42 y/o
For good luck!
193 cm
workin' nine to five what a way to make a livin'
Awatar użytkownika
The greatest trick the Devil ever pulled was convincing the world he didn't exist.
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiMagiczny/Pył
typ narracjityp narracji
czas narracji-
postać
autor

Chrząknął znacząco, chociaż nie do końca wiadomo było, czy ten dźwięk oznaczał to, że zaufał jej w kwestii wieku, czy raczej nie uwierzył za grosz. Chłopie, znowu się ładujesz w kłopoty. Może zapytać ją o dowód? Zresztą mile spędzony dzień wcale nie musi prowadzić do łóżka!
- Mała... Mógłbym być... A zresztą! - machnął ręką, bo jakie to miało znaczenie tak naprawdę?
Wręcz jeśli chcą się dzisiaj dobrze bawić, to może nie powinien ustawiać tak tej narracji? Już raz popełnił taki błąd.
- Jestem staroświecki... - wyjaśnił, wzruszając ramionami. - Jeśli mamy razem zjeść to śniadanie, a potem mam Cię odstawić na lotnisko, to musisz poznać moich rodziców i poprosić ich o zgodę, żeby mnie uwieść.
Zarechotał, po czym podniósł się, górując nad nią niczym jakiś olbrzym. Spojrzał na nią dzikim, nieco groźnym spojrzeniem, bo jakkolwiek ciepło by się nie zachowywał, to jednak jego resting bitch face przypominał niedźwiedzia.
- Naprawdę przyleciałaś tutaj na jeden dzień?! - powtórzył pytanie z niedowierzaniem. - Jesteś szalona! Ale w takim razie wyciągniemy z niego tyle, ile się da. Najpierw śniadanie. Girl has to eat! Później jedziemy poserfować na inną plażę. Tutaj jest za dużo galarety. Obiad u mnie, potem nauczymy Cię tańczyć hula, akurat są dzisiaj zajęcia w tutejszym ośrodku kultury. Na kolację owoce morza, znam świetną knajpkę.
No i co dalej, panie strategu? Rzeczywiście grill u twojej rodziny? Znaleźć jej hotel? Pozwolić spać pod namiotem na plaży? W sumie noc pod gwiazdami to dobry pomysł. Mogliby tutaj wrócić.
- Wolisz noc pod gwiazdami, czy szukamy dla Ciebie hotelu?
W końcu to jej magiczny dzień w raju, powinna sama zdecydować, na co ma ochotę!
W odpowiedzi na ostatnie pytanie pokręcił głową, powoli zasypując ognisko piachem, żeby je zadusić.
- Jestem Max... Kahuna to tutejsze określenie... Mędrca, mistrza albo kapłana. Ale do mnie przylgnęło przez cytat z Pulp Fiction. - uśmiechnął się pod nosem, ciekaw, czy w ogóle kojarzyła ten film albo czy mogła skojarzyć jego pseudonim artystyczny.
Nah! Nie miała na to najmniejszych szans! Za młoda była, kiedy był u szczytu kariery...
- By the way... To się nosi na biodrach. - zauważył, kiedy nieśli już rzeczy w kierunku samochodu.
Neia Delacroix
I walk alone, not because I have to, but because I choose to
Żejmi
22 y/o
SPRING TIME
160 cm
studentka kryminologii na University of Toronto
Awatar użytkownika
I don't wanna be a bitch but somehow you make me wanna rip my own damn eyes out.
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona / jej
typ narracji3 osoba
czas narracjiprzeszły
postać
autor

Uśmiechnęła się pod nosem, domyślając się co chciał powiedzieć. To prawda, mógłby być jej ojcem. Ale nim na szczęście nie był, więc nie było co gdybać i psuć sobie miłej pogawędki. Neia była zaciekawiona nowym znajomym i bardzo nieodpowiedzialnie miała zamiar pozwolić porwać się na obiad i gdziekolwiek będzie chciał, mając nadzieję, że po wszystkim naprawdę odwiezie ją na lotnisko.
Nawet zgodziła się na spotkanie z jego rodzicami, co swoją drogą bardzo ją rozbawiło. Nieważne czy to był żart, czy nie. Poradzi sobie z tym tak czy siak. Kiwnęła głową, potwierdzając, że przyleciała tylko na weekend, a dokładniej dnia wczorajszego, za to jutro wraca, więc w sumie na dwie noce i półtora dnia. Nie robiła tego pierwszy raz, często tak podróżowała, decydując się na takie loty spontanicznie w ostatniej chwili, bo akurat wskoczyła okazja. Może też trochę uciekała tym samym od problemów, ale generalnie bardzo lubiła adrenalinę i akcję. Chciała żeby wokół dużo się działo i nie mogła się doczekać kolejnych podobnych wypadów, trochę jakby się uzależniła od takich przygód.
— No i to jest plan — podsumowała jego słowa, gotowa na ciąg dalszy przygód. Słysząc o hotelu pokręciła po krótkim namyślę głową. — Mam namiot i rzeczy na plaży. Niedaleko miejsca, z którego mnie wyłowiłeś, możemy później tam wrócić — zdecydowała, dochodząc do wniosku, że chyba chciała spędzić drugą i ostatnią noc pod gołym niebem. W końcu po to tu właśnie przyleciała, żeby delektować się tym, co było tu najlepsze. Poza tym nie miała kasy na hotel, co było kolejną dużą przeszkodą.
Zaśmiała się na wyjaśnienie odnośnie jego ksywki. A więc Max, no dobrze, to musiała zapamiętać, może się jej uda. W końcu była młoda, pamięć jeszcze nie szwankowała. Przygryzał lekko wargę, ruszając się z miejsca. Szli powoli, jak Neia się zaraz domyśliła, do jego auta. Przekręciła głowę w jego stronę i odchyliła ją, żeby spojrzeć na górującą nad nią twarz. Owinęła się materiałem szczelniej.
— Na swoją obronę powiem tylko, że masz zdecydowanie wyżej biodra ode mnie — rzuciła i spojrzała przed siebie, ale z rozbawionym uśmiechem. Najpierw udali się na śniadanie i Neia zjadła naprawdę imponującą porcję, co tylko podkreślało, że była głodna, ale i że lubiła jeść. Miała apetyt, a jednocześnie na tyle energii, aby spalać kalorie i pozostawać bardzo szczupłą. To pewnie też kwestia genów, w końcu była Azjatką z pochodzenia. Naprawdę pojechali na lekcję tańca, co chyba było tutaj popularne wśród turystów. Wyglądali trochę komicznie jako para, nie tylko przez swoje sylwetki, ale i zupełnie odmienne rysy twarzy i kolor skóry. Z jednej strony nie pasowali do siebie, a z drugiej byli uroczo dopasowani idąc za zasadą, że przeciwieństwa się przyciągają.
— Ok, daj mi spódnicę i te wianki. Pomóż mi założyć — rzuciła z rozbawieniem do Maxa, wskazując na całe pudło elementów odzieży, w których tańczyło się hula. Całkiem szybko łapała ruchy, a wydawało się jej, że te nie są jakoś bardzo skomplikowane. To ciekawe, że podczas wszystkich swoich podróży nigdy nie miała okazji uczyć się tego tańca. Max w dodatku okazał się naprawdę w porządku i zdążyła mu nawet trochę zaufać.

Max Keale
Myre
posty wygenerowane przez ai, brak interpunkcji i inicjatywy
ODPOWIEDZ

Wróć do „⋆ W czasie”