͙֒ [23/03/26] Za oknem i na forum zawitała wiosna! Zachęcamy do dołączenia do 
[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt 
Harley Hwang
data i miejsce urodzenia
29 kwietnia 1996 I Londyn, UKzaimki
ona/jejzawód
fotoreportermiejsce pracy
Toronto Sunorientacja
biseksualnadzielnica mieszkalna
Guildwoodpobyt w toronto
12 latumiejętności
☆ umiejętności fotograficzne, wiedza w zakresie robienia oraz obróbki zdjęć ☆ znajomość sprzętu fotograficznego ☆ dobra pamięć do detali i wizualnych aspektów ☆ researching ☆ dobra odporność na presję i stres ☆ szczerość, prawdomówność (to wada i zaleta jednocześnie) ☆ prawo jazdy kat. G ☆ umiejętności grania na gitarze elektrycznej ☆ słuch muzyczny ☆ umiejętności ogrodnicze ☆ majsterkowanie ☆słabości
☆ kompletny brak filtra ☆ wybiórcza lojalność ☆brak tolerancji do kłamstw i nieszczerości ☆ ignorancja ☆ potrafi być wredna i złośliwa ☆ czasami trudności w utrzymaniu dłuższych relacji (twierdzi, że to głównie nie z jej winy) ☆ pamiętliwość ☆ brak instynktu samozachowawczego ☆ upartość ☆ bezsenność, a na dokładkę nocą zawsze strasznie ją nosi ☆ zdarza jej się coś przypalić w kuchni ☆Dla wielu osób świat przedstawiony na fotografii jest piękny, niemalże idealny. Nie bez powodu do każdego zdjęcia trzeba się uśmiechnąć czy odpowiednio zapozować. Jest to pewna forma sztuki, tak samo jak obrazy przedstawiające surrealistyczne sceny czy żywą gamę barw, które z miejsca przyciągają oko. Ja natomiast jestem wdzięczna, że mogę bez obaw patrzeć na zdjęcia nieco inaczej, bo nie przez pryzmat estetyki czy innych wizualnych haczyków. Zaskakujące, jak faktyczna rzeczywistość i prawda potrafią zmienić całą perspektywę człowieka, a być może i całą jego osobę.
Od dawna dostrzegałam prawdziwość życia, choć na samym początku nie miałam tej swobody, by mówić o tym bez obaw. Po pierwsze, byłam tylko dzieckiem. Po drugie, wmawiano mi, że życie musi być piękne, a wszystkie skazy powinny być zamiatane pod dywan - tak jakby nigdy właściwie nie miały miejsca. Nakładanie tych wszystkich zbędnych filtrów było dla mnie niezrozumiałe, ale akceptowalne z braku innej możliwości. Różnorodność perspektyw mimo wszystko miała swoje atuty, więc może i dobrze, że nie byłam z miejsca uczona skupiania się tylko i wyłącznie na najczystszej formie prawdy. Dzięki temu poznałam warstwy, a dzięki temu potrafiłam też określić, kto nakłada je dla zachowywania pozorów, a kto po prostu buduje głębię swojego charakteru.
Mój ojciec (nie ojczym) był pierwszym przykładem tego, że otoczka była budowana specjalnie, by zmylić mój wciąż naiwny, dziecięcy umysł. Nie widywałam go na co dzień, przez co miał tzw. high ground, ułatwienie by wodzić mnie za nos. A raczej tak sobie myślał. Może nie od razu, ale przy wizytach w wieku nastoletnim zaczęłam dostrzegać, że coś jest nie tak. Przy mnie grał przykładnego, nie odmawiał mi niczego i uważał się za wzorowego tatusia, któremu po prostu nie wyszło z mamusią. Nawet zaczynałam wątpić w rzetelność niechęci mojej mamy do niego, a ta nie potrafiła nawet spojrzeć mu w oczy. Wtedy nie wiedziałam jeszcze, że porzucił ją jeszcze w trakcie ciąży. Gdy prawda wyszła na jaw, cały mój świat wywrócił się do góry nogami. Pomińmy szczegóły, bo najważniejsze było to, że był zwyczajnym kłamcą, który nie potrafił przyznać się ani do błędu, ani do czegoś, co potencjalnie mogło urazić jego nieskazitelny wizerunek w oczach jedynej córki.
Po tym zaczęłam wątpić. Nie tylko w niego, ale ogółem w ludzi. I nie tylko. Nie był to natomiast klasyczny przykład nieufności, o czym przekonałam się z biegiem lat. Nie złościło mnie tylko to, że ktoś próbował mi w żywe oczy przedstawiać rzeczywistość, która nigdy nie istniała. Bardziej intrygowała mnie głębia, powody dla których ktoś próbował coś ukryć lub zmienić. W moich oczach prawda, bez względu na to, jak bolesna by ona nie była, była najlepszą rzeczą pod słońcem. Dlaczego tylko ja zdawałam się tak ją postrzegać? Każdy zdawał się mieć różnorakie powody, a to tylko wzniecało moje zainteresowanie jeszcze bardziej.
Na trzynaste urodziny dostałam swój pierwszy aparat. Już wtedy wiedziałam, że chciałabym zostać fotografem. Wtedy jeszcze wierzyłam, że estetyczne zdjęcia i nostalgia w nich zawarta były najładniejsze i najbardziej wartościowe. Wraz ze zmianą swoich wartości przybliżyłam się tylko bliżej robienia zdjęć najszczerszej, a nawet i najbrutalniejszej prawdzie. Praca dla gazety nie jest może w pełni spełniająca czy spełniająca wszystkie moje oczekiwania, ale pozwala mi uwieczniać nawet najdrobniejsze ziarenko szczerości. I, jeśli ktoś posiada taki sam pogląd jak mój, bez problemu dostrzeże to, co ma dostrzec. Po latach dowiedziałam się o czymś jeszcze.
Że nie każdy celowo wybiera prawdę, nawet jeśli dobrze ją zna.
ᯓ Jej ojciec jest dziany, przez co mogła liczyć na solidne alimenty. Zadbano o to, by pieniądze były odkładane na specjalne konto, do którego dostęp otrzymała wraz z osiągnięciem pełnoletności. Nie miała skrupułów, by korzystać z tego udogodnienia, zwłaszcza myśląc o studiach dziennikarsko-fotograficznych za granicą, chcąc poznać nieco większy kawałek świata, który niekoniecznie był Koreą. Tak też narodziła się jej pasja do podróży, bo przy "przymusowych" wyjazdach do ojca nie potrafiła czerpać z tego radości.
ᯓ Teoretycznie miała nazywać się Hayley, ale przy wypełnianiu urzędowych papierków wkradł się błąd. Jej mamie tak spodobało się jej obecne imię, że dość szybko zapomniano o oryginale, a sama Harley wręcz cieszy się nieplanowanym powiązaniem z motocyklami czy postacią z DC Comics.
ᯓ Komiksy co prawda uwielbia, natomiast to franczyza Star Wars jest jej małą obsesją. 4 maja to dla niej jak święto międzynarodowe. Tylko jak coś to ostatnia trylogia dla niej nie istnieje, nigdy jej nawet nie oglądała.
ᯓ Jej ojczym zaraził ją pasją do muzyki rockowej, a nawet metalowej. Najwięcej wkładu miał jednak w to, że Harley od dwunastego roku życia uczyła się grać na gitarze elektrycznej i do tej pory skrupulatnie pielęgnuje swoje umiejętności.
ᯓ Bardzo chętnie gra w gry komputerowe, konsolowe i jakie tam jeszcze są. Jest świetna jeśli chodzi o budowle w Simsach, a także Minecraftcie - może nie buduje tam całych odwzorowanych miast, ale każdy polega właśnie na niej na serwerach multiplayer. MC i Simsy są grami, które gra obsesyjnie, a potem ma od nich bardzo długie przerwy. A, no i nie potrafi też w nie grać bez żadnych modów.
ᯓ Nie lubi się do tego przyznawać, ale uwielbia słodkie motywy, pluszaki i dziewczęce wzory. Nawet jeśli pozuje na totalną tego odwrotność.
ᯓ Lubi szpanować swoim brytyjskim akcentem i nie reaguje na żadne przytyki pod tym względem.
Od dawna dostrzegałam prawdziwość życia, choć na samym początku nie miałam tej swobody, by mówić o tym bez obaw. Po pierwsze, byłam tylko dzieckiem. Po drugie, wmawiano mi, że życie musi być piękne, a wszystkie skazy powinny być zamiatane pod dywan - tak jakby nigdy właściwie nie miały miejsca. Nakładanie tych wszystkich zbędnych filtrów było dla mnie niezrozumiałe, ale akceptowalne z braku innej możliwości. Różnorodność perspektyw mimo wszystko miała swoje atuty, więc może i dobrze, że nie byłam z miejsca uczona skupiania się tylko i wyłącznie na najczystszej formie prawdy. Dzięki temu poznałam warstwy, a dzięki temu potrafiłam też określić, kto nakłada je dla zachowywania pozorów, a kto po prostu buduje głębię swojego charakteru.
Mój ojciec (nie ojczym) był pierwszym przykładem tego, że otoczka była budowana specjalnie, by zmylić mój wciąż naiwny, dziecięcy umysł. Nie widywałam go na co dzień, przez co miał tzw. high ground, ułatwienie by wodzić mnie za nos. A raczej tak sobie myślał. Może nie od razu, ale przy wizytach w wieku nastoletnim zaczęłam dostrzegać, że coś jest nie tak. Przy mnie grał przykładnego, nie odmawiał mi niczego i uważał się za wzorowego tatusia, któremu po prostu nie wyszło z mamusią. Nawet zaczynałam wątpić w rzetelność niechęci mojej mamy do niego, a ta nie potrafiła nawet spojrzeć mu w oczy. Wtedy nie wiedziałam jeszcze, że porzucił ją jeszcze w trakcie ciąży. Gdy prawda wyszła na jaw, cały mój świat wywrócił się do góry nogami. Pomińmy szczegóły, bo najważniejsze było to, że był zwyczajnym kłamcą, który nie potrafił przyznać się ani do błędu, ani do czegoś, co potencjalnie mogło urazić jego nieskazitelny wizerunek w oczach jedynej córki.
Po tym zaczęłam wątpić. Nie tylko w niego, ale ogółem w ludzi. I nie tylko. Nie był to natomiast klasyczny przykład nieufności, o czym przekonałam się z biegiem lat. Nie złościło mnie tylko to, że ktoś próbował mi w żywe oczy przedstawiać rzeczywistość, która nigdy nie istniała. Bardziej intrygowała mnie głębia, powody dla których ktoś próbował coś ukryć lub zmienić. W moich oczach prawda, bez względu na to, jak bolesna by ona nie była, była najlepszą rzeczą pod słońcem. Dlaczego tylko ja zdawałam się tak ją postrzegać? Każdy zdawał się mieć różnorakie powody, a to tylko wzniecało moje zainteresowanie jeszcze bardziej.
Na trzynaste urodziny dostałam swój pierwszy aparat. Już wtedy wiedziałam, że chciałabym zostać fotografem. Wtedy jeszcze wierzyłam, że estetyczne zdjęcia i nostalgia w nich zawarta były najładniejsze i najbardziej wartościowe. Wraz ze zmianą swoich wartości przybliżyłam się tylko bliżej robienia zdjęć najszczerszej, a nawet i najbrutalniejszej prawdzie. Praca dla gazety nie jest może w pełni spełniająca czy spełniająca wszystkie moje oczekiwania, ale pozwala mi uwieczniać nawet najdrobniejsze ziarenko szczerości. I, jeśli ktoś posiada taki sam pogląd jak mój, bez problemu dostrzeże to, co ma dostrzec. Po latach dowiedziałam się o czymś jeszcze.
Że nie każdy celowo wybiera prawdę, nawet jeśli dobrze ją zna.
Ciekawostki
ᯓ Wychowywała się na dwa domy. Największą część swojego życia spędziła w Wielkiej Brytanii razem ze swoją matką i jej nowym mężem, a Koreę Południową i ojca odwiedzała przy dłuższych przerwach świątecznych. Miała jednak za złe ojcu, że ten porzucił jej matkę gdy była jeszcze w ciąży, przez to w wieku nastoletnim zdecydowała się na bunt. Od tamtej pory nie postawiła stopy ani w ojczystym kraju jej rodziców, ani w domu ojca. Obecnie ich kontakt też nie wygląda za ciekawie. Ma za to świetny kontakt z matką i ojczymem, bo o ile mieli w życiu parę zgrzytów, tak absolutnie akceptują ją oraz jej wybory.ᯓ Jej ojciec jest dziany, przez co mogła liczyć na solidne alimenty. Zadbano o to, by pieniądze były odkładane na specjalne konto, do którego dostęp otrzymała wraz z osiągnięciem pełnoletności. Nie miała skrupułów, by korzystać z tego udogodnienia, zwłaszcza myśląc o studiach dziennikarsko-fotograficznych za granicą, chcąc poznać nieco większy kawałek świata, który niekoniecznie był Koreą. Tak też narodziła się jej pasja do podróży, bo przy "przymusowych" wyjazdach do ojca nie potrafiła czerpać z tego radości.
ᯓ Teoretycznie miała nazywać się Hayley, ale przy wypełnianiu urzędowych papierków wkradł się błąd. Jej mamie tak spodobało się jej obecne imię, że dość szybko zapomniano o oryginale, a sama Harley wręcz cieszy się nieplanowanym powiązaniem z motocyklami czy postacią z DC Comics.
ᯓ Komiksy co prawda uwielbia, natomiast to franczyza Star Wars jest jej małą obsesją. 4 maja to dla niej jak święto międzynarodowe. Tylko jak coś to ostatnia trylogia dla niej nie istnieje, nigdy jej nawet nie oglądała.
ᯓ Jej ojczym zaraził ją pasją do muzyki rockowej, a nawet metalowej. Najwięcej wkładu miał jednak w to, że Harley od dwunastego roku życia uczyła się grać na gitarze elektrycznej i do tej pory skrupulatnie pielęgnuje swoje umiejętności.
ᯓ Bardzo chętnie gra w gry komputerowe, konsolowe i jakie tam jeszcze są. Jest świetna jeśli chodzi o budowle w Simsach, a także Minecraftcie - może nie buduje tam całych odwzorowanych miast, ale każdy polega właśnie na niej na serwerach multiplayer. MC i Simsy są grami, które gra obsesyjnie, a potem ma od nich bardzo długie przerwy. A, no i nie potrafi też w nie grać bez żadnych modów.
ᯓ Nie lubi się do tego przyznawać, ale uwielbia słodkie motywy, pluszaki i dziewczęce wzory. Nawet jeśli pozuje na totalną tego odwrotność.
ᯓ Lubi szpanować swoim brytyjskim akcentem i nie reaguje na żadne przytyki pod tym względem.
zgoda na powielanie imienia
niezgoda na powielanie pseudonimu
-Zgody MG
poziom ingerencji
wysokizgoda na śmierć postaci
niezgoda na trwałe okaleczenie
niezgoda na nieuleczalną chorobę postaci
niezgoda na uleczalne urazy postaci
takzgoda na utratę majątku postaci
niezgoda na utratę posady postaci
tak