Strona 4 z 5
The difference between me and a dog is I am taller
: pt lis 06, 2026 6:13 pm
autor: River Cross
Zgodziła się od razu, gdy przybiła jej etykietkę sugar mommy. Czemu by nie? Gdyby tylko miała dostatecznie dużo pieniędzy, mogłaby ją sponsorować. Niestety wciąż nie była na tym etapie. Odnosiła dziwne wrażenie, że akurat w tej dwójce, to ona pochodziła tutaj z dużo biedniejszej rodziny. W końcu była imigrantką! Nie miała pojęcia, czy Isabel była pierwszym czy którymś z kolei pokoleniem w Kanadzie, ale biorąc pod uwagę liczebność jej rodziny na urodzinach Rue można przypuszczać, że nie pojawili się tu wczoraj. Mieli wielki dom w porządnej dzielnicy wielkiego, kanadyjskiego miasta i sprawiali wrażenie ludzi, którzy mają też spokój na duszy. Dzieciństwo Cross tak nie wyglądało. Teraz na szczęście jej matki radziły sobie dobrze, ale te dwadzieścia lat temu bywało przecież różnie. Tym bardziej chciała zarabiać kokosy, by móc im się za to wszystko odwdzięczyć. Ruelle też przecież zasługiwała na spełnianie każdej swojej zachcianki, ale – nie oszukujmy się – Cross wydawałaby te pieniądze też na siebie. Niby gardziła kapitalizmem, ale jakby przyszło co do czego, to pewnie by się specjalnie nie powstrzymywała.
Lekcje odebrane od skryby zapamiętają na długo. No dobra, River nie. Ale może chociaż Rue? Jeżeli coś z tego wyniesie, to na zdrowie. Coś poza listem, który dostała od swojej dziewczyny. Cross nie miała pojęcia, czy ta zabawa w ogóle spodoba się Ruelle, ale może z jakiegoś dziwnego powodu jednak trafi w jej gust?
— Dobrze. W takim razie ty też — zastrzegła, chowając zapieczętowane listy do plecaka. Oczywiście nieco kusiło ją, by złamać pieczęć od razu i dowiedzieć się, co takiego wymyśliła Latynoska, ale stwierdziła, że woli być uczciwa. Pożegnały się z przemiłym skrybą i wyszły z powrotem na świeże powietrze.
— To jak, wystarczy ci tego cofnięcia się w czasy jeszcze bardziej opresyjne niż obecne? Ostatecznie nas nie wyrzucili, więc nie wyszło tak źle. Chyba że chcesz jeszcze przepuścić pieniądze na pamiątki, to śmiało — zasugerowała, gdy skierowały się w stronę wyjścia. Drobiazgi akurat z tego miejsca niespecjalnie ją do siebie przyciągały. To, co udało im się kupić wczoraj, na ten moment jej wystarczało. Zdecydowanie chciała uwolnić już siebie i swoją piękną dziewczynę z tych koszmarnych strojów, które odłożyły grzecznie we wskazanym miejscu przy wyjściu z wioski.
— To teraz wreszcie możemy iść coś do tego dokupić, a potem coś zjeść — zaproponowała, gdy wydostały się już z wioski. Złapała znowu za łańcuszek przy obroży i pociągnęła go delikatnie, przysuwając do siebie swoją dziewczynę. Musnęła językiem jej dolną wargę i odsunęła się, zanim Prescott zdążyła zainicjować pocałunek.
— Jest jeszcze coś, co koniecznie chcesz zaliczyć w Salem? — zapytała, zarzucając jej rękę na ramię i ruszając w stronę sklepu zoologicznego. — Oprócz mnie — doprecyzowała od razu, bo przecież doskonale znała te ich głupkowate żarciki.
Ruelle I. Prescott
The difference between me and a dog is I am taller
: sob lis 07, 2026 11:08 am
autor: Ruelle I. Prescott
Zdawała sobie sprawę z tego, że River rozpieszczałaby ją ogromnie gdyby tylko mogła. Byłaby wtedy bez wątpienia rozpieszczana prezentami, wycieczkami, a oprócz tego zapewne jeszcze miałyby ten wymarzony dom na przedmieściach Toronto, który spełniałby ich wszystkie potrzeby. Prawda jednak wyglądała tak, że póki Cross nie przebije się wystarczająco mocno do świata sztuki i komiksu, to raczej Prescott mogłaby zostać jej sugar mommy z lekarską pensją, którą już niedługo będzie mogła otrzymać. Musiała tylko w końcu skończyć studia i dostać się na staż o szpitala, a do tego było już całkiem blisko. Dlaczego zatem miałaby nie sprawiać swojej dziewczynie pewnych drobiazgów?
Nie miała pojęcia na ile przydatne będą dla niej lekcje wyniesione od skryby, bo pewnie nie będzie miała zbytnio okazji do tego, aby kaligrafować cokolwiek gęsim piórem w przyszłym życiu, ale na pewno było to coś wyjątkowego i ciekawego do doświadczenia. Chociaż… Może kiedyś zrobi dla niej jakąś ładnie wypisaną kartkę urodzinową? Nie. Zbyt tandetne.
—Umowa stoi — zgodziła się, uznając, że najlepiej jeśli obie otworzą koperty w hotelu.
Mogłyby pewnie zaczekać z tym do momentu, aż wrócą do Toronto, ale przypuszczała, że Cross mogłaby nie wytrzymać do chwili, gdy się rozdzielą po wyjściu z lotniska. Lepiej zatem było znaleźć jakiś inny punkt w czasie i przestrzeni, aby mogła zaspokoić w końcu swoją ciekawość.
—Możemy w sumie zerknąć, ale pewnie przepłacimy bardziej niż w normalnym sklepie z pamiątkami — zauważyła, gdy już ruszyły do wyjścia, aby zdeponować swoje wypożyczone kostiumy po doświadczeniu całej tej wioski.
Nie miała nawet chwili spokoju, gdy zaraz po wyjściu z terenu atrakcji została przyciągnięta do River za łańcuszek doczepiony do obroży. Odruchowo rozchyliła usta, gdy tylko język dziewczyny dotknął jej dolnej wargi, ale nie miała okazji do tego, aby zainicjować kolejny pocałunek. Mruknęła z niezadowoleniem i przylgnęła do jej boku, gdy tylko dziewczyna objęła ją ramieniem.
— Przede wszystkim ciebie, ale wspominałaś jeszcze coś o the Witch House. Jak interesują nas rekonstrukcje procesów czarownic to wypadałoby sprawdzić, o której to się zaczyna — zasugerowała, dając prowadzić się w stronę sklepu zoologicznego, który zaczął im się jawić na horyzoncie.
Na pewno żaden pracownik, który znajdował się wtedy na zmianie nie spodziewał się podobnego widoku, ale czy w mieście słynnym z czarodziejstwa cokolwiek powinno szokować?
River Cross
The difference between me and a dog is I am taller
: sob lis 07, 2026 11:48 am
autor: River Cross
Zapuszczanie się do sklepu z pamiątkami nie jarało specjalnie żadnej z nich, więc mogły sobie odpuścić. Rzut oka jego ofertę przez witrynę wystarczył, by utwierdzić je w przekonaniu, że miałyby tam do wyboru wyjątkowy szajs i to jeszcze za drogi. Podobne przedmioty, które widziały wczoraj, były tutaj o wiele droższe, a cała reszta po prostu nie była warta zachodu. Tak czy siak będą miały z tego miejsca dużo fajniejszą pamiątkę niż jakiekolwiek chińskie dziecko ulepiło swoimi rączkami, a wyzyskujący Amerykanin nakleił na nią cenówkę. Miały przecież swoje listy. Zostały stworzone w wyjątkowy sposób i na pewno zawierały wyjątkowe słowa.
Lubiła się z nią drażnić. Lubiła dawać jej zalążek tego, co mogłaby jej zaoferować, żeby zaraz jej to odebrać. Robiła to, bo uwielbiała obserwować jej reakcję. Niezadowolony pomruk, który wydawała z siebie Prescott, przyjemnie połechtał ego rysowniczki. To, jak bardzo Prescott pragnęła jej bliskości, było upajające. Oczywiście nie śmiałaby jej zostawić w takim niedopieszczeniu. Zawsze była gotowa wynagrodzić jej wszelkie sprawione wcześniej niedogodności.
— Wygląda na to, że późnym popołudniem. Pewnie policzyli to tak, żeby rozpalać stosy, jak się ściemni. Myślisz, że będzie można piec nad nimi pianki? — Podniosła na nią wzrok znad telefonu, w którym sprawdziła, co takiego Witch House ma im do zaoferowania. Amerykanie potrafili zrobić festyn ze wszystkiego, więc pewnie tutaj nie będą gorsi. Ważne, że miały jeszcze czas. Mogły spokojnie zaliczyć wizytę w sklepie, zjeść coś, odetchnąć moment i udać się na procesy, zanim zamkną się w hotelu z skandalicznie mocnym bimbrem Huntów.
Przepuściła ją w drzwiach sklepu i przywitała się grzecznie ze znudzonym sprzedawcą stojącym przy kasie. Sklep nie był duży, ale został wyposażony w najważniejsze akcesoria dla psiarzy i kociarzy, czyli również w smycze. Podeszły do wystawowego wieszaka, któremu Cross przyjrzała się krytycznie.
— To chyba byłaby przesada, co? Myślę, że jesteś już na tyle wytresowana, żeby wiedzieć, że masz gryźć, jeżeli ktoś nieproszony będzie wyciągał do ciebie łapy — zasugerowała, wskazując na żółtą obrożę z napisami na temat zakazu dotykania zwierzaka. Dla właścicieli nerwowych i reaktywnych zwierząt to była niezła opcja, ale ona wolała coś innego.
— W tym wyglądałabyś przesłodko — powiedziała, wskazując na błękitną, materiałową smycz z wyszytymi uśmiechniętymi babeczkami z kremem. Była krótka i lekka, pewnie wybierali ją najczęściej właściciele małych ras... czyli właściwie rysowniczka też powinna. Ale nie. Nie tym razem.
— Ale chyba po prostu jestem tradycjonalistką — oświadczyła w końcu, zdejmując z haczyków dwie smycze. Obie były zrobione z łańcuchów, ale ogniwa były lżejsze i cieńsze od tego, co prowizorycznie przygotowała dla niej w domu. Złapała smycze w obie dłonie i szarpnęła mocno, próbując je rozciągnąć. Nie rozerwały się, były wytrzymałe. To plus. Obie były też dość krótkie, zaledwie dwumetrowe. Miały rączki ze sztucznej skóry. Jedna czarną, druga różową. Złapała każdą z nich w dłonie i spojrzała pytająco na swoją sukę dziewczynę. Też powinna dać głos. Znaczy mieć prawo głosu.
Ruelle I. Prescott
The difference between me and a dog is I am taller
: sob lis 07, 2026 2:35 pm
autor: Ruelle I. Prescott
Zapewne takie same pamiątki mogłyby znaleźć w wielu innych sklepach, które znajdowały się w okolicy, a jeśli chodziło im o rękodzieło to mogły zawsze poszukać odpowiednich osób w internecie lub poszperać choćby na Uncommon Goods. Wyszłoby na to samo, a dodatkowo część sumy z ich zapuków wsparłaby wybrany cel charytatywny. Czy nie było to zatem o wiele lepsze?
Wiedziała doskonale, jak bardzo River uwielbiała ją drażnić i dawać nikły przedsmak tego, co mogło ją czekać później. Mogła to zaakceptować. Zwłaszcza ze świadomością, że oczekiwanie zostanie jej sowicie wynagrodzone. Zawsze dostawała wtedy o wiele więcej przyjemności niż zostało jej odmówione.
— Znając Amerykanów to bym się nie zdziwiła, ale na pewno będą wyglądać pięknie w wieczornym mroku — mruknęła, gdy tylko dziewczyna opowiedziała o tym jak prezentował się rozkład dnia z procesami czarownic. — Obyś tylko mnie nie wepchnęła na któryś ze stosów.
Cross wielokrotnie żartowała z tego, że jej dziewczyna musiała być czarownicą, więc nic dziwnego, gdyby chciała sprawdzić czy Latynska mogła zapłonąć jak jedna z nich. Chyba, że kobiety z jej rodziny na ten konkretny żywioł były odporne.
Wnętrze sklepu zoologicznego wyglądało dosyć zwyczajnie. Ot był to lokal jak każdy inny, który wyróżniał się jedynie obrazkiem czarnego kota obok wiedźmiego kapelusza w logo oraz nazwą Salem’s Pet Treasure. Ktoś chyba chciał w ten sposób nawiązać do serii o Sabrinie i nazwy miasta. Nagle poczuła się wyjątkowo mało ambitna z faktem, że nazwała swojego kocura po postaci z serialu.
— A kto ma decydować o tym czy ktoś jest nieproszony? — zapytała, gdy tylko River zaprezentowała jej tę wyjątkowo krzykliwą smycz, która ostrzegała przed dotykaniem.
Oczywiście, że musiała się z nią jeszcze trochę podrażnić. Inaczej by nie potrafiła. W końcu mogła mieć nieco inne kryteria niż jej właścicielka dziewczyna, która pewnie wolałaby w takich momentach mieć ją na wyłączność. No, ale nikt nie powiedział, że Prescott będzie się łasiła do wszystkich.
— Kolor mi się podoba, ale ten wzór to już lekka przesada — skomentowała jedną z podstawipmych jej smyczy.
Była zdecydowanie zbyt urocza i raczej nie w stylu Rue. Nie przypuszczała, aby mogła dobrze wyglądać, mając ją przypiętą do szyi. Zwłaszcza w tych bardziej namiętnych momentach. To byłaby zbytnia infantylizacja. Dlatego całe szczęście, że River również sięgnęła do tradycyjnych smyczy.
— Eybór jest prosty — odpowiedziała, sięgając po tą, która posiadała uchwyt z czarnej imitacji skóry.
Obie zdawały się być całkiem solidne i poza wariantem kolorystycznym nie różniły się praktycznie niczym. Srebrne ogniwa ciasnego łańcucha błyszczały w sklepowym świetle, a mężczyzna zza lady obserwował je z nikłym zainteresowaniem.
— Chcesz jeszcze coś dokupić czy to będzie wszystko? — zapytała jeszcze, wodząc wzrokiem po wnętrzu przybytku e poszukiwaniu czegoś jeszcze, co mogłoby je zainteresować.
River Cross
The difference between me and a dog is I am taller
: sob lis 07, 2026 3:39 pm
autor: River Cross
Zaśmiała się, gdy tylko jej dziewczyna zasugerowała, że mogłaby wepchnąć ją na stos przeznaczony dla czarownic. Pasowałaby tam jak ulał, ale Cross nie była aż tak głupia, żeby pozbywać się swojej muzy chwilę po tym, jak zgodziła się być tylko jej.
— To, że wejdę za tobą w każde płomienie, nie oznacza, że puszczę cię w nie sama — zapewniła z czułością w głosie. W rzeczywistości pewnie się bała, że Prescott okaże się ognioodporna i jak już wygramoliłaby się z tego stosu bez szwanku, to przygotowałaby dla swojej oprawczyni jakąś wyjątkowo okrutną zemstę. Chociaż czy Ruelle faktycznie byłaby w stanie skrzywdzić swoją uroczą dziewczynę i... dobra, kretyńskie pytanie. Oczywiście, że byłaby w stanie. Robiła to już wielokrotnie i wyjątkowo sprawnie.
— Ja — odparła od razu. Pytanie było całkowicie bezsensowne, praktycznie retoryczne. Rysowniczka dźgnęła ją palcem w mostek, wskazując tym samym na koszulkę, którą Latynoska ciągle miała na sobie. Zasada była przecież bardzo prosta. Żadnego dotykania, póki Cross była w zasięgu wzroku. Wiedziała, że Rue bez problemu byłaby w stanie zauważyć i wyznaczyć granicę, a każde jej przekroczenie byłoby wyłącznie robieniem River na złość.
Zgodziła się z jej decyzją i odwiesiła smycz z różową rączką z powrotem na wieszak. Domyślała się, że jej partnerka tak wybierze, ale wolała się jednak upewnić. Pokręciła głową na znak, że nie ma żadnych dodatkowych potrzeb w kwestii zakupów w tym sklepie i ruszyła z powrotem na przód sklepu w stronę kasy. Coś po drodze jednak przykuło jej wzrok. Zatrzymała się w pół kroku, wbijając uważne spojrzenie w półkę obok.
— Zawsze uważałam, że ludziom, którzy używają tego na zwierzętach, należy się odebranie ich. No i jakaś profilaktyczna chłosta. Ale może mają rację i to faktycznie jedyna metoda na wytresowanie wyjątkowo nieposłusznego egzemplarza? — zagaiła do wspomnianego egzemplarza. Wyciągnęła rękę przed siebie i zdjęła z półki opakowanie z obrożą elektryczną. Oczywiście nie zmieniła zdania w kwestii używania jej na zwierzętach. To skrajny kretynizm i bestialstwo. Nie pojmowała, jakim cudem to w ogóle było realne. Ale w przypadku jej słodkiego zwierzątka, które przecież mogło decydować samo za siebie, nie była już taka chętna do zakazywania. Znów spojrzała na Prescott, pozwalając jej zdecydować. Łobuzerski uśmiech jasno pokazywał, jakie zdanie na ten temat miała River. Spojrzała nawet krytycznie na elektryczny sprzęt, a potem na obrożę, którą Rue miała na szyi. Bez wątpienia wolała tę zrobioną przez siebie, ale to przecież miał być tylko taki odchył od normy na wyjątkowe sytuacje.
Ruelle I. Prescott
The difference between me and a dog is I am taller
: sob lis 07, 2026 4:40 pm
autor: Ruelle I. Prescott
Nie mogły ryzykować tym, że jednak Prescott nie wydostanie się z płomieni. Może ten moment zapewniłby rysowniczce pojedynczy wybuch weny, ale na pewno nie mógłby stanowić bardziej stałego źródła inspiracji. Szybko mogłoby ono uschnąć i nie zapewnić jej tego, czego tak bardzo potrzebowała.
— Czyli mogłybyśmy tam trafić tylko we dwie? Romantycznie — skomentowała, gdy tylko River zapewniła ją, że nie wylądowałaby samotnie na stosie.
Naprawdę zadziwiające jak bardzo ta dziewczyna ją kochała. Studentka jeszcze nigdy nie trafiła na kogoś takiego i przypuszczała, że pewnie nikogo innego raczej już nie spotka. Dlatego artystka mogła być pewna, że pod pewnymi względami na pewno pozostanie jej jedyną. Tutaj nie było żadnych wątpliwości.
Pytanie było wyjątkowo durne. Przecież miała przed sobą zazdrosną kobietę i swoją panią. Oczywiście, że nie pozwoliłaby jej samej decydować o tym wszystkim. To byłoby naprawdę niewskazane. Powinna zatem posłusznie podążać za jej dyspozycjami oraz rozpoznawać, kto był niepowołany do tego, aby się do niej bardziej zbliżyć.
Nie wyraziła żadnego sprzeciwu. Po prostu wybrała właściwą smycz, a Cross nawet nie próbowała robić jej na złość i kupić tej różowej. Chyba obie doskonale zdawały sobie sprawę z tego, że czarna była o wiele bardziej elegancka i nadawała się do ich łóżek doskonale. Przez moment wydawało się, że był to koniec ich zakupów, ale wtedy rysowniczka dostrzegła coś jeszcze.
Ruelle potrzebowała chwili, aby zrozumieć, co jej dziewczyna trzymała w dłoni. Dopiero przesunięcie spojrzenia na stojak pozwoliło jej na odczytanie nazwy elektrycznej obroży. Poczuła ścisk w podbrzuszu na samą myśl o tym, że miałaby zostać potraktowana prądem za każdym razem, gdy tylko nie wykazałaby się należnym posłuszeństwem. Bez jakiegokolwiek słowa pokiwała głową. Wolała się nie odzywać, aby nie zdradzić entuzjazmu z powodu tego pomysłu, ale była pewna, że spojrzenie jakim obdarzyła swoją artystkę oraz sam gadżet wystarczyło, aby River zrozumiała jak dobrą decyzję podjęła.
Znalazły się w końcu przy kasie, gdzie wyjątkowo znudzony chłopak nabił na kasę ich produkty. Przyglądał im się z pewną dozą ostrożnej ciekawości nim postanowił w końcu się odezwać, aby w jakiś sposób je zagadnąć przed wyjściem ze sklepu.
— Zakupy dla pieska? — zapytał, a potem podał im odpowiednią kwotę i uruchomił terminal, gdy tylko Prescott sięgnęła po swoją kartę kredytową.
— Dla mnie — skorygowała go natychmiast, a ekspedient chyba właśnie połączył ostatecznie wszystkie kropki, domyślając się przeznaczenia smyczy oraz obroży, która spoczywała wokół szyi Latynoski.
River Cross
The difference between me and a dog is I am taller
: sob lis 07, 2026 6:08 pm
autor: River Cross
Po Ruelle spodziewała się wszystkiego, co najgorsze najlepsze. Im bardziej odjechany pomysł klarował jej się w głowie, tym bardzie była pewna, że jej modelce się spodoba. Pierwszy raz całkowicie w niej przepadła, gdy Prescott zawisła w otwartym oknie jej mieszkania, pozwalając sprawić sobie przyjemność. Już wtedy powinna wiedzieć, ze będzie tylko lepiej, ale chyba nie pokładała w niej wtedy aż tyle wiary. Powinno jej być za siebie wstyd, ale teraz to nadrabiała, doceniając jej pokręcony umysł. Nic więc dziwnego, że obserwując uważnie reakcje swojej kobiety, była bardziej niż zachwycona. Po całym ciele przemknęły jej dreszcze. Przecięły ją niczym impulsy elektryczne, wywołując gęsią skórkę i ustawiając włoski na karku na sztorc. Nie potrzebowała dodatkowego komentarza. Widziała, jakie emocje wywołała w Ruelle ta obroża i była nimi absolutnie zauroczona.
Pozwoliła swojej kobiecie zapłacić za akcesoria, choć były przecież przeznaczone dla niej. To trochę jak mama dająca dziecku pieniądze, za które kupi jej prezent na urodziny. Cross schowała pudełko z obrożą do plecaka. Podniosła wzrok na chłopaka, kiedy się odezwał, ale nie zdążyła mu w żaden sposób odpowiedzieć. Została uprzedzona przez swoją modelkę. Była z niej taka dumna. Doskonale wiedziała, jak rozpalić jej zmysły. Robiła to wyjątkowo umiejętnie i na pewno z premedytacją. Jak Cross miałaby jej nie wychwalać pod niebiosa?
— Zgadza się. Grzeczna dziewczynka — pochwaliła ją i wyciągnęła rękę w stronę łańcuszka przy obroży, by przypiąć do niego smycz. Obsługujący je chłopak równie dobrze mógł teraz zemdleć z wrażenia albo zamienić się w mrówkojada. River i tak by tego nie zauważyła. Cały jej świat zawęził się wyłącznie do dziewczyny znajdującej się na końcu smyczy. To nie powinno być fizycznie możliwe, by pożądać kogoś tak bardzo i być w nim tak szaleńczo zakochanym... a jednak.
Cmoknęła na nią jak na psa i ruszyła w stronę wyjścia, ciągnąc za smycz. Świeże, chłodne powietrze, które omiotło jej policzki po wyjściu powinno jakkolwiek ją otrzeźwić, ale nie zmieniło niczego. Wciąż była rozpalona jak piec martenowski. Miała ochotę wziąć swoją kobietę tu i teraz. Na środku chodnika, najszybciej jak to możliwe. Sięgnęła po głęboko ukryte zasoby silnej woli, by jednak się od tego powstrzymać. Chciała nakręcić się jeszcze bardziej. Odmówić sobie przyjemności, by móc docenić ją bardziej. Jak na siebie była wyjątkowo grzeczna. Fakt, że nie wsunęła jeszcze rąk pod jej ubrania był naprawdę niespotykanym zjawiskiem. Nie miała pojęcia, jakim cudem pamiętała mniej więcej trasę do restauracji, którą upatrzyła wcześniej na obiad.
Ruelle I. Prescott
The difference between me and a dog is I am taller
: sob lis 07, 2026 10:39 pm
autor: Ruelle I. Prescott
Zdołały poznać się wyjątkowo dobrze pod kątem wszelkich preferencji, aby wiedzieć, co dokładnie w nich tkwiło i jak można było to uwolnić. Za każdym razem popuszczały coraz bardziej wodze fantazji i chyba jeszcze ani razu nie zdarzyło się, aby tego żałowały. Wiedziała tyle, że na pewno moment, w którym obroża elektryczna trafi na jej szyję będzie wyjątkowy. Nie mogła się tego doczekać i miała świadomość tego, że Cross wyczekuje tego równie mocno, co ona sama.
Mogła zapłacić za te drobne zakupy, a potem pozwolić na to, aby River ją nakarmiła, biorąc na siebie koszty obiadu. W końcu to był dosyć uczciwy układ. W dodatku jeszcze wyczuwała jak bardzo dumna była z niej rysowniczka, gdy tylko powiedziała na głos, że te obie rzeczy kupuje dla siebie. Krótki komplement połechtał ją przyjemnie od środka. Tylko River potrafiła jednym słowem lub gestem wywołać u niej tak silne reakcje.
Nie zwracała w ogóle uwagi na oszołomionego sprzedawcę, który nie wiedział, co właściwie się działo. Nie obchodziło ją to jak mocno się rumienił albo czy jego spodnie nie zrobiły się nagle ciaśniejsze. Myślała tylko o tym jak cudownie wyglądała Cross, gdy zapinała smycz, a potem pociągnęła ją w stronę wyjścia o wiele mocniej niż było to konieczne. Wszystko po to, aby zaznaczyć swoją pozycję.
Była już jej psem. Nie dało się tego inaczej nazwać. Wiernie podążała za nią, nie pozwalając na to, aby smycz napięła się chociaż odrobinę. Stanowiły na pewno osobliwą parę, na którą przechodnie zerkali o wiele częściej i dłużej niż na kogokolwiek innego. Nawet w całej tej festynowej zawierusze wyróżniały się o wiele bardziej niż postacie w starodawnych kostiumach.
W końcu jednak dotarły do wcześniej upatrzonej knajpki i mogły zająć jeden z wolnych stolików, gdzie czekało już na nie menu. Prescott spojrzała na nie tylko przelotnie nim skupiła spojrzenie w pełni na swojej pani.
— Zamówisz też za mnie czy mam głos w tej kwestii? — zapytała, bo nie miała pojęcia jak wielką władzę chciała nad nią sprawować dziewczyna.
Może chciała ją całkowicie ubezwłasnowolnić, gdy tylko pojawiała się w roli jej psa? Nie sądziła, że kiedyś tak otwarcie i publicznie będą wyrażać swoje preferencje w normalnej przestrzeni, a jednak… Jednak z River wszystko było możliwe.
River Cross
The difference between me and a dog is I am taller
: sob lis 07, 2026 11:13 pm
autor: River Cross
Zaznaczenie swojej pozycji miało charakter wyłącznie symboliczny. Wiedziała, że nie musiałaby w tej chwili wykonać nawet jednego szarpnięcia, a jej dziewczyna i tak doskonale będzie zdawała sobie sprawę, jaki panuje między nimi układ sił. Jakby tego było mało, była gotowa się temu poddać. Czy nie była absolutnie cudowna? Istniała szansa, że River zaraz rozsadzi z dumy. Pokręci ją do reszty od tego pławienia się w sukcesie. Prowadziła za sobą swoje najcenniejsze trofeum, o które przecież bardzo się starała. Zakładając, że zaczęła to robić, gdy tylko się poznały, a ona po raz pierwszy się w niej zauroczyła, to nic dziwnego, że teraz aż tak się puszyła. Wyczekane smakuje inaczej. Uwielbiała czuć na sobie wzrok tych wszystkich przechodniów. W ogóle nie mierził jej fakt, że spora część wyrażała niezadowolenie. Ich zdanie nie miało przecież żadnego znaczenia. Ważne, że były w centrum uwagi i nikt nie wmówi im, że wyglądają źle.
— No wiesz? Nie jestem przecież okrutna. Możesz wybrać, co tylko chcesz — zapewniła, zsuwając z krawędzi stołu nadgarstek, o który założona była smycz, przez co pociągnęła za nią delikatnie. Oczywiście totalnym i całkowitym przypadkiem. Naprawdę nie miała zamiaru ograniczać jej w kwestiach takich pierdół. Wolała czuć władzę na kompletnie innej płaszczyźnie.
Młoda kelnerka, która podeszła do ich stolika, od razu spojrzała na wijącą się ostentacyjnie po stole smycz. Powiodła wzrokiem najpierw na jeden koniec, docierając do dłoni River, a potem na drugi, docierając do szyi Ruelle. Nie odzywała się słowem przez dłuższą chwilę. Cross wpatrywała się w nią ze stoickim spokojem, czekając, aż dziewczyna pozbiera myśli i ułoży sobie w głowie, czy ta wszawa pensja jest tego wszystkiego warta.
— Co podać? — odezwała się wreszcie lekko zachrypniętym z nerwów głosem. Od razu odchrząknęła i wyprostowała się nieco, chcąc chyba dodać sobie animuszu. River uśmiechnęła się pod nosem, po czym zamówiła coś dla siebie i pozwoliła to samo zrobić swojej kobiecie. Kelnerka spisała wszystko, co trzeba i nie proponując im deseru, odeszła od stolika w stronę kuchni.
— Planowałam przy obiedzie przybliżyć ci nasze zasady, ale jak na ciebie patrzę, to zapominam, że na świecie istnieją jacykolwiek inni ludzie. — Westchnęła teatralnie. Oparła łokieć na blacie i wsparła podbródek na dłoni, wpatrując się w swoją modelkę maślanymi oczami. Nic tak nie rozmiękczało serca artystki jak pożądanie.
Ruelle I. Prescott
The difference between me and a dog is I am taller
: ndz lis 08, 2026 1:57 am
autor: Ruelle I. Prescott
Uwadze Prescott na pewno nie mogło umknąć to, jak bardzo River uwielbiała na drobne sposoby podkreślać swoją dominację, gdy tylko znajdowała się u władzy. Cała jej postawa świadczyła o tym, że czuje się doskonale w tej pozycji. To był jej wyczekiwany moment. Zapewne od poprzedniego wieczora nie mogła przestać myśleć o tym, kiedy w końcu będzie mogła wziąć swoją dziewczynę na smycz i dosadnie pokazać, że kontrola znajduje się po jej stronie.
Odpowiadała jej ta rola. Czuła się zdecydowanie dużo bardziej komfortowo przy boku rysowniczki, niż wcześniej. Czyżby oficjalne zostanie jej dziewczyną miało, aż tak zbawienny wpływ na panującą między nimi dynamikę? Trudno powiedzieć. W końcu tak wiele rzeczy w ich relacji pozostało niezmiennych. Na pewno można było przyznać, że w momencie, gdy tylko znajdowała się przy artystce to nagle zaczynała się czuć jak dzieło sztuki i przestawała się przejmować wieloma rzeczami. Takimi jak choćby spojrzenia przechodniów.
— Mam na to pozwolenie swojej pani? — zapytała raz jeszcze, aby uzyskać pewność w tej kwestii i nieco podrażnić się z dziewczyną.
Wiedziała jednak, że znajdowała się na straconej pozycji. Musiała pochylić się mocniej w stronę rysowniczki, gdy tylko ta niby przypadkiem pociągnęła za smycz, napinając ją bardziej niż to było potrzebne. Czuła, że czekało ją jeszcze sporo takich momentów i będzie musiała się z nimi pogodzić.
Nie trwało to jednak zbyt długo, bo w końcu na horyzoncie pojawiła się kelnerka. Oczywistym był fat, że zauważyła zarówno spoczywającą w dłoni Cross smycz, jak i fakt, że była ona przyczepiona do obroży zapiętej na szyi jej towarzyszki. Nie dało się tego zinterpretować w nieodpowiedni sposób.
Nieznajomej udało się jednak dosyć szybko opanować zmieszanie i przejść w profesjonalny tryb. Wciąż na jej twarzy widoczne były wyraźne rumieńce, ale mimo wszystko udało jej się je obsłużyć bez większego problemu. Rue zamówiła jedną z pierwszych pozycji, która ją zainteresowała w menu i odprowadziła jeszcze dziewczynę wzrokiem, gdy tylko opuściła je, aby przekazać personelowi, co należało przygotować.
— To będzie jeszcze więcej zasad? — zapytała,, przenosząc w końcu spojrzenie na swoją panią.
Również nie potrafiła się szczególnie mocno skupić na czymś innym, ale te słowa sprawiły, że przynajmniej chciała wysłuchać tego, co Cross miała jej do przekazania. O ile tylko faktycznie da radę to wyartykułować.
River Cross