MAPLE HEARTS | PBF

girl god of thunder.
memorize my number.
I need the bass.
Światła rozbłysły, otulając jej sylwetkę ciepłą poświatą, podkreślając każdy kształt, który przybierała na scenie, przyciągając dziesiątki par oczu. Scena w lokalnym młodzieżowym domu kultury nie była może wielka, ale sala mieściła do kilkuset osób, a na pokazy talentów przychodziły dzieciaki z różnych szkół. Jenny miała słuch idealny, a jej ciało dopasowywało się do muzyki, jakby jedno uzupełniało drugie. Niespełniona tancerka, niespełniona malarka, niespełniona wiolonczelistka. Wszystko, czego się dotknęła zamieniało się w złoto i może gdyby miała odrobinę więcej szczęścia w życiu, to odniosłaby sukces, może jej hipnotyzujący uśmiech zdobiłby pochlebne artykuły, wychwalające jej talent. Może, ale tego nigdy się nie dowiemy. To wtedy, odbierając nagrodę za stworzoną przez siebie choreografię, ostatni raz uśmiechała się tak promiennie.

i'm the dream you never wanna lay
call my name.

can you find your way out of the maze?
call my name.