[solie shinawatra]

5.
(outfit)

Raczej nie miało znaczenia, kto był inicjatorem randki. Możliwe, że to Care palnęła coś głupiego, podczas ich wspólnego śniadania, bo jej niewyparzony jęzor często wyprzedzał instynkt samozachowawczy. Możliwe też, że powiedziała to czysto żartobliwie, ale właściwie czemu nie, skoro jeszcze parę minut wcześniej uprawiali nieziemski seks i czuła się przy nim dobrze i pewnie. To było dla niej zaskakujące, bo w normalnych dla niej okolicznościach, pewnie zwiałaby jak najszybciej. Fakt, że byli w jej mieszkaniu skutecznie jej to utrudniał, a późniejsza rozmowa z Garrettem pozbawiona była tej niezręczności, której Whitener zawsze się bała. Nie wiedziała, skąd to idiotyczne przekonanie, że one night stand odbierało jej jakieś poczucie godności, ale właśnie próbowała je zwalczać.
Była pełna sprzeczności. Bo z jednej strony uwielbiała tę spontaniczność i w sobie, i w całej tej sytuacji, podobała jej się wizja romansu, randki i generalnie wspólnego spędzania czasu, a z drugiej strony przerażało ją to, że ktoś faktycznie mógł jej się spodobać. Już dawno nie czuła takiej chemii, jakiegoś dziwnego przyciągania aż do takiego stopnia, że nie potrafiła się tym człowiekiem nasycić. Głównie w czysto fizycznym aspekcie. Nie znała go na tyle, by wiedzieć, czy pociągał ją jeszcze w innym sensie, ale w tym konkretnym na pewno. Z pełnym przekonaniem - uległa jego urokowi. Dlatego ucieszyła się, kiedy zgodził się na tę randkę. Bo to oznaczało, że on też w jakiś sposób uległ jej.
Rzadko miewała wolne w pracy, bo rzadko je sobie dawała. Miała spory udział w budowaniu grafiku, była sama, nie miała żadnych innych zobowiązań, jej praca była jej hobby i… teraz mocno tego żałowała. Głównie dlatego, że żeby móc się z nim spotkać na dłużej, musiała poczekać do weekendu. Nawet któregoś wieczoru poczuła chęć spontanicznego odwiedzenia go w jego mieszkaniu, ale sama nie do końca wiedziała, dlaczego zaniechała tego pomysłu. W końcu jednak nadszedł ten nieszczęsny piątek. Umówili się na miejscu w Spirit of York Distillerry Co, bo mieli tam dobre drinki i niezłe jedzenie. I było to miejsce publiczne. Jeśli Care chciała poznać swojego sąsiada, musiała mieć do tego widownię. Niestety albo stety, obawiała się, że ich rozmowa mogłaby szybko się skończyć, gdyby byli sami i teoretycznie nie było to dla niej żadną przeszkodą, w praktyce liczyła, że zakończą ten wieczór u niej albo u niego, ale trochę później niż wcześniej. Na miejscu była przed czasem, zajęła miejsce przy barze i zamówiła sobie drinka na rozluźnienie. Bawiąc się słomką, prowadziła luźną pogawędkę z wycierającym kieliszki barmanem.

Garrett Cage

[Garrett Cage]

Outfit

Garrett był szczerze podekscytowany randką z Caroline, bo tak jak uwielbiał ich seks-sąsiedzkie schadzki, tak powoli zaczynał odczuwać, że brakuje mu tej iskry, która pojawia się zazwyczaj przy przywiązaniu do kogoś. A chłopak zaczął się przywiązywać do Whitener, co skutkowało częstszymi spotkaniami, większą liczbą telefonów czy wiadomości oraz myśleniem o samej brunetce znacznie częściej, niż sam by się spodziewał. Postanowił więc nie tylko przygotować się odpowiednio na te spotkanie, ale też być trochę bardziej przystępnym facetem, a nie tylko cholernie pewnym siebie arogantem, który dominuje.
Zanim pojawił się w lokalu, miał przez cały dzień do zrobienia jeszcze masę rzeczy. Głównie chodziło o trening, którego akurat tego dnia sobie nie szczędził, co mogło być błędem, biorąc pod uwagę, jak wieczór z Caroline może się skończyć i że potrzebne mu będzie sporo sił. Niemniej jednak czuł, że musi wypocić ostatnie dni oraz cały stres związany z aplikacją do jednego z liceów w Toronto, gdzie złożył papiery na trenera tamtejszej drużyny koszykarskiej mężczyzn.
Po wszystkim wrócił do domu i się ogarnął: wziął prysznic, ubrał się, ułożył włosy i wypsikał perfumami z feromonami, by Whitener była jego już od początku randki, a i może dołączy do nich jakaś trzecia, bo w sumie trójkącikiem by nie pogardził. Tak naprawdę były to zwyczajne perfumy, które używał właśnie na randki, jednak mógł sobie w swojej głowie dodać jakieś teorie - nikt go z tego rozliczać przecież nie będzie.
W knajpie zjawił się o czasie, bo nie należał do osób, które się spóźniały. Jeśli już, to wynikało to najczęściej ze zdarzeń losowych, niezależnych od niego. Wzrokiem od razu omiótł całą salę, poszukując tej jedynej, która ostatnimi czasy "robi z jego chuja wiatrak", dyplomatycznie rzecz ujmując. Dostrzegł ją bardzo szybko, bo się wyróżniała: czerwona sukienka, tabun zalotników wokół niej szukających swojej szansy oraz uroda, którą przyćmiewała każdą inną klientkę Spirit of York Distillery Co. Poczuł ogromną ekscytację, a jednocześnie dumę. Dumę z tego, że taka laska czekała tam właśnie na niego. Ego wyjebało więc poza skalę.
Zaszedł ją trochę od tyłu, jednak starał się jej nie wystraszyć. Zamiast tego oparł się bokiem ciała o blat i chrząknął lekko, chcąc skupić na sobie jej uwagę.
- Na jakiego to szczęściarza czekasz, piękna? - celowo użył zwrotu "piękna" zamiast "mała", którym tytułował ją praktycznie zawsze. Rzucił to trochę rozbawiony, a jednocześnie z nutą flirtu, którego z pewnością domagała się w tej sytuacji Whitener. W końcu była to randka i należało okazywać wzajemne zainteresowanie sobą.
Zanim zajął miejsce tuż obok niej, nachylił się i pocałował ją. Nie w policzek, jak na przywitanie. Nie cmoknięciem w usta, jak mógłby przywitać się z nią ktoś, kto jest jej bardzo bliski. Pocałował ją czule i z namiętnością godną zakochanego po uszy mężczyzny. Zrobił to w dwóch celach: pierwszym była zwykła tęsknota za jej miękkimi wargami i spełnienie zwykłej, fizycznej potrzeby. Drugim z kolei było wysłanie wyraźnego sygnału w kierunku wszystkich pozostałych klientów baru - ona jest moja.
- Za szybko? Zapomniałem, że mieliśmy zgrywać niedostępnych - rzucił teatralnym tonem, nie kryjąc rozbawienia na twarzy. Już dawno złapał się na tym, że przy Caroline zachowuje się tak swobodnie, jakby łączyła ich wieloletnia przyjaźń lub nawet dojrzała, miłosna relacja. Czuł się dobrze w jej towarzystwie i przede wszystkim nie zamierzał zachowywać się jak ktoś inny. Chciał, żeby polubiła go za to, kim jest, a nie pajacować, by się jej przypodobać. Bo to nigdy nie wychodziło na dłuższą metę.
Zajął miejsce obok niej i powrócił do neutralnego wyrazu twarzy.
- Co pijesz? - spytał, chcąc zacząć jakiś zwykły temat, a przy okazji może też zainspirować się zamówieniem tego samego. Nie miał bowiem dziś ochoty na nie wiadomo jak mocne trunki.

care whitener

[solie shinawatra]

W wielu aspektach życia miała bardzo optymistyczne podejście. Ale do tematów około-randkowych zawsze podchodziła z pewnym dystansem, przestrachem, może nawet sceptyzmem. W przypadku Garretta było inaczej, bo też ich znajomość inaczej się zaczęła. Chyba oboje stawiali głównie na luz i spontaniczność. Mieli się dobrze bawić, więc dlaczego na randce miałoby być inaczej? Cały czas mówiła sobie, że to spotkanie dobrych znajomych z benefitem i może czuć się na nim swobodnie. Ale kiedy przerzucała sukienki z miejsca na miejsce, szukając czegoś, w czym wyglądałaby idealnie, mogła myśleć tylko o tym, że pragnęła, by patrząc na nią, nie mógł skupić się na niczym innym. Była niezależna i samowystarczalna (w większości przypadków albo to los nie przetestował jej wystarczająco mocno), ale chciała w końcu mieć się na kim oprzeć, czasami zdjąć swoją zbroję i odstawić ją na bok.
Mimo całkiem przyjemnej rozmowy z barmanem na bardzo neutralne tematy, Care rozglądała się dookoła za każdym razem, kiedy słyszała kroki ludzi przechodzących obok niej. Nie mogła się doczekać przyjścia Garretta, ale nie zerkała niecierpliwie na zegarek, bo była tu odrobinę wcześniej i wiedziała, że mężczyzna się nie spóźnia. Rzeczywiście dostała dwie propozycje otrzymania drinka, ale grzecznie za nie podziękowała, bo chyba powoli zdawała sobie sprawę, że nie jest zainteresowana nikim innym prócz Cage’a. Nawet, jeśli ta znajomość miałaby być chwilowa i niczego sobie nie deklarowali, to Care czuła wobec swojego sąsiada pewien rodzaj lojalności, której nie lubiła łamać. Jej twarz rozświetliła się, kiedy Garrett w końcu się pojawił. Wyglądał niesamowicie z tym swoim seksownym uśmiechem.
- Na takiego jednego przystojniaka, wysoki brunet. Przesuń się trochę, bo zasłaniasz mi widok na wejście - zażartowała głupkowato, ale nie mogła się powstrzymać. Nie spuszczała wzroku ze swojego towarzysza, sugerując mu w ten sposób, że wcale nie chce się za nikim innym rozglądać. Wyglądał świetnie, zresztą jak zwykle, a kiedy ją pocałował… przysunęła się jeszcze bliżej, dłoń kładąc na jego karku, by nie przyszło mu do głowy odsunąć się od niej. Odwzajemniła ten pocałunek, bo stęskniła się za nim cholernie. Przesunęła językiem po jego dolnej wardze, mając totalnie gdzieś to, że są w miejscu publicznym i być może nie wypada aż tak nachalnie demonstrować swoich uczuć.
- Chyba właśnie spaliłam swoją przykrywkę - stwierdziła niewzruszona. Care też nie zamierzała udawać, że Garrett jej się nie podoba. Bo podobał jej się jak jasna cholera i był pierwszym facetem od bardzo, bardzo dawna, który zawrócił jej w głowie na tyle, by czuć to niecierpliwe podekscytowanie przed każdym spotkaniem z nim. To niesamowite, że jeszcze do niedawna był tym wkurzającym sąsiadem, a teraz byli na randce, na którą czekała jak na Gwiazdkę. - Mojito truskawkowe - odpowiedziała. Zdjęła truskawkę przyozdabiającą jej szklankę i wyciągnęła ją w kierunku jego ust. - Jesteś uczulony? - zapytała, zanim go poczęstowała. Nie chciałaby mieć go na sumieniu. - Zaprzyjaźniłam się z barmanem, więc dostałam drink na bazie Mojito z jakimś autorskim syropem z truskawek. A ty na co masz ochotę? - Przesunęła w jego kierunku kartę z drinkami.

Garrett Cage

[Garrett Cage]

Nie przejmował się za bardzo konwenansami ani też tym, że skoro to była randka, to powinni zachować trochę więcej ogłady. To nie było w stylu Garretta. On był bezpośredni, władczy i nie liczył się ze wszystkimi wkoło, dlatego też robił co chciał. A skoro chciał w tamtej chwili pocałować Caroline, to tylko jej dezaprobata mogła go powstrzymać, ta jednak nie nadeszła. Co więcej, brunetka ochoczo odwzajemniła pieszczotę, wzbogacając ją jeszcze o dodatkowe kilka przyjemnych elementów, wywołujących małe dreszcze wzdłuż jego pleców.
- Marny z ciebie szpieg - westchnął teatralnie, by zaraz klepnąć ją jeszcze w pośladek, nim ta nie posadziła go z powrotem na krześle barowym. Zrobił to oczywiście z tego bezczelnym i pewnym siebie uśmiechem, że aż sam prosił się o jakiś komentarz albo ewentualnie o strzelenie go po gębie. Zauważył jednak, że Whitener lubi takie zagrania, a on z pewnością nie odmówi sobie nigdy wymacania jej, jeśli będzie mieć ku temu sposobność. Ustalone już zostało przecież, że nic sobie z gapiów wokół nie robi.
Siadając obok zastanawiał się, ile kobieta już tu siedzi i czeka oraz co wypije. Stąd pytanie o jej drinka, choć gdy usłyszał odpowiedź, uśmiechnął się tylko krzywo. Za mojito nie przepadał, więc z pewnością daruje sobie ten rodzaj mieszanki. Z wielką ochotą natomiast zjadł truskawkę, którą Care mu podała, celowo przeciągając moment wgryzania się w owoc. Miało to potwierdzić, że nie jest uczulony, ale przede wszystkim sprawić, by sąsiadka już teraz myślała o tym, co jego usta potrafią. Dobrze przecież znała jego umiejętności.
- Na pewno nie na mojito - przyznał spokojnie i zerknął w kartę drinków. Nie chciał jednak w pełni skupiać się na wyborze napoju, toteż od czasu do czasu zerkał w kierunku Whitener. Mało tego, jego wolna dłoń znalazła się na jej udzie, które gładził i delikatnie ściskał. Robił to z taką pewnością, jakby dotykał ją tak już setki razy.
W końcu zamknął kartę i poprzez delikatne podniesienie drugiej ręki zasygnalizował chęć zamówienia drinka barmanowi.
- Jedno Cuba Libre - powiedział i od razu odwrócił się z powrotem w kierunku Care, skupiając się całkowicie na niej. Dłonią delikatnie jeździł po jej udzie, zahaczając raz o kolano, a innym razem o materiał jej sukienki. Przez moment patrzył na nogi sąsiadki, by w końcu unieść wzrok z wyraźnym zainteresowaniem w oczach.
- Wybacz, ale wryło mnie na moment - rzucił. - Wyglądasz zjawiskowo, przepięknie i zajebiście seksownie. Wybierz sobie, co najbardziej ci pasuje - uśmiechnął się pewnie i nawet delikatnie zachichotał, nie mając problemu z wyrażeniem swojej aprobaty co do jej wyglądu na kilka różnych sposobów. Jeśli wolała delikatniej, to niech uzna się za zjawiskową. A jeśli woli bardziej wulgarnie, to niech wybierze wersję "zajebiście seksowna". Wszystko pasowało w tym momencie.
- I mam nadzieję, że ta przyjaźń z barmanem to bez benefitów? Nie chcę robić afery z zazdrości na wejście - zażartował, a potem spojrzał na barmana, który doskonale to słyszał i nawet uśmiechnął się pod nosem na ten żart. Dobrze, że trafił się akurat taki egzemplarz bez kija w dupie.
Cage przechylił delikatnie głowę i spojrzał w oczy Care.
- Jak ci minął dzień, piękna? - zaczął temat i skinieniem głowy podziękował barmanowi za Cuba Libre, które ten przyniósł mu właśnie w tym momencie.

care whitener

[solie shinawatra]

Wyzwalał w Care coś dziwnego, bo ją też zupełnie nie obchodziło to, co ktoś mógłby sobie o nich pomyśleć. Po prostu za nim tęskniła i swoim pocałunkiem dała temu wyraz. Zajęła swoje miejsce i założyła nogę na nogę. Uśmiechnęła się do niego i po jego ugryzieniu truskawki, sama ją dokończyła, szypułkę odkładając gdzieś obok. – Możesz spróbować – zaproponowała, przesuwając szklankę w jego kierunku. Uwielbiała jego dotyk, dlatego nie oponowała, kiedy jego dłoń wylądowała na jej udzie. Dopóki jej sukienka była na miejscu, odpowiadało jej to. Po chwili sama również dołączyła swoją dłoń, by lekko spleść z nim palce. Dopiero po chwili zdała sobie sprawę, że ten gest mógł być zbyt intymny na pierwszej randce, dlatego jej dłoń znów znalazła się na szklance, z której upiła łyk drinka. Ten był drugi, dlatego czuła się zdecydowanie mniej spięta niż pewnie byłaby normalnie. Care miała słabą głowę, dlatego nie piła mocnych trunków.
- Hmm – zamyśliła się na moment. – Skoro nie powiedziałeś lub, tylko i, to wybieram wszystko – odpowiedziała po prostu. Przy nim czuła się wyjątkowo pewna siebie. W aspekcie kobiecości, swojego wyglądu. Zawsze raczej nadrabiała swoim poczuciem humoru, a swoją urodę uważała za przeciętną. Nijaką. Raczej normalną, bez żadnych fajerwerków. Swoim zainteresowaniem, Garrett sprawiał, że czuła się lepiej we własnej skórze. I oprócz tego, że podobało jej się, jak obchodził się z jej ciałem, to jednocześnie bardzo podobało jej się, co wyprawiał z jej opinią na swój temat. Być może nie powinna jej uzależniać od komplementów faceta, który w każdej chwili mógł jej podziękować za wspólną przygodę, ale szczerze powiedziawszy, nie miała na czym jej oprzeć. Tak po prostu. – Dziękuję – powiedziała, uśmiechając się do niego promiennie. – Ty też wyglądasz świetnie. I pięknie pachniesz – mówiąc to, pochyliła się, by tylko on to usłyszał i by jeszcze raz poczuć jego zapach. To było coś, co niewyobrażalnie działało na jej zmysły. Poprawiła się w miejscu i spojrzała na niego. – Z. Dostaję wyjątkowe drinki, nie uważasz, że to super benefity? – zapytała, podnosząc szklankę do góry. Upiła z niej łyk i oblizała czerwone usta.
- Leniwie. U mojego sąsiada było dzisiaj wyjątkowo cicho, nie mogłam do niego wpaść, żeby go uciszyć, więc… – wzruszyła bezradnie ramionami, jakby faktycznie robiło jej to jakąkolwiek różnicę. Nie było jej z tego powodu przykro, bo siedział właśnie przed nią, więc tak, czy siak mogła nacieszyć się jego obecnością. – Ale byłam na śniadaniu z bratem i na długim spacerze z psem, a potem robiłam się na bóstwo – powiedziała w końcu całkowicie poważnie. – A ty co dziś robiłeś? – zapytała, bo faktycznie była ciekawa tego, jak spędził dzień. W którymś momencie, oprócz tego, że mogłaby nie wychodzić z jego łóżka, zaczęło interesować ją to, czym się zajmował. Care naprawdę polubiła swojego sąsiada.

Garrett Cage

[Garrett Cage]

Nie tylko wobec niej Garrett wzbudzał takie emocje. To był ten typ człowieka, który swoją pewnością siebie, charyzmą i dobrą bajerą powodował, że wszyscy wokół stawali się odważniejsi, bardziej zdecydowani i zyskiwali na wartości w swoich własnych oczach. Cage bowiem wychodził z założenia, że pochlebstwa oraz komplementy działają lepiej niż krytyka, toteż starał się działać w taki sposób wobec wszystkich. Również wtedy, gdy w grę wchodził flirt i nawiązywanie bliższych relacji z kobietami. Pewnością siebie przyciągał, czarem i komplementem utrzymywał przy sobie. Tak właśnie działał Garrett Cage.
Znał smak mojito, dlatego nie potrzebował go próbować. W pierwszej reakcji nie miał nawet zamiaru tego robić, jednak gdy zobaczył delikatny kontur jej pomadki na szkle, ostentacyjnie obrócił szklankę i celowo upił z niej łyk, obejmując ustami dokładnie ten fragment, na którym był ów ślad.
- Hmmm - rzucił, cmokając kilka razy w powietrze. - Z jakiegoś powodu smakuje mi bardziej niż zwykle - poruszył wymownie brwiami, nie musząc dodawać, że smakowało mu bardziej, bo pił po niej i choć różnicy w smaku nie było żadnej, to wyobraźnia dodała posmak jej ust, który sprawił, że drink mu posmakował.
Kiedy splotła swoje palce z jego dłonią, nie oponował. Bardzo mu się to podobało, ponieważ dotyk był istotnym elementem relacji i flirtu dla niego. Natomiast nie spodobało mu się, gdy ręka została przez nią zabrana. Początkowo pomyślał, że po prostu chciała nią chwycić swojego drinka, ale gdy nie wróciła do trzymania go, uniósł lekko brew z zastanawiającym wzrokiem.
- A dłoń zabrałaś, bo? - zauważył i delikatnie uniósł swoją rękę, by ponownie spleść ich dłonie, a następnie opuścić je w to samo miejsce, gdzie splotły się po raz pierwszy. - Tak lepiej - uśmiechnął się pewnie i zdecydowanie, zaznaczając wyraźnie tonem głosu, że między innymi tego oczekuje od ich randki - fizyczności.
Kącik ust drgnął mu w delikatnym uśmiechu na jego własny komplement.
- I słusznie - skinął głową. - To i tak nie oddaje w pełni twojej zajebistości - dodał, uśmiechając się zalotnie w stronę Care.
Whitener mogła uważać się za przeciętną, jednak zdaniem Garretta daleko jej było do zwykłych dziewczyn. Oczywiście jak każda miała swoje słabsze i mocniejsze strony pod względem aparycji, ale Cage był w pełni świadom tego, że sąsiadka była w typie wielu facetów. Ładna twarz, długie nogi, wyrzeźbiony tyłek, a jednocześnie delikatna i kobieca, nie jakaś wyżyłowana sportsmenka. Wypisz wymaluj typ urody przeważającej części chłopów po tej stronie globu.
- Musiałem chociaż spróbować ci dorównać - znów poruszył wymownie brwiami. Jego strategia flirtu i przyjmowania komplementów często opierała się na tym, by zamiast dziękować, odbijać pochlebstwa w stronę drugiej osoby, bo to wzmacniało przekaz.
Na drugą część komplementu o zapachu skinął tylko głową z uśmiechem, darując sobie żarcik o tym, że była to pewnie miła odmiana, biorąc pod uwagę, że ich pierwszy seks miał miejsce dzień po imprezie, po której nawet się nie mył, a jedynie rano potraktował ciało antyperspirantem. Nie chciał psuć tej uroczej chwili.
Kiedy nachyliła się, by go powąchać, on wolną rękę skierował na jej policzek, a następnie przesunął w kierunku włosów, w których na moment ją zanurzył. Mogła więc teraz delektować się przyjemnym dotykiem miękkiej dłoni.
- Takie benefity mogę zaakceptować - skinął głową rozbawiony i złapał się na tym, że chociaż żartował z zazdrością, to jednak nie do końca faktycznie tak było. Spojrzał w kierunku barmana i kiedy wyobraził sobie, że mógłby przystawiać się do Caroline... trochę podniosło mu to ciśnienie. Ale tylko na moment, bo zaraz znów wrócił do wpatrywania się w swoją sexy sąsiadkę.
- Głupi ten sąsiad - wzruszył ramionami. - Ale powiem ci, że z moją sąsiadką jest podobnie. Też u niej zaskakująco cicho jak na ostatnie dni - zaśmiał się cicho, zdając sobie doskonale sprawę z tego, że on jest głównym powodem braku ciszy w jej mieszkaniu.
- Byłaś, czy wykorzystał cię, żebyś mu coś zrobiła? - zachichotał lekko, a następnie ujął znów drinka w dłoń i napił się łyka.
Na jej pytanie odnośnie jego dnia, Garrett oparł wygodniej łokieć o blat i pogładził kciukiem dłoń Caroline, która w dalszym ciągu spleciona była z jego dłonią.
- W zasadzie to nic - zaczął. - Poza treningiem. Dziś trochę siłowni, a potem długi sparing i naparzanie w worek - przyznał. Podczas jednej z wielu rozmów, które odbyli w ostatnim czasie, Cage wspomniał już sąsiadce o tym, że wkręcił się w mieszane sztuki walki, więc brunetka doskonale wiedziała, o jakiej sferze swojego życia mówi ex-koszykarz. - Trochę się zmęczyłem tam, nie powiem - rzucił i po chwili dodał od razu: - No ale trzeba dbać o ciało. Wiesz, sąsiadki patrzą - zachichotał lekko, po czym nachylił się, by szepnąć jej coś do ucha. - Jedna to ma nawet duże szanse popatrzeć z bliska dzisiaj - musnął ustami płatek jej ucha i odsunął się, a na jego twarz wstąpił uroczy, acz nie pozbawiony garrettowej pewności siebie uśmiech.

care whitener

[solie shinawatra]

Zarumieniła się, bo nie wiedziała zupełnie jak wybrnąć z tej sytuacji. - Nie wiem? - Wzruszyła ramionami. Ten gest wydał jej się wyjątkowo romantyczny, a między nimi więcej było seksualnego napięcia niż romantycznych uczuć. Przynajmniej tak chciała myśleć. Kiedy splótł ich palce razem, jej serce zabiło mocniej, a Care zupełnie się tego nie spodziewała. Nie mogła pojąć dlaczego jest to dla niej aż tak ważne i tak intymne. Zdecydowanie nadawała temu gestowi większą rangę, niż prawdopodobnie było w rzeczywistości, ale jednocześnie ostatnie, czego pragnęła, to puszczenie jego dłoni. - Dziękuję. - Skinęła głową. Znowu się zawstydziła. Cholera, już dawno nie dostała tylu komplementów podczas jednego spotkania i nie do końca wiedziała, jak na to reagować. Jej początkowa brawura powoli się roztapiała, a alkohol zamiast dodawać odwagi i polotu, odrobinę ją zmiękczył.
- Nie chcę, żebyś tak o sobie mówił. Jesteś nieziemsko przystojnym facetem z cudownym uśmiechem i boskim ciałem. - Lekko ścisnęła jego palce. Wiedziała, że to część flirtu, ale zrobiło jej się jakoś… przykro. Nie musiał jej w niczym dorównywać, bo sam był świetnym facetem, nie tylko pod kątem swojej aparycji, ale również w każdym innym aspekcie. Był inteligentny i miał świetne poczucie humoru, a to, że faktycznie potrafił wyciągnąć z ludzi w swoim otoczeniu to, co najlepsze, to była jedna z jego najlepszych cech. W Care uruchomiła się ta wrażliwa strona, którą rzadko ujawniała w towarzystwie Garretta. Przy nim starała się być żartobliwa i seksowna, ale miała w sobie znacznie więcej.
Wtuliła się policzek w jego dłoń. To było przyjemne uczucie, kiedy tak czule ją dotykał. - Jest coś, czego nie chciałbyś akceptować? - zapytała poważnie. Wzięła go trochę pod włos tym pytaniem, mimo że dotychczas sobie żartowali, to chciała usłyszeć jego odpowiedź. Nie wiedziała, skąd się wzięło w niej to przekorne uczucie, by potraktować akurat ten fragment rozmowy na serio. Doskonale zdawała sobie sprawę, że to zwykły romans, który prędzej czy później się skończy. Garrett nie wydawał się być facetem, który chciałby się ustatkować, a ona nie była na tyle naiwna, by uwierzyć, że mógłby to zrobić dla niej. Ale nie potrafiłaby, mimo to, skakać z kwiatka na kwiatek. To zupełnie nie było w jej stylu. Zastanawiała się, czy miał do tego podobne podejście.
- Hej, nie obrażaj mojego sąsiada, jest najlepszy na świecie - pogroziła mu paluchem, znów cicho się śmiejąc. - Twoja sąsiadka wraca zmęczona po pracy, ale gdybyś wpadł z jakimś relaksującym masażem, to raczej nie miałaby nic przeciwko. - Sam był sobie winien. To on był aż tak dobry w łóżku, że Care nie umiała zamknąć swoich ust i oddawać się tym przyjemnościom w ciszy.
- Byliśmy w barze śniadaniowym. Całkiem niezłe jedzenie, co prawda nie takie jak moje, ale może być - odpowiedziała, śmiejąc się cicho. Niestety, pod względem gotowania miała o sobie wysokie mniemanie i teraz, kiedy była w tym już tak dobra, nie chodziła do innych restauracji, a już na pewno nie do takich z podrzędnym menu. Wolała gotować sama. - Ale nawet gdyby, to przecież wiesz, że nie czułabym się wykorzystywana - powiedziała. - Mój brat jest jednym z moich najlepszym kumpli - wyznała. Chyba rzadko rozmawiali o rodzinie. Ta Care się rozpadła. Jej brat i matka mieszkali w Toronto, reszta jej rodziny w Europie. Tęskniła za nimi cholernie. Znów spojrzała na ich splecione dłonie, a jej serce zabiło mocniej. Nie mogła zrozumieć, dlaczego reagowało tak gwałtownie na coś tak prozaicznego. Ale uwielbiała to. Jego dotyk w tej postaci był dla niej wyjątkowy.
- Pamiętasz, że musisz mnie zabrać na trening? - zapytała, bo już mu wspominała, że od dawna siedziały jej w głowie zajęcia ze sztuk walki. Myślała o boksie. Nie tylko ze względów czysto sportowych. Bardzo często wracała nocą do domu, rzadko korzystała z taksówek albo własnego samochodu, bo do restauracji miała rzut beretem, ale fajnie byłoby nauczyć się paru ciosów również ze względów bezpieczeństwa. Ostatnio nie miała zbyt dużo czasu, wolała spędzić tę resztkę z Garrettem w swoim lub jego łóżku, ewentualnie w takim anturażu jak ten obecny, ale gdyby mogli trochę poszarpać się na macie albo z workiem, to nie miałaby absolutnie nic przeciwko. - Widać, że wkładasz w to dużo pracy, masz idealne ciało, więc nie dziwię się, jeśli się gapią - skomentowała, mówiąc całkowicie poważnie. To dziwne, że powiedziawszy to poczuła lekką irytację? Odrzuciła natychmiast tę myśl. Nie chciała nazywać tego uczucia, które właśnie się w niej burzyło. - Szczęściara - mruknęła. Zadrżała lekko, kiedy poczuła jego usta na tym wrażliwym miejscu, które tak uwielbiała. Kiedy barman pojawił się w ich bliskiej okolicy, poprosiła o jeszcze jednego drinka. Tym razem znów chciała, żeby zaskoczył ją czymś ciekawym. - Jeszcze dwa i będziesz mnie musiał stąd wynieść - zachichotała.

Garrett Cage

[Garrett Cage]

Dla Garretta otoczka nie miała za bardzo różnicy, ponieważ liczyły się głównie intencje. Ona mogła postrzegać ich relację jako coś seksualnego, niekoniecznie romantycznego, ale to nie oznaczało z automatu, że będzie powstrzymywać się od takich gestów. Lubił kontakt fizyczny, lubił ją dotykać i skoro ona sama też tego chciała, to dlaczego mieliby się powstrzymywać? Zabranie ręki potraktował jako akt zawstydzenia, a nie niechęć do takiego kontaktu, więc swoją reakcją na to chciał pokazać, że jemu te gesty nie przeszkadzają. Ba, jest nawet za ich okazywaniem.
Uśmiechnął się lekko na jej komplement.
- To element bajery, mała - zachichotał cicho. - Komplementy są miłe, ale największym komplementem jest dla mnie to - uniósł ich splecione ręce niemal na poziom wzroku, by brunetka wiedziała, o czym mówi. - Albo to, że chciałabyś przywitać się ze mną jeszcze raz - poruszył sugestywnie brwiami, mając na myśli rzecz jasna pocałunek. - Nie krępuj się - znów delikatnie zachichotał i nawet nieznacznie nachylił się, by Care mogła znów złączyć ich wargi, jeśli miała na to ochotę. On miał.
Wrażliwa strona Whitener była czymś nowym, ale jednocześnie bardzo mu się podobała. Uwielbiał u kobiet temperament i zdecydowanie, tak jak zaprezentowała to w ostatnich dniach, gdy ze sobą sypiali. Ale lubił też delikatną, kobiecą stronę, pełną wrażliwości i empatii, które powodowały, że poza urodą, seksapilem i pewnością siebie dochodził też urok.
- Jesteś wolnym ptakiem, Care. Niczego mi nie obiecywałaś - powiedział już całkiem poważnie. - Ale gdybyś była moja, to podejrzewam, że mógłbym być bardzo zazdrosny o ciebie. I wtedy nawet uśmiechy z barmanem by mi przeszkadzały - rzucił niby poważnie, jednak na jego twarzy było widać rozbawienie, co oznaczało, że nie mówił do końca poważnie. Póki co nie chciał się aż tak uzewnętrzniać, bo nie postrzegał sąsiadki jako osoby, która byłaby zainteresowana czymś więcej niż tylko schadzkami na seks. Choć z drugiej strony, ta randka powinna dać mu do myślenia.
Uniósł lekko brwi zdziwiony, a następnie wysunął pierś do przodu i przytaknął.
- A jak! - wtórował jej. - Najlepszy sąsiad to ja - miło było usłyszeć z jej ust, że jest najlepszy, a nie że jest chujkiem czy coś w ten deseń. Zdecydowanie bardziej wolał w jej ustach komplementy, a jeśli mieli nie rozmawiać, to wolał mieć w nich swój język... lub coś innego, związanego z czarnym pasem we wiadomo czym.
- Możemy spróbować, ale biorąc pod uwagę to, jak lecę na ciebie, może to nie potrwać zbyt długo - rzucił spokojnym tonem, jakby mówił oczywistą oczywistość.
Wysłuchał jej odpowiedzi dotyczącej brata i tylko przytakiwał, nie chcąc jej w żaden sposób przerywać. On sam nie miał rodzeństwa, więc mógł jedynie domyślać się, jak zażyła relacja ich łączy. Było to natomiast fajne, że mieli tak dobry kontakt. Nie zawsze miało się takie szczęście. Garrett dostrzegł też to, jak spogląda na ich splecione dłonie i chyba nawet delikatnie się rumieni. Skorzystał więc z okazji i znów pogładził ją kciukiem.
- Mówiłem ci już, że nie jestem trenerem - przypomniał, bo ilekroć poruszała ten temat, zawsze musiał to przytoczyć. - Ostatnio gapi się głównie jedna. I nawet mi to nie przeszkadza - znów uśmiechnął się promiennie, a następnie chwycił wolną ręką za drinka, którego sączył bardzo powoli. Nie dlatego, że mu nie smakował. Dlatego, że rozmowa z Caroline skutecznie wybijała mu z głowy wszystkie inne pomysły i powodowała, że skupiał się wyłącznie na niej. Było w niej coś tak przyciągającego, że nie potrafił ani przestać na nią patrzeć, ani przestać rozbierać jej wzrokiem, ani też przerwać kontaktu fizycznego, którego pragnął chyba nawet mocniej od niej.
- Słaba głowa do alkoholu? - spytał z czystej ciekawości, skoro już napomknęła o wynoszeniu po dwóch kolejnych drinkach. - Nie martw się, możesz wypić ile chcesz, odstawię cię bezpiecznie do domu - uśmiechnął się lekko. - Mam po drodze - dodał już z rozbawieniem, bo tylko wobec sąsiadki taki żart mógł wejść dobrze.
Wolną ręką chwycił swojego drinka i stuknął delikatnie o jej szklankę.
- Bardzo miła ta randka - powiedział szczerze. - Jakbyś od razu powiedziała, że jesteś taka zajebista, to bym nie był taki wredny od początku - rzucił z rozbawieniem, a następnie uniósł lekko swoją szklankę, inicjując w niemy sposób toast. Najprostszy. Za nich.
- A wracając do treningu, mogę ci pokazać co nieco, ale jeśli chcesz się w to wkręcić na poważnie, to potrzebny ci znacznie lepszy trener - przyznał spokojnie, a następnie uniósl lekko brew. - Chyba, że trening to tylko pretekst, żeby się widywać częściej - przechylił lekko głowę i spojrzał znów na ich ciągle splecione dłonie. - To powiem ci, że nie potrzebujesz tych pretekstów. Wystarczy chęć. Bo ja chcę - powiedział spokojnie, a jednocześnie bez tej przesadnej pewności siebie graniczącej z arogancją. Było to szczere wyznanie i co najważniejsze, zgodne z jego podejściem, bo odkąd poznał ją bliżej, naprawdę chciał spędzać z nią więcej czasu. I nie chodziło tylko o łóżko, prysznic czy dowolne inne miejsce, w których uprawiali seks.

care whitener