Strona 1 z 1

The Gossip Break

: czw lis 12, 2026 4:51 pm
autor: Julianna Bradford
Wybiegając z windy próbowała odnaleźć w torebce telefon, który od kilku minut natrętnie wibrował. Spotkanie, z którego właśnie wyszła, miało zakończyć się ponad pół godziny temu, a nie dość, że nie doszli do żadnego kompromisu, to jeszcze była spóźniona! A to była jedna z tych rzeczy, których Julianna nie lubiła najbardziej.
Zamówiona kilka minut wcześniej taksówka już czekała na dole, więc jeśli uda jej się uniknąć popołudniowych korków, powinna zdążyć na spotkanie z przyjaciółką na czas.
– George Restaurant przy Financial District – poinstruowała kierowcę, nie odrywając spojrzenia od telefonu, na którym pojawiały się kolejne wiadomości. Kiedy tylko miała okazję, wykorzystywała czas spędzany w przejazdach na nadrabianie zaległości w pracy, których ostatnio nazbierało się dość sporo. Najpierw całą rodziną wylecieli na kilka dni urlopu, potem Willow złapała przeziębienie i musiała zostać w domu a teraz goniła między jednym spotkaniem a drugim. A po południu czekała ją jeszcze batalia na sali sądowej!
Dlatego potrzebowała chwili dla siebie. Nie tylko by zjeść coś dobrego, ale także by nadrobić w końcu zaległości także z życia prywatnego.
Wchodząc do restauracji zerknęła na zegarek i mogła odetchnąć z ulgą. Nie spóźniła się. Ba! Miała nawet kilka minut zapasu, zanim Care będzie mogła zejść na obiadową przerwę, więc zajęła ich ulubiony stolik - ten który na podobne spotkania zawsze zarezerwowany był dla nich, zdjęła płaszcz i dokończyła kilka maili.
– Już myślałam, że dzisiaj nie zdążę – uśmiechnęła się z ulgą, gdy zobaczyła przyjaciółkę wychodzącą drzwiami dla personelu. Juls wstała od stolika, przytuliła dziewczynę i ponownie zajęła swoje miejsce. – Przepraszam, że znowu jemy lunch tutaj, ale mam niedługo rozprawę a stąd jest blisko do sądu – wyciszyła całkowicie telefon i schowała go do torebki przewieszonej przez oparcie krzesła by poświęcić jej całą swoją uwagę. – Jeszcze nie śpię ostatnio po nocach, bo Winnie znowu ząbkuje. Ale teraz nie chcę o tym myśleć. Opowiadaj co u Ciebie słychać. Na brak pracy chyba też nie narzekasz? – skinęła dyskretnie głową w głąb sali, gdzie spora liczba stolików była już zajęta.

care whitener

The Gossip Break

: pt lis 13, 2026 2:01 pm
autor: care whitener
7.

Była w kropce. Nie, to za mało powiedziane. Była w dupie. Care nie lubiła przesadnie analizować. Starała się zdroworozsądkowo podchodzić do wielu kwestii, nawet tych związanych stricte z uczuciami. Nie była niestabilna czy zmienna. Cechowało ją silne przywiązywanie się do tego, co uznawała za ważne w swoim życiu. Ale dzisiaj było inaczej. Dzisiejsza zmiana w kuchni była tak irytująco długa i tak cholernie chaotyczna, że tylko Care wiedziała, ile siły wkładała w to, żeby wszystko działało, jak należy. Gdzieś odpływała myślami, a później łapała się na tym, że nie odpowiada na pytania albo robi zupełnie coś innego niż powinna. Wielokrotnie próbowała się spiąć, by dotrwać do końca, ale było to krótkotrwałe i chyba już pozbawione sensu, bo jej ekipa, widząc w jakim jest stanie, przestała jakkolwiek zwracać na nią uwagę. Było jej tak strasznie wstyd z tego powodu, bo po raz pierwszy w swojej pracy zawodziła. A to było ostatnie, czego chciała. Dlatego, zanim udała się na przerwę po prostu ich przeprosiła. Rzuciła jakąś idiotyczną wymówką i obiecała po przerwie doprowadzić się do ładu. Nie mogła zrobić nic więcej.
Kiedy wybiła godzina, zdjęła fartuch i udała się na salę, gdzie gdzieś w kącie siedziała Julianna. To był ich rytuał, by raz na jakiś krótki czas, bo przecież Care nie wytrzymałaby bez jej obecności w swoim życiu zbyt długo, spotkać się i wymienić tym, co się ostatnio u nich działo. Nawet, jeśli to spotkanie miałoby trwać dosłownie chwilę. – Zbyt dużo pracujesz – skomentowała po prostu, chociaż było to wyjątkowo hipokrytyczne, ponieważ Care sama całą masę swojego czasu spędzała w George Restaurant. Od kiedy została szefem kuchni, pracowała dwa razy więcej (oprócz dzisiaj). – Nigdzie nie zjesz lepszego jedzenia, więc jak miałabym się gniewać? – zaśmiała się cicho. W kwestii gotowania była mało skromna. I nie tylko chodziło tutaj o nią. Jej zespół był świetny, doskonale znali się na tym, co robili.
Pokręciła głową. – Jestem dzisiaj do niczego. Czy faceci żyją tylko po to, żeby robić kobietom wodę z mózgu? – zapytała po prostu, bo przy Julie nie musiała się krygować, zasłaniać, owijać w bawełnę. Westchnęła cicho, a przechodzącą kelnerkę poprosiła o dwie karty. – Mamy dziś świetnego steka. Jamie jest mistrzem, jeśli chodzi o mięso – powiedziała, nie omieszkując pochwalić swojego sous chefa. – Byłam z Garrettem na randce, było cudownie – wypaliła w końcu. – Myślisz, że zachowuję się wobec niego nie w porządku, nie mówiąc mu o Aaronie? Mówi się o takich rzeczach na pierwszej randce? – zapytała, licząc na szczerość ze strony swojej przyjaciółki. Nie chciała słyszeć żadnych słodkich słów. Po prostu szczerą prawdę.

Julianna Bradford