MAPLE HEARTS | PBF

#tutaj #tagi #wyróżniające #ważne #punkty #szukammęża #niechwidza #czego #szukasz
"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.""Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.""Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum."

#biedna_rodzina #Hillbilly_Elegy #rodzeństwo

Niewielkie mieszkanie w Rexdale, w którym się wychował, wyglądało tak, jakby od kilkudziesięciu dobrych lat nie przeprowadzono w nim żadnego najmniejszego remontu – w istocie było to prawdą. W każdym z czterech małych pokoi ze ścian odchodziły pożółkłe od tytoniowego dymu tapety, a dziury w podłogowych listwach zdawały się być idealnymi kryjówkami dla mysz i robactwa, które raz na jakiś czas lubiło wychodzić na światło dzienne. Zwłaszcza w kuchni, gdzie na dużym, krzywym stole i w umywalce zalegały nieumyte naczynia z resztkami najtańszego jedzenia. To był widok, do którego każdy z domowników zdążył przywyknąć. Brudne talerze i śmieci znikały zwykle wtedy, gdy sprzątaniem zajęło się któreś z piątki rodzeństwa. Wiecznie nadąsany i cuchnący spirytusem ojciec omijał cały ten burdel szerokim łukiem, a matka od zajmowania się dziećmi oraz domem wolała puszczane w telewizji reality-show i przeciwbólowe leki.

Rodzina luźno inspirowana tą z „Elegii dla bidoków”. Było źle, ale żeby nie było jeszcze gorzej, wszyscy stali za sobą murem, co by się nie działo i czego by ktoś nie odwalił. Zwłaszcza matka czy ojciec. Percy był najstarszy z rodzeństwa, robił więc jako dzieciak za trzeciego rodzica i czuwał, żeby im w miarę możliwości nie brakowało chleba, co było lekko mówiąc niemałym wyzwaniem. On wyszedł na ludzi, wiedzie mu się nawet lepiej niż dobrze, a reszta? Może też wyszli na prostą, a może wcale nie – up to you. Fajnie jakby jedno z rodzeństwa mimo wszystko nie zostawiło uzależnionej matki samej, która jeszcze żyje i nadal gdzieś tam się nią przejmowało czy zajmowało. Percy odciął się od tego wszystkiego zaraz po wyjeździe na studia, więc można mu to mieć za złe, że przestał się interesować i mieć dla nich tyle czasu co wcześniej, ale wszystko zależy od tego jakie obecnie są relacje między całą piątką. Najważniejszy punkt zaczepienia jest taki, że byli dla siebie wsparciem i robili wszystko, żeby te najgorsze czasy jakoś wspólnie przeżyć.

#twin #trouble #brother #wanted
Szukam brata bliźniaka dla Ramony!

Mona ma dwadzieścia trzy lata, kończy weterynarię i jest jedną z tych osób, na których zawsze można polegać. Jest troskliwa, zorganizowana, raczej ugodowa i zdecydowanie zbyt często bierze na siebie więcej, niż powinna.
Szukam jej brata bliźniaka, również adoptowanego przez Renoira i Cleę Delacroix. Chciałabym, żeby byli sobie naprawdę bliscy, ale niekoniecznie zgodni we wszystkim. Mogą się pokłócić o największą głupotę, nie odzywać się do siebie całe popołudnie, a potem bez słowa pojawić się pod drzwiami drugiej osoby z jedzeniem, bo przecież wiadomo, że zapomniała zjeść.

Zależy trochę opiekuńczej, trochę kłótliwej relacji z dużą ilością wzajemnego dogryzania, znajomością swoich najgorszych przyzwyczajeń i szczególną bliźniaczą więzią. On pierwszy zauważa, że Mona coś przed wszystkimi ukrywa, a ona jako jedyna potrafi skutecznie wyprowadzić go z równowagi. Oczywiście działa to w obie strony

Może być bardziej impulsywny, wygadany, uparty albo zupełnie spokojny, ważne, żeby miał z Moną własną dynamikę i żeby nie sprowadzał się wyłącznie do roli jej starszego brata ochroniarza (chociaż może na wieki wieków amen trzymać nad jej głową, że jest starszy o trzy minuty ofkors). Jeśli chodzi o jego podejście do adpocji, rodziców biologicznych i tych spraw - zostawiam to do własnego wyboru, Mona czuje się kompletnie częścią tej rodziny, w której są, nie czuje potrzeby kontaktu z biologiczną i jednocześnie całkowicie rozumie czemu zostali oddani do adpocji i nie wini ich bio rodziców za nic.

Wszystkie szczegóły dotyczące jego imienia, wyglądu, osobowości, zainteresowań i relacji z resztą rodziny są do dogadania. Chciałabym, żeby miał swoje miejsce jako Delacroix i swój świat, a nie był tylko dodatkiem do Mony

#RODZINA #PRZYBRANERODZEŃSTWO #JAKIŚCIEKAWYZWRACAJACYUWAGEHASZTAG
Byliśmy normalną rodziną, dla niektórych pewnie nawet nudną. Żadnych awantur, zasypiania na kanapie z butelką, czy proszków uspokajających na na nocnych szafkach. Nie było też romansu z ogrodnikiem, pewnie nawet go nie mieliśmy, a pasek, bądź kabel od żelazka nie wisiał na wierzchu, abyśmy pamiętali, że mamy być grzeczni.
Zwyczajnie, dwójka dorosłych próbujących wychować swoje dzieci na porządnych ludzi.
Pewnego dnia okazało się, że ja nie jestem z Wami spokrewniony, zostałem adoptowany, ale ta informacja nie zerwała więzi między nami.
To wszystko oczywiście nie znaczy, że Twoja postać musiała mieć sielankowe życie! Mogła mieć swoje wzloty, upadki i problemy. Niemniej jednak fajnie by było, gdyby nie odsiedziała w więzieniu 15 lat, bo robiła za muła, albo zwędziła komuś nerkę po imprezie!
Zależy mi na tym, aby relacje między nami były dobre. Wszystko jest do dogadania, nie zamierzam ingerować zbytnio w tworzone postaci. Oferuje po prostu brata, który przenocuje Cię kilka dni jeśli zaleje Ci mieszkanie, albo zje z Tobą niedzielny obiad, czy podrzuci zakupy, jeśli skręcisz kostkę!
W pakiecie oczywiście urocza bratanica!

#move #trouble #mamma mia
Kiedyś byłyśmy blisko. Cholernie blisko. Byłyśmy dla siebie niczym siostry, ale różnica wieku i nasza pojebana rodzinka skutecznie nas rozdzieliły. Wielka awantura, która skończyła się wyprowadzką twoją i twojej rodziny. Kontakt, który powoli umierał. W końcu czas zrobił swoje i stałyśmy się dla siebie niemal obcymi ludźmi. Teraz jesteś nastolatką. Zagubionym dzieciakiem, który próbuje odnaleźć sens życia i własne miejsce na tym pierdolonym świecie. Pokłóciłaś się ze starymi, jebnęłaś drzwiami i postanowiłaś spakować manatki. Kierunek? Toronto. A dokładniej - moje drzwi. Niektórzy nazywają to buntem. Inni głupotą. Ja po prostu mam to w piździe i chyba dlatego zwróciłaś się do mnie. Bo nieważne, ile czasu minęło, ile razy los zdążył nas skłócić i jak bardzo zmieniło się nasze życie. W końcu przypomniałaś sobie, że masz jeszcze mnie. Swoją ciotkę. Kiedyś prawie siostrę. A teraz być może jedyną osobę, która ci pomoże.
No to chodź, mała. Pogadamy. A potem rozwiążemy to w wielkim stylu.

#starszybrat #starszasiostra #rodzeństwo

Betty dorastała w Ajax w ciepłej, zżytej rodzinie jako najmłodsza z trojga rodzeństwa. Jej rodzice, Antonio i Donna, prowadzili zupełnie różne, ale dobrze uzupełniające się życia — ojciec, urodzony już w Kanadzie syn hiszpańskich emigrantów, od lat prowadził w Ajax niewielki sklep budowlany, podczas gdy matka, Kanadyjka z pochodzenia, pracowała jako księgowa w lokalnym biurze rachunkowym, zajmując się przede wszystkim finansami małych firm i rozliczeniami podatkowym.

Choć jej ojciec urodził się w Kanadzie, a jego rodzice osiedli tutaj jeszcze w czasach ich młodości, Gonzalezowie nie zerwali więzi z Hiszpanią. Betty nadal ma tam dalszą rodzinę i od zawsze znała rodzinne historie związane z krajem, z którego pochodzi część jej korzeni. Sama zresztą wyraźnie odziedziczyła wiele po abueli — nie tylko wygląd, ale również temperament, dumę, upór i tę charakterystyczną nieustępliwość, którą rodzina rozpoznaje w niej od dziecka. W związku ze swoimi korzeniami, poza angielskim, umie też język hiszpański w stopniu komunikatywnym. Używa go jednak głównie podczas rozmów z babcią i kuzynostwem ojca.

#FATHERANDDAUGHTER #THEONETHATGOTAWAY #FAMILYSECRETS #SECONDCHANCES #GRIEFANDHEALING #SLOWBURN #SLICEOFLIFE
Podobno niektórych ludzi spotykamy tylko na chwilę, ale pamiętamy ich przez całe życie. Może właśnie tak było z Tobą i Lucy? Krótki, intensywny romans, który miał być tylko pięknym wspomnieniem. Dwa tygodnie? Miesiąc? Wystarczająco długo, żeby zakochać się w sobie po uszy, ale zbyt krótko, żeby naprawdę się poznać. A potem każde z Was poszło w swoją stronę. Były lata dziewięćdziesiąte, telefony komórkowe nie były jeszcze powszechne, a świat wydawał się znacznie większy niż dzisiaj. Może obiecaliście sobie, że będziecie pisać? Może nawet próbowaliście? A może po prostu uznaliście, że niektóre historie najlepiej pozostawić niedokończone?

Nie wiedziałeś, że Lucy zaszła w ciążę. Sama dowiedziała się o tym dopiero po Waszym rozstaniu. Ciąża była zagrożona, a przerażona możliwością utraty dziecka Lucy zaczęła się modlić. Obiecała Bogu, że jeśli jej córka przeżyje, zostanie dobrą chrześcijanką i wychowa ją w wierze. Jamie przyszła na świat 24 maja 1995 roku, a Lucy dotrzymała obietnicy. Z czasem stała się kobietą bardzo religijną, zasadniczą i surową.

Kochała córkę, ale miała też jasno określone wyobrażenie o tym, jak powinno wyglądać jej życie.
W domu Parków nie rozmawiało się o ojcu. Nie dlatego, że Jamie nie była ciekawa. Była, jak każde dziecko, które chciałoby wiedzieć, skąd pochodzi. Ale Lucy ucinała temat, a Jamie była grzeczną dziewczynką. Nauczyła się więc, że są pytania, których lepiej nie zadawać.

Spotkaliście się tylko raz, kiedy miała dwanaście lat. Nie wiem jeszcze, jak do tego doszło. Może przypadkiem odnalazłeś Lucy? Może sam dowiedziałeś się o istnieniu córki? A może to ona postanowiła wreszcie Cię odnaleźć? W każdym razie obiecałeś Jamie, że odtąd wszystko będzie inaczej. Że będziesz obecny w jej życiu.

A potem znowu zniknąłeś.

Minęły lata. Jamie dorosła, straciła matkę i prowadzi własną cukiernię w Toronto. Nauczyła się żyć bez ojca, chociaż pewnie nigdy do końca nie przestała się zastanawiać, kim jesteś. A Ty? Czy czasami myślisz o dziewczynce, której złożyłeś obietnicę? Czy zastanawiasz się, jak wygląda dzisiaj? Czy wiesz, że Lucy nie żyje?

Może Jamie znajdzie stary dziennik matki, w którym odkryje historię Waszej miłości. Może trafi na fotografię, list albo adres. A może to Ty pewnego dnia staniesz przed drzwiami Kitten and the Bear?
W końcu niektóre historie zasługują na drugą szansę. Nawet jeśli przychodzi ona trzydzieści jeden lat później.