktoś teraz zbierał zakłady, to własnie tak by obstawiła. Zaraz po trzasku rozległ się jakiś jęk zmieszany z westchnieniem. — Doszłaś, aż rama poszła — dobiegł ich głos drwala, a Wen dy przez śmiech i łzy z ulgą dodała. — Przeżyli — bo przez moment nie była tego taka pewna. — Tartak chyba na dziś zamyka swój warsztat, pytanie jak się stąd wydostaniemy? — spojrzała na Corę z ciekawością, czy ma jakieś pomysły na wymknięcie się z tej łazienki. Może teraz, kiedy leżeli strudzeni pod zwalonym baldachimem to ich nie zauważą?
— Biorąc pod uwagę jak wiele głupot dzieje się już wokół nas, to faktycznie lepiej będzie jak zostaniemy przy trawce, winie i swoim towarzystwie — jeszcze ktoś będzie chciał przy okazji zerżnąc je i co zrobią? No chyba, że Cora będzie reflektować, to jej nie będzie powstrzymywać przed nowymi wrażeniami, które potem będzie mogła spisać na profilu w ich nowej aplikacji.
— Mówisz? Złotej rączki jeszcze nie miałam… chyba, mógł się w sumie nie przyznać — zamyśliła się na moment wsłuchując w słowa Cory i, aż sama sobie westchnęła rozmarzona. — No jak wie, jak wyczuć moment to już jest ogromny plus, a jak jeszcze coś naprawi i dobrze przy tym wygląda — przytaknęła z uznaniem swojej nowej szalonej znajomej, jakby właśnie jej w duchu gratulowała wygranej w
— Awww dziękuję, naturalne mam. Kosmetyczki zawsze chwalą mój łuk kupidyna — odparła radośnie lekko zarumieniona, bo choć uważała się za całkiem atrakcyjną osobę, to i tak zawsze komentarze innych nieco ją zawstydziły i sprawiały, że się rumieniła. — To poczekaj, pokaż mi jeszcze ten twój telefon — i nim się obejrzała wystukała jej swój numer telefonu i napisała sama so siebie smsa, by też mieć jej numer. — Teraz możemy umówić się na podryw, trzymam za słowo! — a potem oddała jej telefon i zerknęła nie tylko na zdjęcie, ale i na całą wiadomość do Gaby. — Nie no sztosik, pięknie jest! Zobaczymy co odpisze… Jesu… jak ty to robisz? — zapytała przyglądając się zdjęciu. — Nie zjeżdżasz? Nie spadasz na głowę? W moim świecie wpadek i wypadków chyba bym się na tym wykończyła — była pełna podziwu do jej wygibasów na tej rurze, ale gdy tylko zeszły na temat Briana to wyszczerzyła zęby w szerokim uśmiechu i w sumie nie musiała mówić nic więcej, ale i tak zadowolona dodała. — Potrzymał za rączki i nie tylko. Warto było — i jak na zadowolone ze swojego seksualnego życia dziewczyny wymownym śmiechem podsumowały ten wątek, którego nie zdołała kontynuować, bo z sypialni chyba dobiegały dźwięki finiszu.
— O tak drwalu, ścinaj, ścinaj, ściiiiinaaaaaaaaaaj! — pisk to był nic w porównaniu z TRZASKIEM pękającego drewna. Oj ktoś tu sobie do serca wziął to całe rżnięcie, bo Wendy oczami swojej bujnej wyobraźni właśnie widziała baldachim, który runął na ziemię. Tak naprawde nie miała gwarancji, że to było to, ale gdyby ktoś teraz zbierał zakłady, to własnie tak by obstawiła. Zaraz po trzasku rozległ się jakiś jęk zmieszany z westchnieniem. — Doszłaś, aż rama poszła — dobiegł ich głos drwala, a Wen dy przez śmiech i łzy z ulgą dodała. — Przeżyli — bo przez moment nie była tego taka pewna. — Tartak chyba na dziś zamyka swój warsztat, pytanie jak się stąd wydostaniemy? — spojrzała na Corę z ciekawością, czy ma jakieś pomysły na wymknięcie się z tej łazienki. Może teraz, kiedy leżeli strudzeni pod zwalonym baldachimem to ich nie zauważą?