MAPLE HEARTS | PBF

Życie było takie ciekawe i kolorowe kiedy był mały. Pamiętał, że jeździł z mamą do różnych domów, a później pomagał jej wybierać najlepsze zdjęcia dla klientów. Był naczelnym testerem ogrodowych huśtawek. A czasami zostawał w samochodzie grając w Mario na swoim ukochanym Game Boy’u. Kiedy nie pomagał mamie, ojciec zabierał go na bardziej techniczne inspekcje domów, pomagał w trzymaniu miarki i pilnowaniu jej, czasami nosił ze sobą poziomicę. Świat dorosłych był nader fascynujący i pełen wrażeń na tyle, że Bryce nie był szczególnie zadowolony, że będzie musiał iść do szkoły. Prawdę mówiąc, większość czasu nie było w niej nic zajmującego.

Lata mijały, a on zawsze w jakiś sposób podpadał przez swoją wędrującą uwagę, a to sprężynka z długopisu uderzyła Teda w kark, a to odpłynął gdzieś w wyobraźni planując piracką żeglugę gdy pani Thompson zadawała ważne pytanie, lub znowu w zeszycie na marginesie miał pełno bazgrołów zamiast notatek. Nie było to do końca oczywiste jak, ale udawało mu się w tym wszystkim zdobywać oceny dobre, nie wybitne (a przecież miał taki potencjał!), ale były dobre. Jakoś tak dryfował, aż znalazł się na studiach informatycznych. Nasłuchał się o tym jak to był to kierunek przyszłości, a rodzice odłożyli przecież pieniądze właśnie na jego edukację wyższą.

Odnalazł się w tym świecie, z jakiegoś powodu kodowanie Pythonem go zajmowało, a noce spędzone na pozbywaniu się błędów i testowaniu stworzonych środowisk sprawiały mu przyjemność. Przez pierwszy rok. Później uwaga znowu zaczęła mu błądzić, ale resztkami motywacji dopchnął się do zakończenia, a rodzice dostali jego oficjalne zdjęcie w uniwersyteckich szatach.

Spróbował pracy w tej dziedzinie i okazało się, że zwyczajny świat informatyki był nudny (acz zarobki były solidne), a on nie miał wystarczająco cierpliwości, żeby rozwiązywać banalne bileciki użytkowników. Szukając wrażeń i w ramach ‘’ćwiczeń’’ zaczął poruszać się w szarych strefach internetu. Już na studiach kręcił. A to dodał sobie kilka punktów to tu, to tam, aż skończył z nieco lepszą średnią niż jego prace i egzaminy były warte. Znaleźli się też chętni na jego usługi, a skoro mógł klientelę znaleźć wtedy, to i później też. A to kwestia usunięcia niezręcznych zdjęć, a to pomoc w ustawieniu self-hostingu do piracenia gier. Pomagał zwykłym ludziom, którzy po prostu chcieli ułatwić sobie życie. Udało mu się nawet raz zwiększyć swoją miesięczną pensję w korporacji, i zbudować wystarczająco oszczędności by ruszyć ze swoim stolarskim biznesem.

‘’Usługi stolarskie Woodquay” – nie często mu się to zdarzało, ale był dumny. Własny interes, rzetelny, zbudował klientelę, aż musiał postarać się o grafik, bo miał tylu chętnych. Znalazł w końcu coś co wiedział, że go nie znudzi. Taka była praca z drewnem, interesująca, ale wymagająca i wiedział, że będzie mógł ją robić nawet jeśli będzie docinać kuchenny blat po tysięczny raz.