electric feel
: wt lis 17, 2026 9:42 am
Był przekonany, że musiał uporządkować teraz swoje życie - w ostatnim czasie podjął wiele złych decyzji, które drażniły go za każdym razem, kiedy tylko pomyślał na ich temat. Były bolesne, rażąc go dyskomfortem jak pręgi otarć, które pomimo starań nie miały najmniejszego zamiaru się zagoić, wciąż zabrudzone, cieknące grudkami krwi. Czuł przede wszystkim rozczarowanie samym sobą - lekkomyślnością, z jaką nadużywał relacji szczególnie z widzianymi na co dzień osobami. Musiał wrócić do tego, co robił jeszcze niedawno, do spotkań z ludźmi, z którymi nie miał styczności, do spontanicznych randek bez żadnych wygórowanych oczekiwań. Wierzył, że w ten sposób nie nadużywał niczyjego zaufania. Czy to, co robił, było na pewno dobre? Wątpił, pozwalając przy tym sobie na drwiące, słabe drgnięcie uśmiechu. Było na pewno lepsze od sposobu, w jaki zaczął postępować od pewnego czasu, łamiąc zasady, które stworzył. Na rozmowę z Dove przyszedł w dobrym nastroju, jak człowiek który miał szansę się nawrócić. Nie wymienili ze sobą dużo wiadomości - z tego, co zauważył, nie była chętna do podchodów za pośrednictwem aplikacji, preferując spotkanie twarzą w twarz. Była osobą, która wyraźnie bardzo dobrze wiedziała, czego chce. Skoro napisała, że lubi pikantne dania w stylu kuchni meksykańskiej, chciał równocześnie przychylić się do jej upodobań. Sam nie miał szczególnego gustu kulinarnego, lata spędzone na dyżurach w szpitalu nauczyły go, by posilać się wszystkim, co było w jego zasięgu - od przekąsek zostawionych przez pacjentów, przez automaty rozstawione na piętrach, stołówkę oraz cokolwiek, co byli w stanie zamówić sobie na wynos. Restauracja, w której mieli się spotkać, słynęła również z podawania tequili, chociaż sam nie był tym szczególnie zainteresowany. Pojawił się nieco szybciej, dlatego, że nie przepadał za spóźnianiem się. Zajął stolik, który zarezerwował dla nich w dniu wczorajszym - i przede wszystkim czekał. Poznał ją, gdy wchodziła do środka. Uniósł swoje spojrzenie, patrząc zapraszająco.
- Ciekawi mnie - powiedział po przywitaniu - na jakiej podstawie decydujesz, komu chcesz poświęcić swój czas - przeglądał równocześnie menu, które otrzymali. Nie był szczególnym znawcą, postanowił postawić w swoim przypadku na coś bezpiecznego. Może enchiladas? Wydawało mu się w tym momencie dobrym rozwiązaniem. Rozważał też tradycyjne zamówienie talerza tacos wypełnionych różnymi rodzajami farszów. Co jakiś czas skupiał swój wzrok uważnie na twarzy Duffy, szczególnie w chwilach, gdy mówił, badając tym samym sposób jej reakcji.
- Intuicja? Sposób napisania pierwszej wiadomości? - mówił dalej. - Skoro wolisz od razu spotkać się w cztery oczy, masz małe pole na błąd. - Wiele profili potrafiło być oszustwem, czy to pod kątem zamieszczonych fotografii czy imienia, nie mówiąc o tym, że ludzie w aplikacjach internetowych umieli wspaniale kłamać, co bardzo szybko potrafiło wydostać się na światło dzienne. Nie pisał do niej już więcej wiadomości - na podstawie treści zamieszczonej w jej profilu wyczuł, że w taki sposób mogłaby tylko uznać, że marnuje jej czas. Ich czas.
- Na pewno ma to swoje zalety - mogła od razu się przekonać, z kim miała do czynienia. Złożył ze sobą ręce, przechylając przy tym głowę - prawda? - dopytał na zakończenie. Z drugiej strony, jakby nie patrzeć, potrafiła zaryzykować równie dużo. Był przede wszystkim zainteresowany jej perspektywą w tym temacie, uważał, że jest to zdecydowanie bardziej zajmujące niż zapytanie drugiej osoby o pogodę lub ulubioną porę roku - mogli poruszyć jeszcze wiele tematów, w końcu dopiero zaczynali.
Duffy Summers