Strona 5 z 5
The difference between me and a dog is I am taller
: ndz lis 08, 2026 12:51 pm
autor: River Cross
Była bardzo ciekawa, jak daleko Rue posunie się, by brnąć w tę ich grę. Cross niby wspominała, że odgrywanie ról jakoś nigdy jej nie przyciągało, ale czy to się w ogóle zaliczało do tej kategorii? Nie musiały przecież grać. To były ich najbardziej naturalne pozycje, w których czuły się najlepiej. River nie miała wątpliwości, że przy najbliższej okazji Prescott będzie wychodzić ze skóry, byle tego się odegrać, ale nie miała nic przeciwko. Latynoska sprawiała wrażenie bardzo mocno zaangażowanej w swoją rolę, co oczywiście imponowało artystce. Jak mogłaby nie chcieć tego testować?
— Masz pozwolenie, by wybrać, co chcesz. Podoba mi się, że tak się upewniasz. Powinnaś to kontynuować, by przypadkiem nie zrobić niczego bez pozwolenia — zasugerowała. Wybór posiłku nadal uważała za kompletną głupotę bez znaczenia, ale fakt, że Prescott starała się o pozwolenie, przyjemnie połechtał jej ego. Naprawdę starała się dla swojej dziewczyny.
Zamówiła coś lekkiego dla siebie i przestała skupiać się na kelnerce. Z uwagą przyglądała się sposobowi, w jaki Rue odprowadzała ją wzrokiem, zastanawiając się, czy będzie mogła to jakoś wykorzystać. Może powinna przetestować ją na więcej sposobów? Tylko czy ta biedna kelnerka zasługiwała na bycie wplątaną w ich chorą grę? Chyba nie do końca.
— Nie, na razie wystarczą te dwie — zapewniła łagodnie. Nie chciała jej za nadto ograniczać. Nie czuła takiej potrzeby, a przy okazji nie chciała jej spłoszyć sekundę po tym, jak dała się wkręcić w ten pokręcony związek.
— Żartowałaś, że powinnaś otrzymać listę moich byłych, żeby wiedzieć, kogo unikać, a ja uważam, że to jest całkiem niezły pomysł. Pozwoli to uniknąć niezręczności, a przy okazji da mi szansę pogadania na swój temat — wyjaśniła, opierając się wygodnie o krzesło. Nie poruszyła jednak dłonią. Wciąż opierała nadgarstek, na którym trzymała smycz, o brzeg stolika. Obok nich znów pojawiła się kelnerka, niosąc tacę z napojami. Spojrzała ponownie na wijącą się po blacie smycz. Rysowniczka przyglądała się dziewczynie bez słowa i ani myślała, żeby zmienić pozycję i zabrać ze stołu łańcuch. Kelnerka w końcu ustawiła przed nimi zamówione napoje i oddaliła się, chowając za gęstymi blond włosami zaróżowione policzki.
Ruelle I. Prescott
The difference between me and a dog is I am taller
: ndz lis 08, 2026 2:17 pm
autor: Ruelle I. Prescott
Mogła testować granice swojej wolnej woli. Mogła dopytywać i w ten sposób drażnić się z River, bo oczywistym było, że nawet jeśli Prescott była teraz posłuszna, to ten stan rzeczy nie mógł się utrzymywać wiecznie. W pewnym momencie zacznie się buntować i próbować podważać pozycję swojej dziewczyny, a wtedy będzie musiała zostać spacyfikowana i sprowadzona do parteru. Tam, gdzie znajdowało się jej miejsce. W końcu rysowniczka miała w tej chwili w swojej dłoni narzędzie, które mogło ją bez problemu ściągnąć na klęczki.
— No tak. Pewnie inaczej czekałaby mnie jakaś wyjątkowo nieprzyjemna kara — przez moment przyglądała się jeszcze uważnie Cross, jakby próbowała odczytać jakie konsekwencje mogłyby ją czekać za przekroczenie granicy w jakiś sposób.
Oferta lokalu nie była jakoś szczególnie bogata, ale przynajmniej dzięki temu nie musiała się zastanawiać przez dłuższą chwilę nad tym, na co właściwie miała ochotę. Przynajmniej kelnerka uzyskała od nich szybkie odpowiedzi i mogła odejść w spokoju. Chociaż chyba udało jej się przykuć uwagę znajdującej się przy stoliku pary.
— W porządku — przytaknęła, stwierdziwszy, że chyba faktycznie na ten moment dwie zasady powinny im wystarczyć.
Przez moment jedynie przypatrywała się swojej dziewczynie, wydając z siebie przytakujący pomruk. Faktycznie, nie wydawało jej się, aby to był taki zły pomysł. Może naprawdę powinny to teraz zrobić? Uniknęłaby dzięki temu niepotrzebnych kłótni, gdyby przypadkiem wyszło, że nie zastosowała się do tej zasady.
— Niech będzie, jeśli chcesz się upewnić, że tego nie zrobię — zgodziła się w końcu i w ramach podziękowania skinęła kelnerce głową, gdy ta postawiła przed nimi napoje.
Nie dało się nie zauważyć, że blondynka przyglądała im się zawstydzona, ale z pewną fascynacją. Była ciekawa smyczy, a Rue mogłaby przysiąc, że pewnie sama również chciałaby doświadczyć tego uczucia. Zaraz jednak przeniosła spojrzenie na swoją artystkę, która obserwowała obsługującą je dziewczynę.
— Wpadła ci w oko? — zapytała, ale w jej głosie nie było nawet wyczuwalnej nuty zazdrości.
Chciała po prostu wiedzieć, co takiego Cross myśli o tym niewiniątku, które zostało im przydzielone do stolika. Co takiego kłębiło się teraz w jej głowie?
River Cross
The difference between me and a dog is I am taller
: ndz lis 08, 2026 3:14 pm
autor: River Cross
Odwróciła na moment wzrok od swojej kobiety, by przemyśleć, czy ten moment jest idealnym na taką rozmowę. Czy rozsądna para zaczęłaby dyskusję o swoich byłych, siedząc na miłym obiedzie? Pewnie nie. Ale czy rozsądna para udałaby się na ten obiad na smyczy? Też niekoniecznie. Ta dwójka był wyjątkowa i powinna ustalać osobne zasady pod siebie.
— W takim razie była jeszcze Ranisha — oznajmiła w końcu, uśmiechając się błogo do własnych wspomnień. Jeszcze przez moment wpatrywała się w jedną ze ścian, odtwarzając w głowie wszystko , co było dla niej w tej kwestii najważniejsze. Nie do końca jednak wiedziała, co z tych rzeczy powinna opowiedzieć Prescott. Jej podejście do życia i relacji było dość... specyficzne. Czy cokolwiek, co Cross uważała za istotnego w swoim poprzednim związku, będzie dla Rue w ogóle interesujące?
— Blondynki średnio do mnie przemawiają, a dziewczyny z sąsiedztwa są daleko poza moim obszarem zainteresowania, ale... — zawiesiła głos i spojrzała na kelnerkę, która usiadła za ladą i sięgnęła po telefon. Pewnie pisała właśnie znajomym, jakie dziwaczki właśnie weszły do lokalu, w którym pracowała. Tyle dobrego, że w tej restauracji kelnerka mogła sobie jak człowiek usiąść, czekając na okazję do zrealizowania kolejnych obowiązków.
— Myślisz, że byłabym w stanie zainteresować ją sobą? Może jednak potrzebuje jakichś odskoczni, biorąc pod uwagę, że żyje w tym smutnym jak pizda mieście — zasugerowała i wreszcie przeniosła spojrzenie z powrotem na swoją kobietę. Kelnerka nie była typem osoby, na który Cross zwróciłaby jakąkolwiek uwagę na ulicy, ale może to i lepiej? To oczywiste, że dobrze radziła sobie z czarowaniem takich wariatek jak chociażby Prescott. Ale to próba zdobycia uwagi takiej osoby byłaby prawdziwym wyzwaniem, a Cross przecież nie lubiła chodzić na łatwiznę i nie zadowalała się półśrodkami. Zdobycie jakiejś awaryjnej kobiety na czas tego wyjazdu mogłoby przecież posłużyć jako forma perfekcyjnej kary dla jej dziewczyny.
Ruelle I. Prescott
The difference between me and a dog is I am taller
: ndz lis 08, 2026 3:41 pm
autor: Ruelle I. Prescott
Może i moment nie był wcale taki idealny, ale skoro River zaczęła już ten temat, to Ruelle nie mogła go porzucić. Zresztą, później jeszcze mogłyby o tym wszystkim zapomnieć. Wystarczyło zatem mieć nadzieję na to, że Toronto jest na tyle ogromnym miastem, że Prescott nie wpadnie na nikogo, kto kiedyś był w związku z jej dziewczyną. Tylko, że życie naprawdę lubiło płatać figle, a one miały wystarczającego pecha, że pewnie prędzej czy później wylądowałaby z kimś takim w łóżku.
— Chcesz dodać o niej coś jeszcze? — dopytała, gdy tylko Cross wymownie zamilkła, pogrążając się we wspomnieniach. — Poza tym masz jakiś fetysz na osoby z imieniem na literę R?
Ruelle, Raphael, Ranisha… Tu już zaczynał tworzyć się swoisty wzór. Brakowało jeszcze, aby poczet jej byłych zasiliła Raven, ale z nią ciężko byłoby cudzołożyć. O ile tanatopraktorka nie wezwałaby jej przez tablicę Ouija i nie nakłoniła do opętania jakiegoś ciała. Tylko, że Vanberg za nią nie przepadała, więc nawet w przypadku zdarzeń paranormalnych taki scenariusz był mało prawdopodobny.
— No tak. Jest dla ciebie zbyt zwyczajna — odpowiedziała, samej skupiając się na krótką chwilę na dziewczynie, która bawiła się telefonem, czekając na to, aż pojawi się kolejny stolik do obsłużenia lub zamówienie złożone na kuchni.
Wyczuwała dokładnie to ale. Czasami takie odejście od swoistej normy i sięgnięcie po coś innego niż zwykle potrafiło być naprawdę dobrym pomysłem. W końcu powinny mieć jakąś różnorodność, prawda? Nie miała też powodów, aby być zazdrosną o taką zestresowaną, szarą myszkę.
— Myślę, że tak. Jest nami zainteresowana. Może nawet obudziłyśmy w niej coś, czego wcześniej nawet o sobie nie podejrzewała — odpowiedziała, spoglądając prosto w oczy swojej rysowniczki.
Uniosła dłoń i zacisnęła palce na kłódce zwisającej z jej szyi, aby przyciągnąć ją do siebie bliżej. Nie krępowała się ani przez moment, gdy przylgnęła do jej ust w spragnionym pocałunku. Pieszczotliwie musnęła językiem jej dolną wargę, a stojąca za ladą kelnerka na pewno odłożyła telefon, aby skupić na nich swoje pełne trwożliwego zainteresowania spojrzenie.
River Cross
The difference between me and a dog is I am taller
: ndz lis 08, 2026 7:50 pm
autor: River Cross
Zaśmiała się, słysząc o dziwnym fetyszu związanym z literą R. Artystka niestety nie miała żadnego wpływu na to, że autorkę posta bawi w chuj motyw powtarzającej się szkarłatnej litery. Musi biedna w tym po prostu egzystować. Cos jednak musiał w tym być, że tak wiele osób, które odcisnęły na niej piętno, łączył inicjał. Nie wierzyła w magię osadzoną w imionach, ale może to błąd?
— Ranisha jest... z innego świata. Absolutnie nie do pominięcia. Na pewno by ci się spodobała. Miała przepiękną nawet skórę i talenty, za którymi nie zawsze nadążałam. Zawsze wolała muzykę od sztuk wizualnych — pociągnęła dalej temat swojej byłej partnerki. Mówiła o niej inaczej niż o Raphaelu. Relacja z mężczyzną pozostawiła w obojgu wiele żalu i niedopowiedzeń. Mieli problem z właściwym dogadywaniem się i choć nadal utrzymywali kontakt, to wciąż na nic tkwiło. Z Ranishą sytuacja musiała wyglądać inaczej.
— Cholera, nie wiedziałam jej od pogrzebu Raven. Coraz rzadziej bywa w Toronto, więc może to będzie jakiś ratunek dla mnie, żebyś jej nie uległa — dodała, wzruszając ramionami. Najwyraźniej nie miała żadnych wątpliwości, że jej była i obecna przypadłyby sobie do gustu. Ludzie, dla których River traciła głowę, mieli w sobie specyficzny magnetyzm, który przyciągał im podobnych. W tym przypadku pewnie byłoby tak samo. Zamyśliła się na moment, zastanawiając się, czy Ranisha byłaby taką samą pizdą jak Raphael i czy zdecydowałaby się skrzywdzić ją celowo. Przynajmniej co do Ruelle w tej kwestii nie miała wątpliwości.
— Sztuka istnieje po to, by wzbudzać w ludziach emocje — powiedziała, co miało być wyraźną pochwałą. W końcu wielokrotnie wyznawała jej, że jest absolutnie cudownym dziełem sztuki. Nie była osamotniona w tej opinii. Dostrzegali to ludzie, których gusta ceniła, jak Raphael, oraz ci całkowicie przypadkowi, jak amerykańska kelnerka. Oczywiście najwięcej emocji Ruelle wzbudzała w swojej rysowniczce. Niektórzy pewnie powiedzieliby, że aż za dużo. Serce zabiło jej mocniej, gdy tylko poczuła słodki smak ust swojej kobiety. Nigdy nie miała go dość. Zanim się odsunęła, przygryzła jej dolną wargę. Nie na tyle mocno, by ją rozgryźć, ale na tyle, by przez ciało Latynoski przemknął mały bólowy impuls.
- Ukrywanie treści: włączone
- Hidebb Message Hidden Description
— Co z tą wódką? — przypomniała jej, bo dziewczyna chyba zapomniała, że wykonuje tutaj obowiązki. Pokiwała energicznie głową i ruszyła za bar, by ogarnąć zamówienie.
Ruelle I. Prescott
The difference between me and a dog is I am taller
: pn lis 09, 2026 1:52 am
autor: Ruelle I. Prescott
Jakby nie patrzeć to Ruelle miała swoje powody do tego, aby dojść do takich, a nie innych wniosków, bo motyw litery powtarzał się nadzwyczaj często. Nie miała przecież prawa wiedzieć, że była jedynie fikcyjną postacią umieszczoną w wykreowanej przez kogoś przestrzeni, gdzie absolutnie nic nie było przypadkowe, a pewne motywy powtarzały się nadzwyczaj często.
— Brzmi jakbyście naprawdę się uzupełniały pod względem sztuki — odpowiedziała, bo jedna zajmowała się warstwą wizualną, a druga audialną.
Nie dało się przeoczyć pewnej czułości, z którą Cross mówiła o swojej byłej dziewczynie. Na pewno pozostawiła po sobie wiele dobrych wspomnień, ale na pewno musiał być jakiś powód, że nie były już razem. No, ale nad tym Ruelle nie musiała się zastanawiać.
— Dobrze, czyli jest mała szansa na to, że na nią wpadnę… Czy jeszcze powinnam na kogoś uważać? — zapytała, bo jak na razie dostała wyłącznie informacje na temat jednej osoby, a na pewno znalazłoby się jeszcze kilka innych, które były z nią w związku.
Nie miała powodów do tego, aby być zazdrosną. Mówiły o przeszłości, a poza tym w końcu Prescott nie była kimś, kto mógł odczuwać coś takiego jak zazdrość, prawda? Przynajmniej tak sobie wmawiała. Rzeczywistość pokazywała coś zupełnie innego, a jeszcze zapewne niejednokrotnie Rue będzie przeżywała momenty, w których zacznie swojej dziewczynie robić jazdy ze względu na to, że ktoś ją rozjuszył. Tylko, że to wszystko było jeszcze przed nimi.
— To mówimy teraz o sztuce? — zapytała, bo zdawało jej się, że raczej zeszły na tematy związane z seksualnością oraz uroczą kelenereczką, która je aktualnie obsługiwała.
Przez moment jej nawet nie przyszło do głowy, że powinna zapytać o pozwolenie. Wciąż nie przywykła w pełni do swojej nowej pozycji i zwyczajnie postanowiła wpić się w usta swojej dziewczyn. Przynajmniej dzięki temu blondynka miała całkiem niezłe show. Powinna im za to podziękować.
Wydała z siebie pełen zadowolenia pomruk, gdy tylko poczuła jak zęby artystki wbiły się w jej dolną wargę. Uwielbiała te drobne igraszki, wywołujące delikatne ukłucie bólu, tak ożywiające dla zmysłów.
— A powinnam? — zapytała cwanie, nie przejmując się na razie tym chłodnym tonem.
Nie wiedziała jeszcze, co takiego ją czeka. Nie wiedziała tego także sama kelnerka, która została przywołana do ich stolika krótkim gestem rysowniczki. Naprawdę nie miała pojęcia dlaczego nagle Cross przyszło do głowy, aby wzbogacić ich posiłek dwoma kieliszkami wódki. Domyślała się jednak tego, dokąd właściwie zmierza jej pytanie. Mniej więcej.
Jej dłoń niemal od razu odnalazła udo River pod blatem stolika. Zacisnęła na nim swoje palce, wbijając delikatnie paznokcie w jego wnętrze, gdy tylko propozycja artystki wybrzmiała w pełni. Nie sądziła, że rysowniczka będzie próbowała upchnąć ją do kąta jak Baby w Dirty Dancing, a przecież Johnny powiedział, że nikt nie upycha Baby w kąt.
— Nie umiesz być subtelna, co? — zapytała jeszcze, gdy tylko dziewczyna w końcu od nich odeszła. — I jak to widzisz? Mam grzecznie siedzieć w bezruchu na kukoldzim krzesełku?
Prychnęła nawet lekko, sięgając dłonią do szklanki z wodą, która przed nią stała. Nie miała pojęcia w jaki sposób Cross sobie to wyobrażała, ale na pewno chciała mieć swój bardziej czynny udział w tym trójkącie. Powinna jej na to pozwolić. Zwłaszcza jakby była grzeczna przez wyznaczony czas.
River Cross
The difference between me and a dog is I am taller
: pn lis 09, 2026 9:56 am
autor: River Cross
Pokiwała głową, zgadzając się w kwestii tego, jak uzupełniały się z Ranishą. Ich odmienne spojrzenia na świat potrafiły dać im tyle samo, co odebrać. Rozwijały i psuły relację, której dzisiaj było już bardzo daleko do zdrowego związku, a fakt, że była teraz w podobnym z Ruelle, wcale nie stanowił głównego czynnika w tej kwestii.
— Myślę, że reszta nie ma większego znaczenia. Ranisha i Raphael na swoje sposoby przyczynili się do zbudowania mnie jako człowieka i artystkę. Są częścią mnie czy tego chcę, czy nie. Nie przychodzi mi do głowy nikt inny, przez kogo miałabym poczuć się... — zatrzymała się w połowie zdania, nie mogąc zdecydować się na odpowiednie słowo. Zdradzona? Po tej akcji z Raphaelem miała wrażenie, że to zbyt miałkie słowa na określenie towarzyszących jej wtedy uczuć. Nie chciała przy okazji dawać Ruelle zbyt dużo satysfakcji z tego, jak skuteczne były jej działania.
— Poza tą dwójką możesz się puszczać z kim chcesz — dokończyła, porzucając poprzednią wypowiedź. Wzruszyła ramionami dla podkreślenia, jak bardzo miała zamiar się nie przejmować. Tylko czy to faktycznie była prawda? Czy faktycznie nie była w stanie wymyślić innych sytuacji, od których trafi ją jasny szlag? Oczywiście, że była. To przecież zazdrosna toksyna. Być może.
— Ja zawsze mówię o sztuce — poprawiła ją. To oczywiście była hiperbola i nieprawda, ale Prescott raczej nie powinna mieć problemów ze zrozumieniem jej intencji. Sztuka była najważniejszą i integralną częścią egzystencji Cross. Była w stanie przełożyć ją niemal na wszystko.
— Musisz pytać o zgodę — poprawiła ją raz jeszcze. To przecież był pomysł Latynoski! Skądinąd bardzo dobry. Nie powinna się teraz z niego wycofywać. Pokazała już, że dobrze zna swoje miejsce i potrafi się na nim zachować. Teraz już nie oszuka swojej artystki, że jest w tej kwestii jakaś zagubiona. Wszelkie odchylenia od normy Cross może spokojnie uznawać za robione z całkowitą premedytacją.
Nie spodziewała się, że krótka rozmowa z kelnerką wywoła w jej kobiecie jakąkolwiek reakcję. A już na pewno nie taką. Nie dała po sobie poznać, że paznokcie wywołane we wnętrze uda sprawiły jej jakikolwiek dyskomfort. Nie chciała jeszcze bardziej mieszać w głowie tej biednej Amerykance.
— Mniej więcej. Musiałabym cię pewnie do niego przywiązać, żebyś faktycznie siedziała bez ruchu — odparła spokojnie. Myślała, że plan przedstawiony kelnerce był dość oczywisty i nie będzie musiała niczego doprecyzowywać, a tu proszę.
— Czemu cię to denerwuje? — zapytała, nawiązując do próby przebicia jej nogi pazurami. Wpatrywała się w swoją modelkę, nie zaszczycając blondynki nawet krótkim spojrzeniem. Kelnerka podeszła do stolika, postawiła na środku dwa kieliszki wódki i odeszła bez słowa, widząc, że Azjatka tym razem niczego od niej nie chce. Trudno powiedzieć, czy poczuła ulgę czy zawód. Rysowniczka sięgnęła do jednego z kieliszków, a na drugi skinęła głową, zachęcając Rue, by go wzięła. Taki drobny toast pozwoli im nieco się rozluźnić i zwolnić wodze kreatywności.
Ruelle I. Prescott
The difference between me and a dog is I am taller
: pn lis 09, 2026 4:36 pm
autor: Ruelle I. Prescott
Nie miała najmniejszego pojęcia jak wyglądał związek tych dwóch, ale jako dwie artystyczne dusze miały ze sobą sporo wspólnego. Starała się zbytnio nie zastanawiać i nie roztrząsać przeszłości River, bo to była zwyczajna historia. Nie miała powodów, aby być zazdrosną.
— Okay. W takim razie jest to naprawdę krótka lista — przyznała, bo spodziewała się listy może pięciu lub więcej osób.
Skoro na razie rysowniczka twierdziła, że inni nie robili jej różnicy, a Ruelle postanowiła jej w tej kwestii zawierzyć. Jak to jednak będzie wyglądało w przyszłości, to zapewne się jeszcze okaże. Znimi bowiem nic nie mogło być takie proste.
— No tak, bo ona jest całym twoim światem — zauważyła, gdy tylko River ją poprawiła.
Przywykła już do tego, że Cross faktycznie na wszystko patrzyła okiem artystki. Skupiała się na detalach, kadrach, a każdy widok jakiego doświadczała, mógł stać się kolejnym szkicem lub obrazem. To zdawała się być pewna oczywistość, a jednak czasami rozmawiały o czymś, co zdawało się być oderwane od tej sztuki.
— Muszę… — powtórzyła za nią na wpół jako stwierdzenie, a na pół jako pytanie.
Nie przypuszczała, że ukręci na siebie, aż taki potężny bat. Zapędziła się. Ostatnio ich relacja była bardziej płynna i pozbawiona tak jasnych podziałów. Niby wiedziała, w co takiego się bawią, a jednak bywało, że na moment zapominała całkowicie o zasadach gry. Wolała prowokować na więcej niż jeden sposób. Za bardzo skupiła się na blondynce i na tym, aby jej dać pokaz tego, co w tym momencie traciła.
Kolejny trudny do zidentyfikowania pomruk opuścił jej gardło, gdy tylko rysowniczka potwierdziła jej przypuszczenia. Na pewno też powinna ją przywiązać. Może nawet zrobić użytek z nowo zakupionej obroży? Nie miała pojęcia, ale na pewno trudno byłoby jej usiedzieć w ciszy i bezruchu. Nie było to wcale takie łatwe zadanie.
— Nie denerwuję — zaprzeczyła, przesuwając dłoń jeszcze wyżej ku pachwinie artystki, aby tam delikatnie wbić swoje paznokcie w lekko zaczepnym geście. — Ale na pewno wolałabym znaleźć się w środku tego wszystkiego…
Również chciała przyjemność z bliskości kelnerki, gdyby tylko ta zgodziła się na to, aby dołączyć do nich w łóżku. Chwilowo jedynie próbowała w dalszym ciągu pobudzać zmysły swojej właścicielki. Oferowała jej swój subtelny dotyk, odrobinę prowokujący i drażniący zakończenia nerwowe. Powinna zdawać sobie sprawę z tego, jak bardzo chciała już teraz paść przed nią na kolana.
Przez moment Amerykanka przestała mieć dla nich znaczenie. Głównie dlatego, że Ruelle stała się bardziej spragniona uwagi i skłonna do łaszenia się do swojej dziewczyny. Bez większego zawahania sięgnęła też po kieliszek wódki. Nie przepadała za nią, ale skoro jej kobieta chciała, aby wypiła to nie miała innego wyjścia. Przechyliła naczynie, wlewając je w całości w gardło. Piekło jak diabli. Łzy powoli zaszkliły się w oczach, a nieprzyjemne palące uczucie jeszcze pozostało w przełyku, ale najważniejsze było to, że była dalej grzeczna dla swojej pani.
River Cross
The difference between me and a dog is I am taller
: pn lis 09, 2026 5:06 pm
autor: River Cross
Zmarszczyła nieznacznie brwi, starając się ocenić, skąd w jej kobiecie wciąż kiełkowało się to zaskoczenie względem przedstawionej listy. Ta typiara miała o niej naprawdę jakieś przedziwne wyobrażenie, a co najgorsze, wolała sobie wszystko samodzielnie dopowiadać, zamiast zadawać pytania swojej rysowniczce. A przecież River prawie zawsze była gotowa wszystko jej szczegółowo wyjaśnić i opowiedzieć.
— Mówiłam ci przecież, że nie pakuje się łatwo w związki. Nie będziemy się przecież wymieniać listami osób, z którymi kiedykolwiek się przespałyśmy, bo to jakiś idiotyzm. Zasada niedzielenia się miłością jest dość ogólna. Nie chcę, żebyś ty dała jej jakąś formę osobom, którym jakąś formę dałam im ja i oni dali mi. Nie chciałabym też, by oni dzielili się nią z tobą. Raphael doskonale zdawał sobie z tego sprawę i wciągnął cię w to z pełną premedytacją. — Westchnęła krótko, czując rosnącą od nowa irytację na samo wspomnienie tego paskudnego wydarzenia. Nie były wtedy w związku, więc spodziewanie się po Prescott, że zachowa się jak człowiek, było zbyt dużym wymaganiem. Ale on? Nie powinien jej tak traktować. Za bardzo zaślepiła go chęć zemsty. Cross najwyraźniej miała słabość do takich maniaków.
Nie potwierdziła ponownie, że Prescott miała obowiązek pytania o zgodę, gdy do głowy wpadną jej spontaniczne pomysły. Nie będzie się przecież powtarzać. Nie miała do czynienia z jakąś kretynką. Posłała jej więc tylko jedno spojrzenie, równie chłodne co wcześniejsze słowa. River była dość pamiętliwa i nie lubiła odpuszczać win bez właściwej kary, o czym Rue na pewno już dobrze wiedziała.
— Czyli jeszcze masz zamiar kłamać? W porządku. — Oderwała od niej wzrok tylko na moment, by spojrzeć na swoje maltretowane udo. Domyślała się, że Latynoska zaczęłaby się zaraz tłumaczyć jakąś miłością do sprawiania jej bólu, więc nawet nie pytała o przyczynę tej agresji. Wystarczyła jej świadomość, w jakim momencie się pojawiła.
— Czemu ma mnie w ogóle obchodzić, czego byś w tej kwestii chciała? — zapytała, unosząc swó kieliszek. Obserwowała uważnie, jak dziewczyna opróżnia swój i dopiero potem zrobiła to samo. Przełknęła go bez zająknięcia. Zdecydowanie nie był to jej ulubiony alkohol, ale zyskiwał dzięki łatwej dostępności i wysokiej mocy. Na teraz nadawał się bardzo dobrze. Dzięki przepalonemu gardłu nawet się nie skrzywiła. Odstawiła kieliszek na blat i zaczęła bezwiednie obracać nim w palcach.
Ruelle I. Prescott