ODPOWIEDZ
25 y/o
MAŁA LADY PANK
175 cm
twórczyni komiksów
Awatar użytkownika
My girl look like Wednesday Addams
Eyes go black when she orgasms
Hide your back, she likes to stab them
My butt cheeks, she likes to grab
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecioosobowa
czas narracjiprzeszły
postać
autor

Zwyczajne leżenie i powolne opadanie w sen na pewno byłoby prostsze. Ale też banalne, a przecież wiadomo, że River nie lubi półśrodków. Chciała czerpać ze wspólnego czasu najwięcej jak się da. Zaraz wrócą przecież do szarej codzienności, w której nie będą miały dla siebie tyle czasu i nie będą im dopisywać aż tak dobre humory. Taki pierwszy wyjazd był czmś wartym zapamiętania, nawet jeśli był tak krótki i zorganizowany właściwie kompletnie spontanicznie.
Z rozbawieniem przyglądała się lekko obrażonej minie Latynoski, gdy dotarło do niej, że będą się musiały od siebie odkleić, a potem zrobić coś produktywnego. Musiała o nią dbać i wyciągać ją w stronę wrażeń. Jeszcze trochę musiała się nauczyć. Na szczęście River byłaby doskonałą sensei. Zakładała, że prysznic nieco przywróci ją do życia i wymiecie tego marudnego focha, ale chyba nie poszło aż tak łatwo. Prescott po wyjściu z łazienki wyglądała oczywiście dużo lepiej, ale brakowało jej trochę entuzjazmu.
Zamruczała zadowolona, gdy tylko tanatopraktorka nachyliła się do pocałunku. Obie były niemożliwe do zaspokojenia. Bardzo dobrze, że na siebie trafiły. Większość normalnych obywateli po prostu by sobą zamęczyły. Najwyraźniej było wiele powodów, przez które żadna z nich nie mogła się pochwalić imponującą historią minionych związków. Cross odłożyła szkicownik na stolik na bok i wciągnęła nogi na siedzenie fotela. Usiadła w jego głębi, wyciągając przy okazji ręce w stronę swojej modelki. Umościła się w rozkroku, a pomiędzy nogami posadziła Prescott, do której pleców od razu się przytuliła.
— Oczywiście, że tak. Ale jak wyśmiejesz mój wiersz, to się obrażę. Nawet nie wiesz, jak trudno było zrymować coś sensownego do "moja słodka borderkicia" — powiedziała takim tonem, jakby mówiła całkowicie poważnie. Ale na pewno żartowała. Prawda? ...Prawda? Przekonają się już niedługo. Najpierw jednak musiały się napić. Jedną ręką wciąż obejmowała swoją kobietę w pasie, a drugą postanowiła podawać jej rzeczy ze stolika. Butelka, jeden kieliszek, drugi kieliszek. Rue musiała sobie jakoś poradzić z nalaniem, ale miała przecież dwie wolne ręce i możliwość odstawienia butelki na podłogę. Rysowniczka ewidentnie nie miała zamiaru jej pomagać. Była zbyt zajęta wtulaniem się w całkowicie nagą szyję swojej kobiety.
— Jak bardzo musiałabym cię spić, żebyś to ty przeczytała mi go na głos? — zapytała, gdy już wychyliły po jednym kieliszku, a Latynoska zajęła się rozlewaniem kolejnej porcji. Wcześniej w ogóle nie brała takiej ewentualności pod uwagę, ale teraz ten pomysł wydawał jej się wyjątkowo zabawny.

Ruelle I. Prescott
Werka
dogadamy się
24 y/o
quoth the raven
160 cm
tanatopraktorka white lily funeral services
Awatar użytkownika
'Tás pa' perrearte con mi cadena dándote en la espalda
Mami, don't you wanna? Como Fanta
You like to tease them, bandida, diabla
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecioosobowa
czas narracjiprzeszły
postać
autor

W normalnych okolicznościach pewnie zwyczajnie regenerowałyby siły w łóżku, ale wciąż znajdowały się w Salem. Trwały ich krótkie wakacje, a River najwyraźniej miała nieco bardziej ambitne plany na spędzenie wieczoru nim w końcu zasną zmorzone zmęczeniem. Wykorzystają w pełni ten wyjazd. Niewyspanie nie było dla nich niczym nowym, a wyspać mogły się mniej więcej w drodze powrotnej. Chociaż zapewne Prescott miałaby z tym problem.
Nie podobało jej się to, że musiała się oderwać od swojej rysowniczki. Najchętniej wtuliłaby się w nią absolutnie i wniknęła pod skórę, ale tego niestety nie mogła dokonać. Nawet, gdyby naprawdę chciała. Mogła zatem zwyczajnie wylegiwać się w łóżku i czekać na to, aż nadejdzie jej kolej, aby wejść pod prysznic i zmyć z siebie dotychczasowe zmęczenie oraz brud, który osiadł na skórze.
Jak dla niej to listy mogły zaczekać.Miała po prostu ochotę na to, aby porozkoszować się obecnością swojej kochanej dziewczyny. Zwłaszcza, że ta tak ochoczo zareagowała na pocałunek. Było jej jeszcze mało. Czy można ją było za to winić skoro miała tak wspaniałą dziewczynę, która ochoczo reagowała na każdy dotyk?
Dała się wciągnąć na fotel i umościła się pomiędzy jej kolanami, choć najlepiej znalazłaby się bezpośrednio na nich. Zapewne Cross w ten sposób wolała jej nie zachęcać do coraz śmielszych pieszczot, które mogłyby je odciągnąć od picia oraz czytania tych listów, których rysowniczka po prostu nie mogła się doczekać.
— Znowu próbujesz nowej dziedziny sztuki? Myślałam, że wiersze i proza to nie twój styl — mruknęła, przyjmując od niej pierwszy kieliszek oraz butelkę.
Udało jej się rozlać alkohol wpierw do jednego, a potem drugiego naczynia. Pierwsze z nich podała od razu swojej dziewczynie, a drugie zachowała dla siebie. Ich słodkie źródełko alkoholu zostało odstawione na podłogę przy fotelu, aby znajdować się na wyciągnięcie ręki. Przekręciła się jeszcze na siedzisku, przerywając na chwilę River wtulanie się w swoją szyję i spojrzała na nią z powagą.
— Niemożliwe. Żebym się zgodziła musiałabyś mnie spić tak bardzo, że nie byłabym w stanie przeczytać czegokolwiek — odpowiedziała na propozycję przeczytania własnego listu na głos.
Nie było mowy. To było zbyt zawstydzające. Wychyliła porcję orzechówki, która weszła o wiele łatwiej niż powinna i sięgnęła do stolika. Odstawiła tam kieliszek i chwyciła zapieczętowane listy. Przez moment przyglądała się pieczęciom, ale w końcu udało jej się rozpoznać, który został spisany ręką konkretnej z nich po kształcie rozlanego laku. W końcu obie odbiły tę samą literę. Niemniej nareszcie wręczyła rysowniczce list, który sama napisała, a drugi zostawiła w swoich dłoniach.

River Cross
Ari
Nie lubię narzucania mojej postaci reakcji i zachowania oraz dopisywania do jej rzeczy czy sterowania nią w jakikolwiek sposób bez konsultacji.
25 y/o
MAŁA LADY PANK
175 cm
twórczyni komiksów
Awatar użytkownika
My girl look like Wednesday Addams
Eyes go black when she orgasms
Hide your back, she likes to stab them
My butt cheeks, she likes to grab
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecioosobowa
czas narracjiprzeszły
postać
autor

Bliskość ciała Prescott w kontekście innym niż seksualny sprawiała jej coraz więcej przyjemności. Z początkowej obojętności dotarły do momentu, w którym Cross czasem wystarczało tak po prostu się przytulić lub pogłaskać ją po policzku. Obsesja na punkcie dotykania swojej modelki jej nie zniknęła, po prostu teraz nie zawsze oznaczało to chęć wetknięcia jej ręki między nogi. Nerwowość wymuszająca na niej robienie czegoś z dłońmi bez przerwy dzięki Rue objawiała się dużo lżej. W tym kontekście obie czerpały z tego korzyść. To dużo lepszy wybór niż zwyczajne stukanie palcami o blat czy bawienie się pierścionkami.
— Sugerujesz, że mój wiersz jest stracony już na starcie? Wow — żachnęła się, jakby naprawdę ją to zabolało. Gdyby zajęła się teraz poezją, pewnie byłoby bardzo kiepsko. Nie zawsze radziła sobie ze słowami. Może i gadała dużo, ale żeby z sensem? To już gorzej. Nie potrafiła dodać słowom tej plastyczności, którą była w stanie popisać się, gdy tylko zasiadała do rysunków. Pewnie byłoby prościej, gdyby jej coś tym gęsim piórem po prostu naszkicowała.
Zaśmiała się, gdy usłyszała jej odpowiedź w kwestii czytania listu na głos. Mniej więcej czegoś takiego się spodziewała, ale i tak było warto spróbować. Nie miała zamiaru się z nią o to kłócić i naciskać. Była pod wielkim wrażeniem, że w ogóle udało jej się namówić ją na te listy i jeżeli tylko zaraz wszystko nie runie, bo po otwarciu zobaczy coś obraźliwego, to jej to wystarczało.
— Moja słodka — podsumowała tylko cicho, całując ją w nagą szyję. Skoro artystka lubiła w niej nawet te wszystkie głupoty i niezręczności, to naprawdę była już całkowicie stracona. Ale przynajmniej była szczęśliwa! I to wcale nie za sprawą tej pysznej orzechówki, choć trzy kieliszki, które w siebie wlały w przeciągu ostatnich kilku minut, na pewno w tym pomogły. Picie czegoś tak mocnego tak szybko raczej nie było zbyt mądre, ale trudno. Stało się. Coraz bardziej podekscytowana wzięła od niej właściwą kopertę i nie czekając na nic więcej złamała pieczęć i wyjęła ze środka list.
Moja Cudowna Inspiracjo!
Mam nadzieję, że ten list spotyka Cię w spokoju – a przede wszystkim – w Salem. Gorzej, jak zdążyłyśmy się do wieczora pokłócić, a Ty czytasz to w Toronto... i to pewnie dwa tygodnie później. I pewnie jeszcze znalazłaś ten list przez przypadek, bo o nim zapomniałaś. Nie, nie. To na pewno nie jest prawda. Wierzę, że jesteśmy teraz w Salem.
Nawet nie wiesz, jak cieszy mnie, że się na to zgodziłaś. Tak się zarzekasz, że jeżeli w grę wchodzą emocje, to Ty po prostu wymiękasz, a tu proszę bardzo. Starasz się dla mojego kaprysu. Sprawiasz, że miękną mi nie tylko nogi, ale i serce. Myślę, że wciąż nie do końca jesteś świadoma moich emocji względem Ciebie. Nie próbuję tu sugerować, że jest cos z Tobą nie tak. Ja sama ledwo radzę sobie z określeniem tej skali, a to przecież moja głowa. Natężenie wszystkiego, co do Ciebie czuję, przekracza moje możliwości poznawcze. To bardziej niż ekscytujące. To są emocje, dla których istniejemy. To jest sens życia. Oczywiście jeszcze kilka lat temu nie postawiłabym złamanego grosza na to, że to Ty będziesz to we mnie wywoływać, ale tym lepiej. Takie zaskoczenie pozwala jarać się tym jeszcze bardziej.
Ruelle, nie mam żadnych wątpliwości, że są mi pisane rzeczy wielkie. Zachowaj, proszę, ten list w dobrym stanie, bo jestem pewna, że pewnego dnia jego skan trafi do mojej biografii. Zawsze zakładałam, że mimo wszystko – szczytuje się samemu. Ale wychodzi na to, że nie. Chcę, żebyś szczytowała ze mną. (See what I did here?) Czuję, że w pełni spełniona poczuję się w momencie, gdy będziesz przy mnie, gdy będę szczytować. Chcę żebyś miała w sobie szczerą chęć obserwowania mnie, gdy będę szczytować i... Dobra, już. Podałam ją w humorystyczny sposób, ale to prawdziwa myśl. Będę wielka nie "dzięki Tobie" a "przy Tobie".
Wiem, że mnie kochasz i wiem, że mnie potrzebujesz. Wydaje mi się, że wiem to nawet lepiej od Ciebie. Cieszy mnie to. Z największą przyjemnością będę obserwować, jak dociera do Ciebie, jak bardzo we mnie zapadłaś.
Jesteś uzależniająca jak heroina, ale też kojąca i słodka jak ambrozja. Absolutnie cudowna. Doskonała w każdej swojej wadzie. Niemożliwa do zapomnienia. Zostawiająca skazę na psychice, niezmywalne wspomnienie. Jak zwid po DMT, do którego desperacko chcesz wrócić. Uwielbiam tę pasję i temperament, dla których padam na kolana w łóżku i przez które mam ochotę Cię rozszarpać na strzępy. Mogę słuchać godzinami, jak opowiadasz mi o największych głupotach swoich studiach i właściwie wszystkim innym. Mogę też godzinami na Ciebie patrzeć. Kurwa, jak Ty wyglądasz, zaraz zemdleję z gorąca w tym kretyńskim, drapiącym ubraniu. Mogłabym do końca swoich dni nie robić nic poza podziwianiem Cię. I rżnięciem. I rżnięciem.
Pamiętaj o mnie
Tu preciosa
Ruelle I. Prescott
Werka
dogadamy się
ODPOWIEDZ

Wróć do „⋆ Po Świecie”