MAPLE HEARTS | PBF

Powrót do Forward Interiors, w którym przy windzie tym razem nie czekał na nią Dominic, nie napawał Sydney optymizmem. Przyzwyczaiła się już do współpracy z przystojnym blondynem, który idealnie trafiał w oczekiwania zarówno jej, jak i całego zarządu jej rodzinnej firmy. I mimo, że nie musiała tak często sprawdzać postępów jego pracy, tak nie potrafiła oprzeć się tym krótkim wizytom i napawania wzroku mężczyzną w garniturze.
Nie podobały jej się zmiany, jakie ją czekały po dotarciu do biura. Oczywiście, Dominic poinformował ją wcześniej o problemach zdrowotnych matki, a ona przytaknęła z troską i zrozumieniem, że powinien przy niej być, oraz zaproponowała swoje wsparcie i pomoc, jeśli właśnie tego by potrzebował. I naprawdę ucieszyłoby ją, gdyby zdecydował się do niej odezwać, choć wiedziała, że zapewne na próżno mogła tego wypatrywać. Nie raz już dawał jej do zrozumienia, że jego serce należało do innej, tym samym tylko podsycając w niej pragnienie posiadania dokładnie tego samego. Nie dość, że był przystojny i czarujący, to jeszcze miał w sobie cechy, których nie sposób było znaleźć w innych mężczyznach - empatię, ciepło i lojalność. I właśnie ta lojalność bolała ją najbardziej, bowiem zawsze dostawała to, czego chciała, a teraz spotykała jawny opór. No cóż, zakazany owoc smakował najbardziej.
Wyszedłszy z windy, pewnym siebie gestem poprawiła opadający na jej czoło kosmyk blond włosów i ruszyła na recepcję. Wcześniej nie musiała niczym się martwić - Dominic zapewniał jej wszystko, zanim o to poprosiła.
— Przepraszam? Dzień dobry. Gdzie znajdę niejaką Skye Murray? - zapytała recepcjonistki, przyjmując na twarz przyjazny uśmiech, choć wcale jej do śmiechu nie było, a widząc gest dłoni pracownicy, odwróciła się za siebie.
Widok ciemnowłosej kobiety o podobnym wzroście sprawił, że nieco ściągnęła brwi. Ładna była. Zbyt ładna, jak na asystentkę Dominica. Poza tym, czy to nie z nią niedawno minęła się w drzwiach jego biura, zajmując go na tyle, że musiała poprosić kogoś o anons?
— Cześć. Chyba jeszcze nas sobie nie przedstawiono. Jestem Sydney Covington - wyciągnęła do niej rękę i uśmiechnęła się uprzejmie, przyglądając się jej z uwagą. - Słyszałam, że to Ty masz zastąpić Dominica przy naszym projekcie. Mówił o Tobie w samych superlatywach - przyznała z wyraźnym zaintrygowaniem. Ciekawa była, czy mówił to z uprzejmości, czy rzeczywiście miała talent. - Uczestniczyłaś kiedyś w czymś tak dużym? - dopytała, kierując swoje kroki za nią do gabinetu Dominica. Dziwnie jej było usiąść w tym samym fotelu, co zawsze, ale bez niego naprzeciw.

Skye Murray

Uścisnęła dłoń kobiety, przyjmując na twarz podobny uśmiech. - Oczywiście. - Świadomie nie użyła słów oznaczających wzajemność, bo to się miało jeszcze okazać. - Dziękuję, tym razem nie zabawię tu długo - przyznała na propozycję. Nie musiała bywać tu tak często, skoro główny obiekt jej zainteresowania był w tym momencie niedysponowany. Wszystkie formalności ze Skye chciała mieć już z głowy, choć z drugiej strony była jej niezmiernie ciekawa, skoro Dominic mówił o niej tyle dobrego.
Blondynka nie mogła nie zauważyć tego stanowczego tonu, z jakim Skye wspominała o mężczyźnie oraz swojej pracy, a już tym bardziej jej uwagę przykuło określenie ścisły kontakt. Było to co najmniej zastanawiające.
— Musi mieć do Ciebie duże zaufanie, skoro wyznaczył Cię na swoją zastępczynię - zauważyła, opierając się wygodniej o fotel i przyglądając się jej z rosnącym zaintrygowaniem. Na jej oko Skye nie posiadała zbyt dużego doświadczenia, by podołać standardom firmy, ale nie pozostawało jej nic innego, jak dać jej szansę. - Ale skoro on Ci ufa to chyba nie powinnam mieć powodów do obaw? - Wzruszyła ramieniem z pozorną tolerancją w głosie, choć w rzeczywistości czuła nieznaczne zagrożenie, i to bynajmniej nie spowodowane problemami w projekcie. - Jak Ci się z nim pracowało? - zadała bezpośrednie pytanie, nie ukrywając przy tym swojej ciekawości.

Skye Murray

Sydney nie interesowało szczególnie, jak zostanie odebrana. Ludzie zawsze gadali i będą gadać o niej czy o jej rodzinie. Była sobą i nie zamierzała udawać milszej i bardziej uprzejmej, niż wymagała tego sytuacja. Dlatego cokolwiek się nie działo, zawsze trzymała głowę wysoko, a jej pewność siebie biła od niej na kilometr.
Na zapewnienie Skye blondynka uśmiechnęła się szerzej. - Świetnie. - Co prawda, mina dziewczyny nie wzbudzała takiego zaufania, jakie dawał jej Dominic, ale postanowiła nie nastawiać się wobec niej wrogo i po prostu przytaknąć, mając świadomość, że ich współpraca mogła potrwać. A czy rzeczywiście jej wierzyła, to już pozostawało inną kwestią.
Nie lubiła, kiedy ktoś ją poprawiał, dlatego ściągnęła nieco brwi. Zaraz jednak postanowiła sprowadzić dziewczynę na dobrą drogę. - Ach, no tak. Acz niedługo może to ulec zmianie - delikatnie się uśmiechnęła, mając nadzieję, że Dominic w końcu przyjmie jej ofertę. Ile mógł jeszcze przeciągać tę sprawę, skoro najwyraźniej tamta kobieta nadal miała go w nosie? Jeśli do tej pory go nie dostrzegała, to musiała być idiotką. Z drugiej strony, teraz miał na głowie znacznie poważniejsze sprawy. Następnych słów słuchała z uwagą. - To akurat nie ulega żadnej wątpliwości. Z jego ambicjami i rzetelnym podejściem do pracy może zajść bardzo wysoko - przyznała, kiwając powoli głową, nie ukrywając przy tym pewności, że ona mogła mu w tym pomóc. Szkoda tylko, że jakaś panna go od tego skutecznie odwodziła.
Następne jej zdanie uświadomiło Sydney, jak ważna w relacji z mężczyzną czuła się Skye. Mimowolnie zaczynała wyczuwać zagrożenie, a to już jej przestawało odpowiadać. - Wiesz więc, jak ważne jest, byś go w tak znaczącej chwili nie rozczarowała - przekrzywiła wymownie głowę i uśmiechnęła się do niej znacząco. Czy to groźba? Nie, to było przyjazne ostrzeżenie. Powierzył ciemnowłosej poważne zadanie, a Sydney, gdyby tylko chciała, mogła je znacznie utrudnić. - Ale to prawda. Współpraca z nim to czysta przyjemność - podkreśliła, wpadając na pewien pomysł. - Jest przy tym niesamowicie zabawny i czarujący. Pewnie nie może opędzić się od kobiet - zauważyła, zaintrygowana jej reakcją. Skoro Skye tak ściśle z nim współpracowała, musiała na ten temat wiedzieć więcej. Może znała kobietę, do której Dominic tak wzdychał?

Skye Murray

Zaciśnięcie ust przez Skye wskazywało na to, że Sydney trafiła w czuły punkt. Najwyraźniej bardzo zależało ciemnowłosej na opinii Dominica. Dlatego też blondynka musiała przekonać się, z kim właściwie miała do czynienia. To oczywiste, że wokół niego kręciło się wiele kobiet, również podczas jego pracy, ale jeszcze nie miała pewności, czy Skye jedynie do niego wzdychała, czy między nimi było coś na rzeczy.
— Tak, ale nasze zadowolenie jest od siebie współzależne, gdyż teraz to od Ciebie zależy, czy wciąż będzie miał szansę na dalszy rozwój - przesunęła niespiesznie opuszkami palców po podłokietniku. Nie przejęła się jej udawanym zaskoczeniem. Rzadko co potrafiło wytrącić ją z równowagi. A fakt był taki, że nawet, jeśli Dominic nigdy nie odwzajemni jej zainteresowania, tak poznała go na tyle, żeby jego przyszłość nie pozostawała jej obojętna. Jeżeli Skye coś zepsuje, trudno będzie jej go wybronić. Przyda jej się więc dodatkowa motywacja. - To też zdążyłam już zauważyć - przyznała z nieznacznym westchnieniem, bo zdążył jej to już okazać. Mimo że bardzo się starała, by nagiął dla niej swoje zasady. Zauważyła przy tym niewielkie zjeżenie się Skye, a następnie poczucie wyższości, które zaczynały utwierdzać ją w przekonaniu, że miała z mężczyzną głębsze relacje, niż początkowo przypuszczała. Za bardzo się nim przejmowała. - Skąd przypuszczenie, że do tego nie doszło? Myślałam, że jako jego bliska współpracownica trzymasz rękę na pulsie. - Tym razem to ona podniosła brew do góry. Czyżby nie wiedziała o ich wyjeździe? Ani o poprzedniej kolacji? W każdym razie chciała w ten sposób utrzeć jej nieco nosa i przy tym nie zamierzała się tłumaczyć.
Na kolejne upomnienie Skye, zmrużyła nieco oczy, po czym poprawiła się na fotelu.
- Mam nadzieję, że nie uraziłam Cię swoją bezpośredniością. Dominic zrobił na mnie ogromne wrażenie, ale jestem również niezmiernie ciekawa opinii o nim osób z jego otoczenia. To, co człowiek przedstawia innym, czasem jest tylko ułamkiem tego, kim naprawdę jest - stwierdziła, choć nie mówiła wyłącznie o Dominicu. Zastanawiało ją, kim, do cholery, była Skye?

Skye Murray

Z uwagą słuchała wypowiedzi Skye, wciąż nie rozumiejąc, czemu się tak upierała przy używaniu określenia dla siebie jako wyłącznie współpracownicy. Jakoś ją nie przekonywała.
— Profesjonalizm w pełnej krasie - skwitowała tylko, a w tonie jej głosu zabrzmiała fałszywa nuta uznania. Owszem, przyszła tu w celach biznesowych, ale coś jej w tej dziewczynie nie pasowało. W dodatku zbyt często podkreślała swoją fachowość w stosunku do Dominica, jakby chciała upewnić w tym nie tylko Sydney, ale również i siebie. I oczywiście, siebie mogła oszukiwać, ale blondynka nie dawała się na to nabrać.
— Naprawdę? Tylko tyle w nim dostrzegasz? - ściągnęła brwi w udawanym zaskoczeniu. Żadna kobieta nie mogła pozostać obojętna na czar Dominica. No, chyba, że sama była szczęśliwie… niedostępna. Nagle w głowie Sydney zapaliła się lampeczka i zerknęła na dłoń Skye, która krzyżując ręce na piersi, sama podała jej odpowiedź - pierścionek na serdecznym palcu mówił sam za siebie. Wtedy przypomniała sobie słowa Dominica: Jest moją przyjaciółką. Właśnie się zaręczyła i wszystkie kropki połączyły się w całość.
Gdy więc dziewczyna zadała pytanie nieco zniecierpliwiona, Sydney uśmiechnęła się. - Oczekuję profesjonalnego podejścia, które względem niego ciągle podkreślasz. - Tylko tyle, albo AŻ tyle. Bo czy przyjaciółka była w stanie zachować się tak profesjonalnie, jak ją o to zapewniała? Szczerze w to wątpiła.


Skye Murray