[Salvador Menendez]

Salva raczej nie miałby nic przeciwko szczypaniu w policzek, bo w sumie dlaczego miałby mieć? Może z jednej strony kojarzyło mu się to trochę z babką lub ciotką, które lubiły to robić, gdy był jeszcze małym chłopcem, ale z drugiej - nie były to negatywne wspomnienia i nie sprawiały, że w jakimkolwiek sensie czuł się źle. Nie miałby więc żadnego problemu z tym gestem, gdyby Saul faktycznie go wykonał.
Zaśmiał się pod nosem słysząc pytanie o to czemu się rumieni i pokręcił głową w odpowiedzi, zupełnie jakby nie do końca chciał odpowiadać na to pytanie bardziej werbalnie. Po chwili wahania jednak odnalazł dłoń Saula gdzieś na podłodze i splótł ich palce ze sobą, zerkając na niego z nieco niepewnym, ale szczęśliwym uśmiechem.
- Po prostu... wrócił do mnie smak twoich ust i to, że nadal nie wiem jakim cudem udało mi się powstrzymać, żeby nie zedrzeć z ciebie ciuchów wtedy, w toalecie - wywrócił oczami, trochę zawstydzony tym, co teraz mówił, ale miał nadzieję, że Saul nie pomyśli sobie o nim źle. Chciał po prostu być szczery i skoro już odpowiadał na pytanie, to uznał, że udzieli pełnej odpowiedzi, jakakolwiek by ona nie była.
Żeby zająć się czymś pożytecznym znów sięgnął po pilota i po chwili klikania zostawił na jednym z horrorów Netflixa, którego chyba do tej pory jeszcze nie widział. Nie przywiązywał zbyt wielkiej uwagi do tego co to konkretnie było, ważne że miniaturka mu nic nie mówiła.

Saul Devlin