Strona 3 z 3

segundo encuentro: saldar una deuda de gratitud

: pt lis 20, 2026 5:27 pm
autor: Pilar Noriega
trigger warning
przekleństwa
Finalnie nic jej nie powiedział.
Wspomniał jedynie, że Daniel prowadzi konkurujący klub, ale przecież to nie to było historią, którą zaczął, o tym jak kiedyś… Kiedyś co? Nie było jej dane się dowiedzieć. A szkoda. Bo może gdyby Madox powiedział jej cokolwiek więcej, wcale nie zajęłaby miejsca obok wilkołaka. A już na pewno nie pozwoliłaby mu ułożyć ręki gdzieś za swoimi plecami. I kto wie, może nawet przez p r z y p a d e k nadepnęłaby na niego szpilką. Różne rzeczy mogły się zdarzyć, szczególnie ludziom jego pokroju. Ale nie zdarzyły, bo Pilar egzystowała w kompletnej nieświadomości, a jej ciemne oczy jedynie wyczytywały z tych Noriegi czystą, powoli niekontrolowana furię.
Widziała, jak ślepa zachodzą mu czernią. Jak źrenice się poszerzają. I chociaż rozmawiał w tym czasie z Krukiem na temat zakazu rozprowadzania koksu u niego w klubie, co chwile spoglądał w stronę Stewart. Jakby faktycznie wkurwiało go, że Daniel się przymila.
Jakby faktycznie była jego.
Udawali. A jednak przez jej kręgosłup przeszedł niekontrolowany dreszcz. Nie umiała tego nazwać, jednak było w Noriedze coś… innego. Może to ten błysk w oku, może sposób, w jaki walczył o swoje, o to jak się wkurwiał na innych facetów. Nie umiała tego wyjaśnić, ale na nią działało. Bo przecież o Pilar nigdy nikt nie walczył. Ona musiała to robić za siebie samą całe, pierdolone życie. A tu proszę. Udawany chłopak na jeden dzień i go nosiło, żeby rzucić się na właściciela Shadow. Nawet ją to kręci… nie.
Poderwała głowę w górę, słysząc, że Kruk w końcu zgodził się posypać im towaru. Od razu się spięła, bo przecież jeśli to było to co myślała, to Noriega zdecydowanie nie powinien tego brać. Kurwa, ludzie kończyli przez to w szpitalu. Chciała nawet do niego sięgnąć pod stołem, żeby go kopnąć w piszczel, ale nie sięgnęła. Proszek posypał się na stół, a Daniel znowu odezwał. Tym razem do niej.
Lubisz w nosek.
— Może i lubie — wzruszyła ramionami, siląc się na luźny ton, chociaż prawda była taka, że Pilar nigdy wcześniej nie ćpała. Jej grube narkotyki kończył się na mocnym zielsku i to by było na tyle. Nie chciała jednak dać tego po sobie poznać, szczególnie, kiedy Kruk patrzył na nią kątem oka. Przyglądał się jej. Ona zaś swoje spojrzenie przeniosła na Noriegę. — Ale dzisiaj prowadzę, wiec musze ogarniać — na potwierdzenie swoich słów, nawet machnęła kluczykami w powietrzu do samochodu Madoxa, których nawet nie zdążyła schować.
— Bzdura — prychnął el Cuervo, układając koks w równe linie. — Zamówicie sobie taksówkę — oznajmił. Nawet kurwa nie pytał, jakby faktycznie miał tu coś do gadania.
— Nie, bo jeszcze potem jedziemy w jedno miejsce — rzuciła w odpowiedzi pierwszym, lepszym co przyszło jej do głowy, na co zaś zareagował Daniel, znowu przez przypadek muskając jej udo.
— Ciekawe jakie? — zagadał, przekręcając głowę i łapiąc jej spojrzenie. — Co będziecie robić? — dopytał, chyba chcąc ją nieco speszyć swoim ciekawstwem. Problem tylko, że trafił na trudnego przeciwnika, bo kogo jak kogo ale ją było ciężko speszyć, biorąc pod uwagę, że Pilar sama nie miała filtrów.
— Pierdolić się — odpowiedziała na jednym wdechu. — A co, chcesz dołączyć? — spytała bezczelnie, a Daniel chociaż miał na sobie maskę widać było, że nieznacznie się spiął i speszył. Nie spodziewał się? A może faktycznie zaczął rozważać tą ofertę. Pilar przeniosła spojrzenie na Madoxa. — Obiecał mi dzisiaj kajdanki i pałę policyjną… — wyłożyła się wygodniej na kanapie, krzyżując ręce na piersi, nawet na moment nie spuszczając z niego wzroku. Minę też miałą wymowną, chociaż w środku aż ją skręcało, żeby się roześmiać. Palę policyjną, kurwa. — Więc wciągajcie co musicie, a mi możecie zapakować trochę na wynos — prychnęła, tym razem przekrecajac się w stronę Kruka.
— Nie ma — cmoknał, wyrównując ostatnią linię na tacce. — Wszystko leży tu — wzruszyła ramionami, a ona zmierzyła go wzrokiem. Widziała przecież, że z kieszeni wystawał mu jeszcze jakiś woreczek i nie, żeby go chciała, ale machnęła na niego brodą.
— A to? — Kruk przeleciał spojrzeniem za nią, a zaraz wcisnął worek mocniej do kieszeni.
— A to coś innego — wtrącił, zapinając zamek. — To specjalny towar dla gówniarzy, co lubią przepłacić. Sam w życiu bym tego nie ćpał — rzucił już bardziej pod nosem, nachylając się do tacy i zgarniając pierwszą działkę dla siebie, by zaraz podać ją w stronę Loli i Diego. Pilar natomiast swojego spojrzenie przeniosła na chwile na Madoxa. Wymowne w dodatku. Bo ten woreczek w kieszeni Kruka mógł być tym, po co przyszła.

:madox:

segundo encuentro: saldar una deuda de gratitud

: sob lis 21, 2026 7:41 pm
autor: Madox A. Noriega
trigger warning
przekleństwa i ćpanie
Madox zacisnął dłoń w pięść, na to pytanie Daniela lubisz w nosek, nawet gotowy był mu za ten tekst, w nosek... przywalić, ale Pilar się odezwała, złapał na moment jej ciemne spojrzenie i... uspokoił się trochę. Coś takiego było w jej oczach, co potrafiło go ujarzmić, zatrzymać na moment ten cały jego ogień. Bo przecież w innym przypadku, pewnie już by się rzucił na właściciela Shadow, ale jej musiał zaufać. Widział to w jej oczach, że na razie sama sobie radziła.
Noriega rozsiadł się wygodniej na kanapie i nonszalancko zarzucił nogę na nogę, a na kolejne słowa Stewart skinął nawet głową na potwierdzenie, że rzeczywiście musi ogarniać, bo prowadzi. A kiedy odezwał się Kruk, to Madox obejrzał się na niego, już nawet otworzył usta, żeby coś powiedzieć, ale znowu Stewart go ubiegła. W pierwszym odruchu jego brew drgnęła lekko do góry, bo w jakie niby miejsce?
Zainteresował się tym też Daniel, ale wtedy Madox już się odezwał.
- Chuj cię to obchodzi Bones - tylko, że Pilar w tym samym czasie powiedziała, że będą się pierdolić, a Noriega spojrzał na nią, znowu złapał jej ciemne spojrzenie, dobra. Skoro tak to rozgrywają.
- Poza tym... - wtrącił się, poprawiając się na kanapie - nie lubię jak naćpana laska mi obciąga, bo lubię jak to jest zrobione porządnie - jeszcze raz zerknął na Pilar poprawiając sobie spodnie, a potem na Kruka i Diego, jakby mieli wiedzieć, o co mu chodzi, Costa nawet się uśmiechnął i zerknął na Lolę. Daniela Madox pominął, i znowu z jakimś bezczelnym uśmieszkiem spojrzał na Stewart - pałę policyjną dostaniesz koniecznie, chociaż kajdanki to jeszcze kwestia sporna kto kogo zakuje - puścił do niej oczko, chociaż brew znowu mu delikatnie drgnęła, bo... pała policyjna? Z jednej strony pobudzała trochę wyobraźnię, zwłaszcza, że Noriega lubił mundurki, ale z drugiej...
Pilar jednak już rzucała to, żeby zapakowali jej na wynos, a Madox aż wywrócił oczami, dobra próba, ale przecież wiadomo było, że tak po prostu jej tego nie dadzą. Chociaż Stewart jeszcze spróbowała, a Madox też spojrzał na kieszeń El Cuervo.
- Chrzczony, czy maczany? - zapytał Madox, ale tym razem jemu Kruk odpowiedział, żeby się nie interesował. Diego wciągnął kreskę stówką zwiniętą w rulon, a potem zabrał tacę spod nosa Loli i podał ją Noriedze, też chyba chciał mieć dzisiaj porządne obciąganie, Madox pochylił się nad grubymi, białymi wężami, ale zanim proszek wylądował w jego nosie, to znowu odezwał się Daniel.
- No i o to chodzi w biznesie, wzbogacać się na takich gnojkach, jak dla mnie możesz to tu rozprowadzać, a ja jeszcze im podniosę wejściówki, skoro mamy tu taki full serwis - Bones wyciągnął rękę po tacę, żeby przypieczętować z Krukiem ich umowę, ale Madox ją cofnął, oparł sobie na idealnie zarysowanym pod ciemnym materiałem brzuchu, a potem bezczelnie, jeszcze zerkając na Daniela, poczęstował się nie tylko swoją kreską, ale też tą jego... Na tacy została tylko ta długa i cienka dla Loli.
Niby to był mocny towar i Madox wcale pewnie nie powinien tego robić, ale kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana, najwyżej go popierdoli.
Ale musiał skorzystać z okazji, żeby wkurwić właściciela Shadow, który drgnął na kanapie. Kruk za to obejrzał się na Madoxa wielkimi oczami. Costa się uśmiechnął, bo akurat on Noriegę znał od tej strony.
Koks sprawił, że podniebienie momentalnie mu zdrętwiało, a krew w żyłach zawrzała. Chuj, Madox musiał znowu wycisnąć to do cna, ile się dało, ruszył się na kanapie i sięgnął do El Cuervo, zacisnął wytatuowane palce gdzieś na jego skórzanej kurtce.
- Skoro Daniel tak lubi robić małolatów w chuja, to niech ćpa ich towar - rzucił, a Bones od razu się uniósł.
- Wypierdalaj Noriega... - zaczął, ale Diego też już pochylił się do przodu.
- Słyszałeś co powiedział Bones? Ty dzisiaj wciągasz towar drugiej kategorii, jak twój klub - dodał Costa, a Daniel aż się podniósł.
- Pojebało was, wypierdalać z mojego klubu! - podniósł głos, ale żaden z nich nie ruszył się z miejsca. A Madox sięgnął wytatuowanymi palcami do kurtki Kruka, pogładził go po niej.
- No tak, wiedziałem, że spękasz Bones, w takim razie nic tu po nas... Interesy dla dorosłych będziemy robić w innym miejscu - mogli teraz stąd we trzech wyjść, ale Bones wiedział, że straciłby Kruka, Coste i jego skorpiony, które też tutaj bywały. Duże straty...
- Czekajcie... - rzucił i machnął ręką, żeby ich powstrzymać - pogadajmy... - chciał pertraktować, ale Madox pochylił się do przodu opierając łokcie na kolanach.
- Wciągasz albo wypierdalamy - tu spojrzał na Kruka i machnął głową. El Cuervo, sięgnął do kieszeni, odpiął ją i wyjął jeden woreczek, było ich tam jeszcze kilka, wystawały delikatnie z rozsuniętej kieszeni. A wszystkie oczy zwrócone były na właściciela Shadow, czekając czy spęka. Chociaż te Madoxa na moment złapały spojrzenie Pilar, bo teraz ona musiała wykorzystać sytuację, on już pootwierał jej chyba wystarczająco możliwych... zamków?

:pilar:

segundo encuentro: saldar una deuda de gratitud

: sob lis 21, 2026 8:32 pm
autor: Pilar Noriega
trigger warning
przekleństwa
Wyobraźnia jej działała.
Zawsze miała ją rozwiniętą, szczególnie, że w bidulu to jej głowa była jedyną najlepszą przyjaciółką i bezpieczną przestrzenią, dlatego kiedy tylko Madox nawijał o tej policyjnej pale i tym, jak lubił, kiedy laska robiła to p o r z ą d n i e, skłamałaby, gdyby powiedziała, że ją to nie ruszyło. Że nie zabranęła w nieodpowiednie rejony i nie wyobraziła sobie jak… kurwa.
Poprawiła się na kanapie, zaciskając mocniej nogi. Mógł to widzieć lub nie, bo zaraz potem do jego dłoni została podana taca z koksem. Pilar patrzyła na niego intensywnie, chociaż jej spojrzenie również co jakiś czasu uciekało do kruka i tych kilku woreczków tylko dla gówniarzy. Potrzebowała zgarnąć jeden z nich do testów. Potrzebowała potwierdzić, że to El Cuervo zatruwał dzieciaki i wysyłał je do szpitala. A najlepiej jeszcze w międzyczasie zdobyć nagrania z kamer z klubu potwierdzające, że to on rozprowadzał towar. Niby proste, a jednak kurewsko ciężkie do zrobienia.
Uniosła wysoko brew w górę, gdy Madox nie tylko wciągnął jedną kreskę, ale też drugą. Nie znała się na dragach, ale raczej podwajanie dawki nigdy nie wiązało się z niczym dobrym. Widziała, jak momentalnie się wyprostował, jak jego oczy zaświeciły się w charakterystyczny sposób, a źrenice wyjebało. Czy to naprawdę działało tak szybko? Najwidoczniej, bo Noriega już po chwili wdrażał w życie plan, na który wcześniej wcale się nie umawiali.
I chociaż intencje były w jak najbardziej odpowiednim miejscu, tak sposób, w jaki chciał to załatwić, miało swoje dziury. Pilar potrzebowała próbki do badań. Nic jej to nie da, jeśli kolejny człowiek skończy w szpitalu albo kopnie w kalendarz. I chociaż sama nie przepadała za Danielem, jakoś nie przypadł jej do gustu, tak z pewnością nie mogła pozwolić na to, że i to n się potruje. Może dla Noriegi był to kolejny, marny żywot, ale nie dla niej. Nie miała zamiaru pozwolić mu to wciągnąć, szczególnie, że właściciel Shadow już patrzył pod chłopakach.
— Co kurwa, ja nie wciągnę? — prychnął bezczelnie, przejmując od kruka jeden z woreczków i uderzył nim o stół. — Za kogo ty mnie kurwa masz, Noriega? — w jego głosie chociaż przeważała bezczelność, dało się wyczuć również nutkę niepewności. Była ona też w sposobie, w jaki Pilar się spięła. Nie chciała, żeby do brał. Kurwa, nie chciała mieć człowieka na sumieniu. Tym bardziej, że potrzebowała tą pieprzoną próbkę. Dlatego nim Daniel jeszcze rozsypał cały proszek na stole, Pilar rozejrzała się nerwowo dookoła, a powiem widząc kelnerkę, która akurat przechodziła obok nich, od razu wystawiła nogę.
Dziewczyna oczywiście niczego nie widziała i od razu przepadła przez szpilkę Pilar. Poleciała prosto na Noriegę, wywalając szklanki na stół.
— O jezu! — zdążyła krzyknąć, wraz z głośnym kurwa, które wyszło z ust Daniela. Stewart chcąc wykorzystać sytuację, kiedy wszyscy skupiali się na dziewczynie i rozlanym alkoholu, sięgnęła do boku, żeby złapać worek tuż obok dłoni Daniela. Już zacisnęła na nim palce, kiedy Bones… machnął ręką i kompletnie wytrącił jej woreczek. Prochy posypały się po podłodze. Kurwa.
— Ja pierdole, Betty, co ty odpierdalasz — krzyknął na swoją pracownicę. Pilar w poirytowaniu zacisnęła dłonie w pięści, a Betty… absolutnie nic nie robiła sobie z opierdolki szefa, bo swoim spojrzeniem już wodziła po twarzy Madoxa. Jej dłoń również zabłądziła gdzieś na jego klacie piersiowej, na której się podparła.
— Lo siento, hermoso — uśmiechnęła się do niego wymownie, na moment spuszczając spojrzenie na jego pełne usta. — Dziękuje, że mnie złapałeś — przesunęła palcami po jego ramieniu. — Może mogłabym ci to jakoś wynagrodzić? — spytała bez najmniejszych ogródek, a Stewart aż złapała powietrza w płuca. Wiadomo, tylko tutaj udawali, ale co to kurwa było? — Na parkiecie na przykład? — bezczelna. A on jeszcze bardziej, że jeszcze jej z siebie nie zrzucił. Kruk za to bawił się przednio, po koksie, oglądając to wszystko z boku.
— Świetny pomysł — rzucił rozbawiony. — Też bym zatańczył — wtrącił, rozkładając się wygodnie na kanapie. I wtedy w jej głowie pojawił się wyjątkowo głupi, ale potencjalnie skuteczny pomysł na to, jak mogłaby zgarnąć jeden z woreczków dla siebie. Przekręciła głowę w jego kierunku, wypięła pierś do przodu, patrząc mu intensywnie w oczy.
— To chodźmy.

:rura:

segundo encuentro: saldar una deuda de gratitud

: ndz lis 22, 2026 6:55 pm
autor: Madox A. Noriega
trigger warning
przekleństwa
Nie umknęło jego uwadze to, jak zacisnęła nogi, jak spojrzała mu prosto w oczy, wbijając paznokcie gdzieś w swoje udo. A czy jej umknęło to jak przesunął wytatuowanymi palcami po wargach?
Pewnie nie, bo patrzyli na siebie...
No kurwa, zajebiście dobrze wychodziło im to udawanie.
Madox sięgnął po tacę, a już po chwili wciągnął nie jedną kreskę, a dwie, dwa grube szczury. Kokainy, poczuł od razu, że to koks, całkiem dobry, nie tak jak ten kolumbijski, ale ujdzie.
A Noriega momentalnie poczuł, jak umysł mu się rozjaśnia, poczuł, że teraz mógłby... wszystko. Razem by mogli, on i Pilar. Pierdolony król świata i jego... dupa do ruchania? I chociaż jeszcze przed chwilą prowokował Daniela, to teraz jego myśli zakręciły się na czymś innym. Na tym jak smakowały jej pełne usta i jak to by było rzeczywiście... pieprzyć Pilar Stewart?
Nawet poprawił się na miejscu, tylko, że okazało się, że Bones już podejmował rzuconą rękawicę, i dobrze, o to mu chodziło. Teraz Pilar powinna skorzystać z okazji, wyciągnąć Krukowi woreczek z prochami i byliby w domu. Kurwa, plan idealny.
Szkoda tylko, że Stewart miała na ten temat inne zdanie, a Madox który nie spuszczał z niej spojrzenia widział, jak podstawiła kelnerce nogę. Nawet miał kurwa do niej wystartować, rzucić jakieś co odpierdala, bo przecież go nosiło, ale zadziałał jego instynkt jaguara, a kelnerka wpadła mu w ramiona, spojrzała na niego z dołu, zapierając się na jego kolanie. A ciężki oddech Madoxa zagrał na jej zarumienionych policzkach. Poczuła to, a on poczuł jej rękę, gdzieś na swojej klacie, kiedy pomagał jej wstać.
- Spierdalaj Bones, to te twoje krzywe podłogi - rzucił Madox, bo teraz był w bojowym nastroju i pewnie wystarczyłaby dosłownie iskra, żeby skoczył do Daniela. W międzyczasie posłał też Pilar krótkie, wymowne spojrzenie, bo przecież wiedział, że tak naprawdę to ona.
Tylko wtedy dziewczyna odezwała się po hiszpańsku, a Madox zaraz spuścił na nią spojrzenie, na jej czerwone, pełne usta, na te błyszczące oczy, które wpatrywały się w niego. A potem na dekolt, w którym odznaczały się jej piersi.
- Może byś mogła... - rzucił, a jego palce sięgnęły do jej uda. No bo może Madox nie lubił, kiedy naćpane laski robiły mu loda, ale... lubił, kiedy sam był wtedy wystrzelony, a teraz nosiło go podwójnie, a z Pilar chyba nie miał co liczyć?
A może była na to szansa? Przeniósł na nią spojrzenie, akurat w momencie, w którym... proponowała Krukowi, że z nim zatańczy.
- Nie... - wycedził przez zęby Madox, bo żadna jego dupa do pieprzenia nie będzie tańczyć z nikim innym, nie przy nim.
Kurwa. Nie po to Noriega miał reputację wściekłego latynoskiego psa, żeby jej na to pozwolić. Ale czy ona sobie cokolwiek z tego robiła?
Oczywiście, że nie, a Kruk już wstał, z rozbawieniem patrzył na Noriegę, kiedy wyciągał rękę do Pilar. Madox ruszył się z miejsca, gotowy był do niego doskoczyć, ale Diego oparł mu rękę na ramieniu. Przytrzymał go w miejscu i musiał w to włożyć siłę.
- Odpuść, niech sobie raz zatańczą - rzucił i teraz on złapał spojrzenie Pilar, jakby chciał jej zapytać, czy wie co robi.
Bo może nie wiedziała. Jaki Madox był po koksie. Jak przedmiotowo traktował swoje kobiety. I jak nienawidził się nimi dzielić.
A dzisiaj była jego, na niby, ale jego...
Zacisnął mocno szczękę, kiedy odprowadzał ją na parkiet czarnym spojrzeniem. Źrenice miał wyjebane, nie mógł usiedzieć na miejscu, a gdy Kruk sięgnął do talii Stewart.
- Chodź... Zajmę się tobą - Betty oparła dłoń na jego szorstkim policzku i chociaż Madox w pierwszym odruchu chciał ją zrzucić, to czuł... że jak zaraz nie zajmie czymś myśli, to go popierdoli.
Diego patrzył na to z boku, to na niego, to na Pilar. Bo chyba ciekawiło go to, w co oni tutaj grali, a kiedy kelnerka pociągnęła Noriegę na parkiet, gdzieś niedaleko Pilar, to Costa też zaciągnął tam Lolę. W loży został tylko Daniel, a to co działo się na parkiecie...
Wytatuowane palce Madoxa pewnie oparły się na talii Betty, a zaraz jedna dłoń zjechała na jej tyłek, kiedy szarpnął ją do siebie, tak, że zaparła się na jego torsie, że musiała poczuć na sobie jego... ozdobną klamrę od paska. Zacisnął palce na jej pośladku, bez skrępowania, bez zaproszenia, bezczelnie, a potem podwinął krótką spódniczkę. Niby patrzył jej w oczy, ale... jego spojrzenie uciekało gdzieś do Stewart. Bo co ona kurwa kombinowała?

:damn:

segundo encuentro: saldar una deuda de gratitud

: ndz lis 22, 2026 9:29 pm
autor: Pilar Noriega
trigger warning
przekleństwa
Widziała, jak na nią patrzył.
Widziała, jak jego smukłe palce przesunęły się bezczelnie po dolnej wardze, gdy zacisnęła nogi.
Widziała, jak wiercił się na miejscu za każdym razem, gdy wymieniali spojrzenia.
I czuła to wszystko również we własnym ciele. W tych wszystkich dreszczach, które próbowała ignorować. W przyśpieszonym oddechu, który nie słuchał się głowy i sercu, które jakoś dziwnie poderwało się do biegu, gdy kazał wciągać Danielowi lewe prochy. Jeszcze wtedy tłumaczyła to sobie tylko tym, że nie chciała, by właściciel Shadow nbrał narkotyki, ale czy na pewno tak było? To wiedziała już tylko jej spaczona głowa, podczas gdy noga już działała. A potem wszystko potoczyło się szybko: kelnerka skończyła na kolanach Madoxa, jego spojrzenie w jej piersiach, ona złapała więcej powietrza w płuca, wkurwiona tym widokiem, w międzyczasie chciała zabrać prochy, ale te posypały się po podłodze, a Kruk… kruk chciał z nią zatańczyć.
Szkoda tylko, że Madox nagle nie chciał na to pozwolić.
— Nie? — powtórzyła jego słowa z b e z c z e l n y m prychnięciem. Kim on myślał, że był? Że mógł jej mówić co mogła, a czego nie mogła robić? Nikt nie miał do tego prawa. A już na pewno nie Noriega. Nawet jeśli udawali tutaj jakaś kurewsko gorącą parkę, która pierdoli się po kątach. I to była rzecz, której Madox jeszcze o niej nie wiedział… To, że kiedy coś próbowało się jej narzucić, ona specjalnie robiła na opak. Była zło-śni-cą.
A Diego dobrym kumplem bo przytrzymał go za ramię, żeby nie wystartował. Przez moment po prostu patrzyli sobie w oczy. Intensywnie. Głęboko. Jakby kurwa prowadzili w głowach rozmowę i właście się kłócili o to, jak to w końcu będzie. Przerwał to dopiero Kruk, kiedy ułożył ciężka rękę na jej biodrze.
— Lubisz tańce latino? — zapytał, przystając na moment przy niej i wciskając głowę gdzieś w jej bujne kudły włosy. — Bo ja po koksie kurewsko — zaśmiał się głupio, a Pilar nawet na moment nie spuściła spojrzenia z Madoxa. Uśmiechnęła się do tego bezczelnie.
— Jeszcze jak — mruknęła zadowolona i poprawiła królicze uszy. Ruszyli w stronę parkietu, chociaż kiedy Betty ułożyła swoje ręce na twarzy Noriegi… Stewart mimowolnie poczuła w ciele irytacje. Zacisnęła mocniej palce na dłoni el Cuervo i szarpnęła go bardziej na środek, gdzieś pomiędzy ludzi, którzy już się o siebie ocierali.
Kruk nawet na moment się nie pierdolił. Jak na prawdziwego ćpuna przystało, od razu szarpnął ją bliżej siebie. Muzyka, która płynęła z głośników była wolniejsza, sensualna, zupełnie inna niż to, co leciało na początku jak przyszli. Idealny timing. Pozwoliła, by dłoń dealera przesunęła się po jej talii na wyjątkowo krótkie spodenki, a jego kolano znalazło gdzieś między jej nogami. Nie kręciło ją to. Robiła to bardziej z przykrego obowiązku, żeby złapać woreczek i tylko dlatego, że Madox jej nie chciał pozwolić tańczyć. Zakręciła biodrami w rytm muzyki. Szkoda tylko, że jej oczy zamiast łapać spojrzenie swojego partnera tanecznego, cały czas uciekało gdzieś kawałek dalej. Do pary za plecami kruka.
Obserwowała uważnie, jak jego wytatuowana dłoń ze skrzydłami przesuwa się po biodrze Betty. Jak zsuwa się coraz niżej, na tyłek, a potem podwija jej i tak już króciutką spódniczkę. Chociaż była trzeźwa to i tak nie rozumiała, skąd nagle w jej ciele wzięło się tyle irytacji i… zazdrości? Nie. To na pewno nie była zazdrość. Pierdolił ją Noriega. Nie chciała mieć z nim nic wspólnego.
Tylko czemu nie potrafiła oderwać od niego spojrzenia.
Przesunęła w końcu dłońmi po plecach kruka. Pierwsze powoli, kierując się w górę i dopiero potem na oczach Madoxa wbiła paznokcie w materiał jego cienkiej kurtki, tak, że mężczyzna mógł to czuć na własnej skórze i zaryła aż do samych pośladków. Kruk zamruczał jej prosto do ucha, chowając twarz w jej bujnych falach, a potem zaczął przepychać biodra w jej stronę, ocierać się o nią. Specjalnie rozchyliła usta, łapiąc efektywniej powietrze. Wszystko dla niego. Do tego stopnia, że na moment zapomniała po co tu przyszła i tylko skupiła się na tym, jak bardzo jego wzrok ją palił. Jak drapał skórę. Jak chciała, żeby to on…
Dragi.
Kruk znowu szepnął jej coś do ucha, a ona roześmiała się delikatnie, jedną z dłoni przesuwając wzdłuż biodra mężczyzny, aż do kieszeni, w której miał kilka woreczków zapiętych na zamek. Zacisnęła palce na nim palce, dociskając się mocniej do ciała el Cuervo, aż jego pasek wbił się jej w podbrzusze, podczas gdy jej dłoń szarpnęła zamek błyskawiczny w dół. Wsunęła dwa palce do kieszeni, akurat w momencie, w którym kruk dobrał się do jej szyi. Normalnie już dostałby w twarz, ale przecież musiała to wyciągnąć. Poza tym Noriega wciąż na nich patrzył. Odchyliła delikatnie głowę w bok, dając mu lepszy dostęp. Czuła, jak mokry język sunie po jej szyi. W tym samym czasie jej palce już odnalazły jeden z woreczków, a ogniste oczy intensywnie patrzyły na Madoxa.
Jeśli chciał pomóc, teraz był odpowiedni moment.

Ojalá fueras tú.