
• Amin urodził się już na emigracji, krótko po tym, jak jego rodzice na stałe osiedlili się w Kanadzie. Dorastał w domu, w którym kultywowano irackie tradycje, język arabski i przywiązanie do rodziny, mimo otaczającej go zachodniej kultury. Od najmłodszych lat funkcjonował pomiędzy dwoma światami - domowym, konserwatywnym oraz szkolnym, znacznie bardziej otwartym. Był dzieckiem spokojnym i uważnym, dużo obserwował i wcześnie nauczył się dostosowywać swoje zachowanie do sytuacji.
• W okresie dojrzewania coraz wyraźniej odczuwał różnice pomiędzy oczekiwaniami rodziny, a własną tożsamością. Szybko zrozumiał, że jest inny, jednak wiedza o konserwatywnych poglądach ojca sprawiła, że od początku utrzymywał to w sekrecie. W szkole i wśród znajomych pozwalał sobie na więcej swobody, podczas gdy w domu przyjmował rolę posłusznego syna. W tym czasie kino stało się dla niego bezpieczną przestrzenią, w której mógł szukać odpowiedzi i inspiracji.
• Po ukończeniu szkoły średniej Amin zdecydował się na studia reżyserskie w Toronto. Wybór kierunku początkowo spotkał się z niechęcią ze strony rodziny, która preferowała bardziej stabilną i prestiżową ścieżkę zawodową. Ostatecznie ojciec zaakceptował jego decyzję, traktując studia jako etap przejściowy. W trakcie nauki Amin realizował krótkie filmy, często skupione na tematach tożsamości, milczenia i napięć kulturowych.
• Obecnie Amin pracuje jako niezależny reżyser filmowy. Tworzy głównie krótkie formy i projekty festiwalowe, a równolegle podejmuje się komercyjnych zleceń, by zapewnić sobie stabilność finansową. Jego styl jest oszczędny i realistyczny, skoncentrowany na emocjach i relacjach międzyludzkich. Ojciec postrzega jego karierę jako coś niepewnego i wciąż liczy, że syn wybierze bardziej tradycyjną drogę życiową.
• Mężczyzna interesuje się kinem artystycznym i dokumentalnym, a wolny czas często spędza na oglądaniu filmów lub analizowaniu scenariuszy. Lubi nocne spacery i fotografię uliczną, która inspiruje go i pomaga mu zbierać materiały do przyszłych projektów. Gotowanie, zwłaszcza tradycyjnych irackich potraw poznanych dzięki matce, jest dla niego formą wyciszenia. Ma zwyczaj zapisywania pomysłów w notesie lub w telefonie i pije zdecydowanie za dużo kawy.
• Od pięciu lat Amin jest w stałym związku z partnerem, którego bardzo kocha i z którym chciałby budować przyszłość. Ich relacja opiera się na zaufaniu i wzajemnym wsparciu, jednak wymaga ciągłego ukrywania jej przed rodziną Amina. W kontaktach z bliskimi partner funkcjonuje jedynie jako znajomy albo w ogóle nie pojawia się w rozmowach. Z biegiem czasu Amin coraz dotkliwiej odczuwa ciężar prowadzenia podwójnego życia.
• Relacja Amina z ojcem jest napięta, choć na powierzchni zachowują poprawne stosunki. Od momentu ukończenia studiów ojciec kilkukrotnie próbował doprowadzić do aranżowanego małżeństwa syna, najczęściej z jedną z kuzynek mieszkających w Iraku. Amin konsekwentnie unikał tych planów, zasłaniając się pracą i brakiem gotowości. Między nimi narasta niewypowiedziany konflikt, którego żaden z nich nie potrafi lub nie chce nazwać wprost.
• Amin nieustannie balansuje pomiędzy lojalnością wobec rodziny, a potrzebą życia w zgodzie ze sobą. Strach przed odrzuceniem i zerwaniem więzi sprawia, że odkłada konfrontację na bliżej nieokreśloną przyszłość. Jednocześnie ma świadomość, że presja ze strony ojca oraz jego własne pragnienie stabilnego życia z partnerem w końcu wymuszą na nim decyzję.
• Na co dzień ubiera się nowocześnie i neutralnie, ale podczas rodzinnych spotkań zawsze dostosowuje się do oczekiwań ojca, traktując to jako element rodzinnego porządku. Choć Iraku nie postrzega jako swojego prawdziwego domu, często wraca do niego myślami poprzez opowieści krewnych, stare zdjęcia i nagrania, które silnie wpłynęły na jego wrażliwość i sposób opowiadania historii w filmach.
