Wziął głęboki oddech i przewrócił oczami. - Jakie pieprzone pantoflarze? - mruknął niezadowolony. - Po prostu dojrzałem do tego, że lepiej skupić się na jednej kobiecie niż na kilku innych, które są wkurwiające z tymi wszystkimi wymaganiami. - Wzruszył ramionami. Cholera, sam nie spodziewał się, że ...

Dobra, dobra, może i nie powinien wchodzić tam jak do siebie i odgrywać pana domu, ale halo, to było mieszkanie Eryczki i jej współlokatorki, a co za tym szło... po części też jego. Nie miało to najmniejszego sensu, no nie? No właśnie. Ale w jego główce działało to na zasadzie - ekhm - co moje to ...

Pieniądze nigdy nie miały dla niego jakiegoś większego znaczenia. To nie tak, że nie miał do nich szacunku, bo miał. Doskonale wiedział, że znajdował się w tej fortunnej sytuacji, w której nie musiał martwić się od pierwszego do pierwszego ani zastanawiać, czy w tym miesiącu wybrać zakupy spożywcze ...

Na swoich przyjaciołach mógł liczyć jak na deszcz pośrodku pustyni, czyli wcale! No cholera, może i sam nie był pod tym względem lepszy, ale kiedy chodziło o wyśmiewanie go w kwestii Elenki, to zawsze byli pierwsi, a teraz? Mógłby sobie, kurwa, rękę uciąć, że jeśli akurat nie byli zajęci jakimiś ...

No dobra, nie tego się spodziewał. Oczekiwał jakichś fanfar, fajerwerków, kobiety, która już teraz miała być oficjalnie jego, całującej go i podskakującej z podekscytowania, bo ją zapytał, a tu? Nada. - Elena - zaczął, spoglądając na nią lekko zbity z tropu. - Skąd masz pewność, że to ja właśnie ...

eleanor