[08/07/26] To już rok, jak jesteśmy razem! Zaczynamy świętowanie! Więcej o tym 
͙֒ [23/03/26] Za oknem i na forum zawitała wiosna! Zachęcamy do dołączenia do 
[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt 
Hugo Tremblay
#2
Kto: Jamie Park
Gdzie: Karaiby
— Oddychaj — powiedział spokojnie.
Jego głos był niski, wyważony, pozbawiony napięcia. Dokładnie taki, jakiego używał w salach konferencyjnych, kiedy ktoś po drugiej stronie stołu zaczynał tracić grunt pod nogami. Dopiero wtedy wstał i podszedł do niej po drodze zatrzymał się przy stoliku, sięgając po drugą szklankę, do której nalał wody z karafki.
— Nie zrobiłem niczego, czego nie pamiętasz — dodał po chwili.
Dopiero wtedy spojrzał na nią bezpośrednio. Nie unikał kontaktu wzrokowego, nigdy tego nie robił. W jego spojrzeniu była tylko spokojna pewność bez skruchy czy rozbawienia.
Podszedł bliżej i odstawił szklankę na stoliku nocnym, w zasięgu jej ręki, ale jej nie podał. Zostawił jej przestrzeń w pełni świadomie.
Kto: Jamie Park
Gdzie: Karaiby
— Oddychaj — powiedział spokojnie.
Jego głos był niski, wyważony, pozbawiony napięcia. Dokładnie taki, jakiego używał w salach konferencyjnych, kiedy ktoś po drugiej stronie stołu zaczynał tracić grunt pod nogami. Dopiero wtedy wstał i podszedł do niej po drodze zatrzymał się przy stoliku, sięgając po drugą szklankę, do której nalał wody z karafki.
— Nie zrobiłem niczego, czego nie pamiętasz — dodał po chwili.
Dopiero wtedy spojrzał na nią bezpośrednio. Nie unikał kontaktu wzrokowego, nigdy tego nie robił. W jego spojrzeniu była tylko spokojna pewność bez skruchy czy rozbawienia.
Podszedł bliżej i odstawił szklankę na stoliku nocnym, w zasięgu jej ręki, ale jej nie podał. Zostawił jej przestrzeń w pełni świadomie.
#3
Kto: Jamie Park
Gdzie: Karaiby
- Za mąż wychodzi się raz - odezwał się w końcu, nie podnosząc wzroku znad karty. - I raczej z lepszych pobudek niż kwiaty i odsunięte krzesło.
Kącik jego ust drgnął, minimalnie, niemal niezauważalnie, zanim zdążył to schować za szklanką wody.
Kto: Jamie Park
Gdzie: Karaiby
- Za mąż wychodzi się raz - odezwał się w końcu, nie podnosząc wzroku znad karty. - I raczej z lepszych pobudek niż kwiaty i odsunięte krzesło.
Kącik jego ust drgnął, minimalnie, niemal niezauważalnie, zanim zdążył to schować za szklanką wody.
