[Perry Wallace]

006

Sobota należała do tych dni, w których energia rozsadzała Perry od środka, a głowa kipiała jej od kolejnych pomysłów na ulepszenie świata lub… kilku metrów kwadratowych swojej własnej, nowej przestrzeni życiowej. Nie tak dawno Pixie zadeklarowała pomoc przy przeprowadzce i ogarnianiu nowego lokum, dlatego Wallace postanowiła zaprosić ją do siebie, mimo że w mieszkaniu panował jeszcze artystyczny nieład. Z impetem otworzyła drzwi prowadzące do mieszkania Nory i zaprosiła Fontaine do środka z taką miną, jakby prezentowała jej właśnie świeżo odrestaurowany pałac w Wersalu, a nie obskurne mieszkanko w Greektown. - Ta daaam, oto moje nowe lokum! - oznajmiła z dumą, rozkładając szeroko ramiona. Zaprowadziła Pixie do swojego pokoju i puściła ją przodem w drzwiach.

Fakt, na łóżku i tuż obok niego piętrzyło się jeszcze kilka nierozpakowanych kartonów, które czekały na lepsze jutro (albo moment, gdy Perry wreszcie znajdzie dla przedmiotów znajdujących się w środku odpowiednie miejsce), ale najważniejsze było już za nią. Ubrania wisiały równiutko w szafie (jeszcze), a wszystkie książki prezentowały się dumnie na regale (jeszcze). Na biurku z kolei czekał zestaw małego budowlańca - klej do tapet i kwiecista rolka, którą Perry upolowała na wyprzedaży. Nożyk i te różne duperele też dokupiła, takie jak doradził jej pan z marketu. A dlaczego akurat dzisiaj? No… Miała jakieś takie przeczucie, że Pixie była odpowiednią osobą do pomocy w ogarnięciu tej… hm, małej renowacji! - Griffin pomógł mi przetransportować wszystkie pudła, jest mega kochany, nic nie musiałam nosić… I nawet nic nie narzekał, rozumiesz to? - westchnęła z rozmarzeniem, bo nadal nie mogła wyjść z podziwu nad cierpliwością swojego chłopaka. I nawet ani razu nie przekręcił oczami! - No ale już poszedł na trening, a ja kupiłam tę tapetę, o której ci pisałam, i nie chcę na niego czekać z tym klejem. Pomyślałam sobie, że może byś mi pomogła? - spytała, po czym weszła głębiej do pokoju, ułożyła dłonie na biodrach i rozejrzała się wokół z fachową miną, jakby studiowała architekturę wnętrz, a nie weterynarię.

Po chwili odwróciła się w stronę Pixie i klasnęła w dłonie. - Myślę, że sobie poradzimy. Chcę okleić tylko jedną ścianę, o tutaj, gdzie docelowo będzie stało biurko. Nora powiedziała, że mogę zrobić z tym pokojem, co tylko chcę. Pojechała do koleżanki na weekend, więc będziemy same, przynajmniej dopóki Griffin nie przyjdzie - dodała z szerokim uśmiechem. Nagle jej oczy rozszerzyły się w nagłym olśnieniu, bo właśnie przypomniała sobie o najważniejszym elemencie całego przedsięwzięcia! Ważniejszym niż sama tapeta! - O, i wiesz, na promocji dorwałam dwa komplety lampeczek LED, żeby zrobiło się tu bardziej przytulnie… I zamówiłam nam margheritę! - dorzuciła triumfalnie na sam koniec i wykonała krótki, niezwykle radosny taniec zwycięstwa na środku pokoju. No bo umówmy się, kto normalny nie cieszyłby się na wieść o nadjeżdżającej, gorącej, ciągnącej się od sera marghericie?!

Oczywiście, że zamówiła pizzę z podwójnym serem. Kochała ser.

pixie