[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt 
Maverick Cormier
data i miejsce urodzenia
15.01.1986, Fort Langley, Kanadazaimki
On/jegozawód
Pilot w randze kapitanamiejsce pracy
Obsługuje loty VIP, a więc lata dla polityków, biznesmenów, celebrytów i innych osobistościorientacja
Heteroseksualnydzielnica mieszkalna
Don Millspobyt w toronto
Od 30 latumiejętności
licencja pilota | prawo jazdy kategorii G | "złota rączka" | gotowanie, w szczególności kuchnia azjatycka | pływanie, jazda konna, inne formy aktywności fizycznej | doskonała pamięć do najdrobniejszych detali | strzelectwo | podstawy pierwszej pomocy słabości
strach przed przeszłością | dostosowywanie zachowań pod daną sytuację | pedantyczne dbanie o ład i porządek | ostatnimi czasy - wzmożony pociąg do alkoholu | potrzeba kontroli | kłamstwo Beatrice Ann Langham, 16 l.
Ostatni raz widziana w okolicach Vancouver, 17 marca 1996 roku. Ubrana była w ciemnofioletową, puchową kurtkę z kapturem, niebieskie jeansy oraz białą czapkę i rękawiczki. Od 17 marca nie nawiązała kontaktu z rodziną. Poniżej publikujemy zdjęcie oraz opis zaginionej:
Wzrost: 158cm
Waga: ok. 50kg
Kolor włosów: Ciemny brąz
Kolor oczu: Niebieskie
Cechy charakterystyczne: Złota bransoletka z literami inicjałów, niewielka blizna po oparzeniu na prawej dłoni
Jeśli ktokolwiek posiada informacje na temat miejsca pobytu Beatrice, prosimy o jak najszybsze skontaktowanie się z policją w Vancouver bądź Fort Langley (skąd Beatrice pochodzi).
Zapamiętał zdjęcie uśmiechniętej nastolatki, zerkającej na niego z pierwszej strony gazety czytanej przez matkę. Beatrice nie była pierwszą, która zaginęła w tajemniczych okolicznościach – niemal od roku podobne informacje trafiały do gazet i telewizji, co wzbudzało rosnący niepokój lokalnej społeczności. Maverick nie rozumiał wówczas sytuacji, nie do końca; nie powiązał ze sobą pewnych faktów, ale też – który dziesięciolatek byłby w stanie?
Rodzina Reed mieszkała w Fort Langley od zawsze. Jego matka, Mary, uchodziła za lokalną piękność i wywodziła się ze starej rodziny, która od pokoleń zajmowała wysokie stanowiska w mieście. Jej ojciec, Harold Cormier, był burmistrzem i szanowanym przez obywateli filarem społeczeństwa. Mary zaprzepaściła swoją szansę na świetlaną przyszłość, gdy w wieku 17 lat zaszła w ciążę z Andrew Reed’em, starszym o pięć lat, wywodzącym się z problematycznego środowiska. Sytuacja była wielkim skandalem w małym mieście, i Mary – uparcie pragnąca donosić dziecko – zgodziła się na ślub. Harold niemal całkowicie odciął się od córki, za namową żony godząc się jedynie na niewielkie wsparcie finansowe dla jedynaczki.
Maverick przyszedł na świat niedługo przed osiemnastymi urodzinami Mary. Dorastał w nieszczęśliwym domu, wypełnionym awanturami i płaczem – chociaż matka próbowała bronić go przed gniewem ojca, nie zawsze jej się to udawało. Andrew nie potrafił zbudować dobrego domu, a ślub nie był przecież jego pomysłem – pociągnięty do odpowiedzialności przed Harolda, wziął Mary za żonę, chociaż od tego momentu zaczął nią szczerze gardzić. To, co wcześniej go w niej pociągało; ciemne włosy, niesamowicie niebieskie oczy, naturalna gracja i maniery – teraz kumulowało się we wszystko, czego nienawidził. Mary była jednak nietykalna, bo chociaż Harold zapowiedział, że nie chce znać córki, to cicho czuwał nad jej bezpieczeństwem. Andrew nigdy nie podniósł na nią ręki, choć wielokrotnie był blisko. Wybuchał gniewem często i intensywnie, nierzadko demolując malutką kuchnię ich niewielkiego domu na obrzeżach Fort Langley – a po tym akcie destrukcji wsiadał do ciężarówki, która była też źródłem zarobków rodziny, i znikał na całe dni.
Dla Mavericka był dobrym, choć surowym ojcem; wpoił chłopcu dyscypilnę, nagradzał za powodzenia i karał za porażki. Ranił słowami, nigdy ręką; Maverick bał się go i kochał jednocześnie, nie pojmując zawiłej relacji między jego rodzicami.
Niedługo po dziesiątych urodzinach Mavericka nadeszło wydarzenie, które zmieniło wszystko.
Któregoś razu Maverick bawił się na podwórku, a dziecięca ciekawość i niekończące się pokłady energii zaprowadziły go do ciężarówki ojca; Andrew odsypiał kolejną z długich tras. Jego syn wspiął się na fotel kierowcy, chwycił kierownicę i wyobrażał sobie, że jedzie przez przepastne, kanadyjskie drogi wprost ku nowej przygodzie –
I wtedy to zobaczył.
Między fotelem a skrzynią biegów, w niewielkiej szparze; błysk złota, odcinający się wyraźnie od ciemnych zabudowań. Drobne, dziecięce palce motały się przez chwilę, próbując chwycić przedmiot, i w końcu w jego dłoni znalazła się bransoletka; złota, cienka, z błyszczącymi literkami B, A i L, zawieszonymi na ozdobie.
Poczuł niepokój; miał wrażenie, że gdzieś już widział podobną, że wiedział, co znaczyły literki i do kogo należała – wsunął bransoletkę do kieszeni kurtki i wrócił do domu.
Gdy Andrew zniknął, Maverick nie wspomniał ani słowem o bransoletce. Mary była w wyśmienitym nastroju, bo mąż po kolejnej awanturze sprezentował jej eleganckie, srebrne kolczyki. Nie zastanawiała się wówczas skąd miał na to pieniądze w czasach, gdy im się nie przelewało – w ostatnich miesiącach przywoził wiele upominków, które z radością przyjmowała. Jej syn w tym czasie odnalazł niedawno czytaną gazetę i spojrzał wprost na roześmianą twarz Beatrice, patrzącą z pierwszej strony.
Beatrice Ann Langham.
B.A.L.
Gdy powiedział matce i pokazał bransoletkę, ta nie zareagowała; to na pewno przypadek, przekonywała, chociaż pobladła i wyraźnie nie wiedziała co z tym faktem zrobić. Wieczorem Maverick zobaczył policyjne auto zatrzymujące się na podjeździe; słyszał zapłakaną Mary, która coś tłumaczyła, słowa były niewyraźne – a potem on stanął przed dwoma detektywami i wyjaśnił dokładnie gdzie i kiedy dokonał odkrycia.
Andrew Reed został aresztowany 22 kwietnia 1996 roku pod zarzutem uprowadzenia Beatrice Ann Langham.
Pierwsze przesłuchanie zmieniło wszystko.
Beatrice nie była pierwszą, ale była ostatnią –
Katelynn Marsh
Elizabeth Mary Johnson
Connie Witkins
Sarah Anderson
Abigail Wheeler
Sześć ofiar w przedziale wiekowym od 12 do 17 lat; bezbronne, uprowadzone, uduszone; zakopane gdzieś na poboczach dróg, które stanowiły codzienną trasę Andrew.
Twarz ojca Mavericka widniała w każdej gazecie i w każdym programie w telewizji; morderca okrzyknięty „dusicielem z Vancouver” został skazany na dożywocie bez możliwości ubiegania się o zwolnienie. Jego zbrodnie nacechowane były nienawiścią do jedynej kobiety, której nie mógł skrzywdzić – jego własnej żony. Każda z ofiar w jakiś sposób przypominała Mary.
Obraz rodziny runął; Mary, dzięki pomocy ojca, zmieniła nazwisko swoje i Mavericka na jej panieńskie – Cormier – i przeniosła się z synem do Toronto, by odciąć się od makabrycznej przeszłości. Obydwoje starali się żyć normalnie i nie zwracać na siebie uwagi; ich dane nigdy nie wyciekły do oficjalnych źródeł, chociaż plotki ciągnęły się za nimi całe życie. Maverick dorastał, skupiał się na nauce i sporcie, i robił to, co każdy nastolatek – nigdy nie wspominał o ojcu, przyjmując wersję, że wychowywała go samotna matka. Życie powoli wracało na właściwe tory.
Dzięki pomocy finansowej od dziadka Maverick po ukończeniu liceum był w stanie zaaplikować do szkoły lotniczej, gdzie mógł podążyć za największym marzeniem o zostaniu pilotem. Dzięki przyjacielowi, poznał Cecilię Harper, która była ówczesną żoną brata Nicka; uznał ją wówczas za najpiękniejszą kobietę, jaką kiedykolwiek widział. Okrutny los sprawił, że mąż Cece zginął w wypadku, i wtedy Maverick nie odstępował jej na krok, oferując wsparcie i pomoc przy jej dziecku – a to, co przerodziło się w płomienny romans, wkrótce zostało przerwane poprzez wieść o ciąży. Maverick nie uciekł od odpowiedzialności, i gdy tylko Cecilia poinformowała go o swojej decyzji – został. Oświadczył się i wkrótce potem wzięli niewielki ślub w gronie najbliższej rodziny i przyjaciół.
Zyskał coś, o czym marzył od zawsze – wspaniałą, kochającą się rodzinę, i to było najjaśniejszym punktem jego życia. Dzięki Cece wkroczył do zupełnie innego świata i odnalazł się doskonale zarówno w roli męża, jak i ojca.
W tamtym czasie uzyskał też licencję pilota i osiągnął najwyższe wyniki na egzaminach. Zaczął latać dla Air Canada i powoli budować swoją markę. Był jednym z najlepszych pilotów; brał też udział w wielu kampaniach promocyjnych dla lotniska i samej linii. Doskonalił umiejętności, zdobywał liczne kontakty na całym świecie, który zwiedził wzdłuż i wszerz podczas podróży; w wieku 35 lat odszedł z Air Canada i zaczął pracę jako prywatny pilot dla każdego bogacza, którego było stać na jego usługi. Latał dla polityków, biznesmenów i celebrytów; zyskał szacunek i renomę dzięki dyskrecji.
Ale z czasem rzeczy, które widział i słyszał – i na które się godził - zaczęły spędzać mu sen z powiek.
Coraz częściej zaczął zaglądać do kieliszka, by zagłuszyć to, co niechciane – i poradzić sobie ze stresem, gdy pierwszy raz od niemal trzydziestu lat otrzymał telefon z zakładu karnego.
zgoda na powielanie imienia
niezgoda na powielanie pseudonimu
nieZgody MG
poziom ingerencji
wysokizgoda na śmierć postaci
niezgoda na trwałe okaleczenie
takzgoda na nieuleczalną chorobę postaci
takzgoda na uleczalne urazy postaci
takzgoda na utratę majątku postaci
takzgoda na utratę posady postaci
tak
