Nigdy nie chodziło o pasję czy miłość do kina, a wyłącznie o desperacką potrzebę bycia zauważoną, o podniesienie statusu i wyrwanie się z żałosnego i nudnego Orangeville. Jako drugie dziecko Huttonów, rodziny, od której ludzie, woląc uciszyć wyrzuty sumienia, wolą odwrócić wzrok, nie miała łatwego startu w życiu. Niczego nie dostała, wszystko musiała sobie wyrwać, wyszarpać sama. Od zawsze była jednak przekonana, że nie skończy jak kolejny żałosny, zapijaczony Hutton, choćby miała za to zabić, sprzedać duszę diabłu czy złożyć dziewicę w ofierze.
Musiała odłożyć sobie sporą sumę na wyjazd z Orangeville, więc bardziej priorytetowo traktując to zadanie, niż swoją edukację, brała sporo zmian w lokalnej restauracji i ćwiczyła umiejętności aktorskie, uśmiechając się tak promiennie do wszystkich obleśnych mężczyzn z lepkimi rączkami, że co miesiąc zbierała się jej całkiem duża suma z napiwków. Musiała ją później bardzo dobrze ukrywać przed ojcem, który wydałby wszystko bez mrugnięcia na alkohol, tak jak wtedy, gdy nieopatrznie zostawiła na widoku złoty naszyjnik od dziewczyny i zanim zdążyła się zorientować, że zniknął, był już pozostawiony w lombardzie, a Graham zrobił zaskakująco duże zakupy w osiedlowym sklepie. Musiała się stamtąd wyrwać jak najszybciej.
Było ich troje: Lindsey, Kelly i Paul. Najstarszy syn wdał się w ojca ze swoimi skłonnościami do używek i przemocy. Ledwo skończył szkołę średnią ze swoimi trzema szarymi komórkami i łatwością do pakowania się w kłopoty. Koniec końców jednak skończył i było to dla wszystkich tak samo szokujące, jak to, że zaciążył jakąś biedaczkę dopiero w wieku dziewiętnastu lat. Młodsza Kelly podkradała jej ubrania i kosmetyki, więc Lindsey dla wyrównania rachunków podkradała jej chłopaków, którymi nigdy nie była zainteresowana. Chociaż kłóciły się niemal codziennie, to brakowało jej, gdy ojciec wyrzucił ją z domu po tym, jak w wieku ledwie szesnastu lat zaszła w ciążę. Lindsey przede wszystkim była jednak wściekła, że zostawiła ją na ostatni rok samą z ojcem i bierną matką.
Nie brała pod uwagę tego, że mogłoby jej się nie udać. Miała dotrzeć do celu, choćby po trupach. Nie wahała się więc przed podłożeniem komuś nogi, byleby zaprezentować się lepiej, nawet jeśli była to najbliższa (wiele to zresztą o niej mówiło, że najbliższą jej była koleżanka, która szczerze jej nie znosiła) jej osoba. Konkurencja była ogromna, więc trzeba było rozpychać się łokciami. Najpierw w szkole aktorskiej w Toronto, a później już w wielkim świecie, w którym łatwo było zginąć wśród tłumu. Ona bynajmniej nie zamierzała.
Pierwsze role, choć nieszczególnie duże, niejako nadały kierunek jej aktorskiej przygodzie. Obsadzana najczęściej w typowo
męskich filmach, w których grała rolę damy w opałach, za to zawsze z zadziwiająco obcisłym strojem, jak na ilość wszelkich przewrotów i akrobacji, zyskała sympatię szczególnie męskiej widowni. Jej agentka widziała ją jako Megan Fox czy Anę de Armas swojego pokolenia, gorącą laskę z filmu o robotach lub piękną dziewczynę znanego szpiega, a jej to pasowało. Mogła być obiektem westchnień mężczyzn, kimś, o kim myśleli, waląc konia i czyją wodę po kąpieli kupiliby bez wahania, jeśli miało jej to zapewnić sukces. Nawet jeśli miała w ten sposób poświęcić część siebie. To nie miało dla niej znaczenia.
Nie była najłatwiejszą osobą do współpracy. Zdarzało jej się być paskudnym dla obsługi, swoich partnerów filmowych i fanów. Czasem coś docierało do mediów, ale można to było uznać jedynie za plotki. Przynajmniej dopóki ktoś jej nie nagrał, gdy obrzucała niezbyt przyjemnymi wyrażeniami fryzjerkę po tym, jak nieco oparzyła ją lokówką, a później nawet nią w nią rzuciła i na szczęście chybiła. Tak czy tak, została zwolniona z pracy nad filmem, tym i kolejnym, do którego zdjęcia miały ruszyć w grudniu, przestali zapraszać ją na eventy i wywiady, a jej managerka przestała odbierać od niej telefony. Nie wiedząc, co ze sobą zrobić, wróciła do Toronto, postanawiając w końcu przyjąć zaproszenie od młodszej siostry, którą uparcie ignorowała od paru lat. I być może miało to też związek z kimś, kto w trakcie szkoły aktorskiej był dla niej bardzo ważny, nawet jeśli nie okazywała tego sobą zbyt dobrze.
Ciekawostki
⭑ Tak naprawdę nazywa się Lindsey Hutton, ale wraz z pierwszą rolą w filmie zmieniła swoje personalia na Sloane Levinson, chcąc odciąć się od poprzedniego życia.
⭑ Chociaż jest aktorką, to bardzo rzadko ogląda filmy. Nie została nią bynajmniej ze względu na miłość do kina i nawet po latach w branży niewiele się w tej kwestii zmieniło. Jeśli już ogląda filmy, to najczęściej wybiera slashery i filmy typu gówniane, a jej ulubionym filmem jest Jennifer’s Body.
⭑ Gdy skończyła osiemnaście lat, poprawiła sobie nos, uznając, że z naturalnym niczego by nie osiągnęła. Zaharowywała się wtedy przez trzy miesiące w pracy, ale rhinoplastykę przede wszystkim opłacili jej zboczeńcy, którzy kupowali od niej używaną przez nią bieliznę przez internet.
⭑ Patrzy podejrzanie na ludzi, którzy za bardzo angażują się w swoje fandomy. Szczególnie na fanów Friendsów i ich millenialską potrzebę posiadania wszystkiego z motywem z serialu, wraz z powieszoną ramką na drzwiach, setką t-shirtów z tym motywem i figurkami ustawionymi na regale.
⭑ Dużą wagę przykłada do całego procesu skin care’u. Ma jakieś niepoważne ilości kosmetyków w łazience i marzy jej się, by kiedyś mieć swoją własną markę kosmetyczną.
⭑ Publicznie spotykała się dwojgiem swoich partnerów filmowych (nie w jednym czasie!) dla PRu, po to, by o nich więcej pisali. I choć nawet całkiem ich lubiła, to oczywiście w żadnym stopniu nie była nimi zainteresowana. Nie planowała robić publicznego coming outu, uznając, że nie pasowałoby to do wizerunku, który od lat kreowała i mogłoby to wpłynąć negatywnie na jej karierę.
⭑ Choć nie wierzy w astrologię, to opis jej wielkiej trójki wydaje się całkiem pasujący. Ma słońce w bliźniętach, księżyc w koziorożcu i ascendent w skorpionie – jest bystra, intensywna i przenikliwa, świetna w dyskusjach i słownych przekomarzankach, z łatwością adaptuje się do nowych sytuacji, szybko się nudzi i wszystko analizuje z chłodnym dystansem.
[03/09/26] Dzikie zwierzęta w Toronto! Na forum ruszył nowy event wild escape! Pojawiło się również krótkie ogłoszenie o wprowadzonych zmianach.
[08/07/26] To już rok, jak jesteśmy razem! Zaczynamy świętowanie! Więcej o tym tutaj. Już teraz możecie nominować kogoś do Maple Awards oraz sprawdzić, kto otrzymał wyróżnienia od administracji i za co!
͙֒ [23/03/26] Za oknem i na forum zawitała wiosna! Zachęcamy do dołączenia do zabawy oraz do zapoznania się z nowym ogłoszeniem!
[24/12/25] Zdrowych i spokojnych Świąt życzy zespół administracyjny oraz użytkownicy Maple Hearts.
