Strona 7 z 7
I didn't expect that
: czw lis 12, 2026 6:56 pm
autor: Patrick Wood
— Wybacz, że nie jestem w stanie podać Ci dokładnej odległości w metrach. Nie mam miarki w oczach jak ty. — mruknął, krzywiąc się. Nie mógł chociaż raz odpuścić i nie być takim złośliwym dupkiem? Kawałek to kawałek, a przecież nie szli zbyt długo. Poza tym z oddali mogli zobaczyć sklep, więc po co się w to zagłębiać? Zaraz będą na miejscu, zrobią zakupy i wrócą. Czy wtedy też będzie go pytał o to jak długo będą musieli iść?
Dla niego sklep wyglądał jak sklep. Wiedział, że to za mało jak na standardy malarza, który wymagał robienia zakupów w drogich sklepach z organiczną żywnością. Chociaż pewnie gdyby patrick kiedyś zrobił zakupy w normalnym sklepie ten nie zauważyłby różnicy. Może powinien kiedyś to sprawdzić?
— No tego raczej tutaj nie znajdziesz… — westchnął, rozglądając się. Normalne warzywa i owoce. Może gdzieś w rogu widział bio banany, ale nie wyglądały zachęcająco. Pewnie nikt się nimi nie zajmował mając nadzieję, że ktoś w końcu je kupi. — Chrupki serowe? Ty jesz takie rzeczy? — zdziwił się. Dean zawsze jadł zdrowo i w niewielkich ilościach. Skąd nagle wzięła mu się ochota na chrupki serowe?
Podążał za Deanem, pakując do koszyka to co mu kazał i to na co miał sam ochotę jak żelki i chipsy paprykowe. Był święcie przekonany, że będzie musiał płacić za siebie, więc nie zamierzał się ograniczać. Do tego trochę alkoholu, żeby jakoś przetrwać ten weekend w swoim towarzystwie.
— Jogurt… i orzechy… banany już mam. — rzucił, zaglądając do koszyka po czym skierowali się do odpowiednich alejek, żeby zdobyć resztę rzeczy. Po dwudziestu minutach chyba mieli wszystko co potrzebne, więc mogli się skierować do kasy. Wyciągnął portfel, ale to Dean ubiegł go przy płaceniu. Rachunek i tak trochę przekraczał jego możliwości, więc to miłe, że nie musiał czuć upokorzenia na oczach wszystkich ludzi.
Zapakował wszystko tak, że to ostatecznie on dźwigał większość ciężkich rzeczy, dając Vanbergowi dwie lżejsze torby. Nie był w stanie unieść wszystkiego, więc musiał mu pomóc.
— Co chcesz robić jak wrócimy? - zapytał, prowadząc ich w stronę małego domku w którym mieli spędzić jeszcze trochę czasu. To cud, że jeszcze się nie pozabijali.
Dean Vanberg
I didn't expect that
: pt lis 13, 2026 4:10 pm
autor: Dean Vanberg
Nie podobało mu się tutaj. Nie dość, że okolica w jakiej mieszkali nijak nie wpasowywała się w nawet najniższe kryteria chłopaka, tak dodatkowo ten sklep był zdecydowanie ponad normy. Przecież tutaj nie było nic, co normalnie znajdowało się na stole Deana. Jak miał przeżyć bez swojej ulubionej, dwukrotnie filtrowanej wody? Miał pić jakąś tanią, która zalatywała ściekami? Obrzydliwe. Skrzywił się na samą myśl, nie chcąc nawet myśleć, jak bardzo będzie go bolał żołądek, kiedy wleje w sobie za dużo tego płynu. Sprzedawanie czegoś podobnego powinno być karalne. Będzie musiał przegotować ją przynajmniej dwa razy, by mieć pewność, że do jego organizmu nie dostaje się żaden syf, bo ostatnie o czym marzył, to dostanie rewolucji żołądkowych, kiedy obok nie było odpowiedniej pomocy.
-Tak jak myślałem. Każda osoba, która mnie w to wpakowała, pożałuje - powiedział niechętnie. Czym on sobie zasłużył na coś podobnego? Tyle dobrego, że nie widział go tutaj nikt znajomy, bo musiałby na poczekaniu wymyślić jakąś bajeczkę. - Owszem. Co to w ogóle za zdziwienie? Muszę jakoś przeżyć to piekło, w jakim się znalazłem, a to jedyna rzecz, która może mi w tym pomóc - odpowiedział. Co niby go to interesowało? Chrupki serowe były niestety jego słabością i potrafił ich zjeść naprawdę dużo, później odmawiając sobie innego jedzenia, by mieć pewność, że nie przytyje. To się pewnie profesjonalnie nazywało uzależnieniem, jednak nie było siły, która zmusiłaby chłopaka do rezygnacji z takiego przysmaku. Dobrze chociaż, że podobne produkty znajdowały się na półce, bo chyba by wyszedł z siebie, gdyby okazało się, że w takich miejscach nie wiedząc o podobnych rarytasach. Z tego jednak nie chciał się Patrickowi tłumaczyć, bo uważał, że wszystko co związane z osobą Vanberga nie było jego sprawą.
Kiedy już uregulował płatność, oczywiście krzywiąc się, że wyszło tak niewiele co tylko pokazywało jak niskiej jakości były wzięte przez nich produkty, opuścili sklep. Następnym razem koniecznie będzie musiał zadbać o jakąś lepszą dostawę.
Jasne, że nie podobało mu się, że w ogóle cokolwiek musiał nieść. Nie był go tego przyzwyczajony. Siłownia to jedno, ale targanie zakupów jakoś wydawało mu się takie plebejskie.
-Jak tu może nie być dowozu do domu. Żałosne. Nic dziwnego, że mało kto chce tu mieszkać. Kto to widział samemu nieść zakupy - marudził dalej, bo nie byłby sobą. - Wziąć prysznic. Czuję się brudny po tym wszystkim - odpowiedział, idąc przed siebie. Im szybciej znajdą się w domku tym lepiej.
Patrick Wood
I didn't expect that
: pt lis 13, 2026 8:19 pm
autor: Patrick Wood
Patrick nie potrzebował niewiadomo jakich lusksusów. Od dawna był przyzwyczajony, że wystarczy mu dach nad głową i coś ciepłego do jedzenia. Już nawet nie musiał kupować drogich produktów niewiadomo jak wysokiej jakości. Wystarczyło, że coś nie było zepsute i można było wyczarować z tego coś pysznego. Jego mama miała do tego ogromny talent. Ale wiadomo, że w kuchni Vanbergów nie znajdzie się byle czego, ale według Patricka to wszystko różniło się jedynie ceną od tego co on zwykł kupować.
— Wątpię, żeby Adam się tym przejął. Na pewno jest teraz z siebie zadowolony, obracając Marka na swojej kanapie. W sumie może nawet lepiej, że ich tu nie ma. Wolałbym tego nie oglądać. — zaśmiał się, wyobrażając sobie jak skończyłby się weekend z tą dwójką. Zamknęliby się w sypialni, a on nadal byłby skazany na towarzystwo Deana. Tak było lepiej, bo przynajmniej nie musiał siedzieć zawstydzony, słuchając jęków najlepszego przyjaciela. — Nie, po prostu… zawsze jesz mało i mówisz o swojej wadze… nie spodziewałem się, że aż tak lubisz chrupki serowe. — odparł. W sumie kto nie lubił chrupek serowych? Może jednak Dean nie był aż taki dziwny.
Po kupieniu wszystkiego mogli wreszcie ruszyć w drogę powrotną. Dobrze, że teraz przynajmniej wiedzieli jak długo trzeba iść.
— Normalni ludzie tak robią, wiesz? Nie każdy ma szofera, który dowiezie Ci chrupki serowe pod dom o trzeciej w nocy. — westchnął, zerkając na Deana. Czasem był tak odklejony od rzeczywistości, że chyba by sobie nie poradził gdyby jego rodzina nagle straciła cały majątek. — Przecież kąpałeś się prawie dwie godziny temu. Nie przesadzaj, nie jest tak źle. — rzucił, podążając za nim. To tylko krótki spacer, więc nie zdążył się spocić aż tak.
Dalszą drogę nie rozmawiali, chociaż Patrick czasem próbował coś zacząć, komentując pogodę czy widoki, ale na marne. W końcu dotarli do domku, gdzie Wood od razu skierował się do kuchni, żeby wszystko rozpakować.
— Może najpierw coś zjemy? Mogę usmażyć placki bananowe. Powinny Ci zasmakować, co ty na to? — zapytał, wychylając się z kuchni. Należało im się coś dobrego po tak długim spacerze i wysiłku fizycznym.
Dean Vanberg
I didn't expect that
: sob lis 14, 2026 5:14 pm
autor: Dean Vanberg
Na ustach Deana pojawił się typowy dla niego uśmieszek, kiedy usłyszał kolejne słowa chłopaka. Lustrował go przez chwilę dłużej, jakby zastanawiając się nad odpowiedzią, która już dawno wykształtowała się w jego głowie.
-Zazdrościsz im, co? Bo ciebie nie obraca nikt - skomentował jedynie, uważniej na niego patrząc, jakby chciał wyczytać z jego twarzy czy ma rację. Już dawno doszedł do wniosku, że z Woodem musi być coś poważnie nie tak. Nie umawiał się z nikim, nawet ze swojej klasy społecznej, ani nikt się przy nim nie kręcił. Nic dziwnego, że był święcie przekonany o brakach chłopaka i jakoś nie wydawał się zaskoczony świadomością, że z życia seksualnego Patrick miał raczej niewiele. Trochę szkoda, bo może mógłby wyciągnąć od niego jakieś informacje, które później wykorzystałby do swoich celów.
-Dobre cardio, trochę diety czy rezygnacja z posiłków i szybko to nadrobię - wzruszył ramionami. Zawsze tak działał bo oczywiście kiedy już napchał się wcześniej wspomnianymi chrupkami dopadały go wyrzuty sumienia, których szybko chciał się pozbyć. Nie miał na nie czasu, pracując nad swoją przyszłością.
-I to jest właśnie ta różnica. Wy dajecie robić z siebie konie pociągowe, a ja niekoniecznie mam zamiar brać w tym udział - odpowiedział. Teraz był zmuszony, bo przecież tak słaby osobnik jak chłopak pewnie by się zgiął w pół jakby wszystko zabrał, a Vanberg nie miał najmniejszego zamiaru później targać wszystkiego samemu. - Ale jestem spocony. Nie będę śmierdział tylko dlatego, że niedawno się kąpałem. Gdybym nie musiał tyle iść mógłbym sobie tego odmówić, ale zmuszony byłem udać się na tę powaloną wyprawę - odpowiedział. To, że inny śmierdzieli nie znaczyło, że Dean chciał się do nich upodobnić.
Odstawił reklamówkę gdzieś pod ścianą, ściągając buty. Potrzebował tej ulgi, bo prawdę powiedziawszy stopy to go trochę bolały od tego dłuższego spaceru. Lubił ruch, ale na własnych warunkach, a nie dlatego, że ktoś go zmuszał.
- Mam jeść brudny? Chyba niekoniecznie. Rób co chcesz, byleby było zjadliwe, jeśli już mam po to sięgnąć. A ja idę się umyć - machnął ręką, kierując się do łazienki, w której niemal natychmiast pozbył się ubrań.
Wziął o dziwo szybki, jak na niego prysznic i owinął się ręcznikiem, wychodząc z pomieszczenia. Nie dało się przeoczyć miłych zapachów unoszących się z kuchni, do której się skierował.
-Proszę, pełne podziwu. Jeszcze nas nie spaliłeś - rzucił, przeczesując włosy dłonią. Nachylił się nad talerzem z przekąską. - Z czym to się je?
Patrick Wood
I didn't expect that
: sob lis 14, 2026 6:02 pm
autor: Patrick Wood
— C-co? Nie, nie zazdroszczę im. I to nie twoja sprawa. — odparł. Nie zamierzał się tłumaczyć Deanowi ze swojego życia seksualnego. Czasem sypiał z kimś na imprezie, ale żaden z jego ostatnich związków nie trwał dłużej niż kilka tygodni. Na początku było super, ale kiedy minęło pierwsze zauroczenie tak naprawdę między nim, a drugą osobą nie było nic co mogłoby ich do siebie ciągnąć. I każdy z nich w którymś momencie traktował mamę Patrick’a jak wroga, namawiając go by się w końcu od niej odciął. Jeszcze czego.
— To niezdrowe rezygnować z posiłków, wiesz? Powinieneś chociaż jeść warzywa. — mruknął. Zdążył zauważyć jak dziwne były nawyki żywieniowe Vanberga i czasem naprawdę nie jadł nic przez kilka dni. Jak można funkcjonować w ten sposób? Przecież są diety w ktorych nie musiał rezygnwać z posiłków, a spożywać naprawdę małą ilość kalorii jeśli już tak dbał o swoją wagę. Chociaż według niego nic by się nie wstało, jakby przybrał kilka kilogramów/
— To tylko zakupy, a nie praca niewolnika. — skomentował, marszcząc czoło. Dean czasem naprawdę przesadzał z porównaniami, kiedy noszenie zakupów to jedna z najnormalniejszych rzeczy na świecie. — Przesadzasz. — mruknął pod nosem, wywracając oczami. Jakoś nie zauważył w którym momencie Dean miał się spocić, skoro szli spokojnie, a w sklepie było dość chłodno, ale Dean to Dean.
— W porządku… — westchnął, nawet nie oszukując samego siebie, że Dean mógłby mu pomóc. Oczywiście, że musiał zrobić wszystko sam, więc od razu zabrał się do pracy. Przygotował ciasto, a kiedy placki powoli smażyły się na patelni zabrał się za przygotowanie dodatków.
Praktycznie już skończył przygotowywać jedzenie, kiedy w kuchni zjawił się Dean w samym ręczniku. Już widział go wcześniej, ale nie mógł nic poradzić na to, że jego wzrok zatrzymał się przez chwilę na jego umięśnionym torsie i szerokich ramionach.
— Czemu miałbym nas spalić? — mruknął, odwracając się, żeby sprawdzić czy ostatnie placki są już gotowe. — Na słodko. Mamy owoce, bitą śmietanę, sos czekoladowy. Niestety w sklepie nie było syropu klonowego, ale tyle chyba nam wystarczy? — zapytał, przerzucając placki na talerz.
Dean Vanberg
I didn't expect that
: ndz lis 15, 2026 6:53 pm
autor: Dean Vanberg
Na jego ustach pojawił się cwaniacki uśmiech, kiedy dostrzegł zakłopotanie chłopaka. Nie było nic lepszego, niż wprawianie rozmówcy w kontrolowane zakłopotanie, które zdaniem Deana było jedynie potwierdzeniem jego słów. Jasne, że im zazdrościł, był skłonny założyć się o naprawdę wiele, że Wood chciałby być na miejscu któregoś ze wspomnianych chłopaków. Ostatecznie przecież nie mógł liczyć na wiele, więc pozostawała mi fantazja.
-Jasne, jasne. Przyznaj się, że chciałbyś być na miejscu swojego kumpla, a nie - uśmiechnął się złośliwie. Proszę, czyli właśnie miał kolejny temat, którym mógł dokuczać chłopakowi. Idealnie. Kto wie, może podczas tego wyjazdu dowie się wielu fascynujących rzeczy, które później będzie mógł wykorzystywać przeciwko synowi nowej gosposi. Brzmiało idealnie, tym bardziej, że i tak niczego ciekawszego do roboty nie miał, więc niech chociaż Patrick dostarczy mu odpowiedniej rozrywki.
-Raczej nie wyglądasz na kogoś kto powinien mówić o tym co jest zdrowe a co nie - odpowiedział, lustrując go uważnie. Nie był co prawda gruby, ale to nie znaczyło, że Dean nie mógł mu podokuczać. Czerpał z tego przyjemność, co zrobić. Pewnie gdyby tylko ten się postawił, to by odpuścił, ale póki co nie zanosiło się na podobne rzeczy.- Zresztą ja wiem lepiej co będzie lepsze dla mojego ciała. I dla twojej wiadomości… jem dużo warzyw - dodał. Czy Wood miał zamiar go teraz pouczać w kwestiach diety? Co jak co, ale tu Vanberg wiedział sporo (a przynajmniej tak mu się wydawało) i jeśli już miałby się kogoś poradzić to profesjonalnego dietetyka, a nie komuś kto sprzątał kible w jego domu.
Po kąpieli poczuł się od razu lepiej. Zapominając zabrać świeżych ubrań, bo przecież tych samych już nie miał zamiaru zakładać, wyszedł w samym ręczniku. Było dostatecznie ciepło, plus naturalne wysychanie było dla skóry zdecydowanie lepsze, niż traktowanie jej ręcznikiem.
Jasne, że nie umknęło jego uwadze, jak chłopak zlustrował go spojrzeniem. Cóż, był idealny, wiedział o tym doskonale.
-Bo na takiego wyglądasz, to dość proste - odpowiedział zgodnie ze swoim osądem. Nie jego wina, że Wood wyglądał na takiego, którego imały się wypadki. Wszak wczoraj omal się nie utopił, a to coś znaczyło. - I mam niby to wszystko wwalić na te… cokolwiek to jest? Zdecydowanie za dużo kalorii. Wystarczą mi jakieś owoce - skrzywił się. Nie miał najmniejszego zamiaru się opychać, tym bardziej, że czekały na niego chrupki.
Patrick Wood
I didn't expect that
: ndz lis 15, 2026 7:59 pm
autor: Patrick Wood
— Nie będę tego komentował. — odparł, prychając. Nie da Deanowi kolejnych powodów do drwin, chociaż ten pewnie i tak wiedział swoje i nic co powiedziałby teraz Patrick nie zmieniłoby jego zdania. Nawet jeśli to nie była prawda, Dean użyje każdego argumentu by mu dokuczyć. Nie mógł mu dać spokoju? Czemu mu się to jeszcze nie znudziło?
— A jak niby wyglądam? — mruknął, zerkając na swoje ciało. Nie był gruby, ale nie miał też sześciopaka. Po prostu był zbudowany normalnie, nie odstawał mu żaden piwny brzuszek i miał całkiem ładne nogi skoro nadawał się do udawania dziewczyny Deana. Tyłek też podobno miał fajny z tego co mówili mu mężczyźni z którymi się spotykał. Co więc mu w nim nie pasowało? — Skoro tak twierdzisz. — odparł. Nie zamierzał z nim dyskutować, skoro i tak wiedział lepiej. Cokolwiek by nie powiedział Dean miał przygotowaną odpowiedź, by wyszło na jego.
Chociaż może po namyśle chciałby być na miejscu Marka? Mieć przy sobie umięśnionego przystojniaka, który brałby go na wszystkie sposoby? Dawno z nikim nie spędził upojnej nocy i dopiero widok ciała Deana, a także świadomość, że pod ręcznikiem nie miał na sobie nic więcej uświadomiła go jak bardzo jego ciało jest spragnione czyjegoś dotyku. Czy Dean był osobą z którą Patrick mógłby się przespać? Z pewnością był atrakcyjny, po tamtym pocałunku myślał o nim na różne sposoby, nawet wyobrażając go sobie w sypialni, ale czy rzeczywiście zrobiłby to z nim? Sam nie wiedział. Z resztą Vanberg na pewno nie próbowałby się do niego zbliżyć, jasno dając mu do zrozumienia, że nie kręci go jego własna płeć.
— Jeszcze nigdy nie spaliłem domu. — powiedział, kręcąc głową. Nie był aż taką ciamajdą w kuchni. Poza tym mama nauczyła go gotować i czasem zastępował ją w kuchni Vanbergów, a ich dom do tej pory stoi cały, więc chyba jednak coś tam potrafi.— Nie, po prostu wybierz to na co masz ochotę. Nie musisz dawać wszystkiego na siłę. Chcesz zjeść tu czy w salonie? — zapytał, sięgając po talerze i przygotowując napoje. Chciał, żeby było im wygodnie. Kuchnia była dość mała, a w salonie mogli oglądać telewizję, bo wątpił, żeby Dean miał ochotę z nim porozmawiać.
Dean Vanberg
I didn't expect that
: pn lis 16, 2026 5:37 pm
autor: Dean Vanberg
Uśmiechnął się jedynie, dumny z siebie. Jasne, że miał władzę, nie tylko finansową, ale i słowną. W jego mniemaniu chłopak nigdy nie potrafił powiedzieć niczego stanowczo, a już z pewnością czegoś, co mogłoby wzbudzić respekt Deana. O ile to w ogóle było możliwe, biorąc pod uwagę, że on zwyczajnie miał go za gorszego od siebie. Miał ku temu powody, które zrozumiałby każdy na jego miejscu. Tym bardziej nie mógł pojąć, czemu znaleźli się tacy, którzy przekonywali go, że powinien być milszy dla Wooda, bo przecież wystarczająco ciężko miał w życiu. Owszem, miał, ale po tym, co Vanberg od niego usłyszał okazywało się, że na dobrą sprawę na własne życzenie, bo nie potrafił pokonać ani lęku, ani swojego lenistwa, żeby tym samym zadbać o lepszą przyszłość dla siebie i dla swojej mamy, którą podobno tak bardzo kochał.
-Na kogoś, kto powinien troszczyć się raczej o spełnianie moich zachcianek, a nie komentowaniu ich. Z tego co wiem, nikt ci nie płaci za udzielanie rad czy wyciąganie wniosków - odpowiedział, lekko marszcząc brwi. Gdyby Patrick był jakimś dietetykiem, czy kimś, kto miał faktycznie wiedzę, może i Dino pozwoliłby mu na mówienie, ale aktualnie nie do końca mu się podobało, że ten w ogóle śmiał komentować cokolwiek było związane z młodym malarzem.
Gdzieś w środku poczuł dumę z samego siebie, że Wood tak na niego zareagował. Może w spodniach nic mu się nie obudziło, ale Vanberg był pewien, że na jakiś czas widok jego ciała pod ręcznikiem zapisze się w pamięci niechcianego kolegi z przymusu. Dean zdawał sobie sprawę z tego jak wyglądał i mógł być zadowolony z efektów ciężkiej pracy, którą wkładał w swoje ciało. Podziw był tutaj jak najbardziej wskazany, dzięki czemu jego ego mogło poszybować bardziej ku górze.
-Jeszcze to trafne słowo - skomentował. Po raz pierwszy udało mu się powiedzieć coś z sensem. - I nawet nie mam zamiaru ładować wszystkiego. Już wystarczająco kalorii w siebie wciskam - skrzywił się. Będzie musiał po tym wszystkim przejść na dietę i koniecznie zwiększyć ilość wizyt na siłowni, żeby pozbyć się nadprogramowego tłuszczyku, który już odkładał się w jego ciele.
-Salon może być - odpowiedział i skierował się do niewielkiego pomieszczenia, gdzie od razu zasiadł na kanapie. Warunki nie do końca godne króla, ale jakoś przeboleje tych kilkanaście godzin. - Możesz poszukać czegoś ciekawego - wskazał na telewizor, pozwalając mu nawet podjąć decyzję co do tematyki filmu lub serialu, ewentualnie innego programu.
Patrick Wood