MAPLE HEARTS | PBF

Był taki czas, gdy byliście ze sobą blisko, ty i Remy. Miałeś wtedy jakieś pięć lat i twoją jedyną aspiracją była dobra zabawa; trzymałeś się jej niczym rzep psiego ogona gdziekolwiek się nie ruszyła, a siostra - pomimo różnicy wieku - pozwalała ci na to z radością. Nawet jeśli trzymanie przy sobie młodszego, niezdarnego pokurcza mogło być kłopotliwe, Remy nigdy nie pozwoliła ci odczuć, że jesteś dla niej problemem. Opiekowała się tobą tak, jak oczekiwali tego rodzice, ale nigdy nie robiła tego z przymusu.

Wasza więź zaczęła tracić na sile kilka lat później, kiedy świat wreszcie stanął przed nią otworem. Remy zawsze skupiała się na ocenach i dążeniu do własnych celów, ale po ukończeniu liceum nabrała znacznego rozpędu. Jako dzieciak z podstawówki nie byłeś jeszcze w stanie zrozumieć dlaczego nauka mogła wymagać takiego zaangażowania i skupienia ani dlaczego starsza siostra wolała przenieść się do akademika, zupełnie jakby wyprowadziła się na drugi koniec kraju, a nie tylko zmieniła dzielnicę... Jej pokój był przecież wystarczająco duży, aby pomieścić wszystkie te książki, których treść przyprawiała cię o ból głowy, a wasz rodzinny dom pełen był znajomych twarzy i miał jedną, znaczącą przewagę - ciebie.

Rozstanie było bolesne, tym bardziej, że jej wizyty stały się zaledwie sporadyczne, co jedynie pogłębiało wrażenie porzucenia. Nie pomagało, że radziłeś sobie z emocjami w typowy dla nastolatka sposób, przy każdym możliwym spotkaniu wypominając siostrze, że to ona ponosi odpowiedzialność za pogorszenie waszej relacji. Później, gdy odnalazłeś własne marzenie i wreszcie lepiej ją rozumiałeś, było ci zwyczajnie wstyd i brakowało ci odwagi, aby przyznać się do błędu. Remy w końcu przestała wyciągać do ciebie dłoń, a wtedy pojąłeś, że to ty odrzuciłeś ją, a nie na odwrót i nie miałeś pojęcia, jak mógłbyś to naprawić.

Zanim się obejrzałeś, siostra znalazła się poza twoim zasięgiem; ukończyła studia, rozpoczęła karierę, wzięła ślub i niewiele brakowało, aby wasze ścieżki rozeszły się na dobre. Wszystko zmieniło się w dniu, w którym imię jej męża trafiło na nagłówki, a Remy pojawiła się w progu waszego domu z pełnymi walizkami, ogłaszając wszem i wobec, że bierze rozwód i zamierza przenieść się do Quebecu, aby realizować marzenia. Tyle że... Nigdy tego nie zrobiła. To okazało się jednak o wiele bardziej przerażające, niż gdyby rzeczywiście ukryła się w Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej, z dala od całego tego cyrku. Zamiast tego zmieniła się; porzuciła dawne plany, przestała spoglądać w nocne nieba z taką samą fascynacją i odmówiła pracy z ojcem, zamiast tego zaszywając się w randomowym warsztacie, gdzie zaczęła spędzać każdą wolną chwilę. Wydarzenia sprzed półtorej roku, tak samo, jak decyzje Remy stały się w waszej rodzinie tematem tabu.

Do tej pory nie miałeś zbyt wielu możliwości, aby poświęcić czas rozwiązywaniu prywatnych problemów. Twoja kariera wymagała pełnej uwagi, ale teraz, gdy udało ci się wreszcie osiągnąć pierwszy cel, możesz pozwolić sobie na głębszy oddech i próbę odzyskania starszej siostry, która zdecydowanie potrzebuje czyjegoś wsparcia.


Wiek postaci musi zamykać się w granicach 20-23 lat.
Twarz jest mi obojętna, o ile wygląd nie będzie odstawał; rodzice i dziadkowie po obu stronach to również Kanadyjczycy, więc dzieci nie powinny być mieszanego pochodzenia.
Poszukuję kogoś, kto wcieliłby się w rolę utalentowanego hokeisty na kontrakcie z Toronto Maple Leafs, przy czym pierwsze rozmowy na temat potencjalnego dołączenia do drużyny odbywały się jeszcze przed ukończeniem przez niego liceum. Stosunkowo niedawno wrócił z obozu treningowego NHL w Szwecji i po raz pierwszy został powołany do oficjalnego składu na rozpoczęty właśnie sezon. Pozostała część kreacji jest mi obojętna, byle nie był jakimś samozwańczym narwańcem, członkiem gangu albo czarną owcą, która co 5 minut ładuje się w kłopoty. Zarówno on, jak i Remy mieli dobre dzieciństwo, ich rodzice to para kochających, troskliwych ludzi i nie planuję tego zmieniać.
Rodzina od strony ojca od kilku pokoleń powiązana jest z mechaniką: pradziadek zajmował się mechaniką przemysłową, dziadek służył w Royal Canadian Navy jako mechanik okrętowy, ojciec jest mechanikiem samochodowym, z kolei Remy miała pracować jako inżynier mechanik w CSA (jej ostatecznym marzeniem było dostać się do NASA). Rodzina od strony matki imała się różnych zawodów; jej pochodzący z Vancouver ojciec był hokeistą, a po odniesieniu kontuzji i zakończeniu kariery przeniósł się za ukochaną do Toronto, gdzie rozpoczął pracę jako trener. Mama jest astrografką w jednym z torontońskich obserwatoriów.
Zależy mi na odbudowie bliskiej relacji, na ponownym nawiązaniu więzi między rodzeństwem, więc podziękuję każdemu, kto chce tylko odhaczyć drzewo genealogiczne na liście. Szczegóły są oczywiście do ustalenia, a na wszelkie dodatkowe pytania chętnie odpowiem na pw, więc zapraszam!

'Nigdy nie wierzyłam, że głupi zakład z kumplami te kilka lat temu sprawi, że pojawi się w życiu ktoś o kogo będę chciała walczyć'

Rin - wesoła, sympatyczna dziewczyna, która mimo wszystko mocno stąpa po ziemi. Jej życie może według niektórych było usłane różami, ale dla niej samej... to była jedynie złota klatka, z której potrzebowała się wydostać.
Impreza zakrapiana alkoholem głupi zakład z kumplami, którzy nie wierzyli, że Phraenarin jest w stanie wyrwać kogokolwiek a już na pewno nie płeć piękną. Ku ich zaskoczeniu Rin zdobyła telefon ślicznej pani i jeszcze olała ich kompletnie spędzając z nią resztę wieczoru. Złapały kontakt. Nadawały praktycznie na tych samych falach i nic dziwnego, że dość szybko się zaprzyjaźniły spędzając ze sobą każdą wolną chwilę. Papużki-nierozłączki. Uczucia pojawiły po czasie... Rin była i nadal jest pewna, że ona jest jej soulmate. Mimo rodziców Rin i ich podejścia ostatecznie dziewczyny wzięły ślub rok temu.

To nie jest pełna dram relacja. Jasne są one przeciwko światu, ale to jedna z tych słodko-pierdzących relacji. Jasne są wzloty i upadki jak to w każdym małżeństwie, ale to nie są rzeczy nie do naprawienia.

- cała relacja to one przeciwko światu. Coś takiego miłego dla odmiany, chociaż nie powiem jestem drama queen, więc pewnie coś się wymyśli xD
- bardzo ukochałabym za pairing LenaMiu, bo dziewczyny są przesłodkie wspólnie czyli ukocham za wygląd Miu Natsha Taechamongkalapiwat - mają kupę wspólnych gifów i zdjęć. Jednak zawsze można zmienić moje zdanie ciastkami!
- wszystko jest do ustalenia od samego początku o ile się zdecydujesz! Ukocham mocno i oddam duszę

Myślisz sobie, że to paradoks, że tak bardzo boi się kogoś do siebie dopuścić, a dla zupełnie obcych osób jest w stanie dosłownie wskoczyć w ogień. Riley otwiera się przed innymi tylko wtedy, gdy uznaje, że jest to konieczne, a to zdarza się rzadko. Jest typem, który kocha po cichu, o ile w ogóle. Typem, który znika z czyjegoś życia tak samo niespodziewanie, jak się w nim pojawia. Nie lubi, kiedy ktoś nieproszony próbuje na dobre zagnieździć się w jej świecie.
Przypomina trochę kota, który czasem do kogoś podejdzie, czasem nawet pozwoli się pogłaskać, ale nigdy nie należy do nikogo. Obserwuje z dystansu, zanim zdecyduje czy może komuś zaufać. Pilnuje swojego spokoju jak skarbu.
Jej związki przychodzą i odchodzą. Zwykle krótkie, bez żadnych zobowiązań. Sam zresztą byłeś świadkiem kilku z nich. Riley potrafi być miła, potrafi być ciepła, a nawet delikatna, ale za każdym razem, gdy tylko ktoś za bardzo się angażował, ona natychmiast się wycofywała. Nie była gotowa żyć w czyimś rytmie i w pełni oddać się drugiej osobie. 

Jesteś najbardziej cierpliwym człowiekiem jakiego zna. Zawsze przy niej, gdy Cię potrzebuje - pocieszasz, koisz nerwy. Ona oczywiście stara się to odwzajemniać, z różnym niestety skutkiem. Jesteś zdecydowanie lepszym oparciem dla niej, niż ona dla Ciebie.
Dawno już przekroczyliście granicę przyjaźni, jednak nic nie wskazuje na to, by mogło zrodzić się z tego cokolwiek więcej. Relacja z Tobą jest inna niż wszystkie, bo nigdy się nie narzucasz, nie naciskasz. Nie zrobiłeś jeszcze nic, co mogłoby ją spłoszyć.
Oboje wiecie, że to nie ma prawa przetrwać. Kiedyś któreś z was powie w końcu „dość”. Być może to Tobie sprzykrzy się w końcu czekanie, aż ona da z siebie coś więcej. A może to ona jak zwykle wrzuci na wsteczny, chcąc uniknąć zranienia?

• szukam dla niej kogoś bliskiego - przyjaciel, kochanek, ciężko nazwać jednoznacznie to co ich łączy. Wrzucam tutaj, bo jednak trochę jest to romantycznie zabarwione.
• najlepiej ktoś wiekowo zbliżony do niej, kilka lat różnicy wchodzi w grę.
• wizerunek, zawód, historia - niczego nie narzucam, ale oczywiście mogę pomóc w wyborze, jeśli to nowa postać.
• jak to się dalej potoczy? Co tak naprawdę do siebie czują? Czy będą razem? A może znienawidzą się? Wszystko zależy od nas, od tego jak będzie się nam grało i tego gdzie nas poniesie fantazja.
• nie poganiam o odpisy i wiem, że z weną bywa różnie, ale fajnie gdyby w miarę sprawnie nam to szło. Najważniejsze to nie uciekać bez słowa.
• szczegóły do dogadania, nie chce na wstępie dyktować zbyt wiele.

Zapraszam!

  Do placówki opiekuńczo-wychowawczej trafiłem w wieku czternastu lat, a ty już tam byłeś. Nie interesowało mnie czemu tam trafiłeś, jaką miałeś przeszłość, kogo straciłeś i ile razy chciałeś umrzeć, żeby poczuć, że żyjesz. Nie obchodziło mnie to, bo nasza znajomość zaczęła się bez słów, naturalnie, jakbyśmy wiedzieli już wcześniej i znali się od zawsze. Dzięki tobie codzienność była po prostu bardziej znośna.
   A faktycznie trzeba było ją znosić. Nie wszyscy wychowawcy byli źli, codziennie mieliśmy ciepłe posiłki, czyste ubrania i nawet od czasu do czasu kieszonkowe. Najgorzej było w nocy. Nie wiem czy ciebie też to spotykało, bo nigdy o tym nie mówiliśmy, ale wiedziałem, że ty wiesz i że jesteś tak samo bezsilny, jak ja.
   Wydostałeś się stąd pierwszy i obiecałeś, że będziesz na mnie czekał. Dotrzymałeś słowa. Wynająłeś dwupokojowe mieszkanie, do którego wprowadziłem się, jak tylko ukończyłem osiemnaście lat. Od tamtej pory mogłem odetchnąć i zacząć lizać rany, bo z tobą pod dachem już naprawdę było bezpiecznie.


  ꕤ Poszukuję dla Ossiego starszego współlokatora i jednocześnie przyjaciela. Chłopak powinien być w podobnym wieku, góra te 3 lata starszy (23-25 lat)
  ꕤ Jeżeli planujesz multi i zamysł ci się spodobał, to zapraszam i dogadamy szczegóły. To ważna relacja, więc chciałabym bardzo o nią dbać i ją rozwijać. ♥︎
  ꕤ Nie zakładam z góry w jakim kierunku się to rozwinie, ale jestem otwarta na wszelkie pomysły z twojej strony, no i oczywiście spontaniczność w rozgrywkach. ♥︎

Siła uderzenia rozdarła ciało w bólu. To nie rany żłobiły jednak w nim najgłębiej, to raczej pęknięcie w strukturze samego istnienia, które dawało o sobie znać jako świadomość doznanej właśnie straty.

W momencie pętającego bramy budynku pożaru czas zatrzymał się dla niego w miejscu. Ciało bliskiego przyjaciela, pozostawione w pułapce ognia i w zawalisku murów, dla innych nie znaczyło wiele. Dla nich był to ledwie pył i gruz, czy „zmarły cywil” w treści artykułu, pozostawiony na językach do kolejnej, innej sensacji. Dla niego to samo ciało znaczyło wszystko.

Gorzka tęsknota do dziś żłobi w nim własną drogę przez konstrukt pamięci – przez tę niewybaczalną katedrę refleksji, w której dawno już przestałby składać modły, gdyby tylko potrafił oddzielić myśli od wspomnień. Zamiast tego żyje przeszłością. Pozostaje w kontakcie z kobietą, która przecież nie tak dawno jeszcze nie była ani trochę jego. Dziś nie tylko dzielą wspólne mieszkanie, ale i łóżko. Czasem emocje. Trwa w partnerstwie, zrodzonym w szepcie wspólnej straty, który połączył ich na dłużej, niż planowali. Wbrew rozsądkowi.

Na ratunek, czy na ich wspólną zgubę?

Bliskość, której z Nią doświadcza, nie daje mu spokoju. Jest jak ciągłe przypomnienie o śmierci przyjaciela, które drąży duszę. W każdym ruchu daje sygnał o tym, że coś w nim zostało naruszone; że jego porządek życia został na stałe złamany. I że mimo tego, że sam w zasadzie wewnętrznie płonie (spala się za każdym razem, gdy na Nią patrzy), trwa w tym bałaganie dobrowolnie.

Z powodu poczucia winy i z samotności.

– Poszukiwania dla kobiety 30+. Aktualnej partnerki Nihilisty, choć w założeniu jest to relacja trudna.
– Po śmierci narzeczonego kobiety, a przyjaciela Nihilisty, ona i on naturalnie zbliżyli się do siebie. Poczucie straty, wzajemne szukanie wsparcia i łatanie dziury po samotności, nie wiedząc kiedy skończyło się dla nich związkiem.
– Nie gwarantuję endgejmu, ale też go nie wykluczam. Nihilista wciąż odkrywa, co do Niej czuje. Na razie żyje w przekonaniu o tym, że jest z Nią z poczucia winy, jako że pożar był wynikiem kłótni między nim, a przyjacielem. Więcej o fabule zdradzę na PW.
– Lubię powolne degradacje/awanse w relacji, napięcia i/lub emocjonalne zrywy. Dramaty przeplatam z melancholią, czasem ze zmysłowością lub wulgarnością, w zależności od tego, czego akurat wymaga ode mnie fabuła.
– Docenię za wątek, który będzie nam się rozwijał i w którym będzie widoczne zaangażowanie z obu stron, bez względu na to, gdzie nas to zaprowadzi.
– Piszę starannie. Niezbyt szybko, ale regularnie. Potrafię odpisać tego samego dnia, ale niekiedy potrzebuję 4-5 dni na odpis.
– Historię możemy dostosować wspólnie, o ile główny trzon pomysłu pozostanie bez zmiany.

Byłaś młodszą siostrą mojego najlepszego kumpla, więc byłaś w moim życiu od zawsze. Gdzieś tam zawsze z nami łaziłaś i mimo wszystko nawet byłaś całkiem spoko jak na gnojka. Nie, nie dzieliła nas spora różnica lat, ale dla mnie zawsze byłaś po prostu młodszą siostrą kumpla i tyle. Nic, więcej. A przynajmniej tak mi się wydawało. Jedno, drugie, trzecie i kolejne wyjście we dwie sprawiło, że zaczynałam Cię postrzegać w zupełnie innym świetle. Zaczęło mnie ciągnąć do Ciebie, a powietrze między nami można było ciąć nożem.
Było dobrze... dopóki nie spieprzyłaś tego koncertowo. Tak. Winię Cię za to, ze kompletnie roztrzaskałaś moja serce i udawałaś, że wcale nic się nie stało. 'Przejdzie Ci' to były Twoje słowa zaraz po informacji, że się hajtasz.
Co zrobiłam? Wzięłam Twoje słowa do serca jak taką złotą radę. Nikomu nie mówiąc spakowałam manatki i tyle mnie wszyscy widzieliście. Do tej pory utrzymuje kontakt tylko z jedną osobą. Siostrą, która dokładnie wie gdzie jestem i co się w moim życiu dzieje.
Skąd Ty tu się nagle wzięłaś i jak bardzo musiałaś przekonać P'Ploy nie wiem. Czy nadal po tylu latach jestem zła? A i owszem i się z tym nie ukrywam. Co więcej jeśli chcesz to powiem CI to w twarz... szkoda tylko, że myślę zupełnie inaczej, a Twoje pojawienie się w moim życiu na nowo otworzyło coś co powinno zostać na wieki zamknięte.

Jednym słowem poszukuję panny, która namotała w życiu Dani. Obie pochodzą z Bangkoku. Trzymały się od gówniaka.

Wygląd i charakter są mi obojętne. To ma byc Twoja postac i to Tobie ma sie dobrze grac

Jestem otwarta na wszelkie propozycje i pomysły. Najlepiej jest stworzyć coś razem! W pakiecie można nawet dostać relację z byłym mężem Dani! Taki tam bonus.