一 Może... 一 rozpoczął, nie mając pewności, czy dalsze słowa były pożądane. Z dużą dozą prawdopodobieństwa wychodził przed szereg i popełniał błąd, ale było mu zbyt przyjemnie, by potrafił to zatrzymać. 一 Jak tak dalej pójdzie, też polubię spacerowanie w taką pogodę. 一 Podejrzewał, że mama nie byłaby ...

一 Co? 一 zmieszał się, po czym potrząsnął głową. 一 Kupiłem je w piekarni 一 wyjaśnił, bo odebrał pytanie na swój pokraczny sposób.
Przyłapany na gorącym uczynku, zarumienił się bardziej i wlepił wzrok w podłogę. Nie miał wystarczająco odwagi, aby ponownie spojrzeć na obraz, ale równocześnie wiedział ...

Był dzielny.
Miał prawo do popełniania błędów.
Zasługiwał na bycie zdrowym.
Słowa każdorazowo podnosiły go na duchu i pozwalały na dopisanie sobie narracji, zgodnie z którą Florian był kimś wyjątkowym i zasługującym na bycie szczęśliwym. Jeszcze jakiś czas temu 一 kiedy opiekował się nim inny lekarz ...

Reaguje na nagła śmiałość i stojące za nią ryzyko lepiej niż mogą się spodziewać; przyjemna lekkość, którą wywołują leki pozwala mu rozluźnić się w skończonym czasie i zmienić swoje nastawienie. I choć może wciąż nie jest idealnie, odbiór sytuacji zaczyna się zmieniać i robi się nieco przyjemniej.
一 ...

R u t y n a.
Tylko to mogło go uratować i spowolnić rozwój choroby.
Tylko dzięki niej 一 r u t y n i e 一 mógł funkcjonować i zbliżać się zachowaniem do n o r m a l n y c h osób.
Każde odstępstwo od ustalonego schematu traktował jak potencjalne zagrożenie; bał się nowych sytuacji, które wymuszały ...

一 Oczywiście 一 obiecuje uroczyście, równocześnie zastanawiając się, jak bardzo wiążące są jego zapewnienia.
Bo może lepiej zagryźć zęby i dać się porwać chwili?
Może tylko dzięki tymczasowemu dyskomfortowi mógł doświadczyć najwspanialszej chwili w życiu?
Uśmiecha się lekko i kiwa głową, przyjmując ...

to jude