i have spent all my life resisting the desire to end it



vincent
restauracja pod miastem, ta co zawsze
będę o 17

Drżącymi - jego zadniem ledwo dostrzegalnie - palcami wystukał na ekranie telefonu komórkowego lakoniczne wiadomości, gdy obudziwszy się zdołał dopuścić do siebie myśl, że ...

Jego demony były tożsame z jej; formowane podobnymi umęczonymi dłońmi, by przez lata więziły ich w tej okrutnej pułapce, jaką stawało się takie życie. Dlatego nie potrzebował, by słowa potwierdzenia zatańczyły na ustach Melusine. Mogła zapierać się do końca ich dni, lecz prawda wyglądała zupełnie ...

Nazwisko i imię postaci: vincent beauregard
Grupa: analityk
Posada: pianista w toronto symphony orchestra, student
Link do posta fabularnego: klik
Zmiana wizerunku: nie
Link do rezerwacji: klik
W przypadku zmiany wizerunku
Nowy wizerunek: wpisz, w przypadku zmiany wizerunku na inny z ...

On zaś nigdy nie był w o l n y.
Najpierw w ciasnej klatce byłyszczącej smplendorem własnego nazwiska, wił się pod srogim matczynym spojrzeniem. Zawsze na przekór jej zasadom, obijał się od złotych prętów. Niekiedy - również nieszczęśliwie przypadkiem - nie był nikim innym niż godnym pożałowania ...

komentarz od:Giovanni Salvatore, pn gru 22, 2025 7:29 am

komentarz od:Giovanni Salvatore, wt gru 23, 2025 8:25 am

O s z a l a ł.
Lata temu, gdy nici przeznaczenia splątały ich życia niczym niewygodnymi kajdanami, które sprowadzić mogły na nich wyłącznie zgubę. Zapewne tylko ona potrafiła tak zręcznie przedrzeć się przez wszelkie jego maski oraz boleśnie wkraść pod samą skórę. Tym złudnie słodkim szeptem ...

komentarz od:Mazarine Winters, ndz lis 30, 2025 10:46 pm

komentarz od:Mazarine Winters, pn gru 01, 2025 8:00 pm

Kąciki ust pomknęły ku dołowi w grymasie dobrze zarysowanym krzywiznami jego warg. Prychnął jeszcze dość przesadnie jakby dla dobitnego podkreślenia absurdu kryjącego się w słowach nieszczęśnie dla niego opuszczających jej usta. Czyste zmącznienie powstrzymało go jedynie przed dalszymi stopniami ...

Niech płonie ogień wraz z moją duszą!
Szepczące myśli w ciemnościach nocy układały się w to jedno niezgrabnie wybrzmiewające pragnienie; ciche zaklęcie wypowiadane nieświadomie nad paleniskiem. A w ruchach Vincenta — niczym utkwionego w głębokim śnie — niektórzy doszukiwać się mogli nawet odrobiny ...

Noc pachniała dymem — duszą składaną na stosie rozpaczy, by uniosła się ku niebu w niemym wołaniu o błogie zapomnienie. Pocałunek litości nadesłanych spod samych gwiazdozbiorów nie opadł na jego blade lico, pozostawiając na nim jedynie uczucie porzucenia malowane chłodnym wiatrem. Ten wkradał się ...