Your girlfriend brought some of my fears to the surface
: śr lis 18, 2026 12:36 am
Nie czuł się gotowy, aby każdemu przyznawać się, że wolał chłopców, a dziewczyny nigdy nie pociągały go w tej fizyczny sposób. Owszem, potrafił dostrzec ich piękno i ogólnie je doceniać, jednak na tym jego zainteresowanie się kończyło. nie szukał ich atencji, uważając, że były po prostu dobrymi koleżankami, z którymi człowiek mógł spędzić miło czas na rozmowie czy wspólnym rozwiązywaniu problemów. On znacznie więcej widział w tej samej płci, która w wielu przypadkach nie tolerowała takiego zainteresowania, jaki mógł okazać Malone. Doskonale pamiętał sytuację, w której zupełnie błędnie odczytał intencje drugiej strony, otwierając się na tyle, by zdobyć się na pocałunek. Skończyło się porażką, złamanym sercem i utratą osoby, z którą znał się tak długo, a którą miał za najlepszego przyjaciela. Niby na dobre i na złe, a jedno nieporozumienia sprawiło, że chłopak całkiem odciął się od oscara, na dodatek dołączając do grupy, która w szkole potrafiła mu nieźle dopiec.
Nic dziwnego, że teraz nie chciał otwarcie powiedzieć przy Patricku, że jemu wcale nie dziewczyny można by szukać. Może i nie łączyło ich nic więcej poza kumpelstwem, ale skąd miał mieć pewność, że po wszystkim Wood nie wywali go za drzwi uznając, że wcale nie chce z gejem mieszkać, bo się go brzydzi? Niby czuł, że Patrick by tego nie zrobił, ale w przeszłości też podobna pewność popchnęła go ku wyznaniom. Cenił sobie ich znajomość, dlatego uznał, że taka wiedza na temat jego seksualności nie była potrzebna.
-Chciałbym się z nią zakumplować, naprawdę. To byłoby znacznie prostsze, bo przecież będziecie spędzać tutaj czas i siłą rzeczy na pewno zdarzy się jeszcze okazja, że ją spotkam. Z tym, że tak jakby ona wcale nie jest nastawiona do mnie pokojowo i to się zapewne nie zmieni - powiedział, krzywiąc się. Nie rozumiał, jak można było być takim człowiekiem, który atakował bez zupełnego powodu drugą stronę. Malone niczego nie przecież nie zrobił, prawda? nie opluł, nie uderzył, nie powiedział niczego przykrego, a jednak oberwał od niej kilka razy w przypływie szału, jaki ja ogarnął. Że też w ogóle kobieta była do tego zdolna! Kolejny powód, aby się z żadną nie wiązać. - Ale nie przeze mnie, co? Ja nie chcę się w to mieszać, naprawdę Patrick - spojrzał na niego. No pinda była tak problematyczna, że wzbudziła nawet w Oscarze wyrzuty sumienia, że śmiał stanąć na jej drodze, prezentując światu swoją prawdziwą twarz. Nadal utrzymywał, że Wood powinien sobie znaleźć kogoś znacznie lepszego, niemniej nie w smak mu były późniejsze wyrzuty, że to on odpowiadał za to rozstanie. Liczył po prostu, że któregoś dnia jego współlokator sam się przekona, że ta dziewczyna była wiedźmą jakich mało. Szkoda tylko, że serce faktycznie czasami rządziło się własnymi prawami.
-Ej, wcale nie jestem aż taki chudy - żachnął się. Prawdą było, że owszem, jak najbardziej był. Nie miał wcześniej okazji nadgonić kalorii, a życie na ulicy sprawiło, że schudł jeszcze bardziej musząc oszczędzać jedzenie, które udało mu się zdobyć. I chociaż teraz mógł sobie pozwolić na znacznie więcej, tak nadal nie chciał żerować na chłopaku. Koniecznie będzie musiał się rozejrzeć za tą pracą, żeby zacząć się dokładać do rachunków oraz zawartości lodówki. - Najedzeni to z pewnością, ale czy szczęśliwym? Mi tam wcale nie jest fajnie, kiedy mnie ciśnie na kibel - odpowiedział, sięgając po jedną z przekąsek. Był głodny, dopiero teraz, kiedy opadły emocje, zdał sobie z tego ostatecznie sprawę. Wcześniej trzymała go adrenalina, po której aktualnie nie było nawet śladu.
-To musi być fajne mieć tak jasno i wcześnie określone marzenia zawodowe. Zazwyczaj ludzie nie wiedzą, co lubią i kim będą, a ty po prostu dazyłeś do marzeń - powiedział, spoglądając na niego. On sam nie mógł sobie nawet na konkretne marzenia pozwolić wiedząc, że nie pójdzie na studia. To go bolało, bo dzięki temu mógłby zadbać o swoją przyszłość lepiej, no i wyrwać się z domu normalnie, a nie uciekając. Niestety, wiele spraw potoczyło się nie tak, jak powinno. - Z bronię to nigdy, w sensie nie chciałem zostać policjantem. Jestem za to za słaby plus trochę przeraża mnie strzelanie. Ja to bym mógł zajmować się końmi - wzruszył ramionami. To było aktualnie jedyne, co mu do głowy przychodziło pls naprawdę brakowało mu obecności tych zwierząt w jego życiu.
Chwilę później skupili się na serialu, który okazał się być naprawdę fajny. niestety, nie na tyle, żeby powstrzymać zmęczonego i objedzonego do granic możliwości Oscara przed ucięciem sobie drzemki na kolanach Patricka, na które opadł Bóg jeden wie w jakim momencie. Jedno było pewne - dawno nie spało mu się tak wygodnie.
KONIEC
Patrick Wood
Nic dziwnego, że teraz nie chciał otwarcie powiedzieć przy Patricku, że jemu wcale nie dziewczyny można by szukać. Może i nie łączyło ich nic więcej poza kumpelstwem, ale skąd miał mieć pewność, że po wszystkim Wood nie wywali go za drzwi uznając, że wcale nie chce z gejem mieszkać, bo się go brzydzi? Niby czuł, że Patrick by tego nie zrobił, ale w przeszłości też podobna pewność popchnęła go ku wyznaniom. Cenił sobie ich znajomość, dlatego uznał, że taka wiedza na temat jego seksualności nie była potrzebna.
-Chciałbym się z nią zakumplować, naprawdę. To byłoby znacznie prostsze, bo przecież będziecie spędzać tutaj czas i siłą rzeczy na pewno zdarzy się jeszcze okazja, że ją spotkam. Z tym, że tak jakby ona wcale nie jest nastawiona do mnie pokojowo i to się zapewne nie zmieni - powiedział, krzywiąc się. Nie rozumiał, jak można było być takim człowiekiem, który atakował bez zupełnego powodu drugą stronę. Malone niczego nie przecież nie zrobił, prawda? nie opluł, nie uderzył, nie powiedział niczego przykrego, a jednak oberwał od niej kilka razy w przypływie szału, jaki ja ogarnął. Że też w ogóle kobieta była do tego zdolna! Kolejny powód, aby się z żadną nie wiązać. - Ale nie przeze mnie, co? Ja nie chcę się w to mieszać, naprawdę Patrick - spojrzał na niego. No pinda była tak problematyczna, że wzbudziła nawet w Oscarze wyrzuty sumienia, że śmiał stanąć na jej drodze, prezentując światu swoją prawdziwą twarz. Nadal utrzymywał, że Wood powinien sobie znaleźć kogoś znacznie lepszego, niemniej nie w smak mu były późniejsze wyrzuty, że to on odpowiadał za to rozstanie. Liczył po prostu, że któregoś dnia jego współlokator sam się przekona, że ta dziewczyna była wiedźmą jakich mało. Szkoda tylko, że serce faktycznie czasami rządziło się własnymi prawami.
-Ej, wcale nie jestem aż taki chudy - żachnął się. Prawdą było, że owszem, jak najbardziej był. Nie miał wcześniej okazji nadgonić kalorii, a życie na ulicy sprawiło, że schudł jeszcze bardziej musząc oszczędzać jedzenie, które udało mu się zdobyć. I chociaż teraz mógł sobie pozwolić na znacznie więcej, tak nadal nie chciał żerować na chłopaku. Koniecznie będzie musiał się rozejrzeć za tą pracą, żeby zacząć się dokładać do rachunków oraz zawartości lodówki. - Najedzeni to z pewnością, ale czy szczęśliwym? Mi tam wcale nie jest fajnie, kiedy mnie ciśnie na kibel - odpowiedział, sięgając po jedną z przekąsek. Był głodny, dopiero teraz, kiedy opadły emocje, zdał sobie z tego ostatecznie sprawę. Wcześniej trzymała go adrenalina, po której aktualnie nie było nawet śladu.
-To musi być fajne mieć tak jasno i wcześnie określone marzenia zawodowe. Zazwyczaj ludzie nie wiedzą, co lubią i kim będą, a ty po prostu dazyłeś do marzeń - powiedział, spoglądając na niego. On sam nie mógł sobie nawet na konkretne marzenia pozwolić wiedząc, że nie pójdzie na studia. To go bolało, bo dzięki temu mógłby zadbać o swoją przyszłość lepiej, no i wyrwać się z domu normalnie, a nie uciekając. Niestety, wiele spraw potoczyło się nie tak, jak powinno. - Z bronię to nigdy, w sensie nie chciałem zostać policjantem. Jestem za to za słaby plus trochę przeraża mnie strzelanie. Ja to bym mógł zajmować się końmi - wzruszył ramionami. To było aktualnie jedyne, co mu do głowy przychodziło pls naprawdę brakowało mu obecności tych zwierząt w jego życiu.
Chwilę później skupili się na serialu, który okazał się być naprawdę fajny. niestety, nie na tyle, żeby powstrzymać zmęczonego i objedzonego do granic możliwości Oscara przed ucięciem sobie drzemki na kolanach Patricka, na które opadł Bóg jeden wie w jakim momencie. Jedno było pewne - dawno nie spało mu się tak wygodnie.