MAPLE HEARTS | PBF

— Mężczyźni z rodu Dawsonów nie mają szczęścia, Stanny. Nigdy go nie mieli i nigdy go mieć nie będą, wiesz? — krótka przerwa na charakterystyczne, pełne alkoholu c z k n i ę c i e sprawiło, że zaledwie dwunastoletni Stanley mocno się skrzywił, czując potężny odór wieloletniego whisky z ust swojego ojca. — Właśnie dlatego widzisz się z mamą tylko raz w roku, bo ta zła kobieta wolała innego mężczyznę. Ale to nic, Stanny! W naszej krwi płyną lepsze... — to cholerne czknięcie — cechy. Miłość to nie wszystko. Mamy zakodowany w żyłach sukces, wiesz? Sukces i pieniądze. Inwestycje! Finanse! Musisz się zacząć uczyć już teraz. Już teraz... no, na czym to ja... — CZKNIĘCIE..

Po dziś dzień mam ochotę wyrwać sobie wszystkie włosy z głowy, gdy tylko dopada mnie ta jebana czkawka. Niczego nienawidzę tak bardzo, jak tego piekielnego skurczu przepony, przez który brzmię, jakbym miał się zarazem zrzygać i udusić od zwykłego powietrza. Naukowcy już dawno powinni znaleźć na to natychmiastowe rozwiązanie. Nie — łyżka cukru, wystraszenie się, picie wody, skłony, skoki, taniec brzucha i krew psa poświęconego w rzece Jordan — tylko jakiś punkt ciała, który wystarczy ścisnąć i po wszystkim. Po prostu. To nie może być tak trudne, nie? A jednak. Prawdopodobnie nienawidzę tego z jednego, prostego powodu... mój stary miał rację. Nie powinieneś tak mówić o swoim tacie, Stanley! dajcie spokój, dobra? Jestem już dorosły. Na tyle, aby móc nazywać Williama starym i patrzyć z powątpiewaniem na przygotowania do hucznej siedemdziesiątki. Im jest starszy i im starszy jestem ja, tym więcej podobieństw między nami widzę, a to... to jest moja osobista porażka. Kryzys wieku każdego średniego dopadł mnie podobnie, jak jego; nadal sam, pieprzony kawaler, z fantastyczną posadą, sianem jak lodu, żartami, z których kobiety się nie śmieją i zamiłowaniem do tłustych burgerów. Nie wiem, czy powinienem wyjechać, czy odezwać się do mojej pierwszej miłości i rozwalić jej małżeństwo, bo mam taki kaprys. Być może. A być może powinienem też przestać wypisywać ten idiotyczny potok myśli w pamiętniku, licząc na to, że pomoże mi to uporządkować myśli.

Nie, to się nie stanie, Stanley. Jesteś chaosem, którego nikt nie chce ogarniać, łącznie z Tobą samym. Testament spisz dzisiaj i wszystko przepisz na schroniska i domy dziecka. Co z tego, że nie lubisz dzieci? Tak trzeba, a Ty nie jesteś już millenialsem, tylko boomerem. I członkiem klubu piątej rano, bo siłownia i bieganie to jedyne, co jeszcze daje Ci w życiu jakąś radość. Nie prychaj, serio, obydwoje wiemy, że tak jest. Przynajmniej nie jesteś taką czarną owcą, nie każdemu z Twojego rodzeństwa się udało. Ale czy na pewno? Zastanawiałeś się nad tym?

Kurczę, może jakaś podyplomówka? O! A może coaching? Doradca personalny... życiowy?

Trener?

Swatka?

Nieeeee. No już, kurwa, bez przesady.