[Harris L. Morgan]

Harris Lewis Morgan

Tom Bateman

homeprofilebiopermits

data i miejsce urodzenia

12/12/1989 I Toronto, Kanada

zaimki

On/Jego

zawód

Anastezjolog

miejsce pracy

Mount Sinai Hospital

orientacja

Het

dzielnica mieszkalna

Distillery District

pobyt w toronto

Od urodzenia + Wrócił w tym roku po 10 latach

umiejętności

bardzo dobrze zna anatomię i farmakologię, szybko reaguje w nieprzewidzianych sytuacjach i jest w stanie podjąć decyzje w mgnieniu oka, dobrze ocenia ryzyko i ma coś na kształt szóstego zmysłu, jest zorganizowany, potrafi gotować (nie w całości, ale ma kilka popisowych dań), wie dużo na temat sportu (zwłaszcza Blue Jays i Maple Leafs), pan złota rączka

słabości

nie umie odpoczywać, ma tendencję do tłumienia emocji, źle znosi bezradność, potrafi być kontrolujący w sensie “ja to zrobię/sam to ogarnę”, odkłada na później trudne rozmowy i konfrontacje, jest nostalgiczny - często trzyma się czegoś za długo tylko ze względu na długowieczność lub sentyment, nie lubi przegrywać, nie jest przekonany do wysokości...

02:13 — przyjęcie.

02:17 — intubacja.
02:23 — indukcja.
02:41 — operacja.

Harris potargał włosy dłonią i westchnął.
Próbując przypomnieć sobie, co jeszcze musiał zrobić, zanim wyłączy komputer i po raz ostatni wyjdzie z Massachusetts General Hospital, rozpraszał się i wracał do pierwszej linijki swojego sprawozdania pooperacyjnego. Nie pomagał też fakt, że zegar pokazywał piątą nad ranem… Administracja naprawdę musiała mieć mu coś za złe, kiedy wpisała jego ostatnią zmianę na nockę.
Przechylił się do tyłu i spojrzał na mrugające jarzeniówki na suficie. Zmrużył oczy, pozwalając sobie na chwilę zapomnienia o raporcie i pogrążenie się w myślach. Kiedy patrzył wstecz na swoje życie, nie potrafił znaleźć momentu, w którym wszystko powoli zaczęło się sypać. Bo przecież wcale tego nie planował. Powrotu do Toronto, rozwodu… Ale wszystko wskazywało na to, że musiał ruszyć do przodu: nowy szpital, umowa wynajmu mieszkania, którego nie widział na oczy, wiadomości od przyjaciół, którzy pomimo sytuacji cieszyli się z jego powrotu.

Rozwód przyszedł znienacka, ale nie był zaskoczeniem.
Coś między nim a jego żoną nie układało się już od kilku lat. Niedpowiedzenia, uszczypliwości, ciche dni, plany bez uwzględniania drugiej osoby. Aż ciężko było uwierzyć, że byli ze sobą przeszło dwadzieścia lat. A może właśnie nie? Może przez to, że byli ze sobą od szkoły średniej, wychodziło w praniu… Pamiętał komentarze ludzi dookoła, żeby zaznali młodości, żeby się rozstali i spróbowali czegoś z kimś innym, ale żadne z nich sobie tego nie wyobrażało. Bo przecież się kochali i wspierali. On nie zamknął jej w domu; ona nie ograniczała jego ambicji; oboje spełniali się w swoich karierach i mieli aktywne życie towarzyskie.
Z zewnątrz wszystko wyglądało idealnie.
Duży dom, dwa samochody, wakacje kilka razy do roku.
A teraz wszystko musiał zaczynać od nowa.

Doktor Morgan proszony do Izby Przyjęć.

– Super – wyrzucił z siebie cicho i wyprostował się na krześle, jednocześnie sięgając jedną ręką po swoją przepustkę, a drugą wylogowując się z programu.

✧

Boston nie był na tyle daleko, żeby mógł zatęsknić zbyt mocno za Toronto. Pojawiał się tu regularnie, ale dziwne, ściskające poczucie siedziało w jego żołądku, gdy przyglądał się znajomej linii horyzontu przez okno samolotu. Bilet w jedną stronę po raz pierwszy od dziesięciu lat. 

– Mecz? – Pytanie padło znienacka z siedzenia obok. Obrócił twarz w drugą stronę i zmarszczył brwi. – Blue Jays grają Ottawa Titans. – Wyjaśniła kobieta, wskazując palcem na jego niebieską czapkę z daszkiem z niedużym logo. 

– Nie. – Pokręcił głową przecząco. – Chociaż wolałbym mecz niż spotkania, które mam w kalendarzu do wieczora. 

– Szkoda, mam dodatkowy bilet.

Morgan wykręcił usta w ledwo dostrzegalnym uśmiechu.

Samolot powoli zniżał się do lądowania.

Ciekawostki

• Harris dobrze czuje się wśród ludzi. Potrafi zagadać do obcej osoby, nie ma problemu ze small talkiem, lubi imprezy, mecze, puby i wspólne wyjścia. Jednocześnie może być kimś, kto bardzo potrzebuje swojej stałej grupy, bo znajomi są dla niego czymś w rodzaju kotwicy.

• Jest przyzwyczajony do tego, że jeśli coś sobie postanowi, to doprowadza to do końca. Problem w tym, że nie zawsze jest w stanie zauważyć momentu, w którym upór przestaje być zaletą.

• Jako anestezjolog świetnie funkcjonuje wtedy, kiedy inni zaczynają panikować. Gdy dzieje się coś naprawdę złego, Harris robi się spokojniejszy. Chociaż czasami może mieć problem z emocjami, które nie mają ram postępowania... Operacja? Nie ma problemu. Wypadek? Wie co zrobić. Ktoś płacze mu na ramieniu? "Okej... i co teraz?"

• W Bostonie zawsze wszystko przeliczał w głowie na kanadyjskie dolary, pomimo tego, że mieszkał tam przezz dekadę.

• Zawsze broni Toronto, nawet jeśli sam na nie narzeka. W sensie "tylko ja mogę obrażać mojego brata".

• Ma ulubiony kubek, który dostał od rodziców, kiedy wprowadzał się do akademiku, i pomimo tego jak okropnie wygląda - nie pozwala go wyrzucić.

• Jak na lekarza przystało: ma fatalny charakter pisma i potrafi zasnąć jak na komendę.

• Jego rodzina dzieli się po połowie na fanów Maple Leafs i Montreal Canadiens, co od zawsze było i wciąż jest źródłem konfliktów przy okazji świąt, spotkań i odwiedzin.

• Od kiedy zaczął studiować medycynę jest swoistą Medyczną Wikipedią dla swojej rodziny.

zgoda na powielanie imienia

nie

zgoda na powielanie pseudonimu

nie

Zgody MG

poziom ingerencji

niski

zgoda na śmierć postaci

nie

zgoda na trwałe okaleczenie

tak

zgoda na nieuleczalną chorobę postaci

tak

zgoda na uleczalne urazy postaci

tak

zgoda na utratę majątku postaci

tak

zgoda na utratę posady postaci

tak

[Harris L. Morgan]

Maple Hearts chyba gotowe!