Strona 1 z 1

grian o'malley

: pn lis 16, 2026 12:07 am
autor: grian o'malley
Grian Faolán O'Malley
jamie campbell bower
homeprofilebiopermits
Obrazek
data i miejsce urodzenia
1992, Brno, Marsylia, Drezno, Donegal, Dublin (Irlandia)
zaimki
on/jego
zawód
piasrz oraz aktualnie też sprzedawca
miejsce pracy
antykwariat
orientacja
biseksualny
dzielnica mieszkalna
WPISZ TU WYBRANĄ DZIELNICĘ MIESZKALNĄ
pobyt w toronto
WPISZ TU OD JAKIEGO CZASU POSTAĆ PRZEBYWA W TORONTO
umiejętności
WYPISZ CO POTRAFI TWOJA POSTAĆ (np. umie tańczyć, posiada prawo jazdy typu G (kanadyjskie B), umie gotować)
słabości
WYPISZ TU SŁABOŚCI POSTACI (np. czego się boi, co sprawia jej szczególną trudność)


𝐼𝑠 𝑓𝑒𝑜𝑖𝑡𝑒 𝑐𝑎𝑖𝑡𝑒 '𝑡𝑎́ 𝑛𝑎 𝑏𝑙𝑎́𝑡ℎ𝑎 𝑠𝑐𝑎𝑖𝑝𝑒𝑎𝑑ℎ 𝑎𝑟 𝑑𝑜 𝑙𝑒𝑎𝑏𝑎 𝑐ℎ𝑎𝑜𝑖𝑙𝑠𝑒;
𝐵𝑎 𝑏ℎ𝑟𝑒𝑎́ 𝑖𝑎𝑑 𝑡𝑎𝑚𝑎𝑙𝑙 𝑎𝑐ℎ 𝑡ℎ𝑟𝑒́𝑖𝑔 𝑎 𝑑𝑡𝑎𝑖𝑡𝑛𝑒𝑎𝑚ℎ, 𝑛𝑖́𝑙 𝑠𝑛𝑎𝑠 𝑛𝑎́ 𝑏𝑟𝑖́ 𝑖𝑜𝑛𝑡𝑢...
Obrazek
Ciemny atrament wsiąknął w chropowatą powierzchnię kartki rozpoczynającej gruby dziennik oprawiony w bawolą skórę. Starannie nakreślony cytat urywał się nagle po dwóch wersach niewielkim kleksem, powstałym przy nieumyślnym opuszczeniu wiecznego pióra, gdy mięśnie napięły się do nagłej ucieczki. Słowa te na przestrzeni lat już nigdy nie doczekały się zakończenia, choć następne strony zapełniały się kolejnymi zapiskami, a niekiedy dopełniały je zdjęcia lub inne cenne drobiazgi. Wszystko to niosło historię; prawdę i kłamstwo.


_________, 2006


Spienione fale zniewalały niczym kajdany walczące w lodowatych wodach tyczkowate ciało nastoletniego chłopca. Otulały je szczelnie, jakoby stać się miały jego całunem, by pochować go tragicznie w mułowym dnie. Półprzytomne myśli o własnej śmierci zakończyły się wraz z dłonią desperacko wbitą w piaszczysty brzeg, kiedy palce wraz z ostatkiem sił zagłębiły się między mokrymi ziarenkami piasku. Z każdą kolejną chwilą malował odciskami własnych stóp ścieżkę na plaży, odtwarzając kolejno obrazy utkane już z przeszłości. Palce mężczyzny w średnim wieku zaciśnięte na wysłużonej piersiówce, opróżnionej zapewne do ostatniej kropli z wysokoprocentowego trunku. Własny głos zachrypnięty przez błagalne prośby do ojca, by uciekał wraz z nim. I ten tępy ból z tyłu głowy po uderzeniu w ster, gdy odepchnął go od siebie w tym czystym szaleństwie. Teraz kalejdoskop z tych zdarzeń powoli rozmywał się w jego umyśle, kiedy to drżąc lekko otulany morską bryzą, spoglądał na tonącą łajbę. Pochłaniany przez wzburzone fale kuter w swym ostatnim rejsie zabierał ze sobą ofiarę. Lodowate krople spływały wzdłuż odznaczającego się pod skórą kręgosłupa, a materiał ubrania nieprzyjemnie przylegał do ciała młodzieńca. Mogłem przecież...; urwane w jego myślach zdanie, gdyż rozeszło się po języku gorzkim posmakiem ulgi. Spętany własnymi uczuciami wpatrywał się w miejsce tragedii, nie wykonując nawet kroku ku niemu, ku morzu.


[...]




Dublin ,2010

Oczy wodziły za leniwie płynącymi obłokami po jasnym czerwcowym niebie, gdy niedbale opierał się o ceglasty mur otaczający szkolny teren. _________! - nieśpiesznie powędrował spojrzeniem ku osobie wykrzykującej radośnie jego własne imię. Delikatnie wygładził o co najmniej rozmiar za dużą tweedową marynarkę, czując szorstkie w dotyku sploty lekko sztywnego materiału. Pragnął żarliwie, aby to imię pozostało wyłącznie luką z premedytacją wymazaną z własnej pamięci. Wyrzeknąć miał się go wraz z ostatnimi promieniami słońca zanikającymi za horyzontem i wyrzec, po stokroć, zamierzał w każdym przyszłym życiu, jeśli miały kiedykolwiek nadejść. Dlatego, kiedy ich spojrzenia odnalazły do siebie drogę, wykrzywił usta w ciepłym uśmiechu.
To byłeś Ty, prawda? Dlatego on... powiedz coś, ______!; drżącymi od złości głoskami, dosięgnęła jego ciała na moment przed zaciśniętymi w pięści dłońmi. Na moment pozbawiły go tchu równie mocno, co kolejne rytmiczne uderzenia pozostawiane na klatce piersiowej w niepohamowanym szale.
Dziewczyna o włosach miękkich niczym puch oraz bursztynowych oczach, wpatrywała się w niego wyczekująco, oplatając bez najmniejszego zawahania się jego ramię drobnymi dłońmi. Z chwilową błogością krępującą ciało, którego dawno tu już być nie powinno, puszczał mimo uszu kierowane ku niemu pytania, lecz rozmówczyni najwyraźniej nie zamierzała mieć mu tego za złe. Barwnymi emocjami malowała dalej swój monolog, co jakiś czas poklepując go dłonią w geście pełnym zażyłości, kiedy kontynuowali wspólny spacer dublińskimi uliczkami. Te pierwsze wspólne chwile dorosłości tchnęłyby w jego serce zupełnie inne uczucie, gdyby nie wiedział od miesięcy, iż pod starą kamienicą znajdującą się na rogu ulicy, tuż pod oknem rodzinnego mieszkania przyjaciółki zobaczą się po raz ostatni i ich drogi nie przetną się już nigdy więcej. Przystanął na nierównym chodniku, jeszcze przez chwilę pozwalając jej entuzjastycznie snuć plany, by ostatecznie wręczyć jej spięte skórzanym paskiem książki, które jak zawsze uprzejmie niósł w drodze powrotnej. Ważył w myślach ostatnie słowa mające stać się ostatnimi wypowiedzianymi przez niego w tym życiu, przystępując przy tym nieco niespokojnie z nogi na nogę; czymże zakończyć powieść, której nie będzie dane nikomu poznać?
Do jutra; choć ten dzień pisany obietnicą z taką lekkością miał nigdy nie nadejść.




Marsylia, _____


Praga, 2015
Carpe noctem ; szeptem opuszczające jego lekko rozchylone usta, gdy spoglądał we własne odbicie w oczach rozmówcy.


Bergamo, _____
Z desperacją starał się nabrać powietrze do płuc, czując nadal w całym swym ciele ból po impecie, z jakim uderzył o asfaltowe podłoże. Piszczenie w prawym uchu nie ustawało, choć huk po uderzeniu już kompletnie pochłonęła cisza. Czyżby należała wyłącznie do niego? Zamknął na moment jego własny świat do zakresu własnego spojrzenia; ciemnej nocy wymalowanej delikatnie migoczącymi gwiazdozbiorami tuż nad nim, choć niewyraźnymi przez sztuczne światła miejskiego nocnego życia.


Kolonia, 2024


Toronto, 2026
Otaczała go przeszłość zaklęta w pokryte kurzem przedmioty, które jak niepielęgnowane wspomnienia otulała bezwzględna niepamięć. I jego - stworzonego ze wspomnień swych i cudzych - dosięgnąć miała kara za [...].


Czy w tym wszystkim zdołasz odnaleźć prawdę?


I exist in thousands of agonies — I exist


- Jego opublikowane dotąd powieści zostały wydane pod pseudonimem; Fionn O’Callaghan. Nigdy nie wziął udziału w żadnej premierze, a przynajmniej nie w roli autora. Stara się zachować jak największą prywatność oraz anonimowość.
- Pod lewym obojczykiem na jego skórze maluje się blizna w kształcie półksiężyca. Za każdym razem opowiadana geneza jej powstania zmienia się diametralnie, dopasowana do odgrywanego przez niego życia lub innego impulsu kształtującego to kłamstwo.
- Uwielbia tajemnice, uważając, że to właśnie sekrety są najbardziej cenne. Z wielkim oddaniem kolekcjonuje je od poznawanych ludzi, niekiedy wplątując je we własne powieści w przeróżnych formach. Jeśli potrzebujesz coś od niego, to zapewne zapyta w zamian o coś, co skrywasz głęboko w sobie.
- Notorycznie kłamie do tego stopnia, by płynnie przeplatać prawdę z fikcją utkaną we własnej wyobraźni.
- Wierzy w nienawiść od pierwszego wejrzenia i nie poczuwa się do okazywania komuś żadnego szacunku, gdy na niego ewidentnie nie zasługuje.
- Jest leworęczny, ale posługiwanie się prawą dłonią opanował (z różnych powodów, o których na pewno nie wspomni w rozmowie) na bardzo dobrym poziomie.
- W skutek wypadku jest przygłuchy na prawe ucho. Dlatego w trakcie rozmowy niekiedy nieznacznie przekrzywia głowę tym zdrowym w kierunku rozmówcy.
- Zawsze ma przy sobie wysłużone już pióro wieczne, które niewątpliwe pamięta lepsze czasy; lekko wykrzywiona stalówka i drewniany korpus z licznymi zadrapaniami.



Ukrywanie treści: włączone
Hidebb Message Hidden Description


zgoda na powielanie imienia
nie
zgoda na powielanie pseudonimu
nie
Zgody MG
poziom ingerencji
niski
zgoda na śmierć postaci
nie
zgoda na trwałe okaleczenie
nie
zgoda na nieuleczalną chorobę postaci
nie
zgoda na uleczalne urazy postaci
tak
zgoda na utratę majątku postaci
nie
zgoda na utratę posady postaci
nie