MAPLE HEARTS | PBF

Czuła już jak alkohol przyjemnie szumi jej w głowie, kiedy z butelką wina w ręku spacerowała sobie korytarzem jakiejś olbrzymiej posiadłości w The Kingsway. Luksus, yup. Wszystko w tym domu wyglądało na cholernie drogie, nawet tapety miały w sobie coś takiego… kiedy przesuwała po nich swoją dłonią czuła wypukłości, pozłacane zdobienia, które nie były tylko marnym nadrukiem. Przykro się patrzyło na to, że ktoś właśnie na nie rzygał, bo nie zdążył do toalety. Nic dziwnego, w tej chacie można było się pogubić, sama od dobrych dziesięciu minut jej szukała. Przekroczyła człowieka, który zbezcześcił właśnie ścianę i zerknęła na uchylone drzwi do jakiegoś pokoju. Stojąc w progu przechyliła butelkę upijając trzy łyki i westchnęła, jakby to co widziała było takie przewidywalne. Ogromne łóżko z baldachimem, ktoś serio w takich jeszcze sypia? W sumie ona by spała, a może nawet niekoniecznie spała, ale chociaż spędziła w takim noc. Miała świetną kieckę, która z tymi zasłonami i przy odpowiednim świetle nadałaby się do odgrywania scenek o królewskim pożyciu. Teraz jednak nie miała ani kiecki, ani króla, jedynie fantazje, wino i ochotę na rozglądanie się po okolicy. Tak naprawdę to chciało się jej sikać i szukała toalety, ale była też ciekawska dlatego przetoczyła się przez łóżko, sprawdzając czy jest wystarczająco miękkie, a potem zerknęła do szafki nocnej i wcale nie zdziwił jej widok zabawek, każda porządna nocna szafka je skrywa o ile nie posiada się dzieci. Wtedy trzeba bardziej uważać! Zaraz potem doskoczyła do komody iii — B i n g o! — szepnęła zadowolona widząc zioło i cały asortyment do skręcania. Problem w tym, że nagle usłyszała głosy i po ich rozmowach dobrze wiedziała, gdzie planują skręcić.
— Poleje twoje gładkie ciało syropem klonowym, a potem będę zlizywać centymetr po centymetrze, aż cukier mi wyjebie w kosmos. Potem ciebie wyjebie.
— Kurwa — szepnęła Wendy nie mając zbyt wiele czasu na ucieczkę, ale wystarczająco by porwać zielski asortyment i doskoczyć do drzwi łazienki znajdującej się w pokoju. Czemu po prostu z niego nie wyszła? A kto to wie?! Pijana już była.
— Och tak! Rżnij mnie jak bezbronną sosnę w lasach Ontario, ty mój wielki, niegrzeczny drwalu! — typiara pisnęła wpadając do pokoju i rzucając się na łóżko akurat w chwili, gdy Wendy chowała się w łazience. Problem w tym, że tutaj też nie była sama.
— O sorry — nie spodziewała się, że kibelek zajęła już jakaś blondyna. — Tam teraz rżną sosny, nie radzę wychodzić — ostrzegła odwracając się bokiem, że niby nie podgląda jak coś i może kontynuować sikanie. Byle szybko, bo sama zaraz popuści.

outfit z koroną włącznie

Po przebojach sprzed kilku miesięcy, kiedy została bezczelnie obrabiona z poczucia pewności siebie i bezpieczeństwa, Cora pomału wracała do normalności. Spotykała się z ludźmi i dopuściła do siebie mężczyznę. Na razie tylko jednego, ale założyła tindera! Więc był potencjał na kolejnych. Chociaż tylko teoretycznie, bo w praktyce żaden ciekawy kandydat się tam nie trafił. Przynajmniej dla niej, bo zaczęła się łapać, że każdego porównywała do Sama. A przecież tak nie powinna! Przecież nie byli na wyłączność, prawda? Mogła się umawiać z innymi. Spać z innymi. Bawić się z innymi. Gotować z innymi. Rozmawiać całą noc z innymi. Problem tylko był taki, że nie chciała tego robić z innymi.
Dlatego, kiedy znajomi jej zaproponowali, żeby wpadła na imprezę, to uznała, że to świetny pomysł. Spędzi trochę czasu w dawnym towarzystwie i może pozna kogoś ciekawego? Dla odmiany kogoś innego niż jej złota rączka. Oczywiście, że impreza odbywała się w domu jednego z jej przyjaciół. Równie obrzydliwie bogatego, co ona. Znaczy tak jak dawniej była, bo przecież ojczulek po testach DNA paskudnie ją wydziedziczył, jakby nigdy jej nie znał. Jednak z tym też już sobie poradziła (albo uważała, że to zrobiła) i musiała przyznać, że całkiem nieźle bawiła się na imprezie! Wypiła sporą ilość alkoholu i przekładała potrzebę pójścia do toalety jak najdłużej, bojąc się ponownie tam znaleźć na osobności z kimś nieproszonym. Na dole toaleta była zajęta, a kolejka tak długa, że wiedziała, że nie ma szans, aby dała radę ją przeczekać. Całe szczęście, że znała dosyć dobrze dom, więc wiedziała, gdzie znajdzie prywatną łazienkę, do której raczej nikt nie dotrze.
Gdy tylko znalazła się w pomieszczeniu, próbowała je zamknąć na klucz, jednak zamek się zaciął i nie chciał drgnąć. Wkurzona przeklnęła pod nosem, bo jednak miała uraz i wolała być zamknięta od środka, ale potrzeba coraz bardziej wzywała. Rozejrzała się nawet za czymś, czym mogłaby zatrzasnąć drzwi (to co, że otwierały się na zewnątrz), ale nic nie znalazła, więc w końcu usiadła na toalecie modląc się w duchu, by nikt do niej nie wszedł.
I właśnie w tym momencie wpadła Wendy.
A Cora ze strachu aż się posikała.
Całe szczęście, że akurat siedziała na kibelku ze spuszczonymi majtkami. I całe szczęście, że wpadła kobieta! - Cooo?- spytała oszołomiona nie ruszając się ani trochę z miejsca i wtedy dotarły do niej nie tylko słowa nieznajomej, ale i odgłosy z zewnątrz. - Jak myślisz, jak długo będzie rżnąć tą sosnę?- spytała niezbyt zawstydzona tym w jakiej sytuacji rozmawiała z kobietą, bo cóż - potrzeby fizjologiczne to ludzka sprawa! - Bez urazy, ale nie wiem jak długo zniosę te odgłosy- i tak, wciąż siedziała na toalecie nie zdając sobie sprawy, że brunetka też przyszła tutaj za potrzebą! A że pęcherz Marshall był pojemny, to wciąż sikała.


Wendy Gardner

Przestąpiła z nogi na nogi przyglądając się dziewczynie, która sikała w nieskończoność. — Ludzie na tej imprezie są na niezłej fazie, w ogródku widziałam gościa, który wskoczył do opróżnionego basenu — zamiast odpowiedzieć na jej pytanie wtrąciła bez ładu i składu, dodając od razu — ale teraz wiem kto ten basen chyba opróżnił — i spojrzała na sikającą w nieskończoność blondynę wymownie. — Niewiele brakuje bym wysikała się do wanny — a szkoda by było, bo była pokaźnych rozmiarów i można byłoby w niej poleżakować, jeśli przyjdzie im spędzić tutaj dłuższą chwilę.
Bardzo starała się zająć czymś myśli, więc rozglądnęła się wokół, a i tak finalnie spojrzała znów na towarzyszkę niedoli. Była przeurocza, na serio w chuj słodka, do tego warkoczyk w tych blond włoskach i różowa sukienka na ramiączkach. Wisienką na torcie okazała się jednak korona. W tej bogackiej posiadłości pośród obrzyganych ścian i rżnących się za drzwiami ludźmi ona siedziała jakby nigdy nic. — Kibelkowa Królowa — i tak ją podsumowała przestępując znów z nogi na nogę ponaglając ją spojrzenie. — Bądź dobrą władczynią i nie daj swojej zielarce — tu uniosła woreczek z ziołem wymownie w górę — posikać się pod siebie — poprosiła, czując, że zaraz będzie wyglądać jak sims i zacznie machać rękami, a chwilę później pod jej nogami pojawi się kałuża wstydu. Gdy w końcu zwolniła jej miejsce podwinęła kieckę, zsunęła majtki i zasiadła na tronie. Teraz to ona sikała tak, jakby wyżłopała cały basen.
— O tak, właśnie tak drwalu! Powal to drzewo — i coś nagle gruchnęło, a zaraz po tym zaczęło rozbrzmiewać skrzypienie, rytmiczne, coraz szybciej. — Oho, zaczął rżnąć sosnę — skomentowała wsuwając na siebie majtki, a potem pociągnęła sukienkę w dół, opuściła deskę klozetową i siadając na niej wcisnęła spłuczkę. Zdała sobie jednak sprawę, że mycie rak to święta rzecz więc zaraz do kranu przystąpiła, mydełkiem je wyszorowała i urwała kilka ręczników papierowych, by na blacie je rozłożyć. Zaraz zaczęła zwijać blanta, bo obawiała się, że zabawa za drzwiami potrwa trochę dłużej.
Chociaż?
Nagle zrobiło się ciszej. Skrzypienie ustało… ale nagle usłyszała dźwięk rozdzieranego materiału.
— O tak, opleć mnie tymi pnączami! — pisnęła dziewczyna.
— O tak, oplotę cię i nasmaruje syropem klonowym….
—... a potem będzie zlizywał to z niej centymetr po centymetrze — zawtórowała mu Wendy. — Powtarza się i co gorsza, to zdecydowanie może zająć mu trochę czasu niż samo rżnięcie— być może utknęły więc na dłużej. — Jestem Wendy — oznajmiła odwracając się do dziewczyny już z zwiniętym blantem i wyciągnęła w jej stronę wolną dłoń.

Roześmiała się słysząc, że kojarzy typa. — No gruchnął konkretnie, aż chwilę zostałam zerkając czy się rusza, ale zaraz mu znajomi pomogli i jakoś go po tej drabince wyciągnęli na górę. Jak się nie połamał to będę w szoku — chociaż ona też gruchnęła porządnie tak wiele razy, że aż ciężko uwierzyć, że się nie połamała. Miała zdolność do wszelkiego rodzaju wywrotek i każdego dnia oszukiwała przeznaczenie.
— Dziękuję łaskawa królowo! — parsknęła siadając czym prędzej na kibelek za potrzebą, wiadomo trochę się jej tego nazbierało, ale gdy poczuła wymarzoną ulgę miała wrażenie, że mogła zwojować cały świat. Nie ona jedna, ci za drzwiami też wojowali.
— Nie mam pojęcia czemu laska chce być drzewem, ale chyba wolę nie wiedzieć co siedzi w jej głowie — parsknęła na samą myśl, bo co jak co Gardner była szalona i sama lubiła wcielić się w jakąś rolę, ale w rżnięte drzewo by wolała się nie zamieniać. Jeszcze typ wziąłby to dosłownie i okazał się jakimś mordercą z piłą w dłoni, to by dopiero było kripi. Wolała pozostać przy własnych scenach z kowbojami i innych mniej inwazyjnych. — No jak ona powoli jego sosnę to będzie po zabawie — parsknęła, a do tego niewątpliwie prędzej czy później dojdzie. — Niech chociaż najpierw on powali ją, bo dziewczyna ewidentnie stara się, niech jej ktoś to wynagrodzi — była wspierająca kobiety osóbką, wiadomo. Więc pomimo sytuacji w jakiej się znalazły - niezręcznej w chuj - kibicowała dziewczynie, by miała swój wyrżnięty wymarzony orgazm.
— Podziękujmy więc drwalowi za to, że przyciął też trochę trawki — bo Gardner zdecydowanie potrzebowała wsparcia w przetrwaniu tego, co działo się za drzwiami. — Wina? — dopytała podając jej butelkę, gdy zabierała od niej skręta, bo przecież miała ze sobą też napój bogów ze sobą, co prawda już w połowie opróżniony, ale wciąż miała wystarczająco, by podzielić się z kumpelą w niedoli. Corą. I zaczęła faktycznie odpalając skręta słysząc w tle.
— Oh drwalu, ale ten syrop jest zimny…
— Cii zaraz ci będzie gorąco — i dałaby sobie rękę uciąć, że to mlaskanie dobiegające zza drzwi świadczyło o zlizywaniu syropu, a dodając do tego pojękiwania dziewczyny zlizywał je z konkretnego miejsca.
Zaciągnęła się i w chwili, gdy powinna wypuścić dym parsknęła nie mogąc powstrzymać śmiechu. Oczy zaszły jej łzami, poddusiła się jeszcze trzy razy podając przy tym skręta Corze i pokiwała głową z niedowierzaniem. — To akurat prawda jest — Gardner nie żyła w celibacie, ba! Ona mocno korzystała ze swojego singielstwa, więc trochę już facetów w swoim życiu miała i niejednokrotnie było tak, że mocni w gadce okazywali się mocnym rozczarowaniem. Nie wszyscy, ale jednak! I ona rozumiała, że czymś muszą nadrabiać ale to niech pomyślą o jakiś zabawkach i trikach, bo od gadania to jeszcze nigdy nie doszła. Seks telefon się nie liczy! — I strasznie smutne jest to, jak konar jest porządny, a facet nie potrafi go używać. Taki potencjał, taka strata — zacmokała upijając łyka wina, by po chwili znów zmienić się z Corą butelką za skręta. — A potem się typy dziwią, że lasce z frajerem co ma małego jest lepiej. No duuh, jak wie jak go używać to co się dziwisz?! — parsknęła, aż nagle typ zza drzwiami jej przerwał okrzykiem zadowolenia.
— Ktoś tu puścił soki… Jesteś taka słodka! Gotowa na przyjęcie drwala?
— Kurwa… — Wendy spojrzała wymownie na Corę i osunęła się teatralnie na podłogę z myślą, że jeszcze trochę tu zostaną. Łóżko zaczeło rytmicznie skrzypieć, a stęknięcia laski robiły się coraz to głośniejsze.
Telefon trzykrotnie zawibrował jej w torebce, więc zaraz po niego sięgnęła. Polubiła pościk, na którym została oznaczona, polajkowała komentarz pod swoim zdjęciem i odpaliła Maplindera, bo ktoś ją tam przesunął w prawo. — W ogóle coś pomieszałam w apce randkowej i paruje mnie też z dziewczynami. Bądź co bądź wolę jednak konary — zażartowała widząc powiadomienie od Coven, którą akurat znała, więc zaraz ją w prawo przesunęła, by do niej po kumpelsku zagadać.

— Zuch Timmy! W życiu ważne jest żeby się nie poddawać. To się ceni — oczywiście żartowała, bo zdrowy rozsądek też przecież jest wysoce pożądany, a dążenie do połamania raczej świadczyło o jego braku, nie ale w sumie gościa po pierwsze nie znała, a po drugie jeszcze żył jak go widziała, więc co złego to nie ona! Dobrze, że ma brata prawnika jak coś, bo imprezy z trupem brzmią jak coś, co mogło się jej przydarzyć. Kto wie, co dzieje się na dole? Może dobrze, że wyszła po schodach na górę, choć tutaj też nie wiadomo jak to się skończy i czy ktoś za bardzo się nie wczuje w rolę rżnięcia. Jeszcze im tutaj piły brakowało, a to nawet nie było blisko Halloween! Oby nie skończyły jako podejrzane z listem gończym na koncie, uciekając, gdzie pieprz rośnie.
Słysząc słowa Cory parsknęła śmiechem. — Zarosła biedaczka, oby tylko nie zzieleniała bo nas na świadków wezmą po wszystkim — chociaż po śmierci to się raczej traci kolor, ale n i e w a ż n e. — Ej, masz rację! Najgorzej jak sie trafi taki bez polotu, co skończy wcześniej i finito — przytaknęła cmokając z dezaprobatą. — Szkoda, że nie można wystawiać im jakiś opinii na apkach randkowych: ten nie doprowadza sprawy do końca, ten zamyka sprawy zbyt szybko. Człowiek by od razu wiedział na co się pisze — żartowała głównie, bo była mocno wstawiona i lubiła sobie ponarzekać na mężczyzn, a prawda jest taka, że to była jej grupa docelowa na randkowym rynku i bardzo ją lubiła. Owszem, miała kilka wpadek po drodze, przykładowo gościu, który wyciągnął na randce jakiś kryształ i twierdził, że najpierw musi sprawdzić jej czakry, czy są gotowe na przyjęcie jego energii, no ale gdyby nie przebrnęła przez to szambo to nie wpadłaby na inne fajne randki, a miała kilka takich na koncie.
— Z tym bujam się już od kuchni, więc w połowie już opróżniona, ale resztą się podzielę. I tak jestem już wstawiona — zachichotała spoglądając wymownie na trawkę — a to skołowane dosłownie w ostatniej chwili — bo prawda była taka, że na imprezę wbiła bez niczego, totalnie nieprzygotowana, a skończyła cóż.. chyba całkiem nieźle. Na chwilę im wystarczy, a potem będą martwić się, co dalej.
— Wiesz kto jest dobry w te klocki? pomijając latynosi i ich ruchy bioder? Hokeiści, serio — wystarczyło popatrzeć jak ćwiczą przed meczem na boisku, ufff. Co najlepsze nie zapominają o tym po zejściu z boiska. Kiedyś w jednym ze schowków na Scotiabank Area trzeba było ją uciszać… ach, piękne czasy. Może powinna wybrać się niebawem na jakiś mecz? Sezon zaraz wystartuje, Piotruś ogarnie jakieś bilety i juppi jej!
Słysząc głosy dobiegające z sypialni, Wendy bała się jedynie tego, że jak tak między nimi zaiskrzyło to zaraz spłonie cały las, a one razem z nim. — Powiem ci, że ciężko ją wyczuć ale prawda jest taka, że laski świetnie udają, a faceci są tak skupieni na swoim interesie, że poz anim niekiedy nic nie widzą, nic dziwnego, że tak ciężko im dostrzec, że laska nie doszła — westchnęła wzruszając bezradnie ramionami. — Chociaż ona za bardzo się wczuwa w tę rolę, chyba naprawdę się jej podoba — nie jej oceniać, kiedyś była Wendy Darling i przeleciała Kapitana Haka, a co najważniejsze: podobało jej się. Zaliczyła też niezłe odgrywanie ról w teatrze, ale w tym była jakaś logika, w końcu to się tam robi!
— Serio? — spojrzała na towarzyszkę trochę zaskoczona, a trochę pod wrażeniem. — Ja kiedyś całowałam dziewczynę ale albo byłam zbyt znieczulona alkoholem i tego nie pamiętam albo w ogóle mnie to nie ruszyło — nie było tej iskry, którą rozpalały w niej męskie torsy, błysk w łobuzerskim oku, duże dłonie… miała słabość do dużych dłoni.
Kiedy podsunęła jej telefon zaraz zerknęła na wiadomości od dziewczyny. W tle teraz miały podkład dźwiękowy jakby się im zawiesiła jakaś płyta. — Aaaaa, aaaaa, aaaa — jęki raz po raz przerywane były ciężkimi męskimi westchnieniami i sporadycznymi charakterystycznymi klapsami zderzającej się nagiej skóry.

Czemu miałabym cię odrzucić? Kiedyś musi być ten pierwszy raz. Możesz poćwiczyć na mnie. To prawie te same zasady gry. Tylko z kobietą jest ciekawiej. Bardziej się staramy.

— Napisz jej tak: A co konkretnie pozwoliłabyś mi na sobie poćwiczyć? Nie mam pojęcia od czego zacząć. O i wstaw emotkę aniołka, taką: — wskazała palcem na ekran i zachichotała nie przypuszczając, że w sumie tak ją to będzie bawić. Choć to może kwestia tej trawki?

Spoiler

Rzuty kostkami + wylosowane słowa: List, pieprz, teatr, schody, ekran.

Roześmiała się radośnie słysząc entuzjazm dziewczyny. — Myślisz, że to pomysł na pierwszy milion? — zażartowała już wyobrażając sobie, jak razem z nową znajomą stają na czele platformy, która zrzesza kobiety mające po dziurki w nosie piętrzących się rozczarowań. — Oczami wyobraźni widzę nie tylko sukces, ale też pozwy tych wszystkich mężczyzn, których zranione ego domagałoby się sprawiedliwości — parsknęła i choć pomysł wydawał się całkiem zacny, finalnie pewnie w życiu by się go nie podjęła. Poniekąd dlatego, że gdyby ktoś coś podobnego zrobiłby w kwestii kobiet to chyba by za jaja wyszarpała, ale pomarzyć i pożartować jeszcze nikomu nie zabroniono, prawda? Zresztą na haju wydawało się to doprawdy fantastycznym pomysłem, a jakieś tam sumienie teraz miało chill życia i zwyczajnie nie przejmowało się jej dziwnymi fantazjami. — Jestem to skłonna sobie wyobrazić. Byłyby nawet grupy, red flag i green flag o ile do tej drugiej by się ktoś znalazł, a pomiędzy tym jeszcze pierdyliard innych kategorii uwzględniające wszystkie dziwne fetysze, zamiłowania i zawody… nie tyle w kwestii pracy, co życiowe. Te, które zafundowali kobietom. Myślę, że niektórzy będą mieć w tej kwestii bogatsze cv niż to dotyczące faktycznie pracy — roześmiała się, choć prawdę mówiąc to było trochę przerażające.
— Nigdy nie próbowałam nic grubszego, zioło i wino i tak potrafią nieźle mnie zrobić — a na trzeźwo to potrafiła sobie zaserwować takie akcje, że wszelkie wspomagacze były jej zupełnie nie potrzebne. — No i raczej nie spróbuję — po pierwsze dlatego, że nie chciała, a po drugie dlatego, że niby jak? Utknęły gdzieś za strefą rżnięcia i drzwiami łazienki, trzeba było korzystać z zasobów, które posiadały. Problem był taki, że zaczęła głodnieć.
— O dokładnie i te ruchy bioder! Wiedzą jak to robić szybko, mocno i no kurde dobrze… — westchnęła ciężko, bo chyba nawet trochę pozazdrościła parce za drzwiami. Sama dawno nie miała dobrego towarzystwa i porządnego seksu, może powinna to zmienić. W sumie miała ugranych kilka randek na maplinderze, a skoro wyleczyła się z fatalnego zauroczenia w przyjacielu trzeba było to przyklepać. Prawda?
— O matko! No racja, kiedyś tak miałam, że leżałam już znudzona jak kłoda i zastanawiałam się nad tym, co mam w lodówce, a po wszystkim wstałam, ubrałam się i oznajmiłam, że muszę iść na zakupy, bo już całą listę miałam w głowie ułożoną i plany na kolację, w pojedynkę. Gościa wystawiłam za drzwi. Totalne rozczarowanie to było, a jak jadłam typ napisał do mnie kiedy powtórka, bo było super. S U P E R, czaisz? Totalnie nie kumają — zgodziła się z nią całkowicie, ale chyba większość aktywnych seksualnie dziewczyn prędzej czy później trafia na ten przypadek. Jest on powszechny i bardzo dostępny.
— No właśnie nie, nie kręcą mnie dziewczyny. Uważam, że ty na przykład jesteś śliczna i masz piękne usta, ale nie chciałabym cię pocałować tylko myślę sobie, że chciałabym cię porwać kiedyś na miasto na wspólny podryw, bo wydajesz się całkiem spoko towarzystwem — przyznała i sięgnęła po wino, by upić sobie łyka, a potem przejęła blanta, by się zaciągnąć.
— No ej, ale to ma być flirciarskie! — zaśmiała się i przytaknęła radośnie, gdy odpisała dziewczynie. Totalnie nie ogarnęła, że to była Williama. — O patrz! Odpisała ci! — a potem przestudiowała jej wcześniejsze wiadomości. — Możesz jej napisać, że: jesteś bardzo wyrozumiała, w nagrodę wyślę ci przedsmak o który prosiłaś no i tu jak masz jakieś zdjęcie w stroju Pole Dance to koniecznie powinnaś jej wysłać! Ja tam lubię takie gadki, patrz co ostatnio wysłałam do jednego, co wpadł mi w oko — i pokazała, heh.

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description