data i miejsce urodzenia
20/10/1992, Thunder Bay, Kanada
zawód
żołnierz wojsk lądowych
miejsce pracy
kanadyjskie siły zbrojne
dzielnica mieszkalna
Scarborough, Malvern
pobyt w toronto
od miesiąca
umiejętności
- przez lata służby nauczył się zachowywać zimną krew w sytuacjach, które dla większości ludzi byłyby paraliżujące - nawet jeśli w środku czuje panikę, na zewnątrz potrafi zachować spokój i podejmować racjonalne decyzje;
- nie jest typem człowieka, który głośno dominuje nad grupą, ale jeśli zachodzi taka potrzeba, potrafi przejmować kontrolę i sprawdzić, że inni go słuchają;
- dorastając w domu, w którym niewiele rzeczy wymieniało się na nowe, nauczył się naprawiać niemal wszystko;
- świetnie odnajduje się nawet w nieznanym otoczeniu - ma dobrą pamięć do szczegółów, łatwo zapamiętuje trasę i rzadko potrzebuje nawigacji;
- daleko mu do szefa kuchni, ale jeśli zostanie sam, to raczej nie umrze z głodu, najczęściej wówczas je przez pięć dni to samo danie, ale jakoś sobie radzi - to umiejętność wyniesiona zarówno z rodzinnego domu, jak i wojskowej rzeczywistości;
- dba o kondycję nie dlatego, że lubi siłownię, ale dlatego, że przywykł do utrzymywania organizmu w gotowości - bieganie czy inne sporty wytrzymałościowe przychodzą mu naturalnie;
- nie jest człowiekiem wylewnym, ale potrafi cierpliwie wysłuchać drugiej osoby, rzadko ocenia, nie przerywa i nie narzuca swojego zdania, przez co wiele osób szybko zaczyna mu ufać;
słabości
- bierze na siebie odpowiedzialność za wydarzenia, na które często nie miał realnego wpływu, nawet jeśli rozsądek podpowiada mu coś innego, emocje zawsze wygrywają;
- zamiast rozmawiać, wycofuje się i zamyka w sobie, bo nie znosi rozmawiać o swoich problemach, ani tym bardziej mówić k o m u k o l w i e k, że jest mu ciężko;
- po latach służby i wydarzeniach z ostatniej misji sen stał się dla niego pewnego rodzaju luksusem - budzi się zbyt wcześnie, zasypia zbyt późno i rzadko naprawdę odpoczywa;
- został wychowany w przekonaniu, że trzeba radzić sobie samemu, więc traktuje przyznanie się do słabości niemal jak porażkę, nawet w najtrudniejszych momentach próbuje udowodnić, że wszystko ma pod kontrolą;
- źle znosi bezczynność - kiedy nie ma nic do zrobienia, jego myśli zaczynają wracać do przeszłości, dlatego instynktownie szuka sobie zajęcia, nawet jeśli oznacza to fizyczne wyczerpanie;
Gavin przyszedł na świat w Thunder Bay. Dorastał w wielodzietnej rodzinie jako jedno z pięciorga rodzeństwa, w domu, w którym nigdy nie brakowało ciepła ani wzajemnego wsparcia, choć pieniędzy często nie starczało na więcej niż to, co naprawdę niezbędne. Ojciec przez większość życia pracował fizycznie, co pozwalało utrzymać rodzinę, matka natomiast godziła wychowywanie dzieci z dorywczą pracą. Gavin dorastał z przekonaniem, że starsi pomagają młodszym, a kiedy tylko mogą, odciążają rodziców, dlatego już jako nastolatek podejmował pierwsze prace i bez słowa oddawał większość zarobionych pieniędzy do domowej skarbonki.
Nigdy nie należał do ludzi, którzy snuli wielkie plany dotyczące przyszłości. Nie marzył o spektakularnej karierze ani o życiu pełnym luksusów, bo zbyt wcześnie zrozumiał, że nie każdy dostaje taki wybór. Kiedy ukończył szkołę średnią, długo nie zastanawiał się nad kolejnym krokiem. Wojsko dawało stabilność, stały dochód i możliwość zapewnienia rodzinie choć odrobiny finansowego oddechu, dlatego złożył dokumenty niemal od razu po odebraniu świadectwa. Pierwszą wypłatę wysłał do domu zanim zdążył wydać ją na siebie, uznając to za rzecz całkowicie naturalną.
Mundur szybko przestał być jedynie sposobem na utrzymanie. Wojsko stało się jego codziennością, miejscem, w którym odnalazł własny rytm i ludzi gotowych zaufać sobie nawzajem. Właśnie tam poznał Garry'ego - człowieka, który przez kolejne lata stał się nie tylko partnerem podczas służby, ale przede wszystkim najlepszym przyjacielem. Choć pod wieloma względami różnili się od siebie, zazwyczaj dogadywali się bez słów. Garry działał instynktownie, często kierując się sercem zamiast chłodną kalkulacją, podczas gdy Gavin miał zwyczaj analizować każdą sytuację nim wykonał pierwszy krok.
Wszystko zmieniło się dopiero podczas ostatniej misji. Tamtego dnia ich oddział otrzymał jasny rozkaz zabezpieczenia pozycji i oczekiwania na d a l s z e instrukcje. Aldridge ruszył przed siebie przekonany, że nie mogą pozwolić sobie na bezczynność. Gavin odruchowo zrobił krok za nim lecz zatrzymał się dosłownie na kilka sekund, rozdarty pomiędzy lojalnością wobec przyjaciela a obowiązkiem wykonania rozkazu. W tamtym momencie wydawało mu się, że to zaledwie krótkie zawahanie, n i e i s t o t n a chwila potrzebna na podjęcie właściwej decyzji. Kilka sekund później ziemię rozdarła eksplozja ładunku wybuchowego.
Garry z g i n ą ł na miejscu.
Od tamtej chwili Calloway nie potrafił przypomnieć sobie wydarzeń w odpowiedniej kolejności. Pamiętał jedynie huk, pył i ciszę, która przyszła zaraz po wszystkim, pozostawiając go z jedną myślą wracającą do niego każdego dnia - czy gdyby nie zatrzymał się na tych kilka sekund, zdołałby go powstrzymać? Nigdy nie znalazł odpowiedzi i z każdym kolejnym tygodniem coraz mocniej przekonywał samego siebie, że właśnie ta chwila zawahania kosztowała życie jego przyjaciela.
Po zakończeniu operacji rozpoczęto oficjalne dochodzenie, które miało wyjaśnić przebieg wydarzeń. Przesłuchani zostali wszyscy członkowie oddziału, jednak Gavin nie należał do ludzi, którzy potrafili ubrać własne poczucie winy w logiczne wyjaśnienia. Odpowiadał zdawkowo, unikał rozmów z psychologami wojskowymi i konsekwentnie odcinał się od prób wyciągnięcia z niego czegokolwiek. Do czasu zakończenia postępowania odsunięto go od służby operacyjnej, kierując na obowiązkowy urlop, który w założeniu miał pomóc mu dojść do siebie. W rzeczywistości okazał się jedynie czasem, podczas którego wyrzuty sumienia zdążyły zakorzenić się jeszcze głębiej.
Choć wszyscy wokół przekonywali go, że powinien skupić się na własnym życiu, jego myśli nieustannie wracały do rodziny przyjaciela. Zastanawiał się jak z tragedią radzą sobie jego rodzice i czy młodsza siostra, o której opowiadał przy każdej nadarzającej się okazji, zdołała pogodzić się z jego śmiercią. Wiedział, że nie ma prawa pojawić się w ich życiu ani oczekiwać przebaczenia, jednak świadomość, że żyją zaledwie kilkaset kilometrów od niego, nie pozwalała mu zaznać spokoju.
Powtarzał sobie, że pojedzie do Toronto wyłącznie na kilka dni, dowie się jak sobie radzą, upewni się, że nie zostali całkowicie sami, a później wróci i spróbuje poukładać własne życie. W głębi duszy doskonale rozumiał jednak, że nie szuka odpowiedzi na pytania dotyczące rodziny Garry'ego. Szukał czegokolwiek, co pozwoliłoby mu uwierzyć, że tamte kilka sekund nie przekreśliło również jego własnego życia.
zgoda na powielanie imienia
nie
zgoda na powielanie pseudonimu
nie
Zgody MG
zgoda na śmierć postaci
nie
zgoda na trwałe okaleczenie
nie
zgoda na nieuleczalną chorobę postaci
nie
zgoda na uleczalne urazy postaci
tak
zgoda na utratę majątku postaci
tak
zgoda na utratę posady postaci
tak
[08/07/26] To już rok, jak jesteśmy razem! Zaczynamy świętowanie! Więcej o tym tutaj. Już teraz możecie nominować kogoś do Maple Awards oraz sprawdzić, kto otrzymał wyróżnienia od administracji i za co!
͙֒ [23/03/26] Za oknem i na forum zawitała wiosna! Zachęcamy do dołączenia do zabawy oraz do zapoznania się z nowym ogłoszeniem!
[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt życzy zespół administracyjny oraz użytkownicy Maple Hearts.
