MAPLE HEARTS | PBF

Od wielu lat jest jednym z bardziej rozpoznawalnych projektantów specjalizującym się w ekskluzywnej bieliźnie erotycznej. Jego projekty trafiają do drogich butików, kampanii reklamowych i sesji zdjęciowych, a jego nazwisko jest dobrze znane w branży. Słynie z odważnych krojów, wysokiej jakości materiałów i kolekcji, które często balansują między bielizną a pełnoprawną modą. Nie interesuje go projektowanie rzeczy przeciętnych. Ma swój własny styl, który wypracował sobie przez lata, a dzięki któremu stał się rozpoznawalny w branży.

Pochodzi z bardzo zamożnej rodziny. Jego ojciec jest cenionym projektantem mody, a jego matka jest szanowaną architektką wnętrz, zajmującą się przede wszystkim dużymi projektami komercyjnymi i mieszkaniowymi. Dorastał w domu, w którym projektowanie, tworzenie i estetyka były czymś, co było na porządku dziennym. Rodzice zadbali o to, żeby zaszczepić w nim pasję do tworzenia.

W szkole uczył się dobrze. Nauczyciele chwalili go, a jego rodzice byli dumni za każdym razem, kiedy przynosił do domu świadectwo. Nie zdecydował się jednak na studia. Uznał, że więcej nauczy się, pracując bezpośrednio ze swoim ojcem. Liczył na specjalnie traktowanie, ale niestety się przeliczył. Ojciec od samego początku wymagał od niego bardzo dużo i nie brał poprawki na to, że był jego synem. Z początku miał tylko obserwować pracę innych, pomagać w drobnych pracach i wykonywać proste szkice.

Okazało się, że miał do tego naturalny talent. Ojciec zaczął stopniowo pozwalać mu na coraz więcej samodzielności. Początkowo projektował pojedyncze elementy kolekcji, a później całe zestawy. W pewnym momencie zaczął eksperymentować z bielizną erotyczną, która stała się dla niego dziedziną, w której chciał się wybić. Uważa, że to właśnie bielizna jest najtrudniejsza do zaprojektowania, bo musi łączyć ze sobą praktyczność z estetyką. Szybko zaczął eksperymentować z formą, materiałami i krojami. Jego prace były coraz to odważniejsze i zaskakujące.

Jego pierwszy większy sukces przyszedł stosunkowo szybko. Kolekcja, którą zaprojektował jeszcze jako młody projektant, została bardzo dobrze przyjęta. Pojawiły się pierwsze zamówienia, zainteresowanie mediów i propozycje współpracy. Jego nazwisko zaczęło funkcjonować niezależnie od nazwiska jego ojca. Stworzył własną markę.

W wieku trzydziestu trzech lat miał już na koncie własne kolekcje, stałych klientów i pozycję, o której inni projektanci tylko marzyli. Jego projekty zaczęły kupować znane osoby, a media coraz częściej interesowały się też jego prywatnym życiem. Początkowa ambicja i pewność siebie stopniowo zaczęły przeradzać się w przekonanie, że jest jednym z najlepszych projektantów swojego pokolenia.

Z biegiem czasu stał się bardzo wymagający, arogancki i przyzwyczaił się do tego, że ludzie robią to, czego chce. Nie znosi, kiedy ktoś podważa jego decyzje, szczególnie jeśli jest to ktoś mniej doświadczony. Potrafi być bardzo nieprzyjemny wobec innych, kiedy coś nie idzie po jego myśli. Jego sposób krytykowania bywa naprawdę ostry. Ma też tendencje do zwracania uwagi innym nawet na tematy, na których niekoniecznie się zna.

Kilka lat temu był w związku ze starszą od siebie kobietą, która miała syna. Kiedy ją poznał, nie planował wchodzić w rolę ojczyma. Ich relacja od samego początku była bardzo trudna. Nie zliczyłby, ile razy chłopak wykrzyczał mu, że nie jest jego ojcem i że ma spadać. Nie układało im się i nic nie wskazywało na to, żeby ich stosunki miały się kiedykolwiek poprawić. Na początku nie wiedział, jak powinien się zachowywać. Nie chciał udawać ojca, którym nie był, ale jednocześnie nie chciał być przez niego traktowany jako zwykły znajomy jego matki. Przez pierwsze trzy lata cały czas dochodziło między nimi do spięć. Chłopiec był pyskaty, bezczelny i irytował go na każdym kroku. Był złośliwy i wiele razy zachowywał się tak, jakby testował jego cierpliwość i go prokował.

W końcu zrozumiał jednak, że próba wymuszenia autorytetu niczego nie da. Zamiast tego zaczął starać się traktować go normalnie. Nie próbował zastępować mu ojca, nigdy tego nie robił i nie oczekiwał, że chłopak będzie go tak postrzegał. Zaczął aranżować ich wspólny czas. Zainteresował się tym, co chłopak lubi i co sprawia mu frajdę i wykorzystał to na swoją korzyść, żeby się do niego zbliżyć. Relacja, która na początku opierała się przede wszystkim na wzajemnej niechęci, zmieniła się w coś bardziej przypominającego bliską relację. Chłopiec zaczął zwracać się do niego po imieniu, a później sam zaczął szukać jego towarzystwa. Sam z kolei zaczął przywiązywać się do niego bardziej, niż początkowo chciał.

To wszystko trwało cztery lata. Był przekonany, że ten związek był poważny. Planował nawet oświadczyny. Wszystko jednak się rozpadło, kiedy jego partnerka zdecydowała się go zdradzić. Dowiedział się o jej kochanku przypadkiem, kiedy przyłapał ich na mieście. Dla niego to był definitywny koniec tej relacji. Nie chciał mieć z kobietą nic wspólnego. To nie było coś, co był w stanie wybaczyć.

Mimo że był bardzo przywiązany do jej syna, zdecydował się zerwać kontakt również z nim. Nie dlatego, że przestało mu zależeć, ale dlatego, że nie chciał pozostawać w życiu chłopaka jako były partner jego matki. Bał się również, że ich dalsze spotkania jego matka będzie wykorzystywać do utrzymania kontaktu albo że chłopiec zostanie wciągnięty w konflikt między dorosłymi.

Teraz prowadzi samotne życie, przede wszystkim skupiając się na swojej pracy i na doskonaleniu swoich umiejętności, a przynajmniej był przekonany, że takie prowadzi i będzie prowadził, dopóki do jego drzwi nie zapukał syn jego byłej partnerki. Chłopak twierdził, że nie miał, gdzie się udać i poprosił o to, by mógł u niego zamieszkać, chociaż na jakiś czas. Nie miał serca mu odmawiać przez wzgląd na stare czasy, dlatego przyjął go pod swój dach.

• Nie znosi źle dopasowanej bielizny. Zdarza mu się zwrócić uwagę znajomej osobie, że ma źle dobrany rozmiar, nawet jeśli nikt go o opinię nie pytał.
• Rzadko robi zakupy przez internet. Woli zobaczyć, dotknąć i sprawdzić produkt osobiście. Dotyczy to szczególnie ubrań, mebli i materiałów.
• Niezbyt dobrze radzi sobie w kuchni. Umie przygotować kilka prostych dań, ale przy bardziej skomplikowanych przepisach szybko się irytuje. Za to bardzo dobrze wybiera restauracje.
• Nie przepada za określeniem „seksowna bielizna”. Woli mówić o konstrukcji, projekcie i jakości. Twierdzi, że jego praca nie polega na projektowaniu „czegoś seksownego”, tylko na stworzeniu konkretnego produktu.
• Ma zwyczaj poprawiania mankietów i kołnierzyków innych ludzi. Jeśli ktoś siedzi obok niego i ma źle ułożoną koszulę, prawdopodobnie po chwili sam ją poprawi.