Patrzył na nią i widział, jak ją to ruszyło. Jej oczy mówiły wszystko. Próbowała grać oburzoną, ale dokładnie wiedział, że trafił w punkt. To jest w niej najlepsze – ta jej udawana świętoszkowatość, która pęka w sekundę, jak tylko przypomni jej się o tym, co robiła na imprezie. Myślała, że zapomniał ...

Noah od razu zauważył tę minę. Zmarszczony nos stawał się już powoli czymś charakterystycznym dla Aurelii. Miał wrażenie, że za każdym razem, gdy ją czymś zirytował, reagowała dokładnie tak samo i chyba właśnie dlatego robił to specjalnie. W głowie próbował zgadnąć, o czym teraz myśli. Teraz jednak ...

Noah był studentem psychologii, zawieszonym co prawda, ale wiedział na co patrzeć, chociaż kobieta nadal była zdenerwowana, to nie sprawiała już wrażenia osoby, która za chwilę straci nad sobą panowanie. Stała obok niego trochę spokojniej niż wcześniej, a to wystarczyło, żeby poczuł ulgę. Nie ...

Noah prychnął pod nosem, słysząc ponurą odpowiedź, ale nie odwrócił się w stronę Gilly. W duchu uznał, że gotka naprawdę robi wszystko, żeby klimat w klasie był ponury. Obracał w palcach długopis, bawiąc się metalową skuwką. Nienawidził być uwiązany w jednym miejscu, zwłaszcza w takim otoczeniu ...

Pieprzony Colton.
Noah wbił wzrok w blat szkolnej ławki, zaciskając palce na długopisie tak mocno, że zbielały mu kostki. Siedzenie w karnej klasie było stratą czasu, której nie potrafił sobie wybaczyć. Nie powinno go tu być. Cała sytuacja była efektem konieczności, której nie mógł zignorować ...

nie wiem, Max chyba

Aurelia M. Perez oczywiście, kocham retro!
Ojej, tak myślałam, że będzie obrażona i będzie się solidaryzować z psipsi, nic dziwnego! Ale z czasem może Audrey mu wybaczy i znowu będziemy się bujać w trójkę, ale już jako kumple!

Aurelia M. Perez serduszko ty moje, przepraszam, że nie odpisuję, skargi dotarły, obiecuje poprawę! :serduszkowicz:
Co do relek, szkoła pasuje, motyw jak najbardziej też. Mogli w ramach kary dekorować salę gimnastyczną na bal maturalny albo walentynkowy albo w ogóle tydzień w kozie po lekcjach ...

Noah stał chwilę w miejscu, patrząc na dziewczynę, która wciąż nie mogła się uspokoić. Widział, jak dłonie drżą jej przy telefonie, i czuł, że jej niepokój staje się niemal namacalny. Nie lubił patrzeć na kogoś, kto tak bardzo siebie winił za wypadek, na który przecież nie miał wpływu. Czuł, że ta ...