MAPLE HEARTS | PBF

Szukam Pana lub Pani do relacji romantycznej z postacią, która się tworzy.
Nie mam w zasadzie żadnych wymagań oprócz wieku w przedziale 25-35 lat (lub zbliżonym). Status materialny, zawód, sytuacja rodzinna oraz to czy postać już istnieje, czy dopiero się stworzy - dogadamy się i myślę, że wszystko jakoś ogarniemy, aby obie strony były zachwycone.

Jeśli chodzi o moją postać to z założenia ma to być pozytywnie nastawiona do życia pani stolarz/pisarz (wciąż się zastanawiam), która nie mówi (mutyzm) w związku z tym, że jako dziecko była świadkiem morderstwa jednego rodzica (przyłapanego na zdradzie) przez drugiego. Będzie porozumiewała się z innymi pisemnie lub językiem migowym.
Chciałabym tylko tutaj intensywności, relacji opartych bardziej na dotyku niż na stricte słowach i rozmowie jako takiej. Chcę niedopowiedzeń, złych interpretacji, rzucania notatnikiem lub długopisem w trakcie kłótni jako wyraz frustracji.

Z forum nie planuję uciekać, na głównej relce staram się odpisywać w przeciągu maksymalnie kilku dni (najczęściej jest to kwestia dnia lub dwóch). Nie gryzę, lubię rozmawiać o postaciach poza fabułą.

Jeśli zachęciłam to proszę o kontakt na priv do Catherine Bennett lub na discordzie: szyszata (chociaż na tym drugim prawdopodobnie szybciej zauważę).

Mam pewien pomysł i może ktoś chętny się znajdzie, żeby to ze mną rozwinąć.

Myślę i Pan X są z dwóch różnych światów.
Myślę jest kobietą poukładaną. Prawniczka lub pisarka (ciągle myślę) z sukcesami, która zawsze trzyma się zasad. Jaj ubrania poukładane są kolorystycznie, przyprawy w szufladzie są opisane, a dzień zaplanowany co do minuty.
Pan X jest spontaniczny, zbyt pewny siebie i impulsywny. Gotowy działać ze wszystkim na bieżąco, nawet z konsekwencjami decyzji, które podejmuje.
Jakiś czas temu świat Myślę się załamał. Przez długi czas tkwiła w małżeństwie, które ją zniszczyło. Pod płaszczykiem pani sukcesu, tkwiła osoba nieszczęśliwa i zraniona. Ludzie widzieli kobietę, która nie daje sobie wejść na głowę, charakterną, gotową zwojować świat. Z mężem zakochanym w niej po uszy i wpatrzonym jak w obrazek, który osiągał równie wielkie sukcesy. Jednak pod tym wszystkim była tona makijażu ukrywającego kolejny siniak na twarzy, ubrania z długimi rękawami nawet w najgorętsze dni i piekło które każdego dnia działo się w domu, które miało być oazą jej bezpieczeństwa i spokoju.
Po kilku latach batalii w sądzie i winy, którą ciężko było udowodnić i utracie zbyt dużej części majątku Myślę jest w końcu wolna. Nie czuje się jednak jak Nicole Kidman po rozwodzie z Tomem Cruisem w 2001 roku.
Chce zacząć życie od nowa, ale boi się i znowu ukrywa strach pod płaszczykiem szczęścia i zadowolenia. Decyduje się rozpocząć współpracę z Panem X, który jest byłym lub obecnym policjantem/wojskowym/agentem i albo będzie robił za jej prywatnego ochroniarza, albo będzie udzielał jej lekcji samoobrony - możemy dogadać wspólnie - albo jedno i drugie.
Pan X jest przeciwieństwem jej męża, a ona wywołuje w nim dziwną potrzebę zaopiekowania się nią i zatroszczenia. On widzi ją naprawdę, pod tym płaszczem pod którym się ukrywa.

Tak bym to widziała na wstępie. Myślę, będzie miała jakieś 30-40 lat - tutaj chętnie ustalę coś razem. Dawno nie grałam i chce się odgruzować - jakby ktoś miał ochotę zapraszam na PW.

On nie zna jej prawdziwego życia i to właśnie dlatego Sierra nie potrafi się z nim pożegnać. Poszukiwany Pan jest całkowicie „normalny”. Może prowadzi firmę, a może pracuje w korpo. Na pewno nie jest gliną, ani nie jest z jej przestępczego świata.
Przede wszystkim jednak niczego od niej nie chce. Bierze tylko tyle ile ona mu oferuje. Nie próbuje jej analizować ani nie naprawiać. Nie zadaje pytań, na które nie dostaje odpowiedzi.
Spotykają się nieregularnie i spontanicznie – głównie kiedy czują się samotni lub mają ochotę na seks. Nie mają planów, przyszłości ani nazwy na to „coś” co ich łączy.
Czują się dobrze w swoim towarzystwie, cisza nie jest niezręczna. Wspólne kolacje sprawiają przyjemność, a śniadania są powolne i leniwe.
Sierra dla niego jest opanowaną, zdystansowaną kobietą, o której tak naprawdę nie wie zbyt wiele.
On dla nie jest plastrem na samotność i momentem w którym czuje się względnie normalnie. Nie musi być przy nim czujna, ani udawać silniejszej niż jest w rzeczywistości.

Szukam pana, wiek zbliżony i otwartość na grę, żebyśmy zobaczyli gdzie nas to zaprowadzi.
PW otwarte

Wendy ma trzydzieści trzy lata i wciąż potyka się o własne nogi, próbując dogonić dorosłość. Kiedy świat staje się zbyt głośny, zbyt skomplikowany albo zbyt wymagający, ma tendencję do powrotu w to samo miejsce. Do niego. On jest starszy, spokojny i sprawia wrażenie człowieka, który ma odpowiedzi na wszystkie pytania, których Wendy boi się zadać. Jest jej bezpieczną przystanią, która z każdym rokiem coraz bardziej przypomina wyspę, z której nie ma ucieczki. Nie jest to zdrowy romans z happy endem. Raczej relacja, w której „kocham cię” oznacza „beze mnie sobie nie poradzisz”. Poznali się kilka lat temu, zaczęło się niewinnie, słodko, spokojnie. Zaufała mu, a kiedy zrobiło się bezpiecznie nie zauważała tego, jak karmił jej nieporadność. Wyręczał ją choć o to nie prosiła, by później subtelnie przypomnieć, że nikt inny nie miałby do niej tyle cierpliwości. Z czasem zaczęła wierzyć w to, że potrzebuje u swojego boku kogoś, kto daje jej to poczucie bezpieczeństwa, jednocześnie nie zdając sobie sprawy z tego, że to on decyduje i między słowami dyktuje jej, co jest dla niej dobre. Zaborczość ubierał w słowa troski. Wendy wie, że to jej nie służy. Próbuje odchodzić i kiedy mijają kolejne tygodnie, niekiedy miesiące, to i tak wraca przy pierwszej życiowej porażce, bo on zawsze czeka z otwartymi ramionami i tym swoim pobłażliwym uśmiechem mówiącym: „A nie mówiłem?”. Jakby miał wykupioną subskrypcję na kontrolowanie jej w gorszych okresach jej życia. Szukam kogoś charyzmatycznego, pewnego siebie i odnoszącego sukcesy zawodowe. Kogoś, kto potrafi manipulować słowem tak, by Wendy czuła wdzięczność tam, gdzie powinna czuć lęk. Nie chcę ustalać zakończenia. Zobaczymy, czy Wendy w końcu dorośnie i zerwie ten łańcuch, czy zostanie z nim na zawsze, przekonana, że świat zewnętrzny jest zbyt straszny, by mierzyć się z nim w pojedynkę. To nie jest wątek o przemocy fizycznej. Nie szukam postaci, która podnosi rękę czy używa siły. Szukam kogoś, kto potrafi kontrolować drugiego człowiekiem za pomocą spojrzenia, tonu głosu i manipulacji emocjonalnej. Zło w tej relacji jest wyłącznie psychologiczne – ukryte pod płaszczem czułości, opiekuńczości i bezbłędnych manier. Ta relacja ma być zwodniczo piękna i „dobra” na zewnątrz, a niszcząca od środka.


Jak coś to pw lub discord (winniethepooh91)

Szukamy dla Briar'a jakiegoś totalnie messy ex'a z którym ma w dalszym ciągu niezdrową/toksyczną relacje. Potrzebuje troche uzależnienia, dużo niezdrowych interakcji. Powodem przeprowadzki do Toronto było zerwanie, więc to też jak najbardziej może nam fajnie zagrać fabularnie. Więc czekam!!