komentarz od:Giovanni Salvatore, ndz maja 17, 2026 9:42 am

komentarz od:Giovanni Salvatore, sob maja 16, 2026 9:42 pm

komentarz od:Giovanni Salvatore, sob maja 16, 2026 10:19 pm

Z w y c z a j n y, przeciętny człowiek, zamiast dać się sprowokować, wzruszyłby ramionami. Wrócił do tego, co robił, dokończył to, co zaczął — regulowanie gaźnika, przegląd osprzętu, przewodów. Cokolwiek, co pozwoliłoby zająć ręce, pomyśleć o czymś innym, a najlepiej to w ogóle zmienić temat i ...

"Jakoś mi w to, kurwa, trudno uwierzyć".
Demian niespiesznie skinął głową, powoli, tak, jakby ważył każdy ruch, zgadzał się z tym, co powiedziała Ramona... albo tak, jakby wszystko było mu obojętne. Wewnątrz — pustka, na zewnątrz — niewiele więcej. Jedynie twarz bez wyrazu: bez krzywego uśmiechu ...

Odetchnął najpierw raz, potem drugi, a wreszcie trzeci, zanim podniósł wzrok.
Demian obserwował Ramonę tak, jak obserwuje się kogoś obcego, którego niegdyś się znało. Jakby szukał czegoś znajomego, co powie mu, dlaczego i jak — niezależnie od tego, jakie pytanie zada. Tyle że zamiast zapytać ...

"Ć p a s z?"
Jak dotąd pewny, powtarzany setki, a może tysiące razy ruch dłoni zwolnił. Drgnął jeszcze raz, krótko, zanim wreszcie całkiem się zatrzymał. Sekundę. Drugą. Trzecią. Trochę w zawieszeniu, a trochę szukając oparcia, otaksował wzrokiem wnętrze samochodu. Powoli. Spokojnie.
Przemilczał ...

Od niechcenia podniósł wzrok.
Właściwie to ledwie zerknął, w i e d z i a ł, co ma w rękach.
Ułamek sekundy: dokładnie tyle czasu potrzebował, aby dostrzec to, z czym przyszła, a potem to... zignorować. Rozluźnił napiętą szczękę, po czym wyciągnął rękę, pocierając kciukiem twardą, grubą sprężynę ...

005. Things could be different…


https://i.postimg.cc/L4XDJCZ3/stang.jpg

Kto: Ramona Crowe
Gdzie: #112
Opis: P r z y w y k ł.
Teoretycznie przynajmniej, praktycznie wciąż dziwił się, widząc rozstawione dookoła, nieswoje rzeczy. Rozrzucone ubrania, torbę, dziwne, smakowe napary ...

could be different… if i'd known how

P r z y w y k ł.
Teoretycznie przynajmniej, praktycznie wciąż dziwił się, widząc rozstawione dookoła, nieswoje rzeczy. Rozrzucone ubrania, torbę, dziwne, smakowe napary. Nieważne, dokąd szedł i co robił, wszędzie czuł herbatę z dziesiątkami aromatów: kwiatem ...