MAPLE HEARTS | PBF

Myślisz sobie, że to paradoks, że tak bardzo boi się kogoś do siebie dopuścić, a dla zupełnie obcych osób jest w stanie dosłownie wskoczyć w ogień. Riley otwiera się przed innymi tylko wtedy, gdy uznaje, że jest to konieczne, a to zdarza się rzadko. Jest typem, który kocha po cichu, o ile w ogóle. Typem, który znika z czyjegoś życia tak samo niespodziewanie, jak się w nim pojawia. Nie lubi, kiedy ktoś nieproszony próbuje na dobre zagnieździć się w jej świecie.
Przypomina trochę kota, który czasem do kogoś podejdzie, czasem nawet pozwoli się pogłaskać, ale nigdy nie należy do nikogo. Obserwuje z dystansu, zanim zdecyduje czy może komuś zaufać. Pilnuje swojego spokoju jak skarbu.
Jej związki przychodzą i odchodzą. Zwykle krótkie, bez żadnych zobowiązań. Sam zresztą byłeś świadkiem kilku z nich. Riley potrafi być miła, potrafi być ciepła, a nawet delikatna, ale za każdym razem, gdy tylko ktoś za bardzo się angażował, ona natychmiast się wycofywała. Nie była gotowa żyć w czyimś rytmie i w pełni oddać się drugiej osobie. 

Jesteś najbardziej cierpliwym człowiekiem jakiego zna. Zawsze przy niej, gdy Cię potrzebuje - pocieszasz, koisz nerwy. Ona oczywiście stara się to odwzajemniać, z różnym niestety skutkiem. Jesteś zdecydowanie lepszym oparciem dla niej, niż ona dla Ciebie.
Dawno już przekroczyliście granicę przyjaźni, jednak nic nie wskazuje na to, by mogło zrodzić się z tego cokolwiek więcej. Relacja z Tobą jest inna niż wszystkie, bo nigdy się nie narzucasz, nie naciskasz. Nie zrobiłeś jeszcze nic, co mogłoby ją spłoszyć.
Oboje wiecie, że to nie ma prawa przetrwać. Kiedyś któreś z was powie w końcu „dość”. Być może to Tobie sprzykrzy się w końcu czekanie, aż ona da z siebie coś więcej. A może to ona jak zwykle wrzuci na wsteczny, chcąc uniknąć zranienia?

• szukam dla niej kogoś bliskiego - przyjaciel, kochanek, ciężko nazwać jednoznacznie to co ich łączy. Wrzucam tutaj, bo jednak trochę jest to romantycznie zabarwione.
• najlepiej ktoś wiekowo zbliżony do niej, kilka lat różnicy wchodzi w grę.
• wizerunek, zawód, historia - niczego nie narzucam, ale oczywiście mogę pomóc w wyborze, jeśli to nowa postać.
• jak to się dalej potoczy? Co tak naprawdę do siebie czują? Czy będą razem? A może znienawidzą się? Wszystko zależy od nas, od tego jak będzie się nam grało i tego gdzie nas poniesie fantazja.
• nie poganiam o odpisy i wiem, że z weną bywa różnie, ale fajnie gdyby w miarę sprawnie nam to szło. Najważniejsze to nie uciekać bez słowa.
• szczegóły do dogadania, nie chce na wstępie dyktować zbyt wiele.

Zapraszam!

  Do placówki opiekuńczo-wychowawczej trafiłem w wieku czternastu lat, a ty już tam byłeś. Nie interesowało mnie czemu tam trafiłeś, jaką miałeś przeszłość, kogo straciłeś i ile razy chciałeś umrzeć, żeby poczuć, że żyjesz. Nie obchodziło mnie to, bo nasza znajomość zaczęła się bez słów, naturalnie, jakbyśmy wiedzieli już wcześniej i znali się od zawsze. Dzięki tobie codzienność była po prostu bardziej znośna.
   A faktycznie trzeba było ją znosić. Nie wszyscy wychowawcy byli źli, codziennie mieliśmy ciepłe posiłki, czyste ubrania i nawet od czasu do czasu kieszonkowe. Najgorzej było w nocy. Nie wiem czy ciebie też to spotykało, bo nigdy o tym nie mówiliśmy, ale wiedziałem, że ty wiesz i że jesteś tak samo bezsilny, jak ja.
   Wydostałeś się stąd pierwszy i obiecałeś, że będziesz na mnie czekał. Dotrzymałeś słowa. Wynająłeś dwupokojowe mieszkanie, do którego wprowadziłem się, jak tylko ukończyłem osiemnaście lat. Od tamtej pory mogłem odetchnąć i zacząć lizać rany, bo z tobą pod dachem już naprawdę było bezpiecznie.


  ꕤ Poszukuję dla Ossiego starszego współlokatora i jednocześnie przyjaciela. Chłopak powinien być w podobnym wieku, góra te 3 lata starszy (23-25 lat)
  ꕤ Jeżeli planujesz multi i zamysł ci się spodobał, to zapraszam i dogadamy szczegóły. To ważna relacja, więc chciałabym bardzo o nią dbać i ją rozwijać. ♥︎
  ꕤ Nie zakładam z góry w jakim kierunku się to rozwinie, ale jestem otwarta na wszelkie pomysły z twojej strony, no i oczywiście spontaniczność w rozgrywkach. ♥︎

Siła uderzenia rozdarła ciało w bólu. To nie rany żłobiły jednak w nim najgłębiej, to raczej pęknięcie w strukturze samego istnienia, które dawało o sobie znać jako świadomość doznanej właśnie straty.

W momencie pętającego bramy budynku pożaru czas zatrzymał się dla niego w miejscu. Ciało bliskiego przyjaciela, pozostawione w pułapce ognia i w zawalisku murów, dla innych nie znaczyło wiele. Dla nich był to ledwie pył i gruz, czy „zmarły cywil” w treści artykułu, pozostawiony na językach do kolejnej, innej sensacji. Dla niego to samo ciało znaczyło wszystko.

Gorzka tęsknota do dziś żłobi w nim własną drogę przez konstrukt pamięci – przez tę niewybaczalną katedrę refleksji, w której dawno już przestałby składać modły, gdyby tylko potrafił oddzielić myśli od wspomnień. Zamiast tego żyje przeszłością. Pozostaje w kontakcie z kobietą, która przecież nie tak dawno jeszcze nie była ani trochę jego. Dziś nie tylko dzielą wspólne mieszkanie, ale i łóżko. Czasem emocje. Trwa w partnerstwie, zrodzonym w szepcie wspólnej straty, który połączył ich na dłużej, niż planowali. Wbrew rozsądkowi.

Na ratunek, czy na ich wspólną zgubę?

Bliskość, której z Nią doświadcza, nie daje mu spokoju. Jest jak ciągłe przypomnienie o śmierci przyjaciela, które drąży duszę. W każdym ruchu daje sygnał o tym, że coś w nim zostało naruszone; że jego porządek życia został na stałe złamany. I że mimo tego, że sam w zasadzie wewnętrznie płonie (spala się za każdym razem, gdy na Nią patrzy), trwa w tym bałaganie dobrowolnie.

Z powodu poczucia winy i z samotności.

– Poszukiwania dla kobiety 30+. Aktualnej partnerki Nihilisty, choć w założeniu jest to relacja trudna.
– Po śmierci narzeczonego kobiety, a przyjaciela Nihilisty, ona i on naturalnie zbliżyli się do siebie. Poczucie straty, wzajemne szukanie wsparcia i łatanie dziury po samotności, nie wiedząc kiedy skończyło się dla nich związkiem.
– Nie gwarantuję endgejmu, ale też go nie wykluczam. Nihilista wciąż odkrywa, co do Niej czuje. Na razie żyje w przekonaniu o tym, że jest z Nią z poczucia winy, jako że pożar był wynikiem kłótni między nim, a przyjacielem. Więcej o fabule zdradzę na PW.
– Lubię powolne degradacje/awanse w relacji, napięcia i/lub emocjonalne zrywy. Dramaty przeplatam z melancholią, czasem ze zmysłowością lub wulgarnością, w zależności od tego, czego akurat wymaga ode mnie fabuła.
– Docenię za wątek, który będzie nam się rozwijał i w którym będzie widoczne zaangażowanie z obu stron, bez względu na to, gdzie nas to zaprowadzi.
– Piszę starannie. Niezbyt szybko, ale regularnie. Potrafię odpisać tego samego dnia, ale niekiedy potrzebuję 4-5 dni na odpis.
– Historię możemy dostosować wspólnie, o ile główny trzon pomysłu pozostanie bez zmiany.

Byłaś młodszą siostrą mojego najlepszego kumpla, więc byłaś w moim życiu od zawsze. Gdzieś tam zawsze z nami łaziłaś i mimo wszystko nawet byłaś całkiem spoko jak na gnojka. Nie, nie dzieliła nas spora różnica lat, ale dla mnie zawsze byłaś po prostu młodszą siostrą kumpla i tyle. Nic, więcej. A przynajmniej tak mi się wydawało. Jedno, drugie, trzecie i kolejne wyjście we dwie sprawiło, że zaczynałam Cię postrzegać w zupełnie innym świetle. Zaczęło mnie ciągnąć do Ciebie, a powietrze między nami można było ciąć nożem.
Było dobrze... dopóki nie spieprzyłaś tego koncertowo. Tak. Winię Cię za to, ze kompletnie roztrzaskałaś moja serce i udawałaś, że wcale nic się nie stało. 'Przejdzie Ci' to były Twoje słowa zaraz po informacji, że się hajtasz.
Co zrobiłam? Wzięłam Twoje słowa do serca jak taką złotą radę. Nikomu nie mówiąc spakowałam manatki i tyle mnie wszyscy widzieliście. Do tej pory utrzymuje kontakt tylko z jedną osobą. Siostrą, która dokładnie wie gdzie jestem i co się w moim życiu dzieje.
Skąd Ty tu się nagle wzięłaś i jak bardzo musiałaś przekonać P'Ploy nie wiem. Czy nadal po tylu latach jestem zła? A i owszem i się z tym nie ukrywam. Co więcej jeśli chcesz to powiem CI to w twarz... szkoda tylko, że myślę zupełnie inaczej, a Twoje pojawienie się w moim życiu na nowo otworzyło coś co powinno zostać na wieki zamknięte.

Jednym słowem poszukuję panny, która namotała w życiu Dani. Obie pochodzą z Bangkoku. Trzymały się od gówniaka.

Wygląd i charakter są mi obojętne. To ma byc Twoja postac i to Tobie ma sie dobrze grac

Jestem otwarta na wszelkie propozycje i pomysły. Najlepiej jest stworzyć coś razem! W pakiecie można nawet dostać relację z byłym mężem Dani! Taki tam bonus.

W naszej rodzinie dużo rzeczy wyglądało inaczej, niż mogłoby się wydawać z zewnątrz. Ojciec był chirurgiem — człowiekiem, który nosi w sobie absolutną wiarę w sens pracy, precyzję i ciszę. Ma w sobie ten rodzaj skupienia, który zmusza ludzi do przyjęcia właściwej postawy, jakby samo jego wejście do pomieszczenia prostowało kręgosłupy. Nie mówi dużo, ale wiele oczekuje. Nie z pogardą, a raczej z przekonaniem, że wszyscy możemy być lepsi, o ile się postaramy. Matka to jego przeciwieństwo — artystka. Zdolna, natchniona, wrażliwa, czasem chaotyczna. Jednego dnia potrafi stworzyć coś, co zapiera dech w piersi, drugiego zaszyć się w pracowni i nie odbierać telefonów, trzeciego zaś snuć się po domu z kieliszkiem martini i "szukać weny". Ojciec twierdzi, że to kwestia temperamentu, ale wiadomo, że nie zawsze potrafi odnaleźć się w świecie naszych rodzinnych, sztywnych zasad.

Ich świat działał razem, bo musiał. Nam kazano trzymać się pewnych reguł — tego, co wypada, co świadczy o nas dobrze, co buduje nazwisko Grahamów. Nie panował tu terror, zaś cicha, elegancka dyscyplina.

Dorastaliśmy w tym wszystkim razem. Ja, pośrodku — urodzony głównie do tego, by „nie robić bałaganu” i „prowadzić się właściwie”. Wy — starsi lub młodsi — dostaliście inne zadania, inne oczekiwania, ale jedno było wspólne: w naszym domu zawsze chodziło o zachowanie pozorów. Nawet kiedy coś pękało, robiło to bezgłośnie. Dlatego między nami, rodzeństwem, nigdy nie było wielkiej wojny. Różnice, tak. Kilka ostrych słów, czasem.
Ale nigdy rozłam.

Konkrety:
➤ Płeć i wiek rodzeństwa dowolne, byleby nie robić za dużej różnicy. Szukam rodzeństwa młodszego i starszego, czyli rozstrzał 30-40 lat.
➤ Nie chcę żadnego dramatu z czarnymi owcami, ale naturalnie wszelki sprzeciw wobec rodzinnych zasad, drobne bunty, czy po prostu cicha wojna opierająca się o dyskretnie podejmowane decyzje, mogące doprowadzić rodziców do szewskiej pasji, jak najbardziej!
➤ Relacja między rodzeństwem jest do dogadania. Wolałabym coś z wzajemnym zrozumieniem, niż ciągłym darciem kotów, ale przedyskutuję wszelkie ciekawe pomysły. Wiadomo — krzywe zwierciadło lepsze od słodko-pierdzącej rzeczywistości.
➤ W rodzinnej piekarni poza Michaelem jest jeszcze najmłodsza Ruby J. Graham
➤ Więcej info w karcie Michaela oraz oczywiście na pw