[08/07/26] To już rok, jak jesteśmy razem! Zaczynamy świętowanie! Więcej o tym 
͙֒ [23/03/26] Za oknem i na forum zawitała wiosna! Zachęcamy do dołączenia do 
[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt 
Quentin Emerson
data i miejsce urodzenia
22/02/1990 Toronto, Kanadazaimki
on/jegozawód
gościnnie wykładowca, negocjator policyjny, prowadzi również własną praktykę terapeutyczną, pisarzmiejsce pracy
University of Toronto, posterunek policji, ale przede wszystkim prywatny gabinetorientacja
bidzielnica mieszkalna
Greektownpobyt w toronto
całe życieumiejętności
Fenomenalnym rozmówca i doskonały gospodarz, który nienawidzi przyjęć. Potrafi doskonale słuchać i ma niebywałą pamięć do detali. Posiada podzielną uwagą. W ekstremalnych sytuacjach zachowuje kojący spokój. Uwielbia adrenalinę. Sprawia wrażenie człowieka, który niczego się nie boi. Testuje granice. Zawsze wie, jak się stylowo ubrać i ma nienaganne maniery. Zje burgera, nawet się przy tym nie brudząc. słabości
Nie tylko uwielbia adrenalinę, ale jest od niej uzależniony. Zadaje niewygodne pytania, by zaspokoić swoją ciekawość. Jest perfekcjonistą i samotnikiem. Sprawia wrażenie emocjonalnie zdystansowanego i nieprzystępnego. Przeciętnie gotuje. Poza pracą bywa milczący i chłodny. Nie przepada za naturą.
— Od dziecka wychowywał się jedynie z ojcem, ponieważ matka uciekła z domu, gdy miał zaledwie pięć lat, żeby zrobić karierę aktorki. Obecnie pracuje w restauracji jako kelnerka i walczy z uzależnieniem, a Quentin nie utrzymuje z nią kontaktu. Hugh Emerson mimo to ze wszystkich sił starał się wychować syna na dobrego człowieka. Zaszczepił w nim ciekawość świata, otwartość i przekazał solidny kręgosłup moralny. Zmarł kilka lat temu, a Quentin od tamtej chwili stał się jeszcze bardziej zamknięty i powściągliwy. Z obawy przed utratą bliskich wykształcił w sobie niezdrowy mechanizm kontroli wszystkich i wszystkiego wokół.
— W szkole i na studiach Quentin uczył się tylko tego, co go interesowało. Nigdy nie zasłużył na żadne stypendium, ale większość wykładowców zapamiętała go jako ciekawego i zaciekłego dyskutanta. Obecnie sam gościnnie na uczelni prowadzi dwa przedmioty związane z psychologią i kryminalistyką. Studenci boją się go albo uwielbiają. Mało który zdaje egzamin za pierwszy razem.
— Po ukończeniu studiów otworzył prywatny gabinet. Przede wszystkim prowadzi terapię w nurcie poznawczo-behawioralnym, w którym łączy swój wyrozumiały spokój z chłodną analizą. Preferuje "naprawianie" pacjentów od współczucia im. Mniej oficjalnie stosuje hipnozę ericksonowską, która nie ucieka się do teatralnych gadżetów jak zegarek, ale pozwala wszczepiać myśli i omijać świadomy opór rozmówcy. Dla niego liczy się efekt, dlatego często stosuje to potężne narzędzie manipulacji, by pomóc chorym czy uratować zakładników.
— Po tym, jak jego pacjent podjął próbę samobójczą na jednym z mostów, Quentin zaczął swoją współpracę z policją. Od kilku lat jest członkiem grupy, która zajmuje się negocjacjami z terrorystami, sprawcami przemocy domowej czy samobójcami. W pracy w policji jest niezwykle profesjonalny, choć traumatyczne doświadczenia odciskają na nim swoje piętno.
— W stosunku do pacjentów jest niezwykle cierpliwy, wyrozumiały i ciepły. Potrafi wzbudzić zaufanie i stworzyć bezpieczną przestrzeń do zwierzeń. Jest zaangażowanym terapeutą, który niesie autentyczną pomoc, ale okupuje to potężnym psychicznym zmęczeniem, które sprawia, że w prywatnym życiu bywa oschły, chłodny i wymagający. W ten sposób powstają dwa zupełnie różne wizerunki Quentina.
— Bardzo długo miał opinię kobieciarza, w czym była duża doza prawdy. Traktował flirt niczym sport. Jednonocne przygody były dla niego kolejnym sposobem na adrenalinę i pogoń za wrażeniami. I kiedy już myślał, że poznał i przeanalizował miłość na tak wiele sposobów, że stracił umiejętność jej odczuwania, spotkał Theo. Zagadał go w swojej ulubionej kawiarni, obdarowując bezczelnie niestosownym komplementem, pewien, że ta znajomość skończy się jak zawsze. Zaledwie trzy miesiące później wprowadził się do jego mieszkania wraz z górą czasopism medycznych, kolekcją krawatów i kilkoma roślinami.
— Napisał niezwykle popularną książkę na temat sztuki perswazji. Pozycja ta na kilka tygodni znalazła się na szczycie sprzedaży, stając się biblią dla złaknionych sukcesu biznesmenów.
— Kolekcjonuje zegarki, które wybiera zależnie od okazji, jak kobieta perfumy.
— Uwielbia uderzenie adrenaliny. Jeździ sporo wieczorami na swoim ścigaczu i rzadko wtedy przestrzega przepisów, a także trenuje boks i nie raz skończył z porządnym limem pod okiem. Uwielbia próbować nowych rzeczy, a także przekraczać granice przyzwoitości czy dobrego smaku. Nie istnieją dla niego żadne tematy tabu.
— W szkole i na studiach Quentin uczył się tylko tego, co go interesowało. Nigdy nie zasłużył na żadne stypendium, ale większość wykładowców zapamiętała go jako ciekawego i zaciekłego dyskutanta. Obecnie sam gościnnie na uczelni prowadzi dwa przedmioty związane z psychologią i kryminalistyką. Studenci boją się go albo uwielbiają. Mało który zdaje egzamin za pierwszy razem.
— Po ukończeniu studiów otworzył prywatny gabinet. Przede wszystkim prowadzi terapię w nurcie poznawczo-behawioralnym, w którym łączy swój wyrozumiały spokój z chłodną analizą. Preferuje "naprawianie" pacjentów od współczucia im. Mniej oficjalnie stosuje hipnozę ericksonowską, która nie ucieka się do teatralnych gadżetów jak zegarek, ale pozwala wszczepiać myśli i omijać świadomy opór rozmówcy. Dla niego liczy się efekt, dlatego często stosuje to potężne narzędzie manipulacji, by pomóc chorym czy uratować zakładników.
— Po tym, jak jego pacjent podjął próbę samobójczą na jednym z mostów, Quentin zaczął swoją współpracę z policją. Od kilku lat jest członkiem grupy, która zajmuje się negocjacjami z terrorystami, sprawcami przemocy domowej czy samobójcami. W pracy w policji jest niezwykle profesjonalny, choć traumatyczne doświadczenia odciskają na nim swoje piętno.
— W stosunku do pacjentów jest niezwykle cierpliwy, wyrozumiały i ciepły. Potrafi wzbudzić zaufanie i stworzyć bezpieczną przestrzeń do zwierzeń. Jest zaangażowanym terapeutą, który niesie autentyczną pomoc, ale okupuje to potężnym psychicznym zmęczeniem, które sprawia, że w prywatnym życiu bywa oschły, chłodny i wymagający. W ten sposób powstają dwa zupełnie różne wizerunki Quentina.
— Bardzo długo miał opinię kobieciarza, w czym była duża doza prawdy. Traktował flirt niczym sport. Jednonocne przygody były dla niego kolejnym sposobem na adrenalinę i pogoń za wrażeniami. I kiedy już myślał, że poznał i przeanalizował miłość na tak wiele sposobów, że stracił umiejętność jej odczuwania, spotkał Theo. Zagadał go w swojej ulubionej kawiarni, obdarowując bezczelnie niestosownym komplementem, pewien, że ta znajomość skończy się jak zawsze. Zaledwie trzy miesiące później wprowadził się do jego mieszkania wraz z górą czasopism medycznych, kolekcją krawatów i kilkoma roślinami.
— Napisał niezwykle popularną książkę na temat sztuki perswazji. Pozycja ta na kilka tygodni znalazła się na szczycie sprzedaży, stając się biblią dla złaknionych sukcesu biznesmenów.
Ciekawostki
— Ma kompleks związany ze swoim wzrostem, dlatego często nosi buty na subtelnym obcasie i dużo trenuje na siłowni, chcąc nadrobić wysportowaną sylwetką.— Kolekcjonuje zegarki, które wybiera zależnie od okazji, jak kobieta perfumy.
— Uwielbia uderzenie adrenaliny. Jeździ sporo wieczorami na swoim ścigaczu i rzadko wtedy przestrzega przepisów, a także trenuje boks i nie raz skończył z porządnym limem pod okiem. Uwielbia próbować nowych rzeczy, a także przekraczać granice przyzwoitości czy dobrego smaku. Nie istnieją dla niego żadne tematy tabu.
zgoda na powielanie imienia
niezgoda na powielanie pseudonimu
nieZgody MG
poziom ingerencji
niskizgoda na śmierć postaci
niezgoda na trwałe okaleczenie
niezgoda na nieuleczalną chorobę postaci
niezgoda na uleczalne urazy postaci
niezgoda na utratę majątku postaci
niezgoda na utratę posady postaci
nie
