error 403
: pn paź 05, 2026 11:33 pm
Nigdy nie sądziłam, że może to się wydarzyć w naszym mieście. A jednak najgorsza rzecz, jaką mogła mnie spotkać to brak prądu w całym mieście. Najchętniej chciałabym to wszystko przespać, totalnie o tym zapomnieć. Jednak plany mają na to wszystko zupełnie inne spojrzenie. Nawet wyjść do sklepu się nie da, ponieważ nie ma jak zapłacić zadany produkt. Tym bardziej w domu prawie nie można nic zrobić, ponieważ wszystko mamy na prąd. Przecież nikt z nas nie pomyślał. Że trzeba kiedyś będzie kupić kuchenkę gazową na przypadki braku prądu.
Od momentu mojego obudzenia i braku dostępu do świata, po prostu starałam się jakoś wytrzymać. Jednak no cóż, jestem uzależniona od technologii. Wręcz mi odbija, że nie mogę sprawdzić najnowszych informacji lub napisać czegoś na grupie dyskusyjnej. Zajęcia na studiach są o dowołane, przez co totalnie mi to wszystko nie pasuje. Wręcz sama myśl mnie dobija, a obijanie piłki na uspokojenie mi w niczym nie pomaga. Być może naprawdę jestem chora na ADHD lub inne podobne schorzenie. Jedynie co mogłam zrobić to złożyć robota, chwilę podładować coś z przenośnego powerbank, i to wszystko. Bo nawet takie rzeczy zaraz całkowicie padną. Skierowałam się w stronę pokoju swojego bliźniaka.
— Zaraz chyba oszaleję z nudów. Przez takie chwile, zastawiam się, czy jestem normalna. A raczej, czy nie mam ADHD lub innej umysłowej choroby. Mój mózg się nudzi, ja się nudzę — Może powinnam zrobić jakieś badania. Czasem jak się w coś wkręcę, naprawdę trudno mi w takich sytuacjach się opanować lub zmienić nastawienie do danej sytuacji. Tak samo wszystko dziwnie odbieram, zupełnie inaczej niż osoby w naszym wieku. Czuję się jak wyrzutek, które szuka swojego, własnego, idealnego miejsca na ziemi. Położyłam się na jego łóżku i uderzyłam piłeczką na uspokojenie w sufit. Sąsiedzi i tak na nas narzekają, dam im powód do większego narzekania w naszą stronę. Gdyby, chociaż trochę elektryki wróciło do mojego życia, wszystko byłoby o wiele lepsze i piękniejsze.
Nicholas Swanson
Od momentu mojego obudzenia i braku dostępu do świata, po prostu starałam się jakoś wytrzymać. Jednak no cóż, jestem uzależniona od technologii. Wręcz mi odbija, że nie mogę sprawdzić najnowszych informacji lub napisać czegoś na grupie dyskusyjnej. Zajęcia na studiach są o dowołane, przez co totalnie mi to wszystko nie pasuje. Wręcz sama myśl mnie dobija, a obijanie piłki na uspokojenie mi w niczym nie pomaga. Być może naprawdę jestem chora na ADHD lub inne podobne schorzenie. Jedynie co mogłam zrobić to złożyć robota, chwilę podładować coś z przenośnego powerbank, i to wszystko. Bo nawet takie rzeczy zaraz całkowicie padną. Skierowałam się w stronę pokoju swojego bliźniaka.
— Zaraz chyba oszaleję z nudów. Przez takie chwile, zastawiam się, czy jestem normalna. A raczej, czy nie mam ADHD lub innej umysłowej choroby. Mój mózg się nudzi, ja się nudzę — Może powinnam zrobić jakieś badania. Czasem jak się w coś wkręcę, naprawdę trudno mi w takich sytuacjach się opanować lub zmienić nastawienie do danej sytuacji. Tak samo wszystko dziwnie odbieram, zupełnie inaczej niż osoby w naszym wieku. Czuję się jak wyrzutek, które szuka swojego, własnego, idealnego miejsca na ziemi. Położyłam się na jego łóżku i uderzyłam piłeczką na uspokojenie w sufit. Sąsiedzi i tak na nas narzekają, dam im powód do większego narzekania w naszą stronę. Gdyby, chociaż trochę elektryki wróciło do mojego życia, wszystko byłoby o wiele lepsze i piękniejsze.
Nicholas Swanson