[Sebastian Crawford]

Oho, czyżby Seba zupełnym przypadkiem trafił na przykład real llife Jacksona Avery, który też przecież miał mega ultra wpływową matkę imieniem Catherine? Na samą myśl o tym, Seba uśmiechnął się do siebie. No, tak naprawdę to na zewnątrz, bo uśmiech działa tak, że widać go wszędzie wokół. Ale przede wszystkim, uśmiechał się do siebie-To brzmi mega fajnie i w ogóle to girl power kiwnął głową pośpiesznie, na wypadek gdyby były jakiekolwiek wątpliwości w to, jak bardzo Seba wierzy w girl power.

Mina mu zrzedła kiedy Damienek odpowiedział mu w kwestii gier GTA. Dlaczego? Dla Seby ta odpowiedź była taka smutna, miała w sobie coś z tego, że Damien zamiast bawić się w GTA i mordować prostytutki za parę dolarów, to musiał uczyć się ludzkiej anatomii. No i co z tego, że życiowo pewnie wyszedł na tym lepiej? Chłopak ewidentnie nie wiedział czym jest GTA, jaką radość człowiekowi sprawia śmiganie po tej mapie w niewyobrażalnych prędkościach i odbijanie się samochodem od ścian, niczym w bardzo makabrycznej wersji pinballa.-Och - bąknął jedynie kiwnął głową. Szczerze? Kurde, nawet nie wiedział co powiedzieć. I to nawet nie chodzi o to, że Damien nie znał GTA chociaż trochę tak ale Sebastian teraz wpadł w srogi syndrom oszusta, no bo jak kontynuować dialog z kimś kto nie grał w GTA bo na pewno robił mądre rzeczy? O czym on może opowiedzieć Damienowi? O tym, że ostatnio wróżka na Tiktoku wywróżyła mu że podejmie nowe działania, ale może teraz, a może w przyszłości? Totalnie bez sensu.

-Brakiem zdolności poznawczej- powtórzył odrobinę zamyślony. Generalnie podobało mu się, że ma w głowie nieodkryty teren, ale kiedy przypomniał sobie, że wszyscy taki mają, to już nie czuł się tak wyjątkowo-To ciekawe. A jak to się ma do bajki W głowie się nie mieści? Myślisz, że ma ona naukowe podstawy? Seba to prosty człowiek, skoro już ma możliwość zapytania fachowca o parę spraw, to jak najbardziej właśnie tak planuje zrobić. Baltazar to mu chyba z dziesiątki razy mówił, że powinien tak robić, a nie pytać żadnego AL.

-A no tak, dzięki - uśmiechnął się z wyraźną ulgą, bo wszystko wskazuje na to że jednak rozmowa z nim nie jest dla tego Jacksona Avery żadnym problemem, albo też przykrym obowiązkiem kogoś, kto ma zadbać o gości w imieniu szpitala-A pocałunek, faktycznie, do przyjemnych nie należał - dodał z uśmiechem, a następnie spojrzał na swojego towarzysza-A Ty? Masz za sobą jakieś traumatyczne tematy okołorandkowe? Jestem pewien, że żyjecie wszyscy jak w Greys anatomy, a szpitalne dyżurki nie jedno widziały - dodał z uśmiechem.



Damien Blais