MAPLE HEARTS | PBF

Jej pierwsze wspomnienia wiążą się z domem, jej własnym pokojem. Właśnie to miejsce sprawia, że pomimo tego, że nie potrafi zapomnieć o pracy to w tym momencie na jej twarzy pojawia się uśmiech. Szczerzy, niczym nie wymuszony. Często chciała wrócić do chwil, w których nie musiała się zamartwiać swoją własną przyszłością. Od zawsze szanowała swoich rodziców, wychowywana w taki sposób by "słuchać" innych. Wszystko to zmieniło się, kiedy zaczęła rozumieć, dorastać. Nie miała problemów z wyrażaniem własnego zdania, robiąc to w dosadny sposób. Zostało jej to do dzisiaj. Z perspektywy czasu to ciągle musiała walczyć o to by ktoś chciał ją wysłuchać. Niemal od zawsze jej relacje z rodzicami były trudne, skomplikowane. Nie zawsze była przez nich rozumiana, z czym nigdy nie mogła się pogodzić. Tłumaczenie własnych poglądów stawało się codziennością i coraz trudniej było jej udawać, że jakoś sobie z tym radzi. Ucieczką był sport, w każdy możliwy sposób chciała nie wracać do domu, do kolejnych kłótni i niepotrzebnych rozmów. Spędzała również sporo czasu na nauce, uczyła się, nawet jeśli nie była wybitną uczennicą, to nigdy nie można było jej odebrać tego, że mocno się starała. Rozsądnie rzecz ujmując, każdy mógłby jej pozazdrościć tego, że wychowywała się w normalnej rodzinie. W takiej, w której nie brakowało miłości, zrozumienia i co najważniejsze ciepła. Zawsze odczuwała, że jest bardzo ważna nie tylko dla swoich rodziców, ale i starszego rodzeństwa. Otoczona najbliższymi, czerpała najlepsze wzorce, jakie tylko można sobie to wyobrazić. W późniejszym czasie trochę idealizowała swoich rodziców jak i starszego brata. Przy okazji nie popadając w groźną skrajność. Wszystko to udało się zachować w zdrowym umiarze. Dzieciństwo Meadow również można opisać jako całkowicie zwyczajne, bez większych wzlotów i upadków.

Z czasem zrozumiała w czym tkwi jej siła i w jaki sposób, jej upartość może być tym co wyróżnia ją od innych. Z czym może sobie poradzić w życiu. W dorosłym życiu, bo przecież o to chodziło w wychowaniu dziecka, później nastolatki. Sprawiała problemy i teraz nie może się tego wyprzeć. Od zawsze uważa, że dzięki temu osiągnęła tak wiele, nie przerwanie idzie w kierunku, który ma ją doprowadzić do spełnienia. Może liczy na to, że zdoła osiągnąć perfekcję. We wszystkim co robi. Wyróżniała się jedynie tym, że od laleczek wolała bawić się strażą pożarną, którą podkradała jednemu z braci. Zawsze bawiła się o wiele lepiej w otoczeniu chłopców niż swoich koleżanek. Wydawało się, że wymyślają o wiele lepsze zabawy, co później dało jej łatkę typowej chłopczycy. Do pewnego momentu, w ogóle się tym nie przejmowała. Lepiej, że potrafiła sobie poradzić z czymś po „męsku”, niż ciągłym płaczem. Rzadko kiedy wpadała w histerię, co naprawdę było na rękę jej rodzicom. Brała wszystko we własne ręce i radziła sobie, nawet z silniejszymi chłopaka z sąsiedztwa. Pierwsza bójka miała miejsce w wieku zaledwie siedmiu lat. W późniejszym czasie, nawet była związana ze swoją ofiarą. Prawdopodobnie chłopak bał się powiedzieć nie, nie chciał się sprzeciwić jej pomysłowi, na to że są idealną parą. Przyszedł przecież okres w jej życiu, w którym zaczęła zauważać, że jednak jest trochę inna od swoich kolegów. Nadal trudno było ją zmusić do ubierania sukienek w kwiatki, ale przecież do wszystkiego trzeba dorosnąć. W jej przypadku trwało to o wiele dłużej, ale w końcu dostrzegła w sobie kobiecość, którą teraz dumnie eksponuje.

Wraz z jej „męskimi” zainteresowaniami, pojawiła się jej wielka miłość do samochodów, a raczej do tego by się ścigać. Pierwsza przejażdżka na go-karcie zrobiła na niej tak wielkie wrażenie, że zmusiła swojego ojca i matkę, na zapisanie jej do miejscowego klubu. Raczej nie wchodziło tutaj w grę ich sprzeciwianie się. W tamtym czasie była tego tak pewna, jak niczego innego. Po prostu wiedziała, że nic innego nie zdoła jej tak zainteresować jak właśnie to. Wbrew pozorom, jej matka nigdy nie była zadowolona, wiedząc, że jej ukochana córeczka ma tak wiele ryzykować. Może jeszcze nie za czasów, kiedy ścigała się go-kartami, ale kiedy przesiadła się na o wiele szybsze samochody, wszystko mogło się zdarzyć. Nie skończyło się tylko na tym, by czuć "wiatr we włosach", przyszedł czas na spinaczkę, na to by ciągle czuć adrenalinę. Ciągle szukała wrażeń. Podchodziła jednak do swojego życia dość rozsądnie i wiedziała, że chce osiągnąć coś więcej. Myślała o studiach i kiedy wreszcie zrozumiała co chce robić to pracowała naprawdę ciężko by dostać się na Uniwersytet w Toronto i ukończyć komunikację i public relations. Mimo wsparcia swoich rodziców, ciągle okazywało się, że nie wszyscy wierzą, że w ogóle je ukończy. Po odebraniu dyplomu, pracowała nad tym by spełniać swojego własne marzenia i nie chwalić się tylko papierkiem ale naprawdę zacząć pracę w zawodzie. Zaczynała jako praktykantka ale dość szybko pokazała, że ma ogromny potencjał.

Jako nastolatka ścigała się i męczyła swoich rodziców o to by zapisali ją do klubu go-kartowego. W końcu jej się udało i od tamtej pory już nie było ani jednego dnia bez siedzenia za kierownicą. Ostatnimi laty nie spędza aż tyle czasu na torach, a większość jej czasu zajmuje wspinaczka.
Boi się dzieci, panicznie wręcz. Toleruje jedynie te w swojej rodzinie i nawet nie myśli o swoich.
W collegu dość mocno eksperymentowała. Wdała się nawet romans z koleżanką z roku, ale jeszcze przed ukończeniem nauki, wróciła do spotykania się z facetami.
Potrafi zjeść więcej niż nie jeden facet. Los obdarzył ją szybkim metabolizmem i nie ma problemów z objadaniem się. Specjalnie nie martwi się o dietę, wszystko dzieje się bez jej większej ingerencji.
Spuści ci łomot, jeśli tylko zachodzi taka potrzeba. Potrafi się bić, bo zawsze musiała się bronić przed facetami.
Jak mawia przysłowie ,,Przyjaciół trzymaj blisko, a wrogów jeszcze bliżej", od zawsze próbuje być przewidująca, nie dopuszczając do tego by ktokolwiek poznał jej słabości. Tak naprawdę wie o nich niewielka grupa osób. Nie bawi się w niepotrzebne przyjaźnie, znajomości a ceni sobie tych, którzy naprawdę są osobami bliskimi.
Przez swój charakter, upartość i ciągłe szukanie i otaczanie się perfekcyjnością, nie potrafi w związki a raczej tak jej się zawsze wydawało. Nie do końca potrafi otworzyć się przed drugą osobą, obnażyć swoją gorszą stronę.
Nienawidzi papierosów i stroni od osób, które są od nich uzależnione. Choć to nie jest żadnym wyznacznikiem tego, czy ktoś może należeć do kręgu jej znajomych. Raczej chodzi jej o to, że jako dziecko napatrzyła się na to jak umierał jej dziadek, nałogowy palacz.
Nie jest fanatyczką zdrowego trybu życia i raczej daleko jej do kogoś takiego ale od zawsze ma swój mały rytuał, by nie jeść po nocach, chociaż nie raz zdarzyło jej się podjadać. Najczęściej, jeśli w tym wszystkim brał udział alkohol.