The Gossip Break
: czw lis 12, 2026 4:51 pm
Wybiegając z windy próbowała odnaleźć w torebce telefon, który od kilku minut natrętnie wibrował. Spotkanie, z którego właśnie wyszła, miało zakończyć się ponad pół godziny temu, a nie dość, że nie doszli do żadnego kompromisu, to jeszcze była spóźniona! A to była jedna z tych rzeczy, których Julianna nie lubiła najbardziej.
Zamówiona kilka minut wcześniej taksówka już czekała na dole, więc jeśli uda jej się uniknąć popołudniowych korków, powinna zdążyć na spotkanie z przyjaciółką na czas.
– George Restaurant przy Financial District – poinstruowała kierowcę, nie odrywając spojrzenia od telefonu, na którym pojawiały się kolejne wiadomości. Kiedy tylko miała okazję, wykorzystywała czas spędzany w przejazdach na nadrabianie zaległości w pracy, których ostatnio nazbierało się dość sporo. Najpierw całą rodziną wylecieli na kilka dni urlopu, potem Willow złapała przeziębienie i musiała zostać w domu a teraz goniła między jednym spotkaniem a drugim. A po południu czekała ją jeszcze batalia na sali sądowej!
Dlatego potrzebowała chwili dla siebie. Nie tylko by zjeść coś dobrego, ale także by nadrobić w końcu zaległości także z życia prywatnego.
Wchodząc do restauracji zerknęła na zegarek i mogła odetchnąć z ulgą. Nie spóźniła się. Ba! Miała nawet kilka minut zapasu, zanim Care będzie mogła zejść na obiadową przerwę, więc zajęła ich ulubiony stolik - ten który na podobne spotkania zawsze zarezerwowany był dla nich, zdjęła płaszcz i dokończyła kilka maili.
– Już myślałam, że dzisiaj nie zdążę – uśmiechnęła się z ulgą, gdy zobaczyła przyjaciółkę wychodzącą drzwiami dla personelu. Juls wstała od stolika, przytuliła dziewczynę i ponownie zajęła swoje miejsce. – Przepraszam, że znowu jemy lunch tutaj, ale mam niedługo rozprawę a stąd jest blisko do sądu – wyciszyła całkowicie telefon i schowała go do torebki przewieszonej przez oparcie krzesła by poświęcić jej całą swoją uwagę. – Jeszcze nie śpię ostatnio po nocach, bo Winnie znowu ząbkuje. Ale teraz nie chcę o tym myśleć. Opowiadaj co u Ciebie słychać. Na brak pracy chyba też nie narzekasz? – skinęła dyskretnie głową w głąb sali, gdzie spora liczba stolików była już zajęta.
care whitener
Zamówiona kilka minut wcześniej taksówka już czekała na dole, więc jeśli uda jej się uniknąć popołudniowych korków, powinna zdążyć na spotkanie z przyjaciółką na czas.
– George Restaurant przy Financial District – poinstruowała kierowcę, nie odrywając spojrzenia od telefonu, na którym pojawiały się kolejne wiadomości. Kiedy tylko miała okazję, wykorzystywała czas spędzany w przejazdach na nadrabianie zaległości w pracy, których ostatnio nazbierało się dość sporo. Najpierw całą rodziną wylecieli na kilka dni urlopu, potem Willow złapała przeziębienie i musiała zostać w domu a teraz goniła między jednym spotkaniem a drugim. A po południu czekała ją jeszcze batalia na sali sądowej!
Dlatego potrzebowała chwili dla siebie. Nie tylko by zjeść coś dobrego, ale także by nadrobić w końcu zaległości także z życia prywatnego.
Wchodząc do restauracji zerknęła na zegarek i mogła odetchnąć z ulgą. Nie spóźniła się. Ba! Miała nawet kilka minut zapasu, zanim Care będzie mogła zejść na obiadową przerwę, więc zajęła ich ulubiony stolik - ten który na podobne spotkania zawsze zarezerwowany był dla nich, zdjęła płaszcz i dokończyła kilka maili.
– Już myślałam, że dzisiaj nie zdążę – uśmiechnęła się z ulgą, gdy zobaczyła przyjaciółkę wychodzącą drzwiami dla personelu. Juls wstała od stolika, przytuliła dziewczynę i ponownie zajęła swoje miejsce. – Przepraszam, że znowu jemy lunch tutaj, ale mam niedługo rozprawę a stąd jest blisko do sądu – wyciszyła całkowicie telefon i schowała go do torebki przewieszonej przez oparcie krzesła by poświęcić jej całą swoją uwagę. – Jeszcze nie śpię ostatnio po nocach, bo Winnie znowu ząbkuje. Ale teraz nie chcę o tym myśleć. Opowiadaj co u Ciebie słychać. Na brak pracy chyba też nie narzekasz? – skinęła dyskretnie głową w głąb sali, gdzie spora liczba stolików była już zajęta.
care whitener