MAPLE HEARTS | PBF

Babette oz zawsze była przyzwyczajona do ciepła i bezpieczeństwa rodziny, ale nigdy nie musiała stawić czoła emocjom, które wymagały rywalizacji. Aż w końcu do jej życia wkracza TWOJA postać, którą Babe spotyka się na castingu do dużego projektu. Babette uważa, że ktoś próbuje jej zgarnąć rolę. Z kolei rywalka uważa ją za zbyt miękką i nieprofesjonalną.
Od początku między nimi iskrzy – niechęć, słowne wyzwania i subtelne starcia podczas prób dubbingu. Babette czuje, że kobieta jest dokładnie tym typem, który potrafi przewrócić jej świat do góry nogami – jej pewność siebie, bezpośredniość i talent sprawiają, że Seaton musi stawać na palcach, żeby jej dorównać. Z czasem ich rywalizacja zaczyna przeradzać się w coś bardziej skomplikowanego, a Babette odkrywa, że kobieta staje się katalizatorem, który potrafi wydobyć z niej głos i emocje, których wcześniej nie znała.
To jest jedynie luźny zarys, ale zależy mi na różnicy charakterów i wyraźnym kontraście między postaciami. Wcale nie muszą razem pracować, mogą poznać się na konkursie literackim/muzycznym albo jakimś warsztacie z kreatywnego pisania czy projekcie społecznym. Opcji jest wiele, jestem totalnie otwarta na propozycje! I to jest jedna z tych relacji, które bardzo chętnie zbuduję od podstaw!

∟poszukiwana kobieta w 27+
∟ na forum jestem długo, piszę dużo i daję słowo, że nie zamierzam nigdzie znikać!
∟ wygląd jest mi zupełnie obojętny! ale no przysięgam, chyba się posikam, jeśli ktoś wybierze Emmę D'Arcy!
∟ do kontaktu zapraszam na pw, ale najszybciej złapiesz mnie na dc: bubek2094

Kade nie miała łatwego życia. Dom dziecka. Brak zainteresowania rodzinami zastępczymi. Jej najlepsi kumple to członkowie gangu i to jej rodzina z wyboru. Gdzieś po drodze po prostu się pogubiła i jej świat to życie na krawędzi między normalnością a półświatkiem. Tylko kumple potrafią ją zrozumieć (albo przynajmniej jej się tak wydaje) Próbuje pracować normalnie jednak gang, którego sama jest członkiem stał się dla niej życiem.

Szukam dla niej panny do romansu. Nie ma wielkich deklaracji, wyznać, długich nocy przegadanych na poważne tematy. Kade się przyzwyczaiła. Do wspólnych wyjść na imprezy. Do tego, że zawsze może przyleźć i po prostu przekimać na kanapie. Wspólne łózko, które dzielą od czasu do czasu. Dla obu to tylko zabawa. Coś co jest i wiesz, że zawsze możesz zadzwonić. Panna X to dla Kade przyzwyczajenie, które czasem sprawia, że wcale nie czuje się jak ktoś gorszy i może być w pełni sobą. I to jest miłe. Czasami.

- szukam dla Kade panny. Takie typowe friends with benefits.
- czy wyjdzie z tego endgejm? Zobaczymy. Nic nie obiecuję.
- ale za to ukocham mocno za postać

And if history's clear, someone always ends up in ruins
And what seemed like fate becomes "What the hell was I doin'?

Nie oczekuję od Ciebie miłości.
Nie oczekuję, że spontaniczne noce zamienią się we wspólne poranki. Kawy podawanej do łóżka, pytań jak mają się mój ojciec i brat, albo opowieści o tym, jak minął Ci dzień. Nie szukam "na zawsze", ani "po wieki wieków", a raczej kogoś, kto nie zadaje zbyt wielu pytań i rozumie, że czasem po wspólnej nocy trzeba zniknąć szybko, i bez słowa.
Poznaliśmy się kilka lat temu, w dowolnych, zwyczajnych okolicznościach — na uczelni, w szpitalu w którym robię praktyki, przez znajomych, albo w sąsiedztwie; naprawdę cokolwiek pasuje. Szybko zrozumiałam, że moja obecność jest Ci potrzebna, i jest dla Ciebie wygodna - bo może masz inny związek, którego nie chcesz stracić, albo pracę, która zastępuje Ci żonę. Nie będę pytać. Nie dlatego, że mnie to nie obchodzi. Tylko ponieważ wiem, jak łatwo jest coś zepsuć, kiedy zacznie się nazywać rzeczy po imieniu.

W skrócie:
Szukam dla Joe relacji z mężczyzną w wieku ok. 25–35 lat, nie tyle związku, co układu, w którym obydwoje tkwią od kilku lat w oparciu o wygodę i niedopowiedzenia. Zależy mi na czymś, co z założenia jest niestabilne, trochę „on/off", z momentami bliskości przeplatanymi dystansem. Jestem otwarty na wszystkie możliwe dramaty, więc jeśli Twojej postaci przyda się młoda i zapracowana kochanka, która nie zadaje zbyt wielu trudnych pytań, zapraszam!

On:
— może być lekarzem w szpitalu, w którym Joe robi praktyki, studentem medycyny z jej roku, znajomym jej brata, sąsiadem, dawnym kolegą ze szkoły lub kimkolwiek innym
— nie musi być szczególnie zaangażowany emocjonalnie, ale ważne, żeby z jakichś przyczyn lubił do Joe wracać
— jest raczej typem, który pojawia się, kiedy mu wygodnie, i wycofuje, kiedy robi się zbyt blisko
— może mieć żonę albo męża, inne relacje albo pracę, która jest dla niego jak narkotyk i nie pozwala mu na utrzymanie stabilnego związku
— oczywiście z otwartymi ramionami przyjmę tak postać istniejącą już na forum, jak i zupełnie nową; jestem bardzo elastyczny w kwestii wyglądu, zawodu i innych szczegółów

Joe:
— nie będzie próbowała go naprawić, ani wymagała zobowiązań i deklaracji
— trwa w tej relacji wmawiając sobie, że tak jest jej wygodnie, choć ostatnimi czasy zaczyna odczuwać więcej frustracji niż satysfakcji
— też nie jest w pełni dostępna emocjonalnie i wycofuje się kiedy sprawy zaczynają wydawać się zbyt poważnie

Ich relacja:
— spotykają się dość regularnie, najczęściej w momentach zmęczenia, kryzysów, samotności
— nigdy nie nazwali tego, co ich tak naprawdę łączy, czy to ze strachu, czy z wygody
— mogą pojawiać się między nimi uczucia, ale raczej komplikują sytuację niż ją rozwiązują
— możliwe rozstania i powroty, napięcia, zazdrość, niedopowiedzenia
— mamy tu duuużo przestrzeni na dramaty i rozwój w dowolnym kierunku

O mnie:
Na forum jestem od dawna i nigdzie się nie wybieram. Piszę raczej emocjonalnie, ale lubię też realizm i spójność postaci. Chętnie podrzucę próbki mojego stylu. Moje tempo jest umiarkowane, ale staram się pisać regularnie i o wszelkich dłuższych nieobecnościach zawsze daję znać.
Szukam kogoś do dłuższego wątku, kto lubi rozwijać relacje w czasie i nie boi się dramatów i komplikacji, ale też wolę nie ustalać z góry żadnych sztywnych schematów. Chętnie dogadam szczegóły i dostosuję się do pomysłów drugiej strony.
Będzie fajnie! Zapraszam na PW

Na studia przeniosła się do Toronto, gdzie dopuściła się kolejnej istotnej głupoty. To właśnie tutaj poznała bowiem mężczyznę, za którego zgodziła się wyjść w ciągu zaledwie kilkutygodniowej znajomości. Wesele nie było huczne - nie tak bardzo jak rozwód, za sprawą którego Bronte zupełnie nieświadomie oskubała swojego partnera z połowy rodzinnego majątku. Przywłaszczyła sobie również jego nazwisko, które utorowało jej drogę do telewizyjnej kariery.

Kiedy się poznali, coś momentalnie zaiskrzyło. To było jedno z tych uczuć, które od razu płoną intensywnym płomieniem. Bronte czuła, że może zrobić dla niego wszystko, a on najwyraźniej to samo gotów był zrobić dla niej.

Do tego stopnia, że o pierścionek zadbał całkiem szybko, ale niestety zapomniał o intercyzie.

Wspólne życie nie okazało się usłane różami tak, jak krótki okres randek. Do głosu doszły przyzwyczajenia budzące irytację oraz cały szereg różnic, na które wcześniej nie zwrócili uwagi. Kilka tygodni sielanki prędko zamieniło się w żywe kłótnie, latające talerze, a koniec końców rozwód, który zakończył się niekorzystnym dla niego wyrokiem.

A wszystko przez to, że ona przypadkiem zagrała nieczysto.

Opuściła wspólne mieszkanie, jednak majątek, który zyskała, zapewnił jej znacznie więcej. On jednak nie jest w stanie tak po prostu tego przeboleć. Chciałby znaleźć sposób, żeby się na niej odegrać.


- szukam byłego męża Bronte, z którym połączył ją intensywny, ale wyjątkowo krótki związek, który zakończył się rozwodem z hukiem; w jego trakcie Bronte przypadkiem sypnęła coś na niego w sądzie, a to z kolei zagwarantowało jej dostęp do połowy jego majątku;
- fajnie byłoby, gdyby jemu było to koszmarnie nie na rękę, więc tę relację widziałabym raczej jako bezustanną walkę o to, aby jednak ten majątek odzyskać; nie chciałabym też całkowicie pozbawić ich chemii, ani wykluczyć tego, że ta relacja mimo wszystko zakończy się szczęśliwie, choć jednocześnie nie chcę też z marszu umawiać się na end-gejmy;
- pograłabym coś z jajem, więc podczas tej walki nastawiałabym się na śmieszkowe wątki, choć nie chcę też całkowicie się do nich ograniczać; na pewno pojawią się uczucia - czasami intensywne, czasami trochę przykre;
- może być od niej starszy, ale niekoniecznie musi - historię ich relacji i tego, jak dokładnie się poznali, chciałabym opracować wspólnie; mogą pracować razem w telewizyjnej stacji - to na pewno da nam podłoże do wielu zabawnych interakcji;
- jeden post na dwa tygodnie to dla mnie za mało, chciałabym dostać chociaż ze dwa tygodniowo, o więcej na pewno nie będę cisnąć; na forum jestem już jakiś czas, nie uciekam i generalnie polecam się cieplutko

Trzy dusze związane ze sobą w los tkany przez wieczne dłonie Prządek, tak opisałbym to przed laty i teraz. Kiedy wspólne wspomnienia z dzieciństwa wkradały się w kreślone przeze mnie wersy stalówką pióra wiecznego. Malowane strachem, iż również i ja wypiję przedwcześnie z wód zapomnienia Lete.

W t e d y
miało swój początek, gdy pustym spojrzeniem po raz pierwszy odszukałem Waszą dwójkę, pochyloną na piaszczystym brzegiem Ontario. Nim zdołałem opanować swe dziecięce pragnienia, mój głos tkał ku wam prośbę nauczenia puszczania kaczek. Nadal nie rzuciłem kamyka znalezionego przez Ciebie dla mnie ku wodzie. Każdego kolejnego dnia wkradałem się w Waszą więź, zacierając granice między nami. Brudząc palce nieumyślnie atramentem, pośpiesznie zapisuję na serwetce kolejne wspomnienie skąpanie w letnim słońcu. Gdy opadliśmy bez tchu na świeżo skoszony trawnik, a klatki piersiowej falowały w harmonii wycieńczenia. Nie mogę zapomnieć o łaskotaniu skóry, które sprawiała bliskość Twojego ciała, choć wtedy niewiele z niej pojmowałem. Krzywiznami liter pojmuję w sidłach wiecznej pamięci każdy Twój szept muskający moje ucho sekretem. Pochylając się nad blatem, próbuję przypomnieć sobie powód nocnej ucieczki przed policją alejkami parku, lecz to nieznośnie umyka mi w ostatniej chwili.
Wtedy było też naszym pierwszym pocałunkiem o słonym smaku moich łez, gdy pozwoliłem po raz pierwszy opuścić obawom moje serce. Zawsze byliśmy we trójkę, p a m i ę t a s z?
T e r a z
odszukuję Twoje imię w kolejnych niewysłanych listach, by w pamięci po raz kolejny nakreślić nim należące do Ciebie rysy twarzy. Delikatne wcięcie w górnej wardze oraz ten błysk w spojrzeniu znikający za falą rzęs; co jakbym te wspomnienia oddał bez walki zapomnieniu? Teraz nawijam na palec pukiel jej włosów, a swojej głowie pozwalam delikatnie opaść na kobiece kolana. Z przymkniętymi oczami staram się nie wyobrażać sobie, że to właśnie Ty powoli gładzisz opuszkami moje czoło. Ani z tęsknotą nie wsłuchiwać się w dźwięki ciasno otulające nasze ciała, jakbyś miał zaraz przekroczyć próg pomieszczenia i wyciągnąć ku mnie rękę. Jakby nigdy nic się nie stało? Na stole ofiarnym niepamięci złożyłbym wykrzykiwane w złości - trywialne z perspektywy czasu - ku sobie słowa.

Ja, Ty i Ona;
chciałoby się rzecz, że połączyłem nas przekleństwem. Zmąciłem Wasz spokój moim pojawieniem, nieświadomy rosnącego we mnie głodu do dzielonej przez nas miłości. Pragnienia przynależności do świata, który wznosiliśmy wspólnie w dziecięcych marzeniach. Czy winisz mnie o to wszystko w swych myślach? Twój... “Yours

(now I'm even losing my name - it was getting shorter and shorter all the time and is now: Yours)”

— Jeszcze nienazwany Arystoteles będzie pół Grekiem pół Kanadyjczykiem, który praktycznie całe swoje życie kursował między tymi dwoma krajami. Próbował znaleźć swoje miejsce w Toronto, gdy po śmierci siostry na stałe przeniósł się tutaj z matką i wtedy wpadł właśnie na ich dwójkę (rodzeństwo, kuzynostwo czy dwójkę przyjaciół?). W moich wstępnych założeniach będzie pisarzem, który panicznie wręcz boi się z a p o m n i e ć. Wisi nad nim widmo choroby, gdy jego u jego ojca ujawnił się wczesny Alzheimer. Dlatego wszystko - czasami aż maniakalnie - zapisuje za strachu przed utratą siebie.
— Poszukiwaną osobą jest mężczyzna w wieku podobnym do Arystotelesa, choć sama jeszcze w pełni go nie określiłam, to zakładam, że będzie to coś w okolicach trzydziestu lat. Reszta zapewne już do wspólnego uzgodnienia; byleby spędzał dzieciństwo w Toronto! Ona wcale nie musi być jego siostrą (ani nikim do kolejnych poszukiwań, a postacią prowadzoną wspólnie jako dopełnienie... choć zapewne urozmaiciłoby to jeszcze bardziej ten grecki dramat), a kimś po prostu ogromnie bliskim. Dlaczego Arystoteles ostatecznie znalazł się właśnie przy jej boku? Mam w głowie od groma wyjaśnień oraz pomysłów. Może po przeokropnej kłótni drogi ich trójki się rozdzieliły, a to właśnie ona zjawiła się na pogrzebie ojca Arystotelesa... by zabrać go z Grecji do ich domu? Myślę, że on naprawdę będzie w jakimś stopniu kochał ją, choć nigdy nie w ten sposób, co kochał kiedyś (nadal) jego. Dlatego to wszystko w moich pisarskich marzeniach miałoby być tak pogmatwane!
— Zależy mi na budowaniu wspólnie historii i pełnej emocji relacji, która przez wyżej przedstawione uwikłania nie będzie taka oczywista... ani łatwa, gdyż żadna ze stron nie będzie chciała skrzywdzić nikogo z tego układu. Bardzo lubię utrudniać postaciom życie oraz wprowadzać je w dramatyczne sytuacje. W swoich postach staram się skupiać w dużym stopniu na emocjach, więc dobrze jakbyś i Ty również! Niczego dalej nie zakładam, więc zobaczymy, gdzie nas pisarsko wena poniesie. Jeśli w jakimś stopniu zainteresowały Cię te poszukiwania, zapraszam po więcej do prywatnych wiadomości

Teraz w każdy wtorek i czwartek chodzi na pilates, a w sobotnie wieczory na jogę. Raz w tygodniu spotyka się na brunch ze swoimi przyjaciółkami, nie opuszcza żadnych targów ślubnych, samo wspomnienie o giełdzie kwiatowej wprawia ją w doskonały nastrój, a telefon służbowy zdaje się być przyklejony do jej ucha, bo przecież każda pora jest dobra, by przedyskutować z pirotechnikami szczegóły dotyczące pokazu zimnych ogni na zbliżającym się weselu.

Krótko i na temat — szukam dla Hany przyjaciółek lub "przyjaciółek" (na ile te relacje są głębokie i szczere, a na ile tylko na pokaz, to sobie możemy ustalić), które mają aktualnie podobny tryb życia i listę priorytetów: praca, joga, pilates, matcha (lub latte na owsianym), manicure i mniej lub bardziej nieszkodliwe ploteczki nad bajglem z łososiem i awokado. Szczególnie mile widziane koleżanki z branży eventowej, florystki, manikiurzystki, fotografki, makeup artists i inne boss bitches.

Do gangu dołączyła już Blair Mayfield, Ty możesz być następna!

Wymagań brak; chociaż bardzo docenię stosowanie akapitów i popychanie akcji do przodu bez zapętlenia czasoprzestrzennego.

Mara to psychoterapeutka po przejściach. Problemy z zajściem w ciążę, zdrada, rozwód, depresja, romanse… Zdecydowanie sama potrzebuje terapii i pomocy, ale codziennie zakłada maskę uśmiechając się od ucha do ucha i powtarzając, że na wymarzone życie. Daje z siebie wszystko, aby pomagać innym i własne problemy wrzucać pod dywan. Ucieka w krótkie przygody, romanse, żarty i szalone pomysły, aż dochodzi do momentu, kiedy zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę nie wie czego chce od życia.

I wtedy pojawiasz się Ty. Pewnie starszy, a już na pewno znacznie bardziej dojrzały od tego zwariowanego rudzielca. Może również jesteś po przejściach? Rozwodnik? Samotny ojciec? Kimkolwiek jesteś dajesz Marze spokój i poczucie bezpieczeństwa, którego potrzebuje. Nie jest to toksyczna relacja, ale na pewno z dramatami w tle (co by się nie nudzić na fabule). Natomiast jest to relacja dwójki dorosłych ludzi, którzy niosą już za sobą pewien bagaż doświadczeń. Jest to relacja głęboka, pełna zrozumienia i wybaczenia, w której oboje się uczymy na nowo jak żyć i odkrywamy ponownie swoją własną wartość.



Dla mojej szalonej rudej, która się trochę pogubiła w życiu poszukuję Pana do relacji romantycznej. Zależy mi na emocjonalnych, głębokich rozgrywkach. Dojrzałych, ale także dramatycznych. Czy to będzie endgame? Dopóki nie sprawdzimy chemii w grze, to żadne z nas tego nie wie. Powyższy opis to taki zalążek, więc jeżeli jesteś zainteresowany/-a, to zapraszam na priv. Mam więcej pomysłów w głowie, które chętnie przegadam i nie gryzę! Czasami tylko trochę kąsam xd

Neeve od wielu lat uczęszcza na terapię, którą kontynuuje w Toronto u zupełnie nowej osoby. Każdą sesję zawsze traktuje bardzo poważnie szanując granicę terapeuty i czas z nim spędzony, próbując rozgryźć swoje bolączki które źródło mają w trudnym dzieciństwie i obecnie trawiącej ją chorobie. Jednak nowa osoba, w nowym miejscu i mieście gdzie jest całkiem sama okazuje się być nie tylko terapeutą ale… kimś kim ani ona, ani on nie chcieli żeby był. Kimś znacznie bliższym i zdecydowanie zbyt zaangażowanym, co przeczy idei psychoterapii i łamie jej zasady.
Poszukuję osoby która zechciałaby wcielić się w rolę psychoterapeuty Neeve, który z sesji na sesję orientuje się coraz bardziej że kobieta nieświadomie i z niewyjaśnionych przyczyn wyrywa się przed szereg wszystkich jego pacjentów, stając mu bliższa niż powinna. Poszukuje relacji raczej skomplikowanej, obciążającej dla ich obojga, która wzbudza w nich potworne wyrzuty sumienia. Ogólny przebieg tej relacji byłby do ustalenia, zależałoby mi na tym żeby było słodko-gorzko, nie wykluczam złego zakończenia Ale nie jestem też zamknięta na to by żyli słodko i szczęśliwie, wszystko do dogadania!

Poszukuję:
- postaci mężczyzny +30
- chętnie aby odpisy pojawiały się przynajmniej raz w tygodniu
- wizerunek, charakter pozostawiam osobie chętnej, nie ograniczam pod tym kątem!
- chętnie ukocham osobę lubiącą komplikacje, dynamiczną rozgrywkę

Zapraszam!