ODPOWIEDZ
36 y/o
For good luck!
176 cm
🎨 właścicielka i kustoszka w art gallery of ontario (AGO)
Awatar użytkownika
Sztuka to całe jej życie - dosłownie i w przenośni. Prowadzi galerię sztuki i zaszczepia miłość do rzemiosła w młodych ludziach. Wydaje się zbyt poukładana, a przecież skrywa sporo sekretów, niektóre mogłyby ją wpędzić do więzienia na długie lata.
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecia osoba
czas narracjiprzeszły
postać
autor

#01 - If you are not having fun you are doing something wrong
outfit
"Have fun' is my message. Be silly. You're allowed to be silly.
There's nothing wrong with it.
Garrett Cage


Otaczała się tym co piękne, nie rzadko ekskluzywne. Nie dziwiło to, że jeśli już miała się pojawiać w jakimś miejscu, to musiało mieć ono pewną renomę. Nie zawsze chodziło o to by było tutaj drogo, by wnętrze musiało ociekać marmurami albo też innymi drogimi dodatkami. Raczej liczyła się atmosferę i to, że mimo wszystko mogła czuć się tutaj pewnie. Przychodziła tutaj dość często jak na kogoś tak zajętego własną pracą jak Maddalena. Ciągłe przesiadywanie w galerii, taki pewnie przyjął się stereotyp ale daleko jej było od siedzącej, nudnej kustoszki i właścicielki. Ona ciągle gdzieś była. Częściej zagranicą niż w Kanadzie ale przecież na tym polegało to, że jest tak dobra. Ciągle przyciągała uwagę innych. Nie tylko ze względu na swój wygląd ale na fakt, że mimo swojego dość młodego wieku to posiadała już sporą wiedzę ale też wiedziała jak ją skrzętnie wykorzystać i nie zrobić kolejnego nudnego wykładu na temat sztuki. Nie podchodziła do niej standardowo bo przecież zdawała sobie sprawę, że świat się zmienił i trzeba się do niego dostosować. Nawet jeśli ciągle myśli się o pięknej tradycji i tym jak wiele korzyści ona ze sobą niesie.
Mimo całej tej powłoki, ochronnej zbroi, którą na sobie nosiła niemal codziennie, to przecież zmagała się z wieloma problemami. Choć w większości, sama sobie na nie zapracowała. Czasami, w chwilach samotności, zastanawiała się, czy nie stała się celem dla osób, które mogłyby chcieć się na niej zemścić. W jej umyśle pojawiały się obrazy nieznajomych postaci, które mogłyby czaić się w cieniu, gotowe na to, by zniszczyć wszystko, co udało jej się zbudować. Wiedziała, że musi być ostrożna, że nie może dać się ponieść euforii nowego życia, bo w każdej chwili mogło się ono zmienić w koszmar. Mimo tych lęków, Maddalena starała się odnaleźć równowagę. Czuła, że z każdym dniem staje się silniejsza, że potrafi stawić czoła swoim demonom. Uczyła się, jak być czujną, ale nie dawać się sparaliżować strachowi. W końcu, z każdym nowym porankiem, z każdym uśmiechem, który dostrzegała na twarzach bliskich, zyskiwała przekonanie, że może stworzyć życie, które będzie jej naprawdę należało.
Wypad do baru koktajlowego nie był przecież przypadkowy i pomimo tego, że chciała się w pełni zrelaksować to liczyła też, że uda się jej się uzyskać kolejne dofinansowanie. Przecież w jej pracy nie chodziło tylko o to by szukać eksponaty, chwalić się nimi na wszelkie sposoby a raczej na to by móc się z tego utrzymać. Utrzymać swoich podopiecznych. Nawet jeśli sama potrafiła na siebie zarobić to nie obyłoby się bez tych, którzy dorzucali do tego wszystkiego coś od siebie. Nie zawsze musiało chodzić o pieniądze, bo przecież nie na pieniądzach kończył się ten świat. Czasami liczyło się dobre i popularne nazwisko albo też znajomości. Z takim zamiarem siedziała teraz przy barze, delektując się pierwszym z zapewne wielu trunków, które tutaj chciała skosztować.
- Dziękuję, że się nie spóźniłeś - rzuciła, kiedy przy stoliku pojawił się Garrett, a raczej przez moment tak jej się wydawało. Może gdyby nie to, że się upewniła to w tym momencie zaczęłaby rozmowę z absolutnie obcą osobą, a do tego nie była dzisiaj zbytnio przygotowana. Raczej nie zamierzała tutaj szukać nowych relacji, jeśli już to chciała pogłębiać tą jedną. Może nie znali się od długiego czasu ale już mieli okazji ze sobą porozmawiać, bawić się w swoim towarzystwie. Chyba nie chodziło jej przecież tylko o to by w jakimś sensie promował jej galerię. Może on sam nie czuł się w taki sposób wykorzystywany?
- Dzisiaj z umiarem czy szalejemy? - zaśmiała się pod nosem, bo przecież doskonale zdawała sobie sprawę, że nie chodziło tutaj już tylko o same picie alkoholu ale o to jak może potoczyć się ten wieczór i jak bardzo będzie mogła sobie odpuścić, przynajmniej przy nim.
25 y/o
Welkom in Canada
185 cm
Bezrobotny Kopalnia diamentów w Nigerii
Awatar użytkownika
Pracuję u brata, a brat za robotą lata.
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkisiema/eniu
typ narracjikebabowy
czas narracjiWojenny
postać
autor

Outfit

Ostatnie tygodnie w wykonaniu Garretta były bardzo aktywne, ale też i owocne. Chociaż nie udało mu się finalnie dostać posady trenera koszykówki w szkole średniej, to jednak jego życie matrymonialne wróciło na dobre tory. Meadow nie odzywała się do niego już od dłuższego czasu, więc potraktował tę relację jak zwykły romans - nie będzie przecież ubiegać się o jej uwagę, nawet jeśli trochę tęsknił za jej cyckami. Znalazł sobie jednak dużo lepszy substytut w dość nieoczekiwanej osobie - swojej sąsiadki, z którą jeszcze jakiś czas temu darł koty o wszystko, a dziś sypiali ze sobą tak często, że chyba nawet powinien zacząć rozważać zostawienie u niej w domu jakichś swoich rzeczy. Była to niezobowiązująca, ale przyjemna relacja, dlatego też Cage nie zatrzymał się w poszukiwaniach i poza wyrwaniem Care, zarzucił też swoje sidła na Maddalenę, właścicielkę Art Gallery of Ontario. Co go łączyło ze sztuką pytacie? A no nic poza swoim uwielbieniem do piękna, a to z pewnością reprezentowała swoją buzią i ciałem Gainsborough.
Był zaskoczony telefonem od niej, bo tak jak dostrzegał zainteresowanie ze strony starszej od siebie kobiety, tak ostatecznie kończyło się jedynie na dwuznacznych spojrzeniach. Nigdy nie przekroczyli granicy delikatnego flirtu, choć sam Garrett miał wrażenie, że jest to tylko kwestia czasu. I wyrażona przez nią chęć spotkania się, tylko go w tym utwierdziła. Tym bardziej, że okoliczności wybrała dość specyficzne: klub, w którym on czuł się jak ryba w wodzie.
Kiedy znalazł się na miejscu, od razu odszukał wzrokiem Maddie i zawędrował do jej stolika. Nachylił się i cmoknął ją lekko w policzek, utrzymując znane konwenanse, których zazwyczaj się przecież nie trzymał. Póki co jednak nie wybadał jeszcze kustoszki na tyle, by wiedzieć, czy za namiętny pocałunek i klepnięcie w tyłek dostanie od niej w ryj, czy furtkę na dalsze ruchy.
- Szanuję czas swój i innych - przyznał, zdając sobie sprawę z tego, że punktualność jest cechą pożądaną u wielu ludzi.
Uśmiechnął się lekko, a następnie przechylił głowę wyraźnie zaintrygowany, próbując wybadać, czy mają w głowie ten sam rodzaj "szaleństwa". I chociaż dotąd Maddalena nie prezentowała niczego poza flirtem, tak z jakiegoś powodu wyczuł w tym wszystkim swoją okazję. Okazję do tego, by zbliżyć się do brunetki i być może też sprawić, że wieczór zakończy się w domu jednej bądź drugiego, ewentualnie w pokoju hotelowym.
Skinieniem ręki poprosił kelnera o podejście i zamówił dwa drinki sex on the beach na rozgrzewkę - dla siebie i Maddie.
- Dziś mam ochotę zaszaleć z tobą - poruszył sugestywnie brwiami, a następnie uśmiechnął się kusząco. - Pytanie tylko, czy oboje myślimy o tym samym szaleństwie? - celowo położył nacisk na ostatnie słowo, które teraz wybrzmiało bardzo dwuznacznie. No i tyle z Garretta charakteryzującego się ogładą i taktem. Najwidoczniej chłopak powrócił do swojej przesadnej pewności siebie, podsyconej pragnieniem poznania Maddaleny tak blisko, jak to tylko możliwe. Najlepiej bez przeszkód w postaci materiałów ubrań między nimi.

Maddalena Gainsborough
36 y/o
For good luck!
176 cm
🎨 właścicielka i kustoszka w art gallery of ontario (AGO)
Awatar użytkownika
Sztuka to całe jej życie - dosłownie i w przenośni. Prowadzi galerię sztuki i zaszczepia miłość do rzemiosła w młodych ludziach. Wydaje się zbyt poukładana, a przecież skrywa sporo sekretów, niektóre mogłyby ją wpędzić do więzienia na długie lata.
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecia osoba
czas narracjiprzeszły
postać
autor

Garrett Cage


Czasami zdarzało jej się zawierać relacje, które na początku nie miałyby żadnego sensu. Racji bytu. Choć nie oceniała nikogo tylko ze względu na to jakie opinie krążyły na ich temat to przecież nie musiała utrzymywać żadnych bliższych kontaktów ze swoim sąsiadem. Wielu z nich znała tylko z widzenia i wymieniała z nimi uprzejme powitania. Mogła znać co nie co o tym jakim mężczyzną, a raczej jakim kobieciarzem był Garrett. Przecież nie jest tutaj osobą, która powinna oceniać ze względu na to jak często zmieniają partnerki. Nie zaglądała do jego sypialni, nie pchała się tam. Maddie również nie należała do świętych, potrafiła się zabawić. Pokazać oblicze, które dla wielu miało pozostać słodką tajemnicą. Świetnie się przy tym bawiąc. Przecież właśnie o to chodziło. Nawet jeśli była pracoholiczką i sporą część swojego życia poświęcała w galerii. Tam czuła się przecież jak ryba w wodzie i nie zamierzała od tego uciekać. Nie w momencie kiedy czerpała z tego ogromną satysfakcję.
Nie przejmowała się tym co mogli pomyśleć inni, o tym że zadaje się z kimś takim jak Cage. Chyba nie zależało jej tak mocno na tym za kogo mogli ją brać. Przecież ona doskonale wiedziała, że nie robiła nikomu krzywdę. Przecież tym kierowała się w decyzjach, które do tej pory podejmowała. W dodatku nikt nie powinien jej mówić to co powinna robić ze swoim własnym życiem. Nawet jeśli będzie później tego żałowała to teraz naprawdę nie zastanawiała się nad tym czy zwykła znajomość mogłaby się zmienić w coś innego. Coś o wiele bardziej poważniejszego ale w tym wszystkim niezobowiązującego. Przecież mogło chodzić już tylko o dobrą zabawę a tego na pewno brakowało samej Gainsborough. Praca przynosiła jej wiele satysfakcji ale nie wszystko dało się zastąpić sztuką.
Mogła go zaskakiwać i to nie tylko tym, że się do niego odezwała. Zaproponowała mu wspólne wyjście a raczej to by jej potowarzyszył. Nie zamierzała przecież siedzieć tutaj sama. Upijać się bez większego sensu. Nie należała do takich osób. Może była w tym wszystkim próżna ale dbała o to by nie upaść zbyt nisko.
Uśmiechnęła się delikatnie na jego słowa. Ucieszyła się, że jedna nie będzie musiała na niego czekać, a przez moment miała nawet obawy, że zostanie wystawiona. Przecież na nic się nie umawiali i mógł teraz mieć już swoje plany na wieczór. O wiele przyjemniejsze niż spotkanie z Maddie. Sama nie wiedziała jak może się zakończyć to spotkanie. Nie chciała niczego planować, a tym bardziej zmuszać go do czegoś na co on sam nie miałby teraz ochoty. Chociaż z drugiej strony, skoro chciała się z nim zabawić i tak głośno o tym mówiła to nie mógł mieć większych wątpliwości.
- Właśnie, o jakim szaleństwie myślisz? - zmrużyła powieki, niespiesznie przesuwając palcem po jego torsie, zatrzymując się równie nagle jak zaczęła go dotykać. Jej zadziorny uśmieszek mógł dzisiaj zaskoczyć, bo nie często można było oglądać ją w takim wydaniu. Jednak od czasu do czasu mogła sobie pozwolić na szaleństwo - Z drugiej strony mam niezwykłą ochotę na to by pokazać ci o jakim szaleństwie pomyślałam - zachichotała pod nosem i odwróciła się w stronę barmana, który podawał jej alkohol, który zamówił dla niej Garrett. Obejmując mocniej wysoką szklankę, upiła dość spory łyk, wracając swoim spojrzeniem na twarz młodego mężczyzny.
ODPOWIEDZ

Wróć do „Nightshade Lounge”