ODPOWIEDZ
28 y/o
LITERACKI KRUCZEK
179 cm
artystka muzyczna i właścicielka sklepu muzycznego out of tune
Awatar użytkownika
mocniej musisz umieć kochać, niż cię nienawidzą
wpadłaś mi do oka, nie umiesz wypłynąć
nieobecnośćnie
wątki 18+tak
zaimkiona/jej
typ narracjitrzecioosobowa
czas narracjiprzeszły
postać
autor

001.
— Nie mamo, nie dam rady przyjechać na weekend — rzuciła, jednocześnie segregując winyle z artystami bluesowymi. Wcisnęła Roberta Johnsona obok B.B. Kinga, ale zaraz zmieniła zdanie i wyciągnęła płytę, żeby zrobić mu miejsce między Bessie Smith a Ettą James. Okładki lepiej prezentowały się obok siebie pod względem kolorystycznym. — Wiem, że masz koncert — westchnęła i poprawiła sobie douszną słuchawkę. — Ale obiecuję, że obejrzę relację online. Nie, to nie to samo — zgodziła się, bo przecież nic nie mogło równać się z muzyką na żywo w Salle Wilfrid-Pelletier. To była największa wielofunkcyjna sala widowiskowa nie tylko w Montrealu, ale i w całej Kanadzie, a występ w takim miejscu miał zupełnie inny wymiar niż oglądanie go na ekranie laptopa. — Po prostu nie uda mi się wyrwać. Organizuję w sklepie szkolenia dla młodych muzyków i... — urwała, kiedy usłyszała uwagę, że coś jest ważniejsze od jej matki. — Teraz to przesadzasz — uniosła wolną rękę, jakby kobieta mogła jakimś magicznym sposobem zobaczyć ten gest. Naprawdę nie rozumiała, dlaczego każda taka rozmowa musiała przeradzać się w podobną wymianę zdań.
Dzwonek zawieszony nad drzwiami zasygnalizował, że ktoś właśnie wszedł do sklepu. Rebel wychyliła się zza regału, próbując dostrzec klienta i zakończyła połączenie krótką informacją, że porozmawiają później. Cosima Riot wydała z siebie jedynie cichy pomruk niezadowolenia, ale jej córka już tego nie usłyszała.
— Przyszłaś coś kupić, czy chciałaś mnie tylko zobaczyć? — zwróciła się do Milagros, która przechadzała się jedną alejką. Fontaine najwyraźniej miała słabość do muzyków, a tak się akurat składało, że Riot była muzykiem. I to w dość szerokim znaczeniu tego słowa. Potrafiła zagrać na każdym instrumencie, jaki kiedykolwiek powstał. Oczywiście niektóre wymagały od niej znacznie więcej cierpliwości niż inne. Opanowanie nyckelharpy czy żydowskiej harfy zajmowało jej trochę więcej czasu, ale ostatecznie nawet na nich potrafiła zagrać kilka prostych utworów.
Podeszła do małej lodówki, którą trzymała pod ladą i wyciągnęła z niej dwie szklane butelki coli. Podważyła kapsle kluczem od magazynku, a te z brzdękiem wylądowały na blacie. Rebel kiwnęła zachęcająco głową, dając dziewczynie do zrozumienia, żeby podeszła bliżej i podsunęła jej jedną z butelek.
— Co dzisiaj? CD? Winyle? Kasety kompaktowe? Klasyczny rock? Punk? Metal? — dopytała, przyglądając się uważnie twarzy Mili. Chciała wiedzieć, z jakim nastawieniem Fontaine przekroczyła próg jej sklepu. Może miała już coś konkretnego na oku, a może liczyła na to, że Rebel podrzuci jej kilka propozycji? W obu przypadkach była gotowa pomóc, choć oczywiście najpierw musiała ustalić, czego właściwie szuka. Nie ufała ludziom, którzy słuchali tylko jednego gatunku muzycznego i całkowicie zamykali się na inne. Ale to musiało być piekielnie smutne! Świat muzyki był zbyt bogaty, żeby ograniczać się do jednego kawałka tortu. Riot nie wyobrażała sobie takiego życia. Prędzej umarłaby, niż zapętliła się wyłącznie w jednym gatunku i przez resztę swoich dni odtwarzała w kółko te same brzmienia.

Milagros Fontaine
bubek
nie lubię postów o niczym, braku zaangażowania w fabułę i jak stoimy w miejscu
ODPOWIEDZ

Wróć do „Out of Tune”