[solie shinawatra]

isolde "solie" garrard-shinawatra

antonia desplat

homeprofilebiopermits

data i miejsce urodzenia

01.01.1996r., toronto, kanada

zaimki

ona, jej

zawód

żeglarka

miejsce pracy

cały świat

orientacja

heteroseksualna

dzielnica mieszkalna

the beaches

pobyt w toronto

od urodzenia

umiejętności

posiada kartę PCOC oraz certyfikat ROC(M) - jest wykwalifikowanym sternikiem oraz posiada uprawnienia radiooperatora; musiała nauczyć się gotować - wymusił to na niej udział w zawodach - każdy z uczestników ma swoje dyżury w kuchni; przeszła kurs pierwszej pomocy i kurs ratownika wodnego; ma prawo jazdy kategorii G oraz M - zdecydowanie bardziej woli poruszać się motocyklem niż autem; jest bardzo zorganizowana i pedantyczna, zachowuje idealny porządek i irytuje się, kiedy ktoś zaburza jej ład; ma pamięć do liczb - zapamiętuje wszystko, co pewnie jest mało istotne w jej życiu, za to zaraz po obejrzeniu czy przeczytaniu książki potrafi zapomnieć fabułę; potrafi panować nad tłumem i świetnie radzi sobie w kryzysach; samodzielnie ogarnia większość prac domowych, zmieni uszczelkę w kranie, narąbie drewna do kominka, zmieni oponę w aucie;

słabości

cholernie boi się burzy, grzmotów i deszczu, w kiepską pogodę unika wychodzenia z domu, podczas burzy dostaje ataków paniki; boi się ciemności, zasypia przy włączonej lampce; jest hipochondryczką (i jednocześnie okazem zdrowia), panikuje na myśl, że ktoś z jej bliskich mógłby zachorować; zabobonna - wierzy w te wszystkie czarne koty i przejścia pod drabinami; nie potrafi odpoczywać, jest w ciągłym ruchu; ma problemy z komunikacją, wiele w sobie dusi;

The Ocean Race są jednymi z najtrudniejszych grupowych zawodów żeglarskich. Trasa obejmuje ok 4,5 tysiąca mil morskich. Rozpoczęły się 14 października 2017 roku w Alicante, w Hiszpanii, a zakończyły w Hadze, w Holandii. Właśnie wtedy po raz pierwszy brałam w nich udział. Miałam dwadzieścia jeden lat i jedno marzenie - wygrać je. Udało nam się to w 2021 roku. Jacht Comanche jako pierwszy przeciął linię mety, a ja byłam jedną z tych szczęściar, które były na jego pokładzie. Nie był to jednak jedyny powód. Właśnie wtedy poznałam Brana. Kolejnym celem były Regaty o Puchar Ameryki. Bran dołączył do naszej załogi. Trenowaliśmy naprawdę ciężko. Odpuściliśmy sobie jakiekolwiek zawody w 2023 roku by przygotować się do tych, które miały odbyć się w Barcelonie. Zakochałam się i choć miałam jasno wytyczony cel, to niedługo później okazało się, że w życiu nie da się iść wyłącznie prosto. Czekały mnie zakręty, za którymi Bran poprosił mnie o rękę, za kolejnym wzięliśmy ślub, a za następnym braliśmy udział w zawodach o Stary Dzbanek jak potocznie nazywaliśmy Puchar Ameryki. Wszystko szło gładko, wyprzedzaliśmy naszych przeciwników, a nasz stumetrowy jacht płynął z gracją. Prognozy synoptyków nie przewidywały niespodzianek. Więc skąd ta nagła burza?

Nadal boję się burzy. Nie potrafię zasnąć, mimo nakładania na głowę poduszki, włączania muzyki na cały regulator czy zasłaniania okien. 18 października 2024 roku wraz z tamtą burzą skończyło się moje życie. Był sztorm, a my nie mogliśmy zawrócić. Zresztą, wcale tego nie chcieliśmy. Nasz kapitan słyszał o miejscu, w którym moglibyśmy się skryć. Skały. Wystarczyło wymanewrować jachtem tak, by zająć najlepszą dla nas pozycję, a po wszystkim wyruszyć dalej. Nie pamiętam dokładnie, co się wtedy działo. Wiem tylko, że w pewnym momencie jedna z większych fal mocno zarzuciła jachtem, a w następnej chwili jedna z naszych koleżanek wypadła za burtę. Bran skoczył. Zrobił to bezmyślnie. Mój mąż utonął, a ja już nigdy nie spojrzałam w kierunku morza.

Nie pamiętam moich rodziców. Miałam dwa lata, kiedy zginęli w pożarze. Z opowiadań wiem, że tata wyniósł mnie i wrócił po mamę, a wtedy dom trawiony przez ogień zawalił się, pozostawiając ich tam na zawsze. Ich miłość była tą wbrew całemu światowi. Odseparowali się od swoich rodzin, by być ze sobą, mnie zabezpieczając testamentem. Zajęli się mną wyznaczeni w nim przyjaciele rodziców. Shinawatrowie przygarnęli mnie do rodziny nie tak, jak zgubę. Potraktowali mnie jak swoje własne dziecko, a ich syn - Phatsa jak swoją własną siostrę.
Szkołę przeszłam gładko, nie wiem czy to mój urok osobisty, czy szczególny talent do szybkiego zapamiętywania nieistotnych informacji. Bo tak, to były dla mnie nieistotne informacje. Już od małego wiedziałam z czym chcę wiązać swoją przyszłość. Tata, bo tak nazywałam swoich przybranych rodziców, zabrał mnie na pierwsze regaty, kiedy miałam pięć lat. Trenowałam długie lata, w ogóle nie myśląc o studiach. Spotykałam się z rówieśnikami, bywałam w różnych relacjach, z jednych wynosząc mniej, a z innych więcej. To było normalne życie dwudziestolatki, która musiała się wyszumieć. Rodzice na nas nie naciskali, bo miewaliśmy pasje, które rozwijaliśmy, a nigdy nie byliśmy szczególnie zmienni. Zakochali się w Branie, niemalże równie mocno jak ja. Był przystojny, inteligentny, a jego uśmiech zniewalał. Kiedy pięć lat temu zginęli w wypadku samochodowym, Bran był tym, który wspierał mnie najmocniej.
Byliśmy razem krótko, ale to były cztery najpiękniejsze lata mojego życia, po których już nigdy się nie pozbierałam.

zgoda na powielanie imienia

tak

zgoda na powielanie pseudonimu

nie

Zgody MG

poziom ingerencji

wysoki

zgoda na śmierć postaci

nie

zgoda na trwałe okaleczenie

tak

zgoda na nieuleczalną chorobę postaci

tak

zgoda na uleczalne urazy postaci

tak

zgoda na utratę majątku postaci

tak

zgoda na utratę posady postaci

tak

[Phatsa Shinawatra]

Potwierdzam, ze to siostra

[solie shinawatra]

Maple Hearts bardzo proszę o sprawdzenie