MAPLE HEARTS | PBF

— Pomyślałem sobie ostatnio, że chyba nikt jeszcze nie zrobił tierlisty torontońskich chińczyków, a że jestem dzisiaj wyjątkowo głodny — no i uważam się za eksperta jeśli chodzi o chińszczyznę na wynos — to pomyślałem, że nikt się tym lepiej nie zajmie. I byłem taki wspaniałomyślny, żeby wciągnąć do tej zabawy mojego drogiego kumpla. Czyli ciebie — dodał trochę niezgrabnie, nie wiedząc, czy Maggio się aby na pewno tego domyśli. Nie żeby Ricky uważał go za głupka, po prostu wolał doprecyzować, żeby nie było żadnych wątpliwości. — No ale o suchym pysku nie wypada, więc… — Wskazał podbródkiem na tajemniczą materiałową torbę, którą przytachał ze sobą i zaraz po wejściu do mieszkania rzucił ją w kąt. — Mam browary. Duuużo browarów. Nie patrz tak na mnie, była promocja na sześciopaki, na ogół nie jestem aż taki bogaty.

Złożenie dużych zamówień w kilku chińskich restauracjach okazało się większym wyzwaniem, niż Ricky początkowo zakładał. Maggio nie dał się złapać na numer „ja dzwonię, ty mówisz”, więc dogadywanie się z Azjatami, z których każdy jeden miał inny akcent i inny stopień znajomości angielskiego (wahający się między zero a dziesięć słów na krzyż) spadło w stu procentach na O’Harę.

Maggio szybko przekonał się, że w obecności pijanego policjanta, jak również samemu będąc pod wpływem, powinien uważać, jakie słowa opuszczały jego usta.