[Dean Vanberg]

Całe życie szmatą w pysk, inaczej nie można było tego określić. Kto widział, żeby w dwudziestym pierwszym wieku, kiedy cywilizacja dążyła do coraz to lepszego rozwoju, zabrakło w domu ciepłej wody. Tak zwyczajnie, tak po prostu i to jeszcze kiedy Dean uznał, że zrobi sobie męskie spa. Posiedzi w wannie, porobi co ma porobić, powspomina najlepsze momenty z upojnych nocy, przygotowując się na kolejne. Brzmiało jak plan idealny, którego najwidoczniej wszechświat nie zaakceptował, odbierając mu chwilową radość z życia. Musiało go nieźle w tych gwiazdach ściskać, że tancerz każdorazowo się tak dobrze bawił, a ten mógł jedynie po galaktykach hasać.
Szybka wymiana wiadomości z Benjaminem, którego co prawda w domu nie było (pewnie baraszkował pomiędzy nogami tego swojego blondaska, którego miał zdobyć w ramach wyzwania), ale który pozwolił mu skorzystać z łazienki u nich. Nie pierwszy i nie ostatni raz, a skoro Vanberg miał klucz dany przez przyjaciela (co najmniej jak obietnica wspólnego życia), grzechem byłoby nie skorzystać. Jasne, mógł się pofatygować do jakiejś ponętnej piękności, która uzyczyłaby swojego ciała jako ręcznika, ale aktualnie serio tancerz chciał się po prostu umyć czując, że po ciężkim treningu zaczyna wonieć bardziej, niż bezdomny na stacji metra.
Spakował co miał spakować i zaledwie kilka minut później znalazł się w domu Thallmana, rzucając sportową torbę na jego łóżko. Jego sypialnia była mu na tyle dobrze znana (bez zboczeństwa proszę), że wiedział nawet gdzie kumple trzymał swoje pisemka pornograficzne z męskimi torsami i innymi ciekawymi widokami. Trochę mu to uwłaczało, bo miał przecież Deana tak blisko, ale ostatecznie był skłonny wybaczyć - przyjaciele powinni zostać tylko przyjaciółmi, nie zawsze z korzyściami.
Zrzucił z siebie ubrania i święcie przekonany, że w domu nie ma nikogo (Benji zapewniał, że chata wolna i można harcować), poszedł jak go Bóg stworzył do łazienki na piętrze. Wpakował się pod prysznic, wydając ciche westchnienie ulgi, kiedy na plecy spadły pierwsze krople ciepłej wody.
Oddawał się przyjemności płynącej z relaksującej kąpieli i nawet nie zwrócił uwagi, że ktoś mu się wpakował do łazienki. Zaparowane szkło nie przepuszczało widoków, więc mogło mu umknąć. Zresztą jedynym, kto wiedział, że dupkę myć będzie i tak był Benjamin, który widział więcej niż powinien. Dopiero kiedy zakręcił kurek z wodą usłyszał krzątanie dobiegające zza kabiny prysznicowej.
-Z blondynem nie poszło, to przylazłeś do mnie? Ręcznik byś chociaż podał - rzucił i bezceremonialnie rozsunął szklane drzwi, uwalniając parę, która roztoczyła się na niewielkie pomieszczenie, przy okazji świecą golizną. Z tym, że w łazience nie było Benjamina, a ktoś kogo nijak się nie spodziewał.
-O siema, Młoda - rzucił do Clementine z szerokim uśmiechem. - Urocza piżamka - dodał, kiedy bezczelnie prześlizgnął się wzrokiem po jej sylwetce skrytej pod kolorową piżamą.

Clementine Thallman

[Aaliyah]

Dni mijały zadziwiająco szybko, kiedy było się w swojej buntowniczej erze i szukało mieszkania. Duma nie pozwalała jej wrócić do braci, ale po kilku nocach u Cassie, musiała spojrzeć prawdzie w oczy. W takim zawieszeniu nie dało się żyć, a rynek nieruchomości był tragiczny Bo albo musiałaby zamieszkać w ruderze, gdzie wszelkie plugastwo łaziło po podłodze i nie dorzucało się do czynszu, albo wydać krocie. I o ile jej stan konta był zadowalający, tak nie chciała ruszać swoich oszczędności na dom, który nie byłby spełnieniem jej marzeń.
Powrót na stare śmieci nie był jednak pozytywnym zdarzeniem. Pomiędzy rodzeństwem dalej dało się wyczuć napięcie, a cisza była wyznacznikiem tego, jak bardzo nikt nie chciał wyciągnąć ręki, żeby zażegnać ten mały spór. Kto by się spodziewał, że jedna kobieta mogła być rysą na zaufaniu wobec najbliższych.
Thalia rozszarpywała od wewnątrz ich rodzinę.
To był męczący dzień. Od rana stała w cukierni i robiła za dwoje, bo jeden pracownik poszedł na chorobowe. Do tego przez pół miasta biegła, żeby zdążyć przed zamknięciem poczty, żeby odebrać paczkę, którą nadesłała jej firma. Pierwsza większa współpraca. Cieszyła się na to, ale nie spodziewała się, że Pani przyniesie jej taki wielki karton. Ledwo umiała go unieść, więc musiała zamówić taksówkę, na którą czekała prawie godzinę.
OMG.

Ukrywanie treści: włączone

Hidebb Message Hidden Description

Sięgnęła po pilocik i po raz kolejny była bliska załamaniu. Oczywiście, że to małe ustrojstwo było zapakowane w jakiś plastik, którego nie mogła rozerwać. A nożyczki były... w łazience. Niby nikogo nie było w domu, ale i tak asekuracyjnie założyła swoją piżamkę w jednorożce, którą dostała kiedyś od Benjiego na święta. Dla nich zawsze będzie tylko młodszą, niewinną siostrzyczką.
Ruszyła do pomieszczenia z trwogą i uświadomiła sobie, że jednak ktoś był w domu. Trudno. Dasz radę. Nacisnęła klamkę, zasłaniając oczy, tak w razie czego i z ulgą stwierdziła, że ktoś jest pod prysznicem. - Ja tylko na chwilę. - powiedziała, ale zapewne i tak odgłos lecącej wody zagłuszył jej słowa. Otworzyła szufladę i zaczęła ją przetrząsać w poszukiwaniu nożyczek i wtedy...
Ten głos.
Nie, to niemożliwe...
- Dean?! - opakowanie wysunęło się z jej rąk, gdy mimowolnie spojrzała w kierunku mężczyzny. Rozchyliła usta, zerkając w dół na jego... O mój Boże... Odwróciła się do niego plecami, ale ten ruch na niewiele się zdał, bo dalej miała dobry widok na niego w lustrze. - Co ty tu robisz? - zapytała i cicho przeklęła pod nosem, zdając sobie sprawę, że nie może teraz uciec. Musiała odzyskać ten przeklęty pilocik.

Dean Vanberg

[Dean Vanberg]

Posiadanie przyjaciela mieszkającego blisko niosło ze sobą wiele plusów, chociaż istniały również minusy. Bo weź tu człowieku się pokłóć i rzuć najgorszym mięsem w swojego rozmówcę, grożąc, że ma się na oczy nie pokazywać, kiedy widzicie się codziennie, ledwo wychodząc za próg! Tyle dobrego, że tak dramatyczne bywały jedynie panny (i problematyczni kolesie, ale ich Vanberg klasyfikował zgoła odmiennie), a faceci zwyczajowo dawali sobie po mordzie. To były chwile, w których Dean doceniał, że jego bestie jest płci męskiej, ponieważ wiedział, że gdyby była odmienna, nie wytrzymałby za długo uznając, że to nie jest tego warte. Zresztą umówmy się - przyjaźnie damsko męskie zwyczajnie się nie sprawdzały i mógłby śmiało wymienić kilka sytuacji ze swojego życia, które idealnie by się w ten schemat wpasowały. Przykładowo taka Briana. Cudowna dziewoja o złotym serduszku, która za czasów szkolnych była kumpelą Deana. wszystko fajnie, pięknie, a później się sypnęło, kiedy zaczął spotykać się z jej koleżanką, bo okazało się, że to właśnie Briana miała na tancerza chętkę. A mieli się tylko kumplować!
Uśmiechnął się na to wspomnienie. Ciekawe jakby to wyglądało teraz, gdyby wybrał drugą z koleżanek. Też zostawiłaby go dla jego najlepszego przyjaciela, uznając, że “tak wyszło”? Czy może faktycznie do tej pory tworzyliby szczęśliwy związek?
Omal się wodą z prysznica nie zakrztusił, bo ta wizja go rozbawiła na tyle, że się nałykał. Umówmy się, takie coś nie miało racji bytu. Owszem, kiedyś był inny, jakby mniej destrukcyjny, ale nadal nieprzyzwyczajony do stabilności oraz zaangażowania w jedną, konkretną relację. próbował, starał się i może nawet zaczął się zmieniać. Chwilowo. Kiedyś wydawało mu się, że miłość istniała, ale teraz wiedział, że rozchodziło się o pożądanie, które ludzie chcieli zaspokoić, podobnie jak chcieli wyzbyć się obawy przed samotnością, wiążąc się w pary.
Zamruczał cicho, spłukując z siebie pianę. Że też go wzięło na jakieś filozoficzne rozważania. Pod prysznicem powinien robić za gwiazdę porno, a nie jakiegoś Sokratesa, Arystotelesa czy innego Platona, więc bardziej adekwatne byłyby obrazy nawiązujące do nagich panien (lub panów), aniżeli do emocji. Tyle dobrego, że ktoś postanowił się pojawić w łazience, skutecznie rozwiewając chaos we łbie.
Ten ktoś zdecydowanie ładnie pachniał i miał nieskazitelne włosy. I był niższy, niż Benjamin, nie wspominając o tym, że i z twarzy bardziej kuszący (bez obrazy dla Benka, bo dobra dupa z niego).
Uśmiech stał się bardziej zaczepny, kiedy wzrokiem powędrował za jej, zatrzymując się na jego nagiej męskości.
Ups, demoralizacja i ekshibicjonizm.
Zwinnie spojrzeniem przeskoczył na niewielkie opakowanie, które wylądowało na podłodze. Interesujące.
-Z tego co wiem, biorę prysznic. Do tego zazwyczaj służy kabina w łazience. Cóż… przynajmniej do jednej z rzeczy - odpowiedział, spoglądając na nią w lustrzanym odbiciu. - Możesz dołączyć. Co prawda już skończyłem, ale może szybko się okaże, że będę brudny ponownie - podszedł do niej, nachylając się tak, że torsem niemal dotykał jej pleców. - Chociaż nie wiem, czy warto byłoby niszczyć ten makijaż. Wybierasz się gdzieś? - spytał, pochylając głowę tak, że jego twarz znalazła się po prawej stronie jej własnej. Czuł jak się spięła i przez chwilę pozwolił sobie na podziwianie jej rumieńca, który pomimo tapety na twarzy, był jawnie widoczny. - Chyba cię nie stresuję, co? Ostatnio zaznaczyłaś, że na ciebie nie działam - zaśmiał się, ostatecznie sięgając po ręcznik zwisający z kółeczka obok umywalki.
Odsunął się od niej i z grzeczności owinął w pasie kawałkiem materiału.
-Wydaje mi się, że coś upuściłaś - skomentował, schylając się po niewielkie opakowanie.
Oho.
-Proszę, proszę. Ktoś nam tu dorasta - zaśmiał się cicho, przyglądając się małemu pilotowi. To zdecydowanie było interesujące!

Clementine Thallman

[Aaliyah]

Ze wszystkich mężczyzn na tym osiedlu, akurat jej brat musiał się przyjaźnić z takim łajdakiem. Jakby ten jeden neuron w jego głowie nie mógł zabłysnąć w przebłysku geniuszu i zadać się z jakimś aseksualnym typem, którego obecność w domu nie ruszałaby innych domowników. Jej bracia, jak na ludzi rzekomo dbających o jej bezpieczeństwo, zbyt często wpuszczali obcych i degeneratów do ich domu.
Ten rok nie należał do niej. Oczywiście, że akurat ona musiała wejść do łazienki, kiedy on tutaj był. Może powinni, jak w jakimś akademiku, wywieszać skarpetki na klamkach? Czy taką prostą czynność zapamiętają męskie umysły, gdy przerasta ich zamykanie drzwi?
Benji przespał się z nim...
Wspomniała tę krótką wiadomość, gdy Dean stanął przed nią nagi, tak jak Pan Bóg go stworzył. Twój brat miał to ciało. Dotykał go. A ona pierwszy raz widziała w takim wydaniu mężczyznę i to w takich okolicznościach! Gorzej być nie mogło!
- Przepraszam... Myślałam... - że to któryś z tych matołów i we własnym domu mogła sobie pozwolić, na tak śmiałe gesty. Nigdy nie pukali. Ktoś wpadał, ktoś się spieszył, więc w tych czterech ścianach było to normalne. - Nie powinnam wchodzić bez pukania. - w końcu to ona naruszyła jego prywatną przestrzeń. Ona na jego miejscu byłaby zdenerwowana.
Taka niemoralna propozycja mogła paść tylko z jego ust. Spięła się, gdy poczuła jego obecność za sobą. Mogłaby przysiąc, że z tak niewielkiej odległości czuła, jak jego ciało było nagrzane po prysznicu. Jak jego mokry tors pozostawiał wilgoć na kolorowym materiale jej piżamki. Gdyby tylko wiedział co kryło się pod spodem... Jakie sekrety przed nim miała.
Nie! Nigdy nie mógł się dowiedzieć! Nikt!
- To przesłuchanie? Znowu bawisz się w braciszka?
Odsuń się.
Błagam.
- Bo tak jest. Jeśli cię to tak interesuje, to ćwiczyłam makijaż na randkę. - kłamstwo z łatwością opuściło jej usta. Głupia. Nie oczekiwała żadnej reakcji po nim na wzmiankę o innym facecie. Ktoś taki, jak Dean nigdy nie był zazdrosny. Prędzej zaszczyciłby ją kolejną kpiną. Ironią, która zraniłaby w najmniej odpowiedni sposób.
Przymknęła oczy, gdy sięgnął po ręcznik i odetchnęła z ulgą, gdy w końcu mogła się odwrócić do niego przodem. Dalej było niezręcznie, ale przynajmniej teraz mogła skupić się na jego twarzy, a nie na... Dobra, widok jego klaty też rozpraszał.
- Oddaj mi to! - wyciągnęła rękę po pilocik, ale jej palce jedynie musnęły plastik. Niemal się zabiła na mokrych kafelkach, gdy zrobiła krok do przodu. - Proszę. Po prostu mi to oddaj i zostawię cię samego. Nie zapomnij tylko się dorzucić do rachunku.- poprosiła ładnie, więc powinien mieć na tyle gest, żeby przestać ją dręczyć w ten sposób. Nie była jego kolejną zabawką. Nie chciała nią być.
Zmarszczyła gniewnie nosek i zastosowała chwyt, który ostatnio pokazał jej instruktor, na zajęciach samoobrony. Próbowała go podciąć, żeby mogła nacieszyć oczy widokiem, jak leży rozpłaszczony na kafelkach niczym rozjechana żaba.
Udało jej się?
Odzyskała swoją zgubę?

Dean Vanberg

[Dean Vanberg]

Ostatnią osobą, jakiej spodziewał się w łazience, była Clementine. Już samo to, że była w domu - co z tego, że własnym - był zaskakujący, bo Benjamin poinformował go, że nikogo w nim nie powinno być, a co dopiero takie jawnie bezczelne władowanie się do niewielkiego pomieszczenia, w którym Dean oddawał się przyjemności płynącej z kąpieli? Chciał dołożyć do tego coś jeszcze, niestety obecność świadka była w tym momencie niepożądana, niezależnie od tego, kim był. Może faktycznie powinien ją namówić do wspólnego prysznica? Urozmaicenie warte każdego grzechu i być może nawet wpierdolu ze strony Alberta i Benka, którzy by mu nie odpuścili.
-Dziwne panują u was zasady, bo jak rozumiem swoim braciom też robisz nalot, kiedy się myją. To jakiś dziwny fetysz, czy jednak wiedziałaś, że to właśnie ja tu będę? - uśmiechnął się lekko, ponownie lustrując ją spojrzeniem. Piekielnie urocza była w tej piżamie, bo chociaż była dziecinna, tak dodawała jej tej niewinności, którą traciło tak wiele osób, na siłę starając się być chodzącą seksbombą. Inna sprawa, że Vanberg, jak rasowy mężczyzna mało odporny na jakiekolwiek piękno, w umyśle pozbył się niepotrzebnego odzienia. Litości, zdecydowanie nie powinien w taki sposób wyobrażać sobie siostry najlepszego kumpla.
Wciągnął głośno powietrze, kiedy stał nad nią pochylony, nie spuszczając wzroku z jej odbicia w lustrze. Igrał z nią, ale robił to niemal za każdym razem, kiedy się widzieli. Jego kontakt z każdym przedstawicielem rodziny Thallmanów był raczej swobodny, ba, w jednym przypadku chyba aż za bardzo, skoro skończyło się w łóżku i nie widział powodów, dla których miałby Młodą traktować inaczej. Znali się przecież nie od dzisiaj i musiała wiedzieć, do czego jest zdolny nawet, jeśli gołego widziała go po raz pierwszy. Oby widok jej się podobał!
-Braciszka - powtórzył cicho, niemal szeptem, owiewając jej kark ciepłym powietrzem. - Takie zabawy cię kręcą, Clem? To całe zamieszanie wokół What are u doin’ step bro? Nie ma problemu, mogę zostać twoim braciszkiem, jeśli tego ci teraz trzeba- rzucił z cichym śmiechem. Fetysze były różne, nie oceniał, samemu mając własne. Był natomiast idealnym kandydatem do spełniania różnego rodzaju fantazji, czemu poświadczyć mogło całkiem sporo osób. Jeśli po wszystkim strona zainteresowana poczuła się urażona jednorazową przygodą, licząc na coś więcej, reklamacji Dean nie przyjmował.
-Na randkę? Nie przypominam sobie, żebyśmy byli umówieni, ale nic straconego skoro już tu jestem - powiedział zaczepnie. pomimo zapewnień dziewczyny widział, że nie był jej obojętny. Peszyła ją jego bliskość, ba, sama jego obecność sprawiała, że na uroczej twarzy blondynki wkradał się rumieniec, który tylko bardziej zapraszał do dalszej zabawy. I jak tu nie korzystać, skoro sama mu się podstawiała?
-Słuchaj Młoda, nie potrzebujesz tego. Mogę ci wszystko zademonstrować na żywym przykładzie - powiedział, pochylając się w jej stronę. Był na tyle doświadczony, że doskonale wiedział czym był przedmiot, który trzymał w dłoni. Ba, wiedział dokładnie od czego był i jakie urządzenie włączał. Kto by pomyślał, że właśnie dlatego Clementine postanowiła zostać w domu.
Zaśmiał się kiedy zmarszczyła gniewnie nos. No zdecydowanie nie było to groźne. Zamiast tego zmusiło go do dania jej lekkiego prztykańca w nosek, co ostatecznie skończyło się próbą podcięcia go. Wykonanie było raczej mizerne, ale osiadła na kafelkach woda sprawiła, że zrobiły się śliskie, przez co Dean wylądował boleśnie na plecach, zgarniając ze sobą dziewczynę, która wylądowała na jego nagim brzuchu i wszystkim, co poniżej niego.
-Czyli jednak na mnie lecisz. Bolesne, ale przyjemne, nie ukrywam. I jeśli bardziej ci się to spodoba, zgubiłem ręcznik - powiedział, trzymając dłonie na plecach kobiety.

Clementine Thallman