“P r z e z…”
Demian wyglądał, jakby dotychczas niekoniecznie wiedział, co ze sobą zrobić, ba — jakby czuł się t u t a j, w swoim własnym domu, trochę obco, trochę nie na miejscu. Jednak w momencie, w którym usłyszał cholerne “przez”, zamarł. Przestał się ruszać, myśleć, a nawet przestał oddychać ...

006. pushing you away


LINK DO OBRAZKA

Kto: Ramona Crowe
Gdzie: #112
Opis: Docisnął skrzypiącą maskę, mocno, dokładnie tak, jak trzeba z niespełna sześćdziesięcioletnią blachą. Nieuświadomionym odruchem pogładził metal dłonią. Łagodnie. Czule. Drgnął mu kącik ust, bo nieważne, co ...
and nobody's there, but there's a part of me that roams, that belongs to the road and begs me to run

Docisnął skrzypiącą maskę, mocno, dokładnie tak, jak trzeba z niespełna sześćdziesięcioletnią blachą. Nieuświadomionym odruchem pogładził metal dłonią. Łagodnie. Czule. Drgnął mu kącik ust, bo ...
P a t r z y ł.
Co najwyżej pochylił lekko głowę w bok, patrząc tak uważnie, jakby próbował dostrzec w stojącej naprzeciwko kobiecie coś znajomego. Wyglądała podobnie, zachowywała się podobnie, ale jednak widział coś innego . Trudno byłoby to zdefiniować, a co dopiero wskazać palcem, ale było tam ...
ZMIANA TROFEUM
Nazwa Trofeum: debiutujący skryba
Postać: Demian Crowe

komentarz od:Giovanni Salvatore, ndz maja 17, 2026 9:42 am

:git:
ODZNAKA NIEFABULARNA
Nazwa odznaki: Airport regular, Rock you like a hurricane
Postać: Demian Crowe
Typ odznaki: dla postaci
Za co: 10, 20 postów

komentarz od:Giovanni Salvatore, sob maja 16, 2026 9:42 pm

:git:
ZGŁOSZENIE PROGU
Postać: Demian Crowe
Aktualna liczba postów: 25
Próg: 1

komentarz od:Giovanni Salvatore, sob maja 16, 2026 10:19 pm

:git:
Z w y c z a j n y, przeciętny człowiek, zamiast dać się sprowokować, wzruszyłby ramionami. Wrócił do tego, co robił, dokończył to, co zaczął — regulowanie gaźnika, przegląd osprzętu, przewodów. Cokolwiek, co pozwoliłoby zająć ręce, pomyśleć o czymś innym, a najlepiej to w ogóle zmienić temat i ...
"Jakoś mi w to, kurwa, trudno uwierzyć".
Demian niespiesznie skinął głową, powoli, tak, jakby ważył każdy ruch, zgadzał się z tym, co powiedziała Ramona... albo tak, jakby wszystko było mu obojętne. Wewnątrz — pustka, na zewnątrz — niewiele więcej. Jedynie twarz bez wyrazu: bez krzywego uśmiechu ...
Odetchnął najpierw raz, potem drugi, a wreszcie trzeci, zanim podniósł wzrok.
Demian obserwował Ramonę tak, jak obserwuje się kogoś obcego, którego niegdyś się znało. Jakby szukał czegoś znajomego, co powie mu, dlaczego i jak — niezależnie od tego, jakie pytanie zada. Tyle że zamiast zapytać ...

Wyszukiwanie zaawansowane