ODPOWIEDZ
22 y/o
For good luck!
172 cm
Studentka dziennikarstwa | Stażystka CBC Toronto
Awatar użytkownika
Nie ma czegoś takiego jak źli ludzie. Wszyscy jesteśmy tylko ludźmi, którzy czasami robią złe rzeczy.
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjityp narracji
czas narracji-
postać
autor

Nie miałam w planie umawiać się na randkę przez tą głupią aplikację. Jakoś nie widzimisię spędzania czasu z kimś, kogo znam tylko z pisania w apce. Dobra widziałam zdjęcia, ale nie na żywo. Dopiero teraz miałam szansę spotkać się z tajemniczym Riven. Nasze wiadomości były dość normalne, czasem tylko było czuć jakąś mocniejszą pikanterię, ale w miarę dość normalnie. Czy się denerwuję? Oczywiście, że tak. Dużo się naczytałam o takich randkach, jak potrafią się zakończyć. Dlatego też wybór miejsca nie jest przypadkowy. Wybrałam takie, aby być zabezpieczoną i bezpieczną. Raczej w miejscu publicznym mnie nie zaatakuje. Moja znajoma też podchodzi do tego z zaciekawieniem, ale powiedziała tylko, że jeśli coś się stanie, mam zadzwonić. Ona będzie wiedziała, co ma zrobić, ma coś tam zaplanowane.
Wybrałam jakąś luźną sukienkę, która nie pokaże moich atutów. Nie będę przecież pokazywać wszystkiego od razu, trzeba na to zapracować. Dodatkowy sweterek i trampki, które już dawno powinnam wyrzucić do śmietnika. Nie mam serca ich wyrzucić, są megawygodne tylko trochę znoszone. Włosy rozpuściłam i trochę podkręciłam końcówki włosów. Dodatkowo kokarda dodała tylko całości w tym wszystkim, stwarzając odpowiednie dopełnienie wszystkiego. Idąc do baru, gdzie byliśmy umówieni stanęłam na chwilę przed wejściem. Jeszcze mam możliwość ucieczki, zrezygnowania z tej randki. Przecież zawsze mogę wymyślić jakąś wymówkę, którą napisze na naszym czacie. Schowałam telefon do torebki i wzięłam głęboki oddech. Niech ta randka się zacznie im szybciej, tym lepiej dla naszej dwójki.
— Cześć Riven. W końcu widzimy się na żywo, trochę się stresują. Nie wiem, jak ty — Wzruszyłam ramionami. Wyciągnęłam rękę w jego stronę i zajęłam wolny stołek obok niego. Zaczęłam uderzać palcami i blat, czekając na kartę z drinkami i przekąskami. Może on już coś zamówił?


Riven Morrow
ODPOWIEDZ

Wróć do „⋆ W czasie”