͙֒ [23/03/26] Za oknem i na forum zawitała wiosna! Zachęcamy do dołączenia do 
[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt 
George Whitcroft
data i miejsce urodzenia
15.05.2001, Torontozaimki
on/jegozawód
Barmanmiejsce pracy
Archeoorientacja
Biseksualnydzielnica mieszkalna
North Yorkpobyt w toronto
Od dzieckaumiejętności
Posiada prawo jazdy na samochód, chociaż myśli też o motorze. Szybko się uczy, dzięki czemu miał świetne oceny w szkole. Łatwo nawiązuje kontakty z innymi ludźmi. Ma talent do języków, dzięki czemu mówi biegle po francusku, chińsku i japońsku. Śpiewa, ale raczej na poziomie pijanego karaoke, niż zawodowo.
słabości
Kiepsko sobie radzi w tańcu. Może nie ma dwóch lewych nóg, ale porusza się zbyt sztywno by móc się tym pochwalić, więc unika tego jak się da. Zawsze przegrywa w karty. Boi się szczurów. Pomimo łatwości w nawiązywaniu kontaktów z innymi ludźmi jest zbyt naiwny, przez co wiele razy został wykorzystany.
Urodził się dwa lata po ślubie państwa Whitcroft jako ich jedyne dziecko. Matka ciężko przeżyła poród pomimo drogiej opieki lekarskiej i od tamtej pory nie chciała mieć więcej dzieci. Rodzice i tak byli zbyt pochłonięci rodzinnym biznesem, by mieć czas na kolejnego potomka. Raz nawet myśleli o adopcji, ale ostatecznie odrzucili ten pomysł, chcąc skupić się na swoim jedynym dziecku.
W dzieciństwie niczego mu nie brakowało. Rodzice zatrudniali opiekunkę, kucharkę, gosposię i szofera, aby nie musieli martwić się o swojego pierworodnego, dzięki czemu mogli poświęcić się pracy. George nigdy na to nie narzekał, ale jako dziecko wolał mieć rodziców przy sobie i spędzać z nimi czas, tak jak jego przyjaciele. Niestety byli tak zajęci, że nawet nie przychodzili na szkolne przedstawienia, wysyłając na nie swoich pracowników jako przedstawicieli.
W szkole radził sobie doskonale. Od małego opiekunka powtarzała z nim materiał i poprawiała go, jeśli coś źle zrozumiał. Mimo łatki kujona miał małą grupkę znajomych, z którymi trzymał się przez wiele lat, nawet pomimo nauki w różnych szkołach. Co roku brał udział w wielu konkursach szkolnych, a później regionalnych i krajowych. Dzięki jednemu z odniesionych sukcesów cała jego klasa pojechała na wycieczkę do innego miasta.
Państwo Whitcroft, mimo dużego majątku, nauczyli swojego syna szanować pieniądze, by nie wyrósł na rozpieszczonego bachora. Dostawał kieszonkowe, za które musiał opłacać szkolne lunche, wyjścia ze znajomymi i inne zachcianki. W wieku szesnastu lat razem z kolegą zatrudnił się w małej restauracji na zmywaku, a później dorabiał jako kelner. Wiedział, że gdy dorośnie, będzie miał dostęp do rodzinnych pieniędzy, ale chciał mieć też poczucie, że sam potrafi coś zarobić.
Po ukończeniu szkoły wybrał się na studia biznesowe, by móc w przyszłości pomagać ojcu w firmie, która kiedyś zostanie mu przepisana. W weekendy często chodził z ojcem do biura, powoli ucząc się zarządzania rodzinnym biznesem, by później było mu łatwiej. Nie prowadził szalonego studenckiego życia. Raczej skupiał się na nauce, czasem wybierając się na imprezy ze znajomymi, na których i tak nie przesiadywał zbyt długo. Lubił przychodzić na zajęcia wypoczęty.
Aktualnie, po ukończeniu studiów, pracuje jako barman, nadal spędzając weekendy w firmie ojca. Chce jeszcze skorzystać z życia, zanim na stałe zamknie się w firmowym biurze.
- Zna francuski, chiński i japoński.
- Ma uczulenie na psy, owoce morza i cytrusy.
- Nie znosi zapachu papierosów. Gdy widzi palacza, ucieka z pomieszczenia.
- Ma dużego pluszowego Pikachu, do którego przytula się, kiedy jest mu źle, a którego ukrywa za każdym razem, kiedy pojawiają się u niego znajomi.
- Kiedy wciągnie go jakiś serial, nie pójdzie spać, dopóki nie padnie ze zmęczenia.
- Nigdy tak naprawdę nie był zakochany. Jego najdłuższy związek trwał pół roku.
W dzieciństwie niczego mu nie brakowało. Rodzice zatrudniali opiekunkę, kucharkę, gosposię i szofera, aby nie musieli martwić się o swojego pierworodnego, dzięki czemu mogli poświęcić się pracy. George nigdy na to nie narzekał, ale jako dziecko wolał mieć rodziców przy sobie i spędzać z nimi czas, tak jak jego przyjaciele. Niestety byli tak zajęci, że nawet nie przychodzili na szkolne przedstawienia, wysyłając na nie swoich pracowników jako przedstawicieli.
W szkole radził sobie doskonale. Od małego opiekunka powtarzała z nim materiał i poprawiała go, jeśli coś źle zrozumiał. Mimo łatki kujona miał małą grupkę znajomych, z którymi trzymał się przez wiele lat, nawet pomimo nauki w różnych szkołach. Co roku brał udział w wielu konkursach szkolnych, a później regionalnych i krajowych. Dzięki jednemu z odniesionych sukcesów cała jego klasa pojechała na wycieczkę do innego miasta.
Państwo Whitcroft, mimo dużego majątku, nauczyli swojego syna szanować pieniądze, by nie wyrósł na rozpieszczonego bachora. Dostawał kieszonkowe, za które musiał opłacać szkolne lunche, wyjścia ze znajomymi i inne zachcianki. W wieku szesnastu lat razem z kolegą zatrudnił się w małej restauracji na zmywaku, a później dorabiał jako kelner. Wiedział, że gdy dorośnie, będzie miał dostęp do rodzinnych pieniędzy, ale chciał mieć też poczucie, że sam potrafi coś zarobić.
Po ukończeniu szkoły wybrał się na studia biznesowe, by móc w przyszłości pomagać ojcu w firmie, która kiedyś zostanie mu przepisana. W weekendy często chodził z ojcem do biura, powoli ucząc się zarządzania rodzinnym biznesem, by później było mu łatwiej. Nie prowadził szalonego studenckiego życia. Raczej skupiał się na nauce, czasem wybierając się na imprezy ze znajomymi, na których i tak nie przesiadywał zbyt długo. Lubił przychodzić na zajęcia wypoczęty.
Aktualnie, po ukończeniu studiów, pracuje jako barman, nadal spędzając weekendy w firmie ojca. Chce jeszcze skorzystać z życia, zanim na stałe zamknie się w firmowym biurze.
Ciekawostki
- Ulubiony napój? Herbata. Pije ją litrami i nigdy nie ma jej dosyć. Uwielbia próbować nowych smaków i kombinacji, przez co jego szafka w kuchni pęka w szwach od różnych pudełek.- Zna francuski, chiński i japoński.
- Ma uczulenie na psy, owoce morza i cytrusy.
- Nie znosi zapachu papierosów. Gdy widzi palacza, ucieka z pomieszczenia.
- Ma dużego pluszowego Pikachu, do którego przytula się, kiedy jest mu źle, a którego ukrywa za każdym razem, kiedy pojawiają się u niego znajomi.
- Kiedy wciągnie go jakiś serial, nie pójdzie spać, dopóki nie padnie ze zmęczenia.
- Nigdy tak naprawdę nie był zakochany. Jego najdłuższy związek trwał pół roku.
zgoda na powielanie imienia
niezgoda na powielanie pseudonimu
takZgody MG
poziom ingerencji
wysokizgoda na śmierć postaci
niezgoda na trwałe okaleczenie
niezgoda na nieuleczalną chorobę postaci
niezgoda na uleczalne urazy postaci
takzgoda na utratę majątku postaci
takzgoda na utratę posady postaci
tak