harper crain
: pt sty 30, 2026 4:58 pm
harper crain

data i miejsce urodzenia
05.07.1999 Toronto, Kanadazaimki
ona/jejzawód
Stewardessamiejsce pracy
Air Canadaorientacja
heteroseksualnadzielnica mieszkalna
Parkdalepobyt w toronto
od urodzeniaumiejętności
Potrafi piec i gotować, kuchnia to jej comfort zone. Bardzo szybko uczy się języków obcych. Mówi płynnie po włosku i hiszpańsku.
Prawo jazdy kategorii B znajduje się w jej portfelu, choć stresuje ją jazda samochodem.
Dobrze radzi sobie z podstawową pierwszą pomocą.
słabości
Radzenie sobie z krytyką jest dla niej szczególnie trudne.Boi się wysokości, pająków i wszelkich owadów obrzydliwych.
Trudno jej odmawiać innym i prosić o pomoc.
Ma dwie lewe nogi do tańca.
Harper od zawsze była tą miłą. Tą dziewczyną, której uśmiech prawie w ogóle nie schodzi z ust; która zapamiętuje imiona od razu; dopytuje o samopoczucie innych. Dla wielu osób jest bezpieczną przystanią, ciepłem, kimś łatwym do polubienia. Nikt nie wie jak bardzo ten uśmiech jest wyuczony, sztuczny, kryjący sekrety.
Dorastała w domu, w którym emocje uważane były za niewygodne. Ojciec Henry był niedostępny emocjonalnie. Niesamowicie wymagający od każdego w swoim otoczeniu, chłodny i zdystansowany. Rzecz jasna nigdy nie bił, nigdy nie krzyczał, ale zawsze był zmęczony, zawsze powtarzał nie teraz. Był człowiekiem, przed którym nic nigdy nie było wystarczające. Młoda Crain bardzo szybko nauczyła się, że na miłość trzeba sobie zasłużyć byciem grzeczną, pomocną i nie sprawiać problemów. Jej matka Sybil choć łagodniejsza i przyjemniejsza z natury, z wiekiem także wycofała się z etatu empatycznego rodzica. Zostawiła córkę samą sobie z poczuciem, że cokolwiek czuła – czuła za dużo. To właśnie wtedy dorastająca nastolatka zaczęła ukrywać swoje prawdziwe uczucia. Musiała być przecież dziewczyną, która nie sprawia kłopotów, czyż nie?
W dorosłym życiu ten mechanizm tylko się pogłębiał. Mimo otwartości, serdeczności i naprawdę wielkiej empatii, często stawia cudze potrzeby ponad własne, bo jak to sama mówi – tak jest łatwiej. Nikt wtedy nie pyta jak ona się czuje, a ona sama nie zawsze zna odpowiedź, która zadowoliłaby i ją, jak i rozmówcę, przy okazji nie kłamiąc komuś w żywe oczy.
Od kilku lat zmaga się z zaburzeniami lękowymi oraz chorobą afektywną dwubiegunową. Ma lepsze i gorsze momenty, ale nauczyła się nad nimi panować. Nikomu nie wyznała prawdy z czym się zmaga, bojąc się, że zostanie uznana za nienormalną. A co z jej relacjami miłosnymi? Cóż… odkąd pamięta pociągają ją starsi mężczyźni. Uważa, że są spokojniejsi, bardziej ugruntowani i zdają się wiedzieć, czego chcą od życia. Szuka w nich stabilności, której nigdy nie dostawała w swoim rodzinnym domu. Pragnie ciepła, uwagi i ochrony. Nie była jeszcze w długoterminowym związku, ponieważ często daje z siebie za dużo na samym początku relacji, licząc na to, że będzie wystarczająco dobra i w końcu ktoś zostanie. Jest to natomiast błędne koło, które oplata jej ciało i ciągnie ze sobą w dół.
Liczy, że nowa praca w Air Canada pomoże jej skupić się na życiu zawodowym i pozna wielu wspaniałych ludzi. Może dzięki temu poczuje, że nie jest wcale tak samotna jak jej się wydaje? Bo w końcu nie jest tylko młodą kobietą, która w ciszy mieszkania walczy z własną głową – jest Harper Crain, dziewczyną która marzy, żeby ktoś powiedział: Jesteś idealna taka, jaka jesteś.
𐙚 Myli uwagę z miłością, a kontrolę z troską.
𐙚 Mieszka z kotkiem rasy Ragdoll, którego nazwała Noodle. Ze względu na swoją pracę, często zajmuje się nim starsza pani, która mieszka obok.
𐙚 W wolnych chwilach pomaga w schronisku i w domach spokojnej starości.
𐙚 Uwielbia słodką kawę, w okresie jesiennym codziennie można ją spotkać w kawiarenkach.
𐙚 W momentach manii bywa impulsywna. Potrafi zapisać się na kurs, kupić bilet w jedną stronę albo zamówić głupoty do domu.
𐙚 Zasypia przy podcastach kryminalnych.
𐙚 W wolnym czasie kocha grać w gry komputerowe, czytać książki i oglądać horrory.
Dorastała w domu, w którym emocje uważane były za niewygodne. Ojciec Henry był niedostępny emocjonalnie. Niesamowicie wymagający od każdego w swoim otoczeniu, chłodny i zdystansowany. Rzecz jasna nigdy nie bił, nigdy nie krzyczał, ale zawsze był zmęczony, zawsze powtarzał nie teraz. Był człowiekiem, przed którym nic nigdy nie było wystarczające. Młoda Crain bardzo szybko nauczyła się, że na miłość trzeba sobie zasłużyć byciem grzeczną, pomocną i nie sprawiać problemów. Jej matka Sybil choć łagodniejsza i przyjemniejsza z natury, z wiekiem także wycofała się z etatu empatycznego rodzica. Zostawiła córkę samą sobie z poczuciem, że cokolwiek czuła – czuła za dużo. To właśnie wtedy dorastająca nastolatka zaczęła ukrywać swoje prawdziwe uczucia. Musiała być przecież dziewczyną, która nie sprawia kłopotów, czyż nie?
W dorosłym życiu ten mechanizm tylko się pogłębiał. Mimo otwartości, serdeczności i naprawdę wielkiej empatii, często stawia cudze potrzeby ponad własne, bo jak to sama mówi – tak jest łatwiej. Nikt wtedy nie pyta jak ona się czuje, a ona sama nie zawsze zna odpowiedź, która zadowoliłaby i ją, jak i rozmówcę, przy okazji nie kłamiąc komuś w żywe oczy.
Od kilku lat zmaga się z zaburzeniami lękowymi oraz chorobą afektywną dwubiegunową. Ma lepsze i gorsze momenty, ale nauczyła się nad nimi panować. Nikomu nie wyznała prawdy z czym się zmaga, bojąc się, że zostanie uznana za nienormalną. A co z jej relacjami miłosnymi? Cóż… odkąd pamięta pociągają ją starsi mężczyźni. Uważa, że są spokojniejsi, bardziej ugruntowani i zdają się wiedzieć, czego chcą od życia. Szuka w nich stabilności, której nigdy nie dostawała w swoim rodzinnym domu. Pragnie ciepła, uwagi i ochrony. Nie była jeszcze w długoterminowym związku, ponieważ często daje z siebie za dużo na samym początku relacji, licząc na to, że będzie wystarczająco dobra i w końcu ktoś zostanie. Jest to natomiast błędne koło, które oplata jej ciało i ciągnie ze sobą w dół.
Liczy, że nowa praca w Air Canada pomoże jej skupić się na życiu zawodowym i pozna wielu wspaniałych ludzi. Może dzięki temu poczuje, że nie jest wcale tak samotna jak jej się wydaje? Bo w końcu nie jest tylko młodą kobietą, która w ciszy mieszkania walczy z własną głową – jest Harper Crain, dziewczyną która marzy, żeby ktoś powiedział: Jesteś idealna taka, jaka jesteś.
Ciekawostki
𐙚 Ma tendencję do idealizowania partnerów, szczególnie starszych.𐙚 Myli uwagę z miłością, a kontrolę z troską.
𐙚 Mieszka z kotkiem rasy Ragdoll, którego nazwała Noodle. Ze względu na swoją pracę, często zajmuje się nim starsza pani, która mieszka obok.
𐙚 W wolnych chwilach pomaga w schronisku i w domach spokojnej starości.
𐙚 Uwielbia słodką kawę, w okresie jesiennym codziennie można ją spotkać w kawiarenkach.
𐙚 W momentach manii bywa impulsywna. Potrafi zapisać się na kurs, kupić bilet w jedną stronę albo zamówić głupoty do domu.
𐙚 Zasypia przy podcastach kryminalnych.
𐙚 W wolnym czasie kocha grać w gry komputerowe, czytać książki i oglądać horrory.
zgoda na powielanie imienia
niezgoda na powielanie pseudonimu
nieZgody MG
poziom ingerencji
średnizgoda na śmierć postaci
niezgoda na trwałe okaleczenie
niezgoda na nieuleczalną chorobę postaci
niezgoda na uleczalne urazy postaci
takzgoda na utratę majątku postaci
niezgoda na utratę posady postaci
tak